So Sexy Girl สยบรักร้ายนายเจ้าชู้

So Sexy Girl สยบรักร้ายนายเจ้าชู้

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-05-03
โดย:  Phat_saraจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
54บท
2.9Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

คิดว่าหล่อลากไส้จัญไรลากดินแล้วผู้หญิงทุกคนต้องสยบให้เหรอ ไม่หรอกมั้ง อย่างน้อยก็ไม่รวมขนมคนสวยเซ็กซี่น่ารักดูดีมีเสน่ห์คนนี้ก็แล้วกัน!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

EP 1 : ขนมที่ไม่ใช่ของกินแต่น่ากิน

Audrina’s POV

When my father died, he told me everything I needed to know about life and I decided I wouldn't give a fuck about it.

That was what attending this party was about. Not giving a fuck.

“Hey, Audrina," Max's voice pulled me back to the loud music echoing in the room. "Come back to me.”

His warm hands slid around my waist, turning me to face him.

His grin was easy, everything a girl was supposed to want. "You good?”

"Yeah. I'm fine,” I said, nodding quickly but if I was going to be damn honest. I wasn't.

Even here, surrounded by the noise and people and distraction, my mind kept going back to one person. The least person I should be thinking about.

Ethan Cole.

My stepfather… though he only came into my life when I was already grown, long after I no longer needed one.

He didn't know where I was tonight. He must be thinking that I was in bed sleeping.

My chest tightened at the thought.

Because if he knew where I was… what I was doing… my grip tightened around my glass.

He would go crazy and well, I knew enough about what would happen.

“Are you worried about Ethan?" Max asked.

I shook my head, lifted the drink to my lips and took a long swallow. The alcohol burned going down.

Good.

Maybe it would burn everything else away too.

Max's eyes roamed my face. “Relax, babe. You're overthinking. You're allowed to have a life, you know."

I scoffed.

Another drink appeared in my hand, I didn't even remember asking for it. But I took it anyway. Tonight, I wouldn't think about Ethan.

I wouldn't think about how he ignored me for days. About how my chest ached whenever I thought about him.

It was pathetic

So instead, I focused on Max.

Max, who was right.

Max, who was normal.

Max, who didn't make me question everything I felt.

“You're mine tonight," he whispered, pulling me closer and I let him. I placed my hands on his shoulders, letting myself sway with him. Letting myself pretend.

This could work.

It should work.

He was everything I was supposed to want and yet… as he leaned in slightly, smiling down at me, it felt off.

Like something was missing.

Like I was forcing myself into a story that didn't quite fit.

“Smile," Max teased. “You look like one of your relatives just died."

“Shut up"

“Not kidding."

I rolled my eyes, but this time, the smile on my face widened. Maybe I just needed time. Maybe feelings could be built.

Maybe…

“Hey, isn't that the girl with the scary stepdad?"

My hands stilled on Max's shoulder as his friends gathered around us, drinks in hand, laughing like they had just heard the world's best joke.

One of them, Daniel, I couldn't remember his name clearly, nudged Max with a smirk.

"You know, the one who looks like he could buy this whole place and shut it down just because he's bored.”

Max laughed.

My throat tightened as I pulled my hands away from him.

“Yeah," Max added. “That's him."

I felt something twist in my chest. I couldn't believe he was joining them to talk about my stepfather like that.

Daniel grinned. “Man, I'd be scared to even breathe wrong around that guy."

“Trust me," Max said, his tone light but carrying something sharper beneath it. “He already acts like he owns her."

The group laughed. My stomach dropped.

“What does that mean?" I asked, facing him.

Max turned to me, still smiling. “Relax, it's a joke"

“A fucking joke?" I shook my head. “Well, it didn't sound like one."

“Oh, come on, Audrina… don't be like that."

"Like what?” My voice sharpened. "Like someone who doesn't find it funny when you talk about my family like that?”

His expression faltered. "I wasn't talking about your family. I was talking about him.”

I raised my brows. "Oh really? And that makes it better?”

Max lets out a breath, clearly irritated but I didn't care.

"You're overreacting,” he said.

"I am not.”

The air surrounding us thickened. His friends exchanged nervous glances, suddenly very interested in their drinks.

“It's not that serious,” Max continued, his jaw tightening. "The guy's just… weirdly controlling, okay? Anyone can see that."

