แชร์

CHAPTER 111:

ผู้เขียน: Cyrille Shatire29
last update วันที่เผยแพร่: 2026-06-02 22:00:38
SABRINA DE VERA'S POV

"Ang aga mo yatang nagising, may lakad ka?" tanong ni Manong Ben ng maabutan niyo ako sa kusina.

"Opo. Dadalaw ako kina Danica, nabalitaan ko kasi na buntis na.." nakangiting pag-kwento ko dito.

Ngumiti si Manong Ben sabay abot sa akin ng gawa niyang sandwich.

"Iyan na ang gawin mong pananghalian, gusto mo ba na ihatid na rin kita mamaya?" muling tanong nito na agad ko namang tinanggihan.

"Ayos lang po ako, Manong. Kaya ko naman pong mag-drive kaya wag niyo na h
Cyrille Shatire29

After 3 years...ganyan talaga, Rouge? Baka naman kasi narinig niyang nag-i love you ka sa cellphone at Akala niya para iyon sa new boyfriend mo, Sabrina!!!

| 5
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก
ความคิดเห็น (3)
goodnovel comment avatar
Addieyoow 🌼
Nakakabitin Yung paisa isa mo miss ABCD etc. HAHAHA labyaaahhh
goodnovel comment avatar
Addieyoow 🌼
eh kong damihan mong mag update miss A Hahaha
goodnovel comment avatar
Bree
more p po miss A
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 141:

    ROUGE VALDERAMA'S POV I would rather attend ten senate hearings. Face armed men. Or negotiate with the most stubborn politicians in the country. Than sit inside a bridal boutique and wait. Yet here I was. Seated on an expensive cream-colored sofa. One leg crossed over the other. Patiently enduring what felt like the longest hour of my life. Hindi naman sa atat ako. Sadyang hindi lang talaga ako mapakali. Ilang oras na akong nakaupo rito...naglilikot ang mga paa... kung ano-ano ang tinitingnan at kahit tapos ko ng basahin ang mga brochure na nasa harapan ko ay bubuksan ko ulit iyon para basahin. Maya-maya pa ay napalingon sa kaliwang direksyon ng maramdam kong may naglalakad papalapit sa 'kin. "Do you need anything sir? Like water or juice while waiting for Ms De Vera?" tanong ng isa sa mga staff. Nakangiti akong umuling, "No need. I'm fine," saad ko. Hindi na rin ito nagtanong pa ulit at tumango lamang bago ako tinalikuran. Nang ibinalik ko na sa harapan ang ti

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 140:

    ROUGE VALDERAMA'S POV The mansion looked exactly the same. Cold. Expensive. And lifeless. I stepped inside without waiting for anyone to announce my arrival. I knew where she would be. She always spent her afternoons in the sunroom. Tahimik na magbabasa ng libro na para bang doon lamang umiikot ang mundo niya. And sure enough... She was there. My mother sat elegantly beside the window, holding a porcelain teacup. Her eyes lifted the moment I entered. Then narrowed slightly. "Rouge." No warmth. Just acknowledgment. I wasn't expecting anything else. "Mother," mahinang tugon ko ng nakalapit na ako sa kanya. The same way I approached negotiations with politicians I didn't trust. Because somehow... Talking to my own mother always felt like a political meeting. I stopped in front of her. Then placed a cream-colored envelope on the table. Her gaze immediately shifted toward it. "What is it?" tanong niya gamit ang mababang boses. Bumuntong-hini

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 139:

