หาเรื่องให้ญาแล้ว

"หมอพีทคะ"

เสียงหวานใสปานน้ำผึ้งของพยาบาลสาวเรียกชายหนุ่มที่กำลังง่วนกับการเย็บแผลของผู้ป่วยในห้องฉุกเฉิน ดวงตาคมสีนิลดูลึกล้ำเงยขึ้นจากสิ่งที่กำลังทำ ก่อนจะถามออกมาอย่างไม่ค่อยพอใจว่า

"มีอะไรครับ ถ้าไม่ใช่เรื่องด่วนไว้ทีหลังได้ไหม ตอนนี้ผมยุ่งอยู่"

ถามเสร็จก็ก้มหน้าทำงานที่ค้างต่อ เสียงร้องของคนไข้ยังคงโหยหวน แต่ใบหน้าหล่อตี๋นั่นก็ไม่ได้สะทกสะท้าน เขายังคงเย็บแผลไปเรื่อยๆ โดยมีผู้ช่วยคอยพูดปลอบใจคนไข้ที่ไม่กล้าแม้แต่จะบอกว่า "เบาๆ หน่อยหมอ" ไม่ใช่ว่าเกรงใจ แต่มันกลัว ถ้าเรื่องมากจนหมอรำคาญ มีหวังได้ถูกเย็บปากเป็นลำดับถัดไปแน่ๆ

"พีรพัทธ์" หรือ "หมอพีท" แพทย์อินเทิร์นใช้ทุนปีสองในโรงพยาบาลประจำจังหวัด หน้าตาดี โปรไฟล์เริ่ด แถมยังคงสถานะโสดตัวโตๆ ทำให้พอเข้ามาทำงาน จึงถูกสาวแท้ สาวเทียม จับจ้องหมายปองตาเป็นมัน ในเมื่อหมอยังไม่มีเมีย ดีกรีความฮอตก็เลยพุ่งกระจุยกระจาย ล่าสุดก็ครองตำแหน่งผัวมโนในฝันของสาวทั้งโรงพยาบาลไปแบบชิวๆ ซึ่งในโรงพยาบาลรัฐแห่งนี้เป็นที่รู้กันดีว่าจะมีแต่หมอแก่ๆ หัวล้านๆ ทำงานประจำ พอวันดีคืนดีมีหมอหนุ่มๆ หน้าตาดีถูกส่งมาใช้ทุน ก็เลยกลายเป็นสุดยอดอาหารตาให้สาวๆ มองๆ จ้องๆ จนแทบทะลุผ่านชั้นของเสื้อกาวน์กันเลยทีเดียว

มุมขวาก็หล่อ

มุมซ้ายก็หล่อ

ยิ่งหน้าตรงไม่ต้องพูดถึง หล่อเป๊ะทุกองศา ดังนั้นโรงพยาบาลจึงคราคร่ำไปด้วยบรรดาสาวๆ ที่แกล้งป่วย เจ็บหู เจ็บตา เจ็บหอยก็ว่ากันไป ขอแค่ได้เจอหน้าหล่อๆ ตี๋ๆ นั้นถามว่า "เป็นอะไรมาครับ" ก็แฮปปี้ลัลล้าไปหลายวัน ไม่พอสาวๆ ทุกคนต่างลงความเห็นเป็นเสียงเดียวกันอย่างไม่ได้นัดหมายกันมาก่อนว่าคุ้มค่าแล้วจริงๆ กับการที่พวกเธอต้องแหกขี้ตาตื่นมานั่งรอตรวจกับหมอตั้งแต่เช้า ถึงคิวจะยาว ถึงต้องนั่งรอจนตูดด้าน ตูดชา พวกเธอก็ยอม

หล่อขนาดนี้ทำไมยังไม่มีแฟน

ชอบผู้ชายด้วยกันหรือเปล่า

ต้องเป็นเกย์แน่ๆ

​​​​​นั่นคือคำพูดของสาวๆ ที่ลองทำทุกวิถีทางเพื่อจะพิชิตใจหมอหนุ่ม ทั้งจีบ ทั้งอ่อย สารพัด สาระเพ แต่สุดท้ายก็จบลงที่คำว่า "กินแห้ว" ไปตามๆ กัน แต่อย่างว่าถึงจะมีข่าวลือ แต่ก็ยังมีคนแอบชอบ แอบรอคอยโอกาสเหมาะๆ เพื่อจะจีบหมอหนุ่มให้ติดอยู่ดี