I clenched my fists. " You don't know him.”

"I know enough.”

"No, you don't,” I snapped.

Max blinked, surprised at my tone. I had never used that tone for him before.

"Okay, wow,” he said slowly. " Didn't realize you'd get this defensive. “

"I'm not being defensive. I'm asking you to respect him.”

Max laughed under his breath. "Respect? For what? The way he treats you?”

My heart skipped. “What's that supposed to mean?"

He hesitated… just for a second but I caught it.

"Max.”

He sighed. "Look, I just don't like the guy, alright? The way he looks at you sometimes… it's…”

"Stop,” I mumbled, my tone higher than what I intended. The music, the crowd, everything just faded into the background.

"Don't finish that sentence,” I said, glaring at him.

He raised his hands slightly. "Fine. Whatever.”

I stepped back, carrying my bag. "I want to go home. “

"What? Already?”

I ignored him as I walked past him. He grabbed my wrists, disbelief flashing across his face. "You're seriously leaving over this?”

"I said I want to go home”

He opened his mouth to say something but decided against it. He ran a hand through his hair and sighed. "You're drunk. I'm not letting you go alone.”

"I don't need you," I said, yanking my hands away from him.

****

I leaned against the window, focusing on the city lights rather than the stiff being beside me.

The alcohol in my system buzzed in my veins but it still wasn't enough to calm the storm inside me.

Max gripped the steering wheel tighter, his knuckles turning white. “You're really mad, huh?"

I didn't answer.

“You know, I didn't mean anything by it."

Still nothing.

“Audrina"

“Look, you don't get to decide what you meant," I said softly. “I'll decide how it feels."

He lets out a breath. "So what, I'm the bad guy now?”

I closed my eyes, steadying my breath. "I just want you to respect him.”

He laughed bitterly. "Yeah, right, maybe he should give me a reason to.”

I sighed, turning my head back toward the window. I couldn't continue the conversation with him. He kept on talking but I barely listened.

The moment the car pulled into the driveway, my breath caught.

It was one in the morning and the house was lit… like every light. My heart began to beat fast.

No no no no no

“He's awake," the word came out of my mouth before I could stop myself.

“What?"

Max grabbed onto my band which at the time I didn't notice as he pushed the door opened.

And there he was.

Ethan.

Standing in the doorway like he had been waiting. He was putting on a jeans trouser, just that, he wasn't putting on any shirts.

His grey eyes locked on mine, burning with anger.

Max tried to recover his usual confidence. “Uh…”

But Ethan didn't look at him as his gaze remained on me, my legs shook.

