เข้าสู่ระบบ"Ano pa'ng tinatayo-tayo mo riyan? Sakay na!" pagmamadaling utos ni Alissa."Mabigat ako.""Noong nagsasanay pa kami, kaya kong buhatin mag-isa ang mahigit sandaang libra ng sandbag na parang wala lang.""Pero...""Sasakay ka ba o hindi? Kung hindi, bahala ka. Huwag mong sabihing pinabayaan kita."Kung sasakay rin lang, sige na. Hanggang gusto mo, hanggang mapagod ka.Dahil mapilit siya, wala nang nagawa si Anton kundi yumakap sa leeg ni Alissa at sumandal sa likod nito.Gamit ang kanyang payat ngunit matatag na katawan, maingat siyang binuhat ni Alissa sa kanyang likuran."Saan tayo pupunta?"Nagulat si Anton nang makitang sa kabundukan ito dumaraan sa halip na sa kalsada."Magulo na ngayon sa kalsada. Halo-halo ang mga tao roon, at hindi natin alam kung may mga assassin na nakahalo. Delikado para sa'yo ang bumalik sa kalagayan mo ngayon. Tatawid tayo sa bundok, hahanap ng sasakyan sa kabila, saka kita dadalhin sa ospital," paliwanag ni Alissa.Hindi ko akalaing ganito siya kaingat m
Napangiwi si Michelle at naisip, "Akala mo ba gusto kong maging mamamatay-tao? Sinong babae ba ang kusang pipili ng buhay na laging nasa bingit ng kamatayan?""Ikasiyam na tanong, ano ang pangalan mo? Huwag mong subukang magsinungaling. Nag-iiba ang ekspresyon ng tao kapag nagsisinungaling. Kapag nagsinungaling ka, tiyak na mahahalata ko," sabi ni Anton.Ano bang mawawala kung sabihin ko ang pangalan ko? Sa organisasyon, codename lang naman ang ginagamit ko. Hindi rin naman niya matutunton ang pagkakakilanlan ko.Dahil doon, medyo gumaan ang loob ni Michelle."Michelle nga ang pangalan ko.""Michelle... napakagandang pangalan," bulalas ni Anton.Inikutan muna niya si Michelle bago sinimulan ang ikasampung tanong."Huling tanong na. Makinig kang mabuti. Kapag tama ang sagot mo, pakakawalan kita agad. Kapag mali, may isa pa akong gagawin."Umubo siya at saka seryosong nagsalita."Ang huling tanong ay: Sino ang nagpadala sa'yo? Sino ang boss mo? Ilan kayong ipinadala ng organisasyon niny
"Grabe, ang dami ko nang nakitang assassin, pero babaeng assassin? At maganda pa." Napunta ang tingin ni Anton sa mukha ng babaeng assassin. Mayroon itong pinong mga katangian, makakapal na kilay na hugis-dahon ng willow, at malalaking matang hugis-almond. Ang mapupulang labi nitong bahagyang nakabuka dahil sa pagkabigla ay nagbigay sa kanya ng kakaibang ideya—kung masasanay lang ang mga labing iyon, siguradong napakahusay ng mga ito sa oral."Peke kaya ang pilikmata niya?"Napansin ni Anton na napakahaba ng pilikmata ng babae, bahagyang kurbado, dahilan upang mas lalo pang lumaki at gumanda ang kanyang mga mata.Hindi niya napigilang hilahin ang mga pilikmata nito nang ilang ulit, ngunit hindi niya maalis."Totoo pala."Aliw na aliw si Anton.Napanganga si Michelle. Mula pa noong unang araw niya bilang assassin, handa na siyang mamatay. Katulad ngayon, ipinikit na niya ang kanyang mga mata at inihanda ang sarili sa kamatayan, ngunit hindi niya inakalang makakatagpo siya ng lalaking g
Habang nagbibihis, panay ang sulyap ni Alissa kay Anton upang tingnan kung sumisilip ba ito. Nang makita niyang nakatalikod lamang ito at tila napakaayos ng kilos, medyo nagtaka siya.Hindi iyon makatwiran. Sa ugali nito, papalampasin ba nito ang ganitong pagkakataon?Noong hinahabol sila ng mga assassin noon, sinamantala pa siya nito habang nasa likod ng motorsiklo. Sa pag-iisip na iyon, mas maingat niyang pinagmasdan si Anton.Ang nakita niya ay halos magpasabog sa kanya sa galit.May maliit pala itong salamin na nakapatong sa tabi ng hita, at doon ito sumisilip sa repleksiyon habang siya ay nagbibihis. Nakita pa niyang nakabuka ang bibig nito, halos kasya na ang isang mansanas.Kaya pala napaka-"masunurin" nito—sumisilip pala mula pa kanina.Gusto sana ni Alissa na bunutin agad ang baril at barilin siya, ngunit hindi pa siya tapos magbihis. Kaya minadali na lamang niya ang pagsuot ng damit.Eksaktong-eksakto ang sukat ng damit, maliban sa napakalalim nitong V-neck.Sinadya niya ito
