로그인“สักปีหน้า เด็ก ๆ โตขึ้นอีกหน่อย เราน่าจะพากันไปเที่ยวทั้งครอบครัวนะ” พี่สาวของไลออนเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา เพราะเธอเองก็คิดถึงครอบครัวตัวเองทางฝั่งนี้มาก ๆ แต่ด้วยภาระเรื่องลูก ๆ และงานของสามีทำให้เธอขยับตัวไปไหนมาไหนลำบาก“งั้นให้เหมาเครื่องบินไปทัวร์ยุโรปกันสักสองเดือนดีไหม?” ไลออนเองก็เหมือนจะเห
เสียงถาโถมกายเข้าหาเนื้อแนบเนื้อดังกังวาน ตับ ตับ ตับ...เตียงขนาดใหญ่โยกย้ายไปตามแรงขับเคลื่อน คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองแน่นไม่ให้เปล่งเสียงครางออกมาแม้ว่าจะทั้งจุกและเจ็บในช่วงแรก ๆ ริมฝีปากร้อนไซ้ตามลำคอก่อนจะลงไปบีบสองเต้าและสลับดูดดื่มน้ำนมสดจากเต้าของเธอ พร้อมกับขย่มเข้าหาไปพลาง ๆ บี
สามเดือนต่อมา แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนใหญ่ที่ถูกดัดแปลงให้เหมาะสำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน เสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ ดังขึ้นจากมุมห้อง ลิเดียกำลังนั่งพิงหมอนสามเหลี่ยม มือหนึ่งประคองลูกสาวตัวน้อย“ลูน่า” ที่กำลังดื่มนมจากอกแม่อย่างเพลิดเพลิน ส่วนอีกมุมหนึ่งของเตียง ไลออนกำลังนั่งกับลูกช
ณ ห้องคลอด โรงพยาบาลฮ่องกงวันที่ 31 ธันวาคมเวลา 23:30 น.เสียงร้องครวญครางของลิเดียดังก้องไปทั่วห้องคลอด เธอกัดฟันแน่น พยายามสูดลมหายใจเข้าออกตามที่หมอแนะนำ ความเจ็บปวดที่บีบรัดทั่วร่างทำให้เธอแทบหมดแรง ไลออนยืนอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง มือใหญ่ของเขากอบกุมมือเล็กของเธอแน่นจนเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นนั้น“
“คืนนี้มันสวยงามราวกับความฝันเลยนะคะ” ลิเดียพูดเบา ๆ เสียงของเธอแทบจะกลมกลืนไปกับสายลม แต่ไลออนได้ยินทุกคำชัดเจน“แต่มันไม่ใช่แค่ฝันนะ… เพราะเราสองคนทำให้มันกลายเป็นความจริงแล้วนี่ไง” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น แฝงความรักและความมุ่งมั่นลิเดียหันหน้าขึ้นมาสบตาเขา ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เพียงลมหายใจเดียว ไล
“ยังไม่หิวน่ะ ว่าแต่นี่ทำกระทงเองเหรอเลย?” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นมือใหญ่จับกลีบดอกบัวมาวางบนใบตองตามเธอ ซึ่งใบตองก็แหลกคามือของเขาเลย“….” ร่างสูงยิ้มเจื่อน ๆ เพราะจากที่จะช่วยทำน่าจะช่วยพังกระทงเสียมากกว่า“มือหนักแบบคุณน่ะ นั่งมองเฉย ๆ ดีกว่านะคะ” ลิเดียหยุดมือที่กำลังจัดดอกไม้แล้วหันมามองเขา
แอ๊ด! เสียงประตูห้องห้องน้ำแง้มเปิดออกอีกครั้ง ลิเดียค่อย ๆ เหลือบไปมองทางประตูบานใหญ่บานนั้นอย่างหวาดระแวง“ตื่นแล้วเหรอ” ร่างกายกำยำที่เปลือยกายเปล่าเดินตรงกลับเข้ามาหาเธอ ไลออนเดินออกมาจากห้องน้ำทั้งที่ตัวเปียก ๆ แฉะ ๆ แบบนั้น ไลออนเสยผมที่เปียกของตัวเองขึ้นด้วยใบหน้าที่อิดโรยไม่ต่างกัน และหาวออ
มาเฟียร้ายใช้ปลายลิ้นสากชิมหยดเหงื่อหวานจากผิวกายสวยของเมียสาว ลากลิ้นร้อนไล่หน้าท้องขึ้นไปจรดถึงปากคางของเธอ พร้อมกับรั้งเอวยกขึ้นแล้วอุ้มลำตัวของเธอขึ้นเล็กน้อย และฟาดหงายหลังกระแทกนอนราบไปกับเตียงอย่างเต็มแรงฟุ่บ!! แผ่นหลังของเธอกระแทกลงกับเตียงนุ่ม หญิงสาวนอนหายใจรวยรินและมองเพดานอย่างล่องลอย เ
สามชั่วโมงผ่านไป เสียงท่อนรักแข็งยังคงกระแทกเข้าไปในรูแฉะอย่างซ้ำ ๆ ผสมผสานกับเสียงครางที่กระเส่า ๆ ที่เอ่ยออกจากริมฝีปากของทั้งคู่สวบ ตับ ตับ ตับ!!“อะ อ๊ะ อะ อื้อ ๆ เสียว...เสียวจังเลย!!” ลิเดียครวญครางแทบขาดใจ ในขณะที่เธอกำลังขึ้นคร่อมและนั่งขย่มแท่งรักของเขามาเฟียสุดโหดตรงหน้า หลังจากที่ฤทธิ์
“หยุดโทษตัวเองได้แล้ว...เรื่องนี้มันไม่มีใครผิดเลยนะคะ” ลิเดียส่ายหน้า น้ำตาคลอเบ้า เธอรู้ดีว่ามันไม่ใช่ความผิดของดิน เขาพยายามอย่างเต็มที่แล้ว แต่โลกของมาเฟียมันโหดร้ายและไม่มีที่สำหรับความเมตตา จนเธอเริ่มรู้สึกชินชากับความโหดร้ายที่เจอในทุก ๆ วันบ้างแล้ว เพราะว่าโลกแห่งความจริงมันไม่ได้สวยงามเหมือ







