Kabanata 6

Alas-onse na ng gabi ng matapos sa paglilinis ng mga pinagkainan ng gabing iyon si Orlinda. Iniwan na niya ang ilang maliliit na natitirang gawaing bahay gaya ng pagpupunas ng mahabang mesa na siyang kinakainan ng pamilya Tan sa mga kasambahay.

Dahil sa pagod at bigat ng eksena kanina sa hapag siguro ang dahilan kung bakit mabigat ang pakiramdam ni Orlinda kaya mabilis ang hakbang niya paakyat sa hagdan papunta sa silid-tulugan nila ni Angelo.

Pinihit niya ang seradura, marahang binuksan ang pinto.

Sa sandaling makita ang loob ng silid ay tinawag niya ang kanyang asawa.

‘’Angelo?’’

Halos pabulong, natatakot siya na baka natutulog ito at kapag naistorbo niya ay baka saktan na naman siya nito.

Lumakad papasok si Orlinda, isinara ang pintuan. Umikot ang paningin niya pero hindi niya nakita si Angelo hanggang sa bumukas ang pintuan ng banyo. Mula sa banyo ay lumabas si Angelo na nakatapis ng itim na bathrobe, pinupunasan ng tuwalya ang basang buhok. Halatang naligo ito dahil tumutulo pa ang tubig sa katawan nito.

Bahagyang namula si Orlinda nang makita ang itsura ng asawa kaya umiwas siya ng tingin.

Dahil tapos na maligo si Angelo ay naisipan niyang siya naman ang sunod na maligo. Tutal naman naglalagkit ang pakiramdam niya dahil sa pawis at baka sipain siya ni Angelo sa higaan dahil mabaho siya.

Mabilis siyang lumapit sa maliit na drawer para kumuha ng malinis na damit. Pagkatapos ay kinuha niya ang kanyang tuwala na siyang isinukbit niya sa kanyang balikat habang naglalakad sa direksyon ng banyo.

Aabutin na sana ni Orlinda ang seradura ng pintuan ng banyo nang marinig niya ang boses ni Angelo.

‘’Sabihin mo nga sa ‘kin, Linda. Nagmakaawa ka ba kay Kuya Chris na bigyan ka niya ng trabaho sa kumpanya?’’ ani Angelo, puno ng pang-uuyam ang tono habang pilyong nakangisi sa kanya.

Dumiretso ng tayo si Orlinda, dahan-dahan na umikot at humarap sa asawa. Kumunot ang noo niya, bakas sa mukha niya ang pagtataka kung bakit ganoon ang tanong sa kanya ni Angelo.

Nagbuka siya ng bibig para sagutin ang tanong ng asawa. ‘’Angelo, ano bang pinagsasasabi mo? Bakit naman ako magmamakaawa kay Kuya—’’

‘’Huwag mo kong gawing t*nga, Linda!’’ putol ni Angelo sa sinasabi niya. ‘’Aminin mo na lang na nagsumbong ka kay Kuya Chris na gusto mong magtrabaho para hindi mo na gawin ang mga gawaing-bahay dito,’’ dagdag nito.

Iyon lamang ang tanging naiisip ni Angelo na dahilan para pumayag ang kanyang nakatatandang kapatid na papasukin sa kumpanya ang mangmang na si Orlinda.

Kilalang-kilala niya ang Kuya niya na malamig, istrikto at mapili sa mga taong nagtatrabaho para rito. Kaya paano nangyari o bakit naman papayag ng basta-basta ang kapatid niya na alukin ng trabaho ang walang pinag-aralang si Orlinda?

Napakagat ng labi si Orlinda. Kahit kinakabahan, naglakas-loob siyang magtanong sa asawa.

“Angelo, gusto ko lang itanong sa ‘yo kung ayos lang ba? Papayag ka bang magtrabaho ako?”

Mariing tinitigan ni Angelo ang kanyang asawa, namumula sa galit. Gusto niyang sampalin si Orlinda para ibuhos dito ang galit niya pero agad niyang pinigilan ang sarili at kinuyom na lamang ng mahigpit ang kanyang kamao.

Sandaling pikit ang mga mata habang humihinga ng paulit-ulit bago ibuka muli ang kanyang mata, nakatitig kay Orlinda.

“Gawin mo kung ano gusto mo,” matalim niyang saad. “Hindi ba’t pumayag ka na sa alok na trabaho ni Kuya Chris? Ano pa ba magagawa ko?” sarkastikong sabi nito, walang kahit na anong ngiti sa labi.

“Huwag ka mag-alala, Angelo. Pag-ii—”

“Wala akong pakialam sa kung anong gagawin mo!” putol ni Angelo. “Pero gagawin mo pa din ang sinabi ko! Magpabuntis ka at patuloy na gagawin ang mga gawaing-bahay na nakatoka sa ‘yo. Maliwanag ba?”

Napatalon sa takot si Orlinda, lalo na ng makita ang nakakatakot na pagtitig ni Angelo sa kanya. Napaiwas siya ng tingin, nanginginig ang buong katawan sa takot.

Tahimik lamang siyang tumango.

Kinabukasan, maagang nagising si Orlinda para maagang makapaghanda ng sarili bago pumasok ng trabaho.

Naglagay lamang siya ng light make up para kahit papaano ay presentable siyang tingnan at maayos ang itsura habang nakaharap sa ibang tao.

Habang nag-aayos ng sarili ay bumukas ang pintuan ng banyo. Lumabas mula sa banyo si Angelo, nakatapis lamang ng puting tuwalya.

Huminto ito, ilang hakbang lamang ang layo kay Orlinda.

Tumayo si Orlinda nang mapansin ang mariing pagtitig sa kanya ng asawa.

“May kailangan ka ba, Angelo?” tanong niya.

“Ano ba sa tingin mo ginagawa mo? Hindi ba’t sinabihan kita na kahit papasok ka na sa opisina ay trabaho mo pa din ang gawaing bahay dito sa mansyon?” malamig na wika ni Angelo. “O baka masyado ng lumilipad ‘yang makitid mong utak at inakala mong hindi mo na kailangan gawin ang trabaho ng pagiging katulong?” May bahid ng pangungutya ang tono nito.

“Hi-hindi! Hindi ‘yan totoo! Kaya nga ako maaga gumising kasi para maaga ako makapaghanda para pagkatapos kong gumawa ng gawaing bahay ay diretso pasok

na ako sa opisina,” paliwanag niya