Masuk“สักปีหน้า เด็ก ๆ โตขึ้นอีกหน่อย เราน่าจะพากันไปเที่ยวทั้งครอบครัวนะ” พี่สาวของไลออนเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา เพราะเธอเองก็คิดถึงครอบครัวตัวเองทางฝั่งนี้มาก ๆ แต่ด้วยภาระเรื่องลูก ๆ และงานของสามีทำให้เธอขยับตัวไปไหนมาไหนลำบาก“งั้นให้เหมาเครื่องบินไปทัวร์ยุโรปกันสักสองเดือนดีไหม?” ไลออนเองก็เหมือนจะเห
เสียงถาโถมกายเข้าหาเนื้อแนบเนื้อดังกังวาน ตับ ตับ ตับ...เตียงขนาดใหญ่โยกย้ายไปตามแรงขับเคลื่อน คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองแน่นไม่ให้เปล่งเสียงครางออกมาแม้ว่าจะทั้งจุกและเจ็บในช่วงแรก ๆ ริมฝีปากร้อนไซ้ตามลำคอก่อนจะลงไปบีบสองเต้าและสลับดูดดื่มน้ำนมสดจากเต้าของเธอ พร้อมกับขย่มเข้าหาไปพลาง ๆ บี
สามเดือนต่อมา แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนใหญ่ที่ถูกดัดแปลงให้เหมาะสำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน เสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ ดังขึ้นจากมุมห้อง ลิเดียกำลังนั่งพิงหมอนสามเหลี่ยม มือหนึ่งประคองลูกสาวตัวน้อย“ลูน่า” ที่กำลังดื่มนมจากอกแม่อย่างเพลิดเพลิน ส่วนอีกมุมหนึ่งของเตียง ไลออนกำลังนั่งกับลูกช
ณ ห้องคลอด โรงพยาบาลฮ่องกงวันที่ 31 ธันวาคมเวลา 23:30 น.เสียงร้องครวญครางของลิเดียดังก้องไปทั่วห้องคลอด เธอกัดฟันแน่น พยายามสูดลมหายใจเข้าออกตามที่หมอแนะนำ ความเจ็บปวดที่บีบรัดทั่วร่างทำให้เธอแทบหมดแรง ไลออนยืนอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง มือใหญ่ของเขากอบกุมมือเล็กของเธอแน่นจนเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นนั้น“
“คืนนี้มันสวยงามราวกับความฝันเลยนะคะ” ลิเดียพูดเบา ๆ เสียงของเธอแทบจะกลมกลืนไปกับสายลม แต่ไลออนได้ยินทุกคำชัดเจน“แต่มันไม่ใช่แค่ฝันนะ… เพราะเราสองคนทำให้มันกลายเป็นความจริงแล้วนี่ไง” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น แฝงความรักและความมุ่งมั่นลิเดียหันหน้าขึ้นมาสบตาเขา ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เพียงลมหายใจเดียว ไล
“ยังไม่หิวน่ะ ว่าแต่นี่ทำกระทงเองเหรอเลย?” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นมือใหญ่จับกลีบดอกบัวมาวางบนใบตองตามเธอ ซึ่งใบตองก็แหลกคามือของเขาเลย“….” ร่างสูงยิ้มเจื่อน ๆ เพราะจากที่จะช่วยทำน่าจะช่วยพังกระทงเสียมากกว่า“มือหนักแบบคุณน่ะ นั่งมองเฉย ๆ ดีกว่านะคะ” ลิเดียหยุดมือที่กำลังจัดดอกไม้แล้วหันมามองเขา
ร่างกายของเธอถูกพันธนาการด้วยเชือกหนา ๆ ที่รัดแน่นตามข้อมือและข้อเท้า เชือกสีแดงเข้มนั้นพันรอบตัวเธออย่างประณีต ทุกการเคลื่อนไหวของเธอเป็นไปอย่างยากลำบาก แต่ถึงแม้จะถูกมัดด้วยเชือกหนา หญิงสาวค่อย ๆ ใช้หัวเข่าและข้อศอกคลานไปตามคำสั่งของเขาพลางเงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยดวงตาที่ใสซื่อ ไลออนยังคงยืนคาบบุหร
“และที่พ่อฉันบังคับให้เราสองคนแต่งงานกันไวที่สุด...ตามจริงแล้วก็เพื่อที่จะช่วยชีวิตพี่ชายของเธอทางอ้อม”“อย่างแรกเลย...” ไลออนยืดตัวขึ้น ยังคงกอดอกและยิ้มเล็ก ๆ อย่างเย็นชา “เมื่อเธอแต่งงานและใช้นามสกุลของฉันแล้ว ถ้าพี่ชายเธอเป็นอะไรไป สมบัติมหาศาลทั้งหมดจะตกเป็นของเธอเพียงผู้เดียว”เขาเหลือบมองเธอด
“ถ้าอยากตาย...ก็ลองดูสิ” ไลออนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว ทันใดนั้นเขาก็กระชากตัวลิเดียเข้ามาใกล้ หน้าผากของเขาโน้มชนกับหน้าผากเธออย่างแรงคำพูดท้าทายจากเด็กสาวทำให้เขาชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาคมกริบของเขาเต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยวและน่ากลัว เมื่อเจอคำพูดของเธอที่เขาไม่คาดคิด“การที่ต้องทนอยู่กับผู้ชายอย่า
“สภาพของมดลูกและรังไข่ของคุณไม่ได้มีปัญหาอะไรที่ร้ายแรง” หมอพูดด้วยน้ำเสียงใจเย็น“ไม่มีเนื้องอก หรือภาวะถุงน้ำในรังไข่ แปลว่าในเชิงโครงสร้างของมดลูกกับรังไข่ คุณมีโอกาสตั้งครรภ์ได้ปกตินะคะ”ลิเดียถอนหายใจเบา ๆ ด้วยความโล่งอก แต่ก็ยังมีคำถามที่เธอคาใจอยู่“ถ้าเดียไม่ได้มีปัญหาที่มดลูกหรือรังไข่ แล้ว