"Where were you?" Ethan asked.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
54
EP 1 : ขนมที่ไม่ใช่ของกินแต่น่ากิน
“ยินดีด้วยนะคะพี่มิน” ฉันยืนอยู่ต่อหน้าของผู้หญิงที่สวยที่สุดในวันนี้ ร่างบางสวยสูงโปร่ง ใบหน้าสวยหวาน สวยมาก สวยมากจริง ๆ โดยเฉพาะตอนที่เธอกำลังยิ้มมีความสุขในวันสำคัญของตัวเอง“ขอบใจจ้าขนม” พี่มิน หรือพี่มินตรา เจ้าสาวคนสวยยืนยิ้มหวาน ๆ พร้อมกับยื่นมือมารับกล่องของขวัญจากมือฉัน ก่อนที่พี่มินจะยื่นมันไปให้ผู้ชายข้าง ๆ ผู้ชายที่เป็นเจ้าบ่าวของพี่เขาเจ้าสาวตรงหน้าหันไปยิ้มหวานให้เจ้าบ่าวข้าง ๆ ที่เอาแต่มองเจ้าสาวของตัวเองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก ผู้ชายของพี่มินตรา รุ่นพี่ที่บริษัทที่ฉันกำลังฝึกงานอยู่ตอนนี้ผู้ชายที่ฉันเจอบ่อย ๆ ผู้ชายที่...หล่อมาก~ กรี๊ด!!! อีหนมอิจฉาเจ้มิน อยากจะกรีดร้องทุกรอบที่เจอเฮียแกไปรับเจ้มินถึงที่ทำงาน คนบ้าอะไรหล่อบาดใจ หล่อไม่บันยะบันยัง หล่อฉิบหายวาดวอด~“มาถ่ายรูปกันดีกว่าครับ” พี่คนนั้น พี่ออสตินสุดหล่อที่ทำให้สาว ๆ แทบทุกคนในงานมองพี่มินตราด้วยความอิจฉาหันมาพูดด้วยน้ำเสียงเพราะจับใจพร้อมรอยยิ้มเท่ ๆ ส่งให้อีหนมจนอยากกระโดดขึ้นเวทีไปร้องเพลงให้เจ้าสาวตอนนี้จริง ๆ เลยค่ะ...ขอได้ไหมผู้ชายของเธอ~บ้า! ฮ่า ๆๆ พูดเล่นค่ะ ผัวเขาก็คือผัวเขาแอบกรี๊ดได้แต
อ่านเพิ่มเติม
EP 2 : เควิน
“ไงมึง วันนี้ไม่ควงสาวมาเป็นเกียรติในงานกูเหรอ” เสียงไอ้เจ้าบ่าวในงานเอ่ยทักผมทันทีที่ผมเดินเข้ามาหามันหน้างาน เสียงกวนตีนฉิบหาย“เดี๋ยวมาหาเอาในงานว่ะ ยินดีด้วยนะมินวันนี้สวยมาก” ผมตอบมันแล้วก็ยื่นของขวัญให้มินตรา เจ้าสาวของออสตินเพื่อนโคตรสนิทของผม“ขอบคุณนะวิน” มินตรารับมันไปแล้วก็หันไปยื่นกล่องของขวัญให้คนเอาไปเก็บ ไอ้ห่าออสตินเลยขยับมาพูดใกล้ผม“อย่ามาร่านในงานกูนะไอ้เชี่ย” เหอะ! กูว่าแล้วต้องพูดแบบนี้ เห็นกูไม่ควงใครมาก็ดักคอกูทันทีเลยนะมึง“ไม่แน่ใจว่ะ แขกงานมึงเด็ด ๆ ทั้งนั้น” ผมบอกมันลอย ๆ แล้วแกล้งมองเข้าไปด้านในงาน แต่เด็ดจริง ๆ ครับ แต่ละคนจัดเต็มอย่างกับจะมาเป็นเจ้าสาวซะเอง“ไอ้เชี่ยวิน อย่านะมึงเดี๋ยวงานกูวุ่นวาย“มึงพูดมากจังวะมา ๆ ถ่ายรูปกัน” ผมพูดปัดไปอย่างรำคาญแล้วก็ขยับตัวแทรกมาตรงกลางก่อนที่จะทำตัวให้ชิดเจ้าสาวที่สุด ถ่ายรูปต้องถ่ายใกล้ ๆ กันครับภาพถึงจะสวย“ไอ้ห่าวินนั่นเมียกู ขยับมายืนข้างกูเดี๋ยวนี้” ไอ้ออสตินรีบดึงผมออกมาจากมินตราทันที แม่งจะหวงเมียอะไรนักหนา มินตราก็เพื่อนสนิทกู“มึงไร้มารยาทกับแขกจังวะไอ้ห่า ไม่เอากูจะถ่ายรูปตรงกลาง” ผมหันไปด่ามันทันทีครับ การไ
