LOGINSa OpisinaMaagang-maaga pa kinabukasan, kararating pa lang ni Beatrice sa kanyang opisina sa Valderrama Corporation nang biglang mag-vibrate ang kanyang telepono sa ibabaw ng executive desk.Ang pangalan ni Don Hector Rivera ang lumabas sa screen.Pindot ng button, tsaka niya inilagay ang telepono sa kanyang tainga. "Hello, Tito Hector.""Beatrice, hija... libre ka ba ngayong weekend? Gusto ka kasing i-treat ng Tita Rebecca mo ng tanghalian sa bahay," marahan ang boses ni Don Hector. May bahid ng pag-iingat at tila nag-aalangan sa bawat salitang binibitawan.Diretso at walang paloy-paloy na sumagot si Beatrice: "Tito Hector, kung may gusto po kayong sabihin, sabihin niyo na lang po nang diretso."Narinig ni Beatrice ang mahinang buntong-hininga ng matanda sa kabilang linya."Tungkol pa rin sa inyo ni Victor, hija. Gabi-gabi na lang 'yang hindi nakakatulog. Alam mo naman, lumaki 'yang si Victor sa pangangalaga ng Tita Rebecca mo... natural lang na nasasaktan din ang Tita mo para sa ka
Manila International Conference CenterIsang segundo lang napatigil ang tingin ni Beatrice kay Victor bago siya mabilis at walang alinlangang umiwas ng tingin. Malamig at walang bakas ng emosyon ang kanyang mukha, na tila ba ang lalaking nakatayo sa tapat ng floor-to-ceiling window ay isang taong ni hindi niya nakikilala kailanman.Nang makita siyang papalayo, mabilis na humhakbang si Victor papalapit sa kanya. "Beatrice.""Bakit?" Hindi man lang nag-abalang huminto sa paglalakad si Beatrice. Deretso ang kanyang tingin sa nilalakaran."Nabalitaan kong pupunta ka rito sa conference center, kaya naisip kong pumunta na rin para makausap ka nang personal," sabay na lumalakad si Victor sa tabi niya. Mababa ang boses nito, pilit na itinatago ang tensyon."Wala na tayong dapat pag-usapan pa."Pumasok si Beatrice sa isang medyo tahimik na sulok ng bulwagan, malayo sa ingay ng mga negosyanteng nagko-coctails, bago siya tuluyang huminto at humarap kay Victor."Pumirma ka na sa divorce agreement
Buong araw na naging abala si Beatrice sa opisina. Malapit nang matapos ang oras ng trabaho nang marahan na itinulak ni Anya ang pinto at pumasok sa kanyang silid."Ma'am Beatrice, tuloy pa rin po ba kayo sa Economic Forum ngayong gabi?"May hawak na folder si Anya habang nakatingin sa labas. "Lumalakas po ang ulan. Baka mahirapan po tayo sa biyahe at maging mabigat ang trapiko.""Tuloy tayo."Ibinaba ni Beatrice ang hawak na pluma. "Naka-kumpirma na tayo sa mga organizer. Hindi magandang tingnan kung huling minuto tayong magjo-jokis o hindi sisipot."Tumango si Anya at inabot ang mga papeles. "Ito po pala ang opisyal na listahan ng mga dumalo sa forum. Maaari niyo po muna itong tingnan."Inabot ni Beatrice ang dokumento at dahan-dahang binuklat ang unang pahina. Nahinto ang kanyang paningin sa pangalang nakasulat sa gitnang bahagi ng talaan.Julian Rivera — Executive Vice President, Ji Group."Sabihan mo ako kapag nakahanda na ang sasakyan.""Opo, Ma'am."Isinantabi ni Beatrice ang f
Kakagaling lang ni Beatrice sa banyo, nagpapatuyo pa ng basang buhok gamit ang tuwalya, nang biglang yumanig ang telepono niya sa ibabaw ng mesa.Isang litrato ang pumasok mula kay Julian—ang skyline sa Makati sa gitna ng gabi. Harap-harapan ang naglalakihang gusali, nagniningning ang libo-libong ilaw sa dilim.[Ate, pangit ng gabi rito sa Makati. Mas maganda pa rin dyan sa Puerto Azul.]Napailing si Beatrice, hindi napigilang mapangiti nang bahagya habang nagta-type gamit ang isang kamay: [Bakit ka pa kasi nagtitiyaga dyan? Umuwi ka na.]Mabilis pang dumating ang reply: [Hinihintay ko pa si Lolo na payagan ako. Gustuhin ko man, wala akong magawa.]Natigil ang daliri ni Beatrice sa ibabaw ng screen. Nag-isip siya nang ilang segundo bago nag-reply: [Samahan mo na lang muna si Lolo dyan. Huwag mo muna isipin ang pag-uwi.][Ate... ayaw mo na ba akong bumalik?]Napatitig si Beatrice sa mensaheng 'yon. Biglang bumigat ang pakiramdam niya, tila may mali sa tono ng kapatid pero hindi niya ma
Hindi siya umoo, pero hindi rin siya umindi.Naintindihan agad ni Zoe ang ibig sabihin ng kaibigan, kaya hindi na niya ito ipinilit pa. "Matindi rin talaga ang itinino ni Dr. Marcus kamakailan. Last time nung bumisita siya sa Crestwood Mansion, nabanggit ni Lola Rebecca na mas matured, mas tahimik, at mas maayos na siyang kumilos ngayon."Hindi sumagot si Jack, pero bahagyang gumalaw ang gilid ng kaniyang labi—isang lihim na ngiti na pilit niyang itinatago.Nakita 'yun ni Zoe, pero pinili niyang huwag nang hulihin ang kaibigan.Nagkwentuhan pa sila nang kaunti habang pinalilipas ang oras. Tumingin si Jack sa kaniyang relo. "Gabi na rin pala. Kapag nalaman ng asawa mo na ginabi ka dahil sa akin, baka i-ban na niya ako at hindi na ako payagang makipagkita sa'yo.""As if naman magagawa niya 'yun," biro ni Zoe sabay tayo, bitbit ang napakaraming shopping bags ng baby clothes.Agad na lumapit si Jack at kinuha ang halos karamihan sa mga bitbitin. "Akin na 'yan. VIP at key protected target
Pagdating ni Zoe sa mall, nakita niya agad si Jack Torres na naghihintay sa labas ng coffee shop.Naka-oatmeal coat si Jack at may itim na turtleneck sweater sa loob. Ang kaniyang buhok ay nakalugay lang sa kaniyang balikat—di tulad ng karaniwan niyang maayos at corporate look, ngayong araw ay mas mukha siyang relaxed at tila walang pakialam sa mundo.Pero agad na napansin ni Zoe ang manipis at nangingitim na eyebags sa ilalim ng kaniyang mga mata."Kanina ka pa ba naghihintay?" Lumapit si Zoe at natural na kumapit sa braso ng kaibigan."Kakarating ko lang din," sagot ni Jack.Inabot niya kay Zoe ang isang mainit na tasa. "Here, bought you a hot latte."Kinuha ito ni Zoe at uminom nang kaunti. Ang warm at bahagyang mapait na lasa ay dahan-dahang gumapang sa kaniyang lalamunan, na nagbigay ng kaunting init sa kaniyang pakiramdam.Bahagyang itinagilid ni Zoe ang kaniyang ulo para obserbahan si Jack. "Spill it. Ano'ng nangyari?"Hindi agad sumagot si Jack. Sa halip, inakay niya si Zoe pa
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