"Magaling ka rin talagang magsalita." sabi ni Miguel na may galit sa boses. "Huwag mo na siyang pansinin, Weiwei. Halatang may diperensya sa utak ang lalaking 'yan at kung anu-ano lang ang pinagsasasabi."Kalokohan lang ba iyon? Hayagang pambabastos iyon!Tinamad nang patulan ni Alissa ang lalaking iyon. Dahil sa dami ng beses na silang nagkaharap, manhid na siya sa asal nito.Kung dumating ang araw na hindi siya lalandiin ni Anton, iyon pa ang magiging himala.Makalipas ang dalawang oras, pumasok ang sasakyan sa isang tunnel. Biglang bumagal ang sasakyang nasa unahan."Reporting! May aksidente sa kalsada sa unahan. Hindi pa malinaw ang sitwasyon," ulat ng pulis sa unang sasakyan sa radyo."Mag-ingat. Ipagpatuloy ang pagmamasid at dagdagan ang pagbabantay," utos ni Miguel sa mikropono.Agad na inilabas ni Alissa ang kanyang baril at maingat na sinuri ang paligid.Nasa loob sila ng isang tunnel. Nakaharang ang mga sasakyan sa unahan at marami ring sasakyan sa likuran. Kung may umatake
"Huwag kayong mataranta. Mag-ingat kayo baka aksidenteng pumutok ang baril," mabilis na sabi ni Anton.Sa panahon ngayon, maraming pulis ang hindi pa nakakaputok ng baril kahit minsan sa buong serbisyo nila. Kapag may aksidenteng pumutok, malaking problema iyon."Ibaba ninyo ang mga baril!" sigaw ni Armando.Lumapit si Camille kay Anton, iniabot ang warrant of arrest at sinabing, "Totoo ang warrant. Huwag kang manlaban. Sumama ka muna sa kanila. Kokontakin ko agad ang nakatataas at sisiguraduhin kong ligtas kang makakalabas."Alam na alam ni Camille kung gaano kahalaga si Anton sa mata ng kanilang superior. Hindi kalabisan ang sabihing wala itong kapalit. Hinding-hindi nito hahayaang may mangyaring masama kay Anton.Ang ikinababahala niya ngayon ay baka tumanggi itong sumama at mauwi sa madugong labanan."Kaya kong ayusin ang sarili kong problema. Hindi ko kailangan ang pakikialam ng matandang iyon," mura ni Anton.Sinilip niya ang warrant at bahagyang napakunot ang noo.Direkta pala
Biglang may sumigaw nang galit, “Ano’ng ginagawa mo?”“Bakit ka masyadong nagagalit? Pareho naman tayong nasa hustong gulang. Huwag kang mag-alala, hindi ko sasabihin kahit kanino.”“Kadiri!” galit na mura ni Maribel habang tinitigan siya nang masama. “Magbihis ka agad, kung hindi, hindi ako magpip
Ang nagsalita ay isang pandak na lalaki na nakatingin kay Anton nang may mapanuyang ekspresyon, na para bang walang pakialam sa nag-aalab nitong galit.Tumayo si Anton at naglakad papunta sa grupo ng matatabang lalaki.“Humihingi siya ng gulo, turuan n’yo ng leksyon!” sigaw ng lalaking may malaking
Sa Santa Catalina Central Hospital, sa pinaka-marangyang VIP ward. Isang babaeng simple manamit ang nakahiga sa kama, hawak ang kanyang cellphone habang paulit-ulit na pinapanood ang isang video, tila hindi nagsasawa kahit ilang beses niya itong ulitin.Ang video ay nakuha online—eksena ito ng aksi
“Mr. Dela Vega, matagal na kitang gustong pasalamatan pero wala akong pagkakataon. Ako na ang taya sa hapunan ngayong gabi,” nakangiting sabi ni Marionne.Ang simpleng ngiti niya pa lang ay sapat nang magpainit ng buong paligid.“Waiter!” taas-kamay na tawag kaagad ni Anton. Paglapit ng waiter ay na