อ่านเพิ่มเติม
EP 3 : ผู้ชายในฝัน
ฉันเดิน เดิน เดิน แล้วก็เดินทักทายเพื่อน ๆ พี่ ๆ ที่รู้จัก เวลานี้ว่างค่ะเพราะเป็นช่วงเวลาที่อยู่ในช่วงของการรับแขกอยู่เลย อีกสักพักใหญ่โน่นงานเลี้ยงกับพิธีการถึงจะเริ่มงาน พอพิธีการเริ่มก็มีสัมภาษณ์คู่บ่าวสาว มีตัดเค้ก มีบอกรักกันหอมแก้มกัน ชิส์ไม่เห็นจะมีอะไรน่าตื่นเต้นเลยสำหรับงานแต่งงาน มีแต่บรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรักของเจ้าบ่าวเจ้าสาว น่าเบื่อ ไม่น่าอิจฉาเลยสักนิดยิ่งสำหรับคนที่เกิดมาไม่เคยมีแฟนแบบขนมก็ยิ่งไม่อิจฉา ไม่อิจฉาเลยสักนิด! -_-!“มุเดี๋ยวมานะ” ฉันหันไปบอกมุตาเพราะรู้สึกอยากจะออกไปข้างนอก เหมือนในละครเลยใช่ไหมล่ะคะ นางเอกมางานแล้วเกิดอึดอัดบรรยากาศหรืออะไรสักอย่างเลยปลีกตัวออกไปที่สวนของโรงแรม ไปยืนนิ่ง ๆ เหม่อลอยเหมือนโดนยาสักตัวก่อนจะมีพระเอกเดินเข้ามาแอบมอง หรือเข้ามาทักทายแต่ไม่ใช่สำหรับขนมหรอกค่ะ ที่จะออกไปข้างนอกก็แค่เพราะหนมหนาวค่ะ หนาวจนเริ่มควบคุมตัวเองไม่ให้สั่นไม่ได้แล้ว เปิดแอร์บ้าบอคอแตกอะไรขนาดนั้นวะไม่เห็นเหรอว่ามีผู้หญิงใส่ชุดราตรีเกาะอกเปิดไหล่มาประชันกันเป็นสิบเป็นร้อย“ไปไหนอ่ะหนม” มุตาที่นั่งจิ้มอาหารกินอยู่ที่โต๊ะก็เอ่ยปากถามทันที“ไปข้างนอก หนาว
อ่านเพิ่มเติม
EP 4 : สารภาพรัก
​"พี่เควินคะ" ฉันเดินเข้าไปหาผู้ชายที่ทั้งฮอตทั้งน่ารักก่อนที่จะเรียกชื่อพี่เขาออกมาด้วยพลังทั้งหมดที่มี"ครับ เรียกพี่เหรอ" พี่เขาหันมายิ้มให้ฉันพร้อมทั้งเอียงคอด้วยความสงสัยแล้วก็เอานิ้วชี้ที่ตัวเอง งือ~ น่าร้าก~ ยิ่งเห็นหน้าพี่เขาใกล้ ๆ แบบนี้ก็ยิ่งตกหลุมรัก หน้าหล่อ ขาวใส ออร่าเวอร์"ค่ะ" ฉันตอบเบา ๆ แล้วก็ยิ้มด้วยความอาย แถมขาเริ่มสั่นแล้ว เอาไงดี เอาไงดี!"มีอะไรกับพี่รึเปล่าครับ" พี่เขามองหน้าฉันยิ้ม ๆ งื้อ~ ถามบ้าอะไรก็ไม่รู้ มีอะไรกับพี่รึเปล่า บ้า! >///ไม่ใช่แล้วอย่าคิดลึกนะขนมอิอิ เอาวะมาถึงขนาดนี้เเล้วจะถอยก็คงไม่ทัน ตั้งใจแล้วก็ต้องสู้สิ ฉันค่อย ๆ สูดลมหายใจเข้าให้เต็มปอดแล้วก็มองหน้าพี่เขาที่กำลังยืนมองฉันอยู่"หนู...หนูชอบพี่ค่ะ หนูชอบพี่มาก หนูแอบชอบพี่มานานแล้ว พี่คบกับหนูได้ไหม!" กรี๊ด! พูดไปแล้ว พูดไปรัว ๆ คล้ายท่องอาขยาน แต่ไม่เป็นไรเพราะความจริงใจฉันใส่ไปเต็ม อิอิ“น้องชอบพี่?” พี่เขาดูจะไม่ได้อึ้งหรือแปลกใจอะไรกับการสารภาพรักของฉัน พี่เขาแค่ถามพร้อมกับยิ้มแค่นั้น“ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบรับแล้วก็ยิ้มแฉ่งให้ ใจเต้น ตื่นเต้นไปหมดแล้ว ^///^“ขอบคุณนะครับ ถ้างั้นพี่ขอต
