Sassy wife เมียหมอ (18+)

"อยู่กันไปก็รักกันเอง"นั่นคือคำพูดเนิบๆ ของผู้เป็นย่าที่ทำเอาญารินถึงกับอึ้งไปเลย ดวงตาคู่สวยเหล่มองใบหน้าเหี่ยวๆ สลับกับหน้าพ่อเป็นระยะ เธอเองก็เดาใจย่าไม่ถูก แถมตอนนี้บรรยากาศในห้องก็เครียดมากจนเธอหายใจไม่ออก มันเหมือนว่าเธอกำลังทำผิดและมันก็ทำให้เธอรู้สึกอึดอัด ยิ่งได้ยินทุกประโยคที่ผู้ใหญ่คุยกันมันก็ยิ่งทำให้รู้ว่าเรื่องของเธอกำลังเลยเถิดไปไกลเกินกว่าที่จะปล่อยผ่าน เอาตรงๆ มันพูดไม่ออก บอกไม่ถูก มันเหมือนคนน้ำท่วมปาก ไม่พอยังแอบรู้สึกหวิวๆ เคว้งๆ ตงิดๆ ในใจพิกล มันเหมือนกับว่าเธอกำลังถูกทุกคนมัดมือชกให้ต้องตกลงแต่งงานกับผู้ชายแปลกหน้าที่เธอยังไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อด้วยซ้ำฉันงงส่วนไอ้ผู้ชายข้างๆ ฉันก็คงงงเป็นไก่ตาแตกไม่แพ้กัน!!เพราะตอนนี้พวกป้าๆ ที่เป็นผู้ใหญ่หัวหงอกเสี้ยมเก่ง ต่างลงความเห็นด้วยสีหน้าจริงจังว่าจะต้องทำทุกอย่างให้ถูกต้องเพื่อรักษาหน้าและชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล และเพื่อกันไม่ให้มีคนนินทา ก็เลยแก้ปัญหาที่แสนจะน้ำเน่าเหมือนในละครที่เธอเคยดูเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว นั่นก็คือ...จับแต่งให้มันจบๆ ไปเดี๋ยวก่อนนะ!!เฮลโหล~ได้ยินฉันไหมถามความคิดเห็นฉันยังแล้วไอ้งั่งนั่ง

ยุ่งไม่พอ....เวลายังผ่านไปเร็ว เร็วชนิดที่ว่าญารินยังไม่ทันได้คุยอะไรกับว่าที่ "สามี" เลย งานแต่งถูกจัดออกมาอย่างใหญ่โตสมฐานะ บรรยากาศเต็มไปด้วยความชื่นมื่น แขกจากทั่วทุกสารทิศต่างทยอยมาแสดงความยินดี ซุ้มหน้าทางเข้างานที่จัดด้วยดอกไม้นั้นดูสวยงาม และเข้ากันได้ดีกับธีมงานสีทองหรูหราที่เจ้าสาวเป็นคนเลือกและออกแบบเองภาพของเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่ยืนจับมือกันยิ้มรับแขกช่างดูเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก ผู้ชายก็สูงหล่อดูดี ส่วนผู้หญิงก็สวยจนแทบลืมหายใจ ใครเห็นก็เอ่ยปากชม แถมภายในงานยังจัดออกมาได้ดี ทั้งอาหาร ทั้งเครื่องดื่ม ทั้งดนตรีเจ้าภาพจัดเต็มแบบไม่มีคำว่ากั๊ก เรียกได้ว่างานนี้ได้รับคำชมจากแขกทุกคนจนล้นหลามจริงๆ ทุกอย่างในงานผ่านไปอย่างราบรื่น จนกระทั่ง..."เจ้าบ่าวหอมแก้มเจ้าสาวหน่อยครับ"ห๊ะ!!!อีตาพิธีกรบ้า!! ไม่มีอย่างอื่นให้พูดแล้วรึไง เรียกแขกขึ้นมาร้องเพลงสิ ทำไมจะต้องหอมแก้มด้วย ดวงตาคู่สวยเบิกโตเมื่อได้ยินเสียงเชียร์ของแขกในงานสนับสนุนการแสดงความรักที่เจ้าบ่าวมีให้กับเจ้าสาวรักบ้ารักบออะไร...ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ฉันได้เจอหน้าเจ้าบ่าวแค่สามครั้งถ้วน ไม่รวมถึงการคุยแต่ละครั้งท

คนที่นอนตื่นสายเดินลงมาจากห้องนอน สายตากวาดมองไปทั่วชั้นล่าง แต่ไม่พบเงาของคนที่ได้ชื่อว่า "สามี" ใจหนึ่งก็รู้สึกผิดที่ทำตัวไม่สมกับเป็นภรรยาที่ดีดั่งคำสอนย่า แต่อีกใจก็นะแฮปปี้ดีเหมือนกัน เพราะเธอเองก็ไม่ค่อยชินกับการที่จะต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนอื่นที่มีสถานะต่างเพศสักเท่าไหร่ ยกเว้นพ่อบังเกิดเกล้า ที่รับหน้าที่เป็นพ่อ "เลี้ยงเดี่ยว" ดูแลเธอตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยใช่ค่ะ!! พ่อฉันเป็นหม้าย โสดสนิท สถานะเมียทิ้ง ทั้งชีวิตทำแต่งาน หาแต่เงิน จนละเลยความรู้สึกเมีย พอรู้ตัวอีกทีก็โดนทิ้งไปแบบงงๆ แถมยังทิ้งของแถมให้ดูเป็นของต่างหน้า ก็คือ "เธอ" ย่าเล่าให้ฟังว่าตอนนั้นเธอยังอายุแค่สามเดือน ผู้ชายห่ามๆ ทำแต่งานอย่างพ่อมีหรือจะเลี้ยงเป็น ดังนั้นตอนเด็กๆ เธอจึงถูกโยนให้ย่าเลี้ยง และนี่ก็คือเหตุผลหลักเลยว่าทำไมเธอถึงเป็นหลานรักของย่า ก็นะทั้งน่ารัก ทั้งน่าเอ็นดู แถมยังพกพาความน่าสงสารสดใสมาเต็ม ย่าก็เลยทั้งรักทั้งหลงเธอหนักเป็นพิเศษถ้าถามว่าสงสารพ่อไหม??เธอก็สงสารอยู่ แต่มาคิดในอีกมุมหนึ่งพ่อก็ทำตัวเอง มีเมียแต่ไม่ใส่ใจ สุดท้ายเมียก็เลยทิ้งไปอย่างไม่ใยดี นี่คงเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่เธอหวงชีวิตโสด เ