    KAEL SAMANUEGO'S POV "Balita ko may bagong trabaho kana raw ngayon?" tanong ko ng maupo na si Kenjie sa tapat ko. He carefully took a sip of alcohol before he slowly glance at me and nodded softly. "It's an old job. Tinanggap ko lang ulit, for some reasons..." kalmadong sagot niya na siyang ikinataas ng kaliwa kong kilay. Alam ko na hindi lang basta-basta ang rason na meron siya. Kilala ko ang mokong na 'to. Alam ko kapag may ginagawa siyang kalokohan at alam ko kung kailan siya seryoso. At alam ko rin kung tranaho talaga ang tinutukoy niya. "Stop imagining things, Kael..." banta niya bago ko pa man muling maibuka ang bibig ko. Naramdaman niya siguro ang pananahimik ko. Tingin ko ay nabasa niya na rin kung ano ang tumatakbo sa isipan ko kaya pinigilan na niya sko bago pa man ako makapagsalita. "Sungit," reklamo ko at inabot ang bote ng beer sa harapan ko at tinungga iyon. Kasalukuyan kaming nasa vacation house niya rito sa Las piñas. Isa rin ito sa hindi ko maintindihan. Da

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 138:

    SABRINA DE VERA'S POV Halos manghina ako sa kakatawa at kakaiyak nang sabay. Habang si Aurielle naman ay nakatayo sa tabi namin at tila proud na proud sa sarili niya dahil sa ginawa niyang pagputol sa napakaimportanteng sandali. "Papa." Muli niyang tawag. Mas seryoso pa yata siya kaysa sa aming dalawa. "You forgot." Napailing si Rouge habang natatawa. Then he pinched the bridge of his nose. "Asan ba ang anak natin noong nagpapaulan ang langit ng mahabang pasensya?" reklamo niya. Agad akong natawa. "Magtataka ka pa eh sayo 'yan nagmana," agad kong tugon sa kanya. Napanguso si Aurielle. "Papa." Napatingin agad si Rouge sa kanya. "Yes, baby?" "Ask the question.." she suggested. Lalong lumakas ang tawanan ng mga taong nakapaligid sa amin. Maging si Kael ay nakatalikod na habang nanginginig ang mga balikat sa kakatawa. At sa wakas... Napabuntong-hininga si Rouge. Then he looked at me again. At sa isang iglap... Nawala ang tawanan. Nawala ang ingay. Nawala ang lahat

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 137:

    SABRINA DE VERA'S POV Pakiramdam ko ay huminto ang mundo. Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatayo roon. Hindi ko alam kung paano huminga. Hindi ko alam kung paano magsalita. Dahil sa mga sandaling iyon... Tanging si Rouge lamang ang nakikita ko. Siya lang at wala ng iba. The lights. The flowers. The music. Everything faded into the background. Para bang siya lang ang natira sa buong mundo. At nang makita kong dahan-dahan niyang inilabas ang maliit na velvet box mula sa loob ng kanyang suit... Tuluyan nang bumigay ang puso ko. Napahigpit ang kapit ko sa kamay ni Aurielle. At mas lalo lamang bumuhos ang mga luha ko. "Mommy..." mahinang usal ng anak ko habang nakatingala sa akin. "M-Mommy, why are you crying?" Napatawa ako sa gitna ng pag-iyak. Agad kong pinunasan ang aking mga mata. "Wala, baby....m-mommy is just happy," Ngumuso siya. "How can you cry if you're happy?" Natawa ako at nang magbaba ako ng tingin sa kanya at nakita ko ang pagkurap-kurap niya

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 136:

    ROUGE VALDERAMA'S POV Hindi ko alam kung ilang beses na akong tumingin sa relo ko. Hindi ko na matandaan dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko. Hindi ko pa ito naranasan, at kahit na ikumpara pa ito sa takot na naramdaman ko noon ng sabihin sa akin ni Kael na muntik ng may mangyari kay Sabrina...ay hindi pa rin nito kayang pantayan ang kaba na nararamdaman ko ngayon. I've spoken in front of thousands of people. I've faced hostile crowds. I've stood in debates where one wrong word could destroy an entire career. Pero ngayon? Pakiramdam ko ay para akong teenager na unang beses aamin sa babaeng gusto niya. Napabuntong-hininga ako. At muling itinaas ang tingin sa paligid. The venue looked exactly the way I wanted it. Elegant. Simple. Beautiful. White roses lined both sides of the aisle. Thousands of tiny lights decorated the entire place. Flower petals covered the floor. And at the very center was the place where I planned to ask the most important question of my life.

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status