อ่านเพิ่มเติม
EP 5 : อยากกินขนม
เอาล่ะค่ะซิสหนมขอตัดฉับมาตอนนี้เลยค่ะตอนที่หนมตามเจ้หวานและพี่ ๆ ในบริษัทมาที่ห้องพักที่จองไว้ เพื่ออะไรรู้ไหมคะ เพื่อเปลี่ยนชุดไปแดนซ์ใน after party ไงคะ กรี๊ด~ หนมอยากแดนซ์มานานแล้ว ชุดที่เตรียมมาเพื่อการนี้เลือกยากกว่าชุดราตรีเมื่อกี้อีกนะบอกตรง ๆ อิอิอย่าว่างั้นงี้เลยนะคะ บรรยากาศในงานแต่งเมื่อกี้น้องเบื่อมาก เจ้าบ่าวเจ้าสาวมองตากันหวานฉ่ำ บอกรักกันหอมแก้มกัน ตัดมาที่โต๊ะหนมมีคุณพอร์ชกับเจ้หวานนั่งยิ้มจับมือกัน แล้วก็คุยกันว่างานเราเอาแบบนั้นแบบนี้ มองไปโต๊ะไม่ไกลเจอพี่มิลานกับพี่แอลฟ่าที่แต่งงานกันไปแล้วยังสวีทกันไม่เลิกอีก แล้วตัดมาที่อีหนม นั่งเป็นอีบ้าปากแดงกินข้าวเหนียวเปียกลำไยตบท้ายเมนูโต๊ะจีน!เอ่อ...งานเขาไม่ได้เสิร์ฟโต๊ะจีนให้แขกซดกระเพาะปลาหรอกนะคะหรอกนะคะแต่บังเอิญมีข้าวเหนียวเปียกลำไยเลยเอามากินแล้วเปรียบเปรยเฉย ๆ แหะ ๆๆ“หนมชุดสวยมาก~” พี่หวานหันมามองฉันที่ตอนนี้แปลงร่างเสร็จเรียบร้อย คนสวยชมแบบนี้หนมต้องถ่อมตัวไหมบอกเลยว่าไม่ค่ะ ยิ้มกว้าง ๆ พร้อมยืดของดีอย่าอกคัพ D รับด้วยความภูมิใจ“อิอิ ขอบคุณค่า แต่ทำไมชุดพี่หวานเบาอ่ะ” ฉันยิ้มขอบคุณแล้วก็มองชุดพี่หวานที่ดูซอฟท์
อ่านเพิ่มเติม
EP 6
ฉันเดินออกมาจากโรงแรมด้วยความสนุกสนาน วันนี้สนุกมากจริง ๆ ค่ะ ถึงแม้จะเป็นความสนุกปนความอิจฉาก็ตาม แต่พี่สาวคนสวยแต่งงานทั้งทีความยินดีก็ต้องมีมากกว่าความอิจฉาอยู่แล้ว แต่ปาร์ตี้ย่อมมีวันเลิกราเพราะฉะนั้นขึ้นไปเก็บของจากห้องที่จองไว้สำหรับแต่งตัวเสร็จแล้วก็กลับหอดีกว่าจ้าและในตอนนี้ฉันก็กำลังจะเดินออกจากโรงแรมไปหาแท็กซี่ ตอนนี้ตี 2 แล้วค่ะก็กลัวนะไม่ใช่ไม่กลัวแต่ฉันไม่ชอบรบกวนใครถึงแม้ว่าจะมีพี่ ๆ หลายคนอาสาไปส่งก็ตาม นี่ก็แอบแว๊บออกมาเพราะไม่อยากให้พี่ ๆ เขาต้องมาลำบากไปส่งปริ๊น ๆๆเสียงแตรรถดังจากข้างหลังเหมือนกำลังดังทักทายใครทำให้ฉันหันมองซ้ายขวา ไม่มี ไม่มีใครอยู่แถวนี้ แล้วมันจะบีบแตรหาพระแสงของ้าวอะไรเวลานี้วะ“ลูกสาว~” เสียงหล่อ ๆ แต่ดัดจริตดังขึ้นจากด้านหลังฉันทำให้ฉันหันไปตามเสียงเลยถึงบางอ้อว่าเสียงแตรรถที่ดังมันมาจากรถหรูคันหนึ่งที่มีขุ่นแม่แมนนั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับนั่นเองก่อนที่รถคันนั้นจะขับมาจอดใกล้ ๆ“ขึ้นมาค่ะลู๊ก~ ดึกแล้วคุณแม่ไปส่ง” พี่แมนนี่รีบกวักมือเรียกแต่ฉันเกรงใจอีกอย่างไม่ใช่รถพี่แมนนี่ด้วย ไม่รู้ว่าเป็นแฟนพี่แกรึเปล่ากลัวจะรบกวนเปล่า ๆ“ไม่เป็นไรค่ะพี่แม