ซึ่งแน่นอนว่าคนนิ่งๆ พูดน้อยๆ ทำแต่งานอย่างหมอพีท ไม่ได้มีความจำเป็นจะต้องป่าวประกาศให้ใครรับรู้ว่าเขาแต่งงานแล้ว มันเป็นเรื่องส่วนตัว และเขาก็ไม่อยากตอบคำถามของใครให้วุ่นวาย และในงานนั้นส่วนใหญ่ก็จะมีแค่แขกคนสำคัญ ดังนั้นทั่วทั้งโรงพยาบาลจึงมีแต่ผอ.ที่เป็นญาติไปร่วมแสดงความยินดี 

พอมีผู้หญิงที่ดูมั่นๆ ตีหน้าสวยๆ ยืนฉีกยิ้มหวานๆ มาแสดงตัวและบอกว่าเป็น "ภรรยา" ของหมอพีท มีหรือสาวๆ ที่แอบเล็งหมอไว้จะไม่ตกใจ จ้องมองมาทางญารินเป็นตาเดียว

อื้มหืมมมมมมมม.....

ถ้ากินหัวได้คงกินไปแล้วมั้ง!!

หญิงสาวที่โดนบอกให้มานั่งรอคิดในใจ เมื่อถูกทุกสายตามองตลอดทางเดินมายังห้องทำงานของสามี ดูแล้วสามีเธอคงเจ้าชู้ไม่เบา ก็นะ...เล่นโปรยเสน่ห์ซะสาวๆ ติดกับเป็นพรวน

พ่อพีทเป็นคนดี

พ่อพีททำแต่งาน

พ่อพีทไม่นอกใจญาแน่ๆ

คำพูดของย่าแว่บขึ้นมาในหัว ดูท่าย่าจะแก่จนตาฝ้าฟาง มองไม่เห็นถึงแววเจ้าชู้ที่ซุกซ่อนไว้ของหลานเขยที่ย่าปลื้มนักปลื้มหนา แต่ช่างเถอะ ถ้าเจ้าชู้มาก ก็แค่เลิก เธอไม่มายด์ เธอแค่มาทำตามคำสั่งของย่าให้มาส่งขนมก็พอ

ตึกๆๆๆๆ

เสียงฝีเท้าหนักๆ กึ่งวิ่ง กึ่งเดิน ที่ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทำให้คนที่นั่งรอจนง่วงในห้องทำงานต้องชะโงกหน้ามาดู ใบหน้าตี๋ๆ ที่ดูตื่นตกใจ เป็นใบหน้าของสามีเธอ คนอุตส่าห์มาหาควรทำหน้ายิ้มตอบรับไหม แต่นี่อะไร จะยิ้มก็ไม่ยิ้ม จะบูดก็ไม่บูด คือเดาอารมณ์ไม่ถูก มันก็เลยทำให้เธอคิดในแง่ลบไปเองตามประสาผู้หญิงว่าคงโมโหที่เธอมาโดยไม่บอก กิ๊กอาจเห็น อะไรประมาณนั้นมั้ง

เอาน่า....

ยื่นขนมให้ก็จะกลับ

ด่ามา ด่ากลับ บอกเลย!!

 เตรียมใจไว้ว่าจะต้องโดนแน่ๆ แต่ทว่าคำแรกที่ชายหนุ่มพูดกับเธอนั้นกลับทำให้เธองงในงง ไม่โดนว่าแต่กลับถามถึงสิ่งที่เธอลืมไปตั้งแต่ปีมะโว้แล้ว

"ญาปวดท้องเหรอ"

หญิงสาวรีบส่ายหน้าเร็วรัว พร้อมกับยืนยันเสียงดังว่า "ญาหายปวดท้องแล้ว" แหมๆ ถ้าบอกว่าปวดตอนนี้มีหวังได้โดนจับตรวจอย่างละเอียดถึงลำไส้แน่ๆ 

