นอนกุมมือ

ในที่สุด~

คืนนี้ฉันจะได้หลับเต็มๆ ตาสักที

คนก่อเหตุวุ่นวายเมื่อตอนหัวค่ำคิดในใจเมื่อเดินเข้ามาในห้องและเห็นว่าสามีผู้น่าสงสารของเธอได้หลับไปแล้ว ซึ่งการที่พี่พีทนอนเร็วขนาดนี้อาจเป็นเพราะผลข้างเคียงของยาแก้แพ้ที่กินเข้าไป ซึ่งเธอเองก็เคยกิน คอนเฟริมจริงๆ ว่าง่วงหนักมาก เอาตรงๆ มันก็แอบเป็นผลดีนะ เพราะเธอจะได้ไม่ต้องมาคอยพะวงนู่นนี่ให้วุ่นวายปวดหัว

แหมๆ ผื่นคันขึ้นลามไปทั้งตัวขนาดนั้น ไอ้ตรงนั้นของพี่เขาคงไม่มีแรงชี้โด่ขึ้นมากระแทกใส่หน้าเธอหรอก...

ญารินคิดติดตลก เธอค่อยๆ เดินย่องๆ ตรงมาที่เตียง พร้อมกับพยายามลงน้ำหนักเท้าที่พื้นให้เบาที่สุด ไม่ใช่ว่ากลัวจะรบกวน แต่เธอกลัวว่าถ้าอีกฝ่ายตื่นขึ้นมาจะกลายเป็นว่าเธอระแวงจนไม่ได้นอนทั้งคืนต่างหาก แสงไฟสีส้มสลัวๆ ที่หัวเตียงส่องให้เห็นใบหน้าคมเข้มของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี เธอไม่เคยได้จ้องหน้าเขาเต็มๆ สักที ในเมื่อมีโอกาสแล้วก็นะ....สักหน่อยก็แล้วกัน

แหม...หล่อเหมือนกันนะเนี่ย!!

คนมองชื่นชมในใจขณะสำรวจเครื่องหน้าของชายหนุ่มที่ยังคงหลับสนิท ผู้ชายอะไรทั้งที่ทำงานหนักทุกวันแต่ผิวกลับดูสุขภาพดี แถมยังจมูกโด่งกว่าเธอเยอะเลย แอบอิจฉาจนเผลอใช้มือลูบ เสียง "อืม" คล้ายรำคาญดังในลำคอของชายหนุ่มเบาๆ ทำให้คนที่เผลอไปแตะใบหน้าคมเข้มนั้นสะดุ้งตกใจจนต้องรีบหดมือกลับมากำไว้ดังเดิม

ไม่น่าเลย~

ได้แต่นึกก่นด่าตัวเองในใจ ลุ้นอยู่ว่าชายหนุ่มจะตื่นไหม โอเค!! ยังไม่ตื่น เมื่อเธอแน่ใจว่าอีกฝ่ายยังไม่รู้สึกตัวก็ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก พร้อมกับพึมพำว่า "เกือบไปแล้ว"

เพราะเมื่อคืนนอนน้อย คืนนี้เธอก็เลยง่วงเร็ว คนตัวเล็กค่อยๆ ปีนขึ้นเตียง คิดว่าจะนอนแล้วแต่ทว่าคนข้างๆ ที่นอนหันไปอีกทางอยู่ๆ ก็เสือกพลิกตัวหันหน้าหล่อๆ มาทางเธอ จะใช้มือผลักออกไปตอนนี้ก็กลัวจะตื่น

เอาน่ะ!! เลี่ยงด้วยการที่ฉันเป็นฝ่ายนอนหันหลังให้เขาแทนก็แล้วกัน

ญารินคิดอย่างนั้นก่อนจะปิดเปลือกตาที่เริ่มหนักอึ้งลงและหันหลังให้ชายหนุ่มอย่างสบายใจ แต่เพื่อความอุ่นใจเธอก็เลยคิดว่าควรจะเว้นช่องว่างให้ห่างกันนิดหนึ่ง พอคิดปุ๊บร่างบางก็ขยับตัวถอยห่างปั๊บ

อืม....

กำลังดีเลย!!

หญิงสาวยิ้มพอใจก่อนจะตัดสินใจคว้าเอาหมอนกอดมาคั่นกลางกันไว้อีกที และเมื่อคิดว่าทุกอย่างเพอร์เฟกต์ลงตัว ก็ถึงเวลาที่เธอจะได้นอนพักให้หายเหนื่อยสักที ในเมื่อรู้สึกสบายใจ ความง่วงที่สะสมมาตั้งแต่คืนก่อนก็เริ่มทำงาน ร่างกายเธอล้าและต้องการพักผ่อนจริงๆ ดังนั้นพอหัวถึงหมอนก็เลยหลับสนิทไปอย่างรวดเร็ว

 เธอนอนนานเท่าไหร่ไม่รู้

รู้แต่ว่า....

ทำไมมันถึงได้ร้อนอย่างนี้เนี่ย!!

เปลือกตาที่ปิดค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆ เพราะความไม่สบายตัว และด้วยชุดนอนที่เธอสวมใส่นั้นเป็นแบบจัดเต็ม เสื้อ กางเกง สองชั้นบวกกับเหมือนถูกอะไรบางอย่างรัดไว้ มันก็เลยทำให้คนที่หลับไปแล้ว ตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะรู้สึกร้อนมาก เธอตั้งใจว่าจะลุกขึ้นไปปรับแอร์ให้เย็นกว่านี้อีกสักนิด แต่เชี่ยเอ้ย!! พอลืมตาขึ้นมาเต็มๆ หมอนข้างที่เอามาคั่นกลางก็ได้อันตรธานหายไป พร้อมกับเธอที่หลุดเข้ามานอนขดตัวซุกในวงแขนพี่พีท ดวงตาคู่สวยกระพริบถี่ขึ้นลงอยู่หลายที แน่นอนว่าไม่ได้ฝัน คนที่นอนดิ้นเข้าไปคลุกวงในเองก็เลยพูดไม่ออก บอกไม่ถูก จะให้เธอแหกปากร้องโวยวายเหมือนก่อนแต่งก็คงไม่ได้เพราะสถานะ "เมีย" ค้ำคออยู่ ดังนั้นญารินจึงทำได้แค่กรีดร้องในใจเสียงหลงว่า "ฉิบ**" หนักมาก

จะขยับตัวดีไหม??