อ่านเพิ่มเติม
EP 7
​-สองอาทิตย์ต่อมา-“รอนานไหมคะ” ฉันเดินมาหาคนที่ยืนรอฉันอยู่ข้างรถสปอร์ตคันหรูแล้วก็เอ่ยทักเขาด้วยรอยยิ้ม“ไม่ครับ เหนื่อยไหมเรา” ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าฉันส่งยิ้มให้แล้วก็เดินอ้อมมาเปิดประตูรถให้เสร็จสรรพขนมก็เลยยิ้มขอบคุณแล้วก็เข้าไปนั่งในรถหรูราคาเกือบ 20 ล้านคันนี้ที่ไม่รู้ว่ามีผู้หญิงนั่งมาครบร้อยคนรึยัง อี๋!ฮายค่ะซิส ขณะนี้เวลา 17.30 น. ของวันศุกร์ ณ บริเวณลานจอดรถหน้าตึก KG Enterprise นี่เป็นเวลาเลิกงานของน้อง และพอเลิกงานก็มีผู้มารับค่ะ ขับ Maserati gran turismo ที่เกิดมาก็ไม่เคยคิดว่าจะมีวาสนาตูดได้นั่งมารับแต่ไม่ต้องอิจฉาหรอกนะคะ อย่างที่บอกเมื่อกี้ว่าไม่รู้รถคันนี้มีผู้หญิงนั่งมาครบร้อยคนรึยังเพราะรถคันนี้เป็นของใครไปไม่ได้นอกจากรถของสุดหล่อ รวย เลวที่ชื่อเควินสงสัยล่ะสิว่าอีตานี่มารับหนมได้ยังไง คือแบบนี้ค่ะ 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาฉันกับเขาก็เริ่มคุยกันนั่นล่ะค่ะซิส มีมารับไปกินข้าวบ้าง 2-3 วันครั้ง แต่ไม่ต้องห่วงนะคะขนมก็เล่นตัวอยู่ แต่ 3-4 วันมานี้อีตานี่คะยั้นคะยอขอมารับทุกวันเลย ก็ธรรมดาล่ะ สวย! อิอิ“หิวรึยังคะ อยากทานไรเป็นพิเศษไหม” พอขึ้นรถมาเขาก็หันมาถามทันที กินไรดีล
อ่านเพิ่มเติม
EP 8
​“สวัสดีค่ะพี่คุณ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” ฉันเอ่ยทักเขาแล้วยิ้มสวยใส่“ยินดีที่ได้รู้จักครับ...ขนม” พี่เขามองฉันไม่วางตาแล้วก็ยิ้มอ่อนให้ พร้อมกับเรียกชื่อฉันเบา ๆ อื้อ~ ใจสั่น ขอยกเลิกแผนการเอาคืนไอ้คนข้าง ๆ แล้วหันไปซบอกพี่คุณตอนนี้เลยได้ไหม หนมรู้สึกเหมือนตัวเองจะเจอเนื้อคู่เข้าแล้ว >//////“อื้ม แล้วชอบที่นี่ไหมครับ”“ชอบค่ะคนเยอะดี บรรยากาศก็ดีด้วยขนมเริ่มติดใจที่นี่แล้วสงสัยต้องมาบ่อย ๆ แล้วพี่คุณล่ะคะมาที่นี่บ่อยรึเปล่า” ยิ้มสวยใส่ไปค่ะอีหนม ยิ้มสวยใส่พี่เขาเข้าไป เอาให้เข้าถึงใจทะลุทั้งสี่ห้องหัวใจไปเลย ฮรี่ๆ“ก็มาบ้างครับ แต่ต่อไปคงต้องมาบ่อย ๆ แล้วเหมือนกัน” พี่เขาตอบเเล้วส่ง
อ่านเพิ่มเติม
EP 9 : ใครที่มันกล้าปฏิดสธขนม
