Chapter 3

“At ano namang magagawa mong bakla ka?” maangas na tanong ni Hendrix kay Darius.

Napakunot ang noo ko at agad na pumagitna sa kanilang dalawa. If Darius is my hero, I will be his hero too. Hindi ko pababayaan ang aking bekibels.

“Puwede ba, Hendrix, huwag ka na diyan mag-assume na gusto pa kita. And yes, he’s gay, but still, narinig mo naman mula sa kanya, hindi ba? Sumang-ayon na siyang pakasalan ako, bakit ba ipinagpipilitan mo pa ring ikaw ang gusto kong pakasalan?” galit na sabi ko sa kanya.

“Vanessa, nag-aalala lang si Hendrix sa kaibigan niyang si Darius!” singit ni Tricia bago napalitan ang ekspresyon ng kanyang mukha. “Sabagay, you look good together. Isang baboy at isang bading—BB, in short, parehas bobo! Kaya hayaan na natin sila sa gusto nila, Hendrix.”

Sa paulit-ulit nilang pagpipilit na si Hendrix ang pipiliin ko, napagod na lang din ako. Tumingin ako kay Mr. Dawson at hindi na binigyang-pansin pa si Tricia.

“Mr. Dawson, I hope you respect my decision. As you can see, mukhang pumayag na rin naman si Darius, so I hope you will give your blessing sa aming dalawa.”

Kinakabahan man ay pinilit kong maging kalmado. Kailangan kong gawin ang lahat para baguhin ang mga nangyari noon; kailangan kong gawin ang lahat para maprotektahan ang lahat ng mayroon ako ngayon.

“If it is what you want, pumapayag ako.”

Tumayo siya, senyales na aalis na siya, habang si Mommy naman ay naiwang nakaupo sa sofa. “Mauna na ako, honey,” paalam nito kay Mommy bago ito hinalikan sa noo.‘How sweet… kung ganun din sana siya sa kaisa-isang anak niya,’ sabi ko sa aking isipan habang nakatingin pa rin sa kanila ni Mommy.

“Pagsisisihan mo ito, Vanessa! Alam kong ginagawa mo lang ito para magpapansin sa akin. Pero dahil sa kahihiyang ginawa mo sa akin, kahit bilhan mo pa ako ng isang isla, hinding-hindi kita pipiliin,” madiin na sabi ni Hendrix sa akin kaya napabaling ang tingin ko sa kanya.

Palibhasa’y nasanay na sa tuwing humihingi ako ng sorry sa kanya at binibilhan ko siya ng mga mamahaling gamit mapatawad lang ako. P’wes, ngayon hinding-hindi na ito mangyayari.

Umalis siya sa aking harapan, kasunod nito si Tricia at ang kanyang Mommy at Daddy. Rinig na rinig ang pagkabog ng mga paa niya hanggang sa makalayo siya sa amin.

“Darry, I’m sorry nadamay ka pa,” agad kong sabi kay Darius habang nakanguso.

Darry—ito ang tawag ko sa kanya noong maging mas malapit kami sa past life ko.

Hindi niya ako pinansin, walang emosyon ang kanyang mukha. Umiling siya bago lumayas sa harapan ko. Ngayon, ang natira na lang sa living room ng mansiyon namin ay ako, si Mommy, at ang ilang mga katulong.

‘It’s fine, siguro nagulat lang din siya. Hindi naman niya alam na ganito ang mangyayari. Siguradong maging siya ay inaasahan na rin na si Hendrix ang pipiliin kong pakasalan at hindi siya. Pero hinding-hindi ko na uulitin ang pagkakamaling iyon.’

Nakangiti akong lumapit kay Mommy, tumabi ako sa kanya sa sofa at yumakap sa kanyang braso.

“My precious daughter, sigurado ka na ba sa desisyon mo? I mean, I’m not against your decision, but… masaya ka ba?” mahinahong tanong ni Mommy habang mahigpit at puno ng pagmamahal na hawak ang aking kamay.

“Opo, Mommy, huwag mo akong alalahanin. Mabait po si Darius, alam ko at sigurado akong hindi niya ako sasaktan. Hinding-hindi ko po pagsisisihan ang desisyon kong ito.”

Ngumiti siya sa akin nang makita kung gaano ako kadesidido. Alam kong hanggang ngayon, maging si Mommy ay hindi naniniwala na tinigilan ko na talaga si Hendrix. Sigurado ako r’on.

“Napakatigas ng ulo mo, anak. Pero kahit na ganun, nandito lang ako para sa ‘yo, palagi. Ganun din ang Daddy mo; hindi mo lang alam, pero sobra-sobra ang pag-aalala niya sa ‘yo. Kaya sana ngayon, hindi na ito isang klase ng pakana mo lang para magpapansin kay Hendrix dahil siguradong malulungkot ang Daddy mo,” malumanay na sabi ni Mommy sa akin.

Napanguso naman ako; hindi pa talaga sila naniniwala sa akin. Pero kahit na ganun, masaya ako dahil this time, magagawa ko nang baguhin ang takbo ng buhay ko.

“Manang, puwede bang pakikuha ng red box doon sa bedside table? Nakapatong doon,” mahinahong pakisuyo ni Mommy kay Manang. Tumango naman ito bago umalis sa harapan namin.

“May ibibigay ako sa ‘yo, ‘nak; ingatan mo ‘to. Galing ito kay Grandmother mo; ibinigay niya ito sa akin noong pakasalan ko ang Daddy mo, and in my opinion, it’s time to give it to you now,” nakangiting sabi ni Mommy sa akin. Saktong dumating naman si Manang dala-dala ang pinakuha ni Mommy. Binuksan ito ni Mommy at bumungad ang napakagandang kwintas.

“Halika, isusuot ko sa ‘yo,” sabi ni Mommy, tumayo, at nagtungo sa likuran ko. “I don’t know if you really meant what you said earlier, but I hope you’ll find happiness in everything you do. Always remember, nandito kami palagi ng Daddy mo.”

“Don’t worry, Mom, hindi na ito isang paraan para magpapansin sa lalaking iyon,” taas-noo kong sabi sa kanya habang hinahawakan ang pendant ng kwintas na isinuot niya sa akin. “Oo nga pala, Mommy, ngayon… kailangan ko na bang tumuloy kina Darius?” nag-aalinlangang tanong ko sa kanya.

Napatingin siya sa akin at napatawa. “Ikaw talaga, oo naman! Dahil ganun ang tradisyon natin. Sa oras na nakapagdesisyon ka na, kailangan mo nang sumama sa lalaking napili mong pakasalan.”

‘Eh? Alam kong aware si Darius sa tradisyon na ‘to, pero bakit hindi niya ako inintay o isinama pauwi?’ halos mapangiwing tanong ko sa aking sarili.

“Damn, why are you still there? Let’s go.”

ITUTULOY