"คุณญาจะไม่โกรธเหรอคะคุณท่าน""นิ่ม" สาวใช้คนสนิทที่นั่งพับเพียบเอ่ยถาม เมื่อเห็นนายของตัวเองนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เธอรับใช้คุณฤดีมาหลายปี ย่อมรู้จักนิสัยของผู้เป็นนายดียิ่งกว่าใคร เก่งนักเชียวเรื่องการวางแผน ล่าสุดก็เพิ่งไปช่วยแก้ปัญหาให้ผัวเมียคู่หนึ่งท้ายซอยที่เพิ่งทะเลาะกันทั้งๆ ที่คุณท่านก็ไม่ใช่ญาติโกโหติกาเกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย ถึงเธอจะห้าม จะรั้งยังไง คนหัวรั้นอย่างคุณท่านก็ไม่ฟัง ชอบทำตามแต่ใจ สุดท้ายผลเป็นไงล่ะ ทุกวันนี้ก็ยังไปยุ่งกับเรื่องราวความรักของชาวบ้านอยู่ดีสาวใช้เจ้าเนื้อวัยกลางคนคิดพลันถอนหายใจออกมาเบาๆ เพราะก็พูดอะไรมากไม่ได้ คุณท่านดีกับเธอ ให้งาน ให้เงิน ให้ที่อยู่ที่กิน ได้รับทั้งความรักและความเมตตา เธอย่อมตอบแทนท่านด้วยความซื่อสัตย์สุดหัวใจ สิ่งไหนที่คุณท่านสั่งให้ทำถึงมันจะรู้สึกค้านในใจ แต่ถึงอย่างไรเธอก็ทำให้อยู่ดี"ไม่รู้เท่ากับไม่โกรธ"คนที่นั่งเอนหลังตรงเก้าอี้ม้าโยกตอบด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ มุมปากเหี่ยวๆ กระตุกยิ้มพอใจในสิ่งที่เกิดขึ้น หากเธอไม่ทำเช่นนี้ หลานสาวสุดรักสุดหวงของเธอจะเป็นฝั่งเป็นฝากับเขาไหม ยิ่งรักก็ยิ่งห่วง อยากให้ได้คนดีๆ ใบหน้าที่ถึงจะแก่แต่

ในที่สุด~คืนนี้ฉันจะได้หลับเต็มๆ ตาสักทีคนก่อเหตุวุ่นวายเมื่อตอนหัวค่ำคิดในใจเมื่อเดินเข้ามาในห้องและเห็นว่าสามีผู้น่าสงสารของเธอได้หลับไปแล้ว ซึ่งการที่พี่พีทนอนเร็วขนาดนี้อาจเป็นเพราะผลข้างเคียงของยาแก้แพ้ที่กินเข้าไป ซึ่งเธอเองก็เคยกิน คอนเฟริมจริงๆ ว่าง่วงหนักมาก เอาตรงๆ มันก็แอบเป็นผลดีนะ เพราะเธอจะได้ไม่ต้องมาคอยพะวงนู่นนี่ให้วุ่นวายปวดหัวแหมๆ ผื่นคันขึ้นลามไปทั้งตัวขนาดนั้น ไอ้ตรงนั้นของพี่เขาคงไม่มีแรงชี้โด่ขึ้นมากระแทกใส่หน้าเธอหรอก...ญารินคิดติดตลก เธอค่อยๆ เดินย่องๆ ตรงมาที่เตียง พร้อมกับพยายามลงน้ำหนักเท้าที่พื้นให้เบาที่สุด ไม่ใช่ว่ากลัวจะรบกวน แต่เธอกลัวว่าถ้าอีกฝ่ายตื่นขึ้นมาจะกลายเป็นว่าเธอระแวงจนไม่ได้นอนทั้งคืนต่างหาก แสงไฟสีส้มสลัวๆ ที่หัวเตียงส่องให้เห็นใบหน้าคมเข้มของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี เธอไม่เคยได้จ้องหน้าเขาเต็มๆ สักที ในเมื่อมีโอกาสแล้วก็นะ....สักหน่อยก็แล้วกันแหม...หล่อเหมือนกันนะเนี่ย!!คนมองชื่นชมในใจขณะสำรวจเครื่องหน้าของชายหนุ่มที่ยังคงหลับสนิท ผู้ชายอะไรทั้งที่ทำงานหนักทุกวันแต่ผิวกลับดูสุขภาพดี แถมยังจมูกโด่งกว่าเธอเยอะเลย แอบอิจฉาจนเผลอใช้มือลู