ก๊อก ๆๆ“มีอะไร”“ไปช่วยอะไรหน่อยดิ”“ช่วย?”“อืม ในห้องอ่ะ” ผมบอกคนตรงหน้า ผู้หญิงข้างห้องที่ผมรู้จักแล้วก็สนิทมานาน ยัยนี่เป็นเพื่อนกับผมมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้นแล้วครับนานพอไหมล่ะ เธอชื่อเกล พอผมบอกเสร็จก็เดินนำเข้ามาในห้องทันที ส่วนยัยนั่นก็เดินตามมาโดยที่ไม่ได้ถามเซ้าซี้อะไร“เดี๋ยวนี้ถึงกับต้องมอมเหล้าเลยเหรอ” พอเกลเข้ามาในห้องนอนผมแล้วเห็นขนมนอนเมาหลับอยู่บนเตียงก็หันมาถามผมด้วยสีหน้าไม่ค่อยจะเชื่อสายตาเท่าไหร่“มอมบ้าไรวะไม่ได้มอมน้องเขาดื่มจนเมาหลับเอง ช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้น้องเขาทีดิ”“ทำไมนายไม่เปลี่ยนเองล่ะ ผู้หญิงของนายนี่”“เออน่าเรื่องนั้นช่างเหอะ แต่ช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้น้องเขาทีเดี๋ยวไปรอข้างนอก เสื้อผ้าอยู่บนเตียงนะ” ผมขี้เกียจอธิบายอะไรมากมายเลยออกมาข้างนอก ยัยเกลแม่งก็ทำหน้าเหลือเชื่อที่ผมไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ขนมเอง คือเห็นกูหื่นกูก็ไม่ได้หื่นเข้าขั้นลักหลับหรือทำมิดีมิร้ายคนเมานะเว้ย กูแค่หื่นมากแต่กูไม่ได้เลว“เรียบร้อยแล้ว” เกลเดินออกมาบอกผมหลังจากที่ปล่อยให้ผมนั่งรอเกือบ 10 นาที“อื้ม ขอบใจมากนะ”“นี่ตัวจริงเหรอหน้าตาสวยน่ารักจัง ท่าทางนายจะทะนุถนอมน่าดู”“หึ ๆๆ
อ่านเพิ่มเติม
EP 10 : ไม่ได้ตามจีบเพราะไม่ได้อยากคบ
​“ได้ข่าวว่าตามจีบรุ่นน้องเมียกู” เสียงไอ้ออสตินดังขึ้นมาในระหว่างที่ผม มันแล้วก็ไอ้แอลฟ่ากำลังนั่งดื่มกันอยู่ที่ผับของมัน“คนอย่างกูต้องตามจีบใครด้วยเหรอวะ” ผมหันไปตอบมัน ไอ้ห่านี่แม่งถามได้จังหวะจริงๆ ครับ ถามเรื่องผมตามจีบผู้หญิงคนหนึ่งในขณะที่ผมกำลังจะฟัดผู้หญิงอีกคน ไอ้ฉิบหาย “แล้วที่ตามรับตามส่งไม่เรียกว่าจีบรึไงไอ้ห่า” ไอ้แอลฟ่าพูดขึ้นบ้าง สันดานมันชอบกัดผมอยู่แล้วครับ เมื่อก่อนกัดนิ่ง ๆ แต่พอมีเมียมันกัดเก่งกว่าเดิมอีก ไม่รู้เมียมันฝึกมารึเปล่า“ตามจีบหมายถึงอยากคบรึเปล่าวะ แต่กูไม่ได้อยากคบ” ผมบอกมันด้วยสีหน้ายิ้มภาคภูมิใจกับความคิดชั่ว ๆ ของตัวเอง แต่ที่จริงแล้วผมก็รู้สึกดีกับขนมนะครับ ผมยกให้เธอเป็นนัมเบอร์วันเลยในตอนนี้ แต่ก็ไม่ได้อยากคบว่ะแค่อยากรู้จักให้มากขึ้นแค่นั้น“แล้วที่มึงทำอยู่เรียกว่าเชี่ยไร” ไอ้ออสตินพูดขึ้นมาบ้าง พวกมันสองคนแม่งทำหน้าเหมือนไม่พอใจความคิดชั่ว ๆ ของผม ทำอย่างกับว่าพวกมันไม่เคยชั่ว ไอ้พวกลูกแมว“เสือกครับ” ผมบอกแค่นั้นแล้วก็หันไปสนใจคนข้าง ๆ ต่อ น้องเฟียสดาวคณะนิเทศ ฯ ม. M ผู้หญิงที่ใครหลายคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าได้ยากโคตร ๆ แต่ตอนนี้ผมได้เรี
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status