Share

CHAPTER 72:

last update publish date: 2026-05-22 11:40:48
SABRINA DE VERA’S POV

Halos hindi ako mapakali habang papunta kami sa city hall. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

Parang may kung anong masamang mangyayari anumang oras.

At habang tumatagal…mas lalo lang lumalakas ang kabog ng dibdib ko.

Pagdating namin sa city hall ay mabilis akong bumaba ng sasakyan.

Agad namang bumungad sa akin ang malaking gusali at ang ilang empleyadong abala sa pagpasok at paglabas.

Pagkapasok ko pa lang sa loob ay may isang secur
Cyrille Shatire29

Hello guys! happy 1.6k views...at salamat sa suporta ninyo, sa pag-unlock ng mga chapters..MARAMING-MARAMING SALAMAT. God bless sa inyong lahat at ingat kayo palagi! 🔥🔥

| 4
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 140:

    ROUGE VALDERAMA'S POV The mansion looked exactly the same. Cold. Expensive. And lifeless. I stepped inside without waiting for anyone to announce my arrival. I knew where she would be. She always spent her afternoons in the sunroom. Tahimik na magbabasa ng libro na para bang doon lamang umiikot ang mundo niya. And sure enough... She was there. My mother sat elegantly beside the window, holding a porcelain teacup. Her eyes lifted the moment I entered. Then narrowed slightly. "Rouge." No warmth. Just acknowledgment. I wasn't expecting anything else. "Mother," mahinang tugon ko ng nakalapit na ako sa kanya. The same way I approached negotiations with politicians I didn't trust. Because somehow... Talking to my own mother always felt like a political meeting. I stopped in front of her. Then placed a cream-colored envelope on the table. Her gaze immediately shifted toward it. "What is it?" tanong niya gamit ang mababang boses. Bumuntong-hini

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 139:

    KAEL SAMANUEGO'S POV "Balita ko may bagong trabaho kana raw ngayon?" tanong ko ng maupo na si Kenjie sa tapat ko. He carefully took a sip of alcohol before he slowly glance at me and nodded softly. "It's an old job. Tinanggap ko lang ulit, for some reasons..." kalmadong sagot niya na siyang ikinataas ng kaliwa kong kilay. Alam ko na hindi lang basta-basta ang rason na meron siya. Kilala ko ang mokong na 'to. Alam ko kapag may ginagawa siyang kalokohan at alam ko kung kailan siya seryoso. At alam ko rin kung tranaho talaga ang tinutukoy niya. "Stop imagining things, Kael..." banta niya bago ko pa man muling maibuka ang bibig ko. Naramdaman niya siguro ang pananahimik ko. Tingin ko ay nabasa niya na rin kung ano ang tumatakbo sa isipan ko kaya pinigilan na niya sko bago pa man ako makapagsalita. "Sungit," reklamo ko at inabot ang bote ng beer sa harapan ko at tinungga iyon. Kasalukuyan kaming nasa vacation house niya rito sa Las piñas. Isa rin ito sa hindi ko maintindihan. Da

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 138:

    SABRINA DE VERA'S POV Halos manghina ako sa kakatawa at kakaiyak nang sabay. Habang si Aurielle naman ay nakatayo sa tabi namin at tila proud na proud sa sarili niya dahil sa ginawa niyang pagputol sa napakaimportanteng sandali. "Papa." Muli niyang tawag. Mas seryoso pa yata siya kaysa sa aming dalawa. "You forgot." Napailing si Rouge habang natatawa. Then he pinched the bridge of his nose. "Asan ba ang anak natin noong nagpapaulan ang langit ng mahabang pasensya?" reklamo niya. Agad akong natawa. "Magtataka ka pa eh sayo 'yan nagmana," agad kong tugon sa kanya. Napanguso si Aurielle. "Papa." Napatingin agad si Rouge sa kanya. "Yes, baby?" "Ask the question.." she suggested. Lalong lumakas ang tawanan ng mga taong nakapaligid sa amin. Maging si Kael ay nakatalikod na habang nanginginig ang mga balikat sa kakatawa. At sa wakas... Napabuntong-hininga si Rouge. Then he looked at me again. At sa isang iglap... Nawala ang tawanan. Nawala ang ingay. Nawala ang lahat

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 137:

    SABRINA DE VERA'S POV Pakiramdam ko ay huminto ang mundo. Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatayo roon. Hindi ko alam kung paano huminga. Hindi ko alam kung paano magsalita. Dahil sa mga sandaling iyon... Tanging si Rouge lamang ang nakikita ko. Siya lang at wala ng iba. The lights. The flowers. The music. Everything faded into the background. Para bang siya lang ang natira sa buong mundo. At nang makita kong dahan-dahan niyang inilabas ang maliit na velvet box mula sa loob ng kanyang suit... Tuluyan nang bumigay ang puso ko. Napahigpit ang kapit ko sa kamay ni Aurielle. At mas lalo lamang bumuhos ang mga luha ko. "Mommy..." mahinang usal ng anak ko habang nakatingala sa akin. "M-Mommy, why are you crying?" Napatawa ako sa gitna ng pag-iyak. Agad kong pinunasan ang aking mga mata. "Wala, baby....m-mommy is just happy," Ngumuso siya. "How can you cry if you're happy?" Natawa ako at nang magbaba ako ng tingin sa kanya at nakita ko ang pagkurap-kurap niya

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 136:

    ROUGE VALDERAMA'S POV Hindi ko alam kung ilang beses na akong tumingin sa relo ko. Hindi ko na matandaan dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko. Hindi ko pa ito naranasan, at kahit na ikumpara pa ito sa takot na naramdaman ko noon ng sabihin sa akin ni Kael na muntik ng may mangyari kay Sabrina...ay hindi pa rin nito kayang pantayan ang kaba na nararamdaman ko ngayon. I've spoken in front of thousands of people. I've faced hostile crowds. I've stood in debates where one wrong word could destroy an entire career. Pero ngayon? Pakiramdam ko ay para akong teenager na unang beses aamin sa babaeng gusto niya. Napabuntong-hininga ako. At muling itinaas ang tingin sa paligid. The venue looked exactly the way I wanted it. Elegant. Simple. Beautiful. White roses lined both sides of the aisle. Thousands of tiny lights decorated the entire place. Flower petals covered the floor. And at the very center was the place where I planned to ask the most important question of my life.

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 135:

    ROUGE VALDERAMA'S POV Tahimik ang loob ng opisina. Tanging tunog lamang ng pagpitik ko sa mga dokumento at mahinang ugong ng air conditioner ang maririnig. Ilang araw na rin ang lumipas mula nang tuluyang mahuli sina Villarreal at Alvarez. Unti-unti nang bumabalik sa normal ang lahat. At sa wakas... Nagagawa ko nang magtrabaho nang hindi iniisip kung ligtas ba sina Sabrina at Aurielle. Dahil sa tuwing umuuwi ako... Naroon sila. Naghihintay. Ang mag-ina ko. A small smile unconsciously appeared on my lips. Hanggang sa narinig ko ang mahinang katok sa pintuan. "Come in." Agad bumukas ang pinto at kalmadong pumasok si Kael. Pagkatapos ay muli long ibinalil sa mga dokumento sa lamesa ang tingin ko. Nang tuluyan na siyang nakalapit sa aking lamesa ay sakto rin na natapos ko na ang ginagawa ko. Kaya itinuon ko na sa kanya ang buong atensyon ko. "May problema ba?" Umiling siya. "None," tanging sambit niya. Pagkatapos ay may inilapag siyang maliit na itim na kahon sa harapan

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status