"แล้วญามาหาพี่ทำไมครับ"

คนที่พอรู้ว่าเมียมาก็รีบทำทุกอย่างในมือให้เสร็จอย่างว่องไวในห้านาทีเอ่ยถาม มุมปากหยักอมยิ้มนิดๆ เมื่อเหลือบไปเห็นถุงขนมไทยในมือ

"ซื้อขนมมาฝากพี่เหรอ"

"ญาไม่ได้ซื้อ"

"งั้นแสดงว่าญาทำเอง"

แววตาที่มีความดีใจฉายชัดทำเอาคนที่ตั้งใจจะพูดว่า "ย่าทำให้" ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ รู้สึกไม่อยากให้ดวงตาสีนิลที่เป็นประกายนั้นหม่นลงก็เลยต้องไหลตามน้ำไป

"ประมาณนั้น"

โกหกไปแล้วก็ยกนิ้วขึ้นมาเกาแก้มแก้เก้อ 

"ขอบคุณนะครับ"

"มะ...ไม่เป็นไร"

แอบละอายแก่ใจจนไม่กล้ามองหน้าหล่อๆ นั้นตรงๆ เมื่อเขาหยิบขนมเข้าปากและบอกเธอด้วยน้ำเสียงชื่นชมสุดชีวิตว่า "อร่อยมากเลย"

"อะ....อืม"

พยักหน้ายิ้มๆ ก็ต้องอร่อยอยู่แล้วไหม ฝีมือการทำขนมย่าคือที่สุดของที่สุดอ่ะบอกเลย 

"กินกับพี่ไหม"

"ไม่เป็นไรค่ะ ญากินแล้ว"

โกหกไปทันที คนมันยังไม่ค่อยชิน สู้เธอหนีกลับไปกินขนมที่บ้านย่ายังสบายใจกว่ากันเยอะเลย

"งั้นเดี๋ยวพี่จะรีบทำงานให้เสร็จ ตอนเย็นจะได้กลับไปกินข้าวด้วยกันดีไหม"

ไม่ดีม้างงงง!!

เธออยากจะตอบกลับคนตรงหน้าไปยังนั้นจริงๆ แต่พอนึกถึงข้อตกลงที่ทำกับย่าไว้ คำว่า "ไม่ค่ะ" ก็ถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มหวานๆ พยักหน้าหงึกๆ เห็นด้วยในทันที

"ดะ....ดีค่ะ"

หน้ายิ้มแต่ในหัวนี่คือมึนตึ้บ เธอจะทำอะไรให้พี่พีทกิน ในเมื่อเธอทำอาหารอะไรไม่เป็นเลย ไข่ดาวนี่คือหรูสุดในชีวิตแล้วจริงๆ 

"งั้นญากลับก่อนนะคะ"

ในเมื่อบอกว่าจะทำอาหารรอ เธอก็ควรไปเดินจ่ายตลาดสักหน่อย คนที่คิดได้รีบขอตัวกลับ ร่างบางดันตัวเองให้ลุกขึ้นยืน แต่ทว่ากลับถูกมือหนาของชายหนุ่มรั้งไว้ ก่อนเขาจะประทับจูบเบาๆ ที่กลางหน้าผากแบบที่ไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัวอะไรเลย

ทำอะไรเนี่ย...

คนที่อยู่ๆ ก็โดนจูบถึงกับตาโต มองหน้าหล่อๆ ที่มองเธอด้วยแววตาละมุน แสนอบอุ่นหัวใจ แต่ก่อนที่เธอจะถาม หางตาก็เหล่ไปเห็นแผ่นกระดาษโน้ตในถุงขนมของย่า ด้วยความตงิดใจยังไงไม่รู้ก็เลยรีบหยิบขึ้นมาอ่านดูและข้อความที่เห็นเต็มสองตาก็ตอบแทนทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอสงสัยในทันที

อนิจจา....

ย่านะย่า ทำไมถึงได้ทำอย่างนี้เนี้ย!!!

หญิงสาวถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เมื่อนึกถึงข้อความที่ย่าเขียนไว้ว่า

ถึง...คุณสามี

คืนนี้ญาจะนวดให้หายเหนื่อยนะคะ!!!