ログイン“สักปีหน้า เด็ก ๆ โตขึ้นอีกหน่อย เราน่าจะพากันไปเที่ยวทั้งครอบครัวนะ” พี่สาวของไลออนเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา เพราะเธอเองก็คิดถึงครอบครัวตัวเองทางฝั่งนี้มาก ๆ แต่ด้วยภาระเรื่องลูก ๆ และงานของสามีทำให้เธอขยับตัวไปไหนมาไหนลำบาก“งั้นให้เหมาเครื่องบินไปทัวร์ยุโรปกันสักสองเดือนดีไหม?” ไลออนเองก็เหมือนจะเห
เสียงถาโถมกายเข้าหาเนื้อแนบเนื้อดังกังวาน ตับ ตับ ตับ...เตียงขนาดใหญ่โยกย้ายไปตามแรงขับเคลื่อน คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองแน่นไม่ให้เปล่งเสียงครางออกมาแม้ว่าจะทั้งจุกและเจ็บในช่วงแรก ๆ ริมฝีปากร้อนไซ้ตามลำคอก่อนจะลงไปบีบสองเต้าและสลับดูดดื่มน้ำนมสดจากเต้าของเธอ พร้อมกับขย่มเข้าหาไปพลาง ๆ บี
สามเดือนต่อมา แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนใหญ่ที่ถูกดัดแปลงให้เหมาะสำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน เสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ ดังขึ้นจากมุมห้อง ลิเดียกำลังนั่งพิงหมอนสามเหลี่ยม มือหนึ่งประคองลูกสาวตัวน้อย“ลูน่า” ที่กำลังดื่มนมจากอกแม่อย่างเพลิดเพลิน ส่วนอีกมุมหนึ่งของเตียง ไลออนกำลังนั่งกับลูกช
ณ ห้องคลอด โรงพยาบาลฮ่องกงวันที่ 31 ธันวาคมเวลา 23:30 น.เสียงร้องครวญครางของลิเดียดังก้องไปทั่วห้องคลอด เธอกัดฟันแน่น พยายามสูดลมหายใจเข้าออกตามที่หมอแนะนำ ความเจ็บปวดที่บีบรัดทั่วร่างทำให้เธอแทบหมดแรง ไลออนยืนอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง มือใหญ่ของเขากอบกุมมือเล็กของเธอแน่นจนเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นนั้น“
“คืนนี้มันสวยงามราวกับความฝันเลยนะคะ” ลิเดียพูดเบา ๆ เสียงของเธอแทบจะกลมกลืนไปกับสายลม แต่ไลออนได้ยินทุกคำชัดเจน“แต่มันไม่ใช่แค่ฝันนะ… เพราะเราสองคนทำให้มันกลายเป็นความจริงแล้วนี่ไง” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น แฝงความรักและความมุ่งมั่นลิเดียหันหน้าขึ้นมาสบตาเขา ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เพียงลมหายใจเดียว ไล
“ยังไม่หิวน่ะ ว่าแต่นี่ทำกระทงเองเหรอเลย?” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นมือใหญ่จับกลีบดอกบัวมาวางบนใบตองตามเธอ ซึ่งใบตองก็แหลกคามือของเขาเลย“….” ร่างสูงยิ้มเจื่อน ๆ เพราะจากที่จะช่วยทำน่าจะช่วยพังกระทงเสียมากกว่า“มือหนักแบบคุณน่ะ นั่งมองเฉย ๆ ดีกว่านะคะ” ลิเดียหยุดมือที่กำลังจัดดอกไม้แล้วหันมามองเขา
“ถ้ามึงอยากให้ลูกสาวกับหลานในท้องรอด......มึงล่อมันมาที่นี่ให้ได้เข้าใจไหม?” ไลออนบีบลำคอของไอ้ลุงแก่แน่นจนมันแทบหายใจไม่ออก ลุงกลางเบิกตาโต หน้าซีดแทบไม่มีเลือดเขาเหลือบมองไปที่ลูกสาวตัวเองอย่างหวั่นใจ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเก็บอารมณ์ได้ เสียงปลายสายก็ดังแทรกขึ้นมาซะก่อน บทสนทนาทางโทรศัพท์ “แฮก ๆ
เมื่อรถหรูสามคันขับตามกันมาถึงยังคฤหาสน์หลังใหญ่ ของเศรษฐีที่รวยระดับต้น ๆ ของเมืองไทย รถของไคเลอร์ค่อย ๆ แล่นผ่านประตูรั้วอัตโนมัติ ลิเดียมองเห็นบ้านใหญ่โอ่อ่าของดราก้อน ตั้งตระหง่านอยู่กลางสวนที่ตกแต่งอย่างหรูหรา บอดี้การ์ดในชุดดำยืนเฝ้าตามจุดต่าง ๆ อย่างระมัดระวัง ขณะที่คนรับใช้ในชุดเรียบหรูย
ฟ้ามืดครึ้ม ลมพัดแรงจนใบไม้ไหวสะบัด แต่ภายในรถทุกคันที่จอดซุ่มอยู่ ทุกสายตาจับจ้องเป้าหมายที่อยู่ตรงหน้า ฟาร์มจระเข้เถื่อนที่เป็นจุดศูนย์รวมของเครือข่ายกุมภิล “พวกมึงฟังให้ดีนะ” ไลออนหันไปมองลูกน้องทั้งเก้าคนที่ยืนเรียงแถวตรงหน้า ดวงตาคมกริบเปล่งประกายเยือกเย็น “กูคิดว่าพวกมันน่าจะตั้งรับเราไว้ระ
ในระหว่างที่ไลออนกำลังระดมพลเตรียมจะบุกอีกฝ่าย ท้องฟ้าจากสว่างก็ค่อยเปลี่ยนสี พระอาทิตย์ใกล้จะตกดินเต็มที่ นั่นหมายถึงเวลาของพวกเขาน้อยลงทุกที ๆ ภาพในหัวของเขาย้อนกลับไปถึงคุณหมิง ชายผู้เคยเป็นครูคนแรกที่สอนเขายิงปืน เป็นคนที่สอนให้เขารู้จักการต่อสู้และการเอาตัวรอดในโลกมาเฟีย “ถ้ามองลงมาจากฟ้า...ก