ใจอยากขยับ แต่ถ้าขยับแล้วพี่พีทตื่นล่ะ...

ไม่ๆๆๆๆ มันสุ่มเสี่ยงเกินไป

ถามเอง ตอบเอง ความคิดในหัวเริ่มตีกัน จะขยับตัวดี หรือไม่ขยับตัวดี บวกลบคูณหารในใจอยู่หลายรอบ คำตอบที่ได้คือเธอควรนอนอยู่นิ่งๆ รอให้พี่พีทพลิกตัวเปลี่ยนท่า เดี๋ยวสักพักก็คงจะคลายวงแขนออกจากเธอเองนั่นล่ะ โอเค! วิธีนี้น่าจะเวิคสุด 

อดทน

อดทน

และก็อดทน!!

ญารินรออย่างมีความหวัง แต่ความหวังที่รอนั้นก็ริบหรี่ลงทีละนิดจนเธอต้องถอนหายใจแรง เพราะผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วพี่พีทก็ยังนอนอยู่ท่าเดิม เพิ่มเติมคือมือที่กอดเอวเธอไว้อยู่ๆ ก็เลื่อนต่ำลงมาที่สะโพกทีละนิดๆ ใจนึกอยากตีมือซุกซนนั่นสักเพี้ยแต่ก็ไม่กล้า แค่นอนยังหื่นขนาดนี้ ถ้าตื่นขึ้นมาจะหื่นขนาดไหน ดูแนวแล้วจะไม่ปลอดภัยกับหอยของตัวเองสักเท่าไหร่ ก็เลยได้แต่ใช้มือปัดออกเบาๆ แต่มือเจ้ากรรมก็ยังเด้งกลับมาที่เดิม เขี่ยก็แล้ว ปัดก็แล้ว แต่ในเมื่อไม่เป็นผล สุดท้ายก็เลยต้องแก้ปัญหาด้วยการจับมือนั้นมากุมไว้ทั้งคืน

สุดท้ายก็เผลอหลับไป

พอตื่นขึ้นมา

อนิจจา....

ร้องเหี้ยหนักกว่าเดิม

เพราะมือของเธอที่กุมมือพี่พีทไว้ตอนนี้มันเลื่อนมากำ....ไอ้นั้นที่กำลังคับตุงอยู่ในกางเกง คาดว่าเธอคงเผลอหลับไป และเธอคงเข้าใจว่ากำลังกุมมือพี่พีทอยู่ ซึ่งเธอคงกำแรงไป มันก็เลยทำให้คนที่นอนอยู่รู้สึกตัว ดวงตาสีนิลที่มองสบกันในจังหวะที่พอดีนั้นดูสั่นไหวเล็กน้อย แน่นอนว่าเธอไม่ได้คิดไปเอง เมื่อรู้สึกว่ามือของพี่พีทกำลังวนเวียนแถวขาอ่อนเธอ โมเม้นท์ตอนนี้คิดได้อย่างเดียวว่าโดนจัดแน่ๆ น้ำลายเหนียวๆ หนืดๆถูกกลืนลงคอดัง "อึก" เมื่อเธอรับรู้ได้ว่าใบหน้าหล่อเหลานั้นอยู่ห่างแค่คืบ ไม่พอริมฝีปากหยักที่น่ามองยังจงใจเลื่อนต่ำลงมาคลอเคลียตรงแถวใบหูเธอจนขนลุกชูชัน มุแงง~ ฉันจะแก้ตัวยังไง ในเมื่อหลักฐานคามือซะขนาดนั้น

คิดสิคิด คิดสิญาริน....

หญิงสาวกระตุ้นตัวเองที่ยังคงกำแท่งความเป็นชายไว้แน่น ยิ่งเจ้าของแท่งที่เธอกำกระซิบถามข้างหูเสียงพร่าว่า "ญาต้องการเหรอ" คำนั้นทำเอาเธอถึงกับตาโตร้อง "เชี่ย" ในใจ เพราะถึงเธอจะไม่เคยมีแฟน แต่เธอก็ไม่ได้โง่ถึงขั้นแปลความหมายที่แฝงไว้ไม่ออก ดูยังไงก็รู้ว่าพี่พีทกำลังเข้าใจผิด

เล่นเป้าตุงซะขนาดนั้นถามจริงๆ จะให้เธอเอาสมองส่วนไหนมาคิดกับพี่พีทในแง่ดี แล้วพอตกใจ หัวมันก็เลยตัน หัวมันไม่รัน ก็เลยคิดเหี้ยอะไรไม่ออก สุดท้ายก็น้ำท่วมปากหาคำพูดมาแก้ตัวไม่ได้ เอาวะ!! ในเมื่อเธอหาคำแก้ตัวดีๆ ในระยะเวลาอันกระชั้นชิดไม่ได้ ทางเดียวที่พอจะทำให้รอดพ้นจากกิจกรรมเข้าจังหวะกับสามีในตอนนี้ก็คือ....

บีบไอ้นั่นให้สุดแรงไปเลย

"โอ้ย!!!!!"