LOGINClara Satos POV Alas-sais pa lang ng umaga, rinig ko na ang kalansing ng mga bakal sa labas. Pagdilat ko, wala na si Sebastian sa tabi ko. Alam ko na agad kung nasaan siya—nandoon na naman sa dulo ng garden, malamang ay tinititigan ang pwesto kung saan balak ni Papa na maghukay para sa fish pond. Bumaba ako bitbit si Lucas na kakarating lang sa yugto ng pagiging sobrang kulit. Pagdating ko sa kusina, nakita ko si Ben na nagtitimpla ng kape habang may nakahandang mga pala at piko sa tabi ng pinto. "Morning, Ben. Nasaan si Sebastian?" tanong ko habang inilalagay si Lucas sa kanyang high chair. "Nandoon na po sa likod, Ma'am Clara. Kanina pa po silang alas-singko ni Mang Ricardo na nag-uusap tungkol sa elevation ng lupa. Mukhang seryoso po silang dalawa," sagot ni Ben habang iniaabot sa akin ang isang tasa. "Elevation? Akala ko ba maliit na pond lang 'yun?" tawa ko. "Sabi po kasi ni Sir Sebastian, gusto niya raw lagyan ng filtration system na gawa sa mga bato at uling. Para raw hin
Clara Santos POV Alas-siyete pa lang ng umaga pero buhay na buhay na ang loob ng bahay. Siguro dahil kabilang ang araw na ito sa mga itinuturing naming "milestone" simula nung lumipat kami rito sa probinsya. Hindi lang dahil natapos na nina Sebastian at Ben ang garden shed kahapon, kundi dahil ngayong araw din ang unang bagsak ng chili garlic sauce ni Diana sa tindahan ni Aling Nena sa bayan. "Hon, look! It’s actually standing," turo ni Sebastian sa bintana habang nagsusuot ng t-shirt. Nakatingin siya sa dulo ng lote kung nasaan ang bagong pinturang shed. "Akala ko talaga nung Martes, babagsak 'yung bubong habang kinakabit namin ni Ben." Lumapit ako sa tabi niya at sumilip din. Kulay sage green na ito ngayon, saktong-sakto sa kulay ng mga puno sa paligid. "Ang ganda, Sebastian. Mukhang professional ang pagkakagawa. Sigurado ka bang hindi ka arkitekto sa past life mo?" Natawa si Sebastian habang inaayos ang kwelyo niya. "Hindi, sadyang magaling lang talagang mag-utos ang Papa mo. S
Clara Santos POV Maaga pa lang ay maingay na sa dulo ng lote. Akala ko nung una ay may dumaan lang na trak, pero nang sumilip ako sa bintana, nakita ko sina Sebastian at Ben na nagbubuhat ng mga mahahabang table de kuni at ilang piraso ng yero. Si Papa Ricardo naman ay nakatayo sa gitna, may hawak na metro at chalk, seryosong-seryoso sa pagmamarka sa lupa. "Hon, hindi ba masyadong maaga para sa construction?" tanong ko kay Sebastian nang lumabas ako sa veranda, bitbit ang kape ko. "Alas-siyete pa lang, baka mabulabog ang mga manok ni Mang Tino." Ibinalibag ni Sebastian ang isang piraso ng kahoy bago lumingon sa akin. Pinunasan niya ang pawis sa noo niya gamit ang braso. "Sabi ni Papa, mas magandang simulan habang hindi pa matirik ang araw. At saka, excited din si Ben. Sabi niya, gusto niya raw matutong mag-karpintero para hindi lang tayo puro tanim." "Opo, Ma'am Clara! Masarap din po palang humawak ng martilyo," sigaw ni Ben habang may bitbit na kahon ng mga pako. "Sir Sebastian,
Clara Santos POV Lunes ng umaga. Iba ang katahimikan na bumabalot sa bahay kapag katatapos lang ng isang malaking event. Wala nang ingay ng mga silya na hinihila, wala nang amoy ng usok ng ihawan, at wala na ring malakas na tawanan ng mga kapitbahay. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang mahinang pag-ikot ng washing machine sa likod—si Ben, maagang nagsimulang maglaba ng mga ginamit na table runners at basahan kahapon. Dahan-dahan akong bumaba ng hagdan, bitbit si Lucas na mahimbing pa ring natutulog sa balikat ko. Nadatnan ko si Sebastian sa kusina, nakatitig sa bintana habang hawak ang isang mug ng kape. Hindi pa siya nakakapag-ayos; gulo-gulo pa ang buhok niya at suot pa rin niya ang paborito niyang butas-butas na t-shirt. "Hon, gising ka na pala," bati niya nang hindi lumilingon. "Ang aga niyo ni Lucas ah." "Nagising siya nung narinig niya 'yung aso ni Mang Tino. Akala yata niya, party uli," biro ko habang inilalapag ang bata sa kanyang playpen sa sala. "Kumusta? Masakit ba
Clara Santos POV Alas-diyes pa lang ng umaga pero buhay na buhay na ang garden namin. Hindi nagkamali ang weather app—asul na asul ang langit at saktong-sakto lang ang init ng araw. Nakatayo ako sa veranda, pinagmamasdan sina Sebastian at Ben na abala sa tapat ng malaking grill ni Mang Tino. Pareho silang may suot na apron; si Sebastian, seryosong-seryoso sa pag-aayos ng uling, habang si Ben naman ay maingat na inilalabas ang mga marinated na tilapia mula sa cooler. "Ben, 'yung apoy, tingin mo okay na? Baka masyadong malakas, mabigla 'yung isda," tanong ni Sebastian habang pinapaypayan ang uling gamit ang isang lumang piraso ng karton. "Sakto na po 'yan, Sir. Hayaan lang po nating maging abo 'yung ibang uling para hindi mausok," sagot ni Ben. "Ako na po dyan sa paypay, Sir. Baka mapuling kayo, mahirap na mamaya sa mga bisita." "I got this, Ben. Gusto ko ring matutunan 'yung tamang technique," tawa ni Sebastian, kahit na bakas na ang uling sa dulo ng ilong niya. Sa loob naman
Clara Santos POV Sabado ng umaga. Ramdam na ang tensyon—na may halong excitement—sa loob ng bahay. Bukas na ang community lunch at kahit na sinasabi ni Sebastian na "chill" lang kami, nakikita ko siyang pabalik-balik sa kusina at sa garden bitbit ang kanyang paboritong clipboard. Si Ben naman, halos hindi na lumabas ng kusina simula pa kaninang alas-sais dahil sinimulan na niya ang pag-marinate ng karne. "Ben, 'yung toyo at suka, sapat pa ba? Baka kailangan nating humingi uli kay Aling Nena?" tanong ni Sebastian habang sumisilip sa malaking stainless bowl. "Sakto lang po, Sir. May extra pa po tayo sa pantry. 'Yung asukal na lang po ang medyo paubos na dahil sa leche flan kagabi," sagot ni Ben habang maingat na minamasa ang karne ng baboy at baka. "Sige, ililista ko 'yan. Diana! Bibili ka ba sa bayan later?" sigaw ni Sebastian patungo sa sala. Lumitaw si Diana na may hawak na glue gun at tumpok ng tuyong damo. "Kuya, stop shouting! I’m in the middle of a masterpiece here. Yes
Clara Santos POV Isang linggo na ang lumipas simula noong gabi sa basement, at ramdam ko ang pagbabago sa mansyon. Mas humigpit ang seguridad. Kung dati ay nakakalakad ako sa garden nang mag-isa, ngayon ay laging may tatlong guards na nakabuntot sa akin na parang mga anino. "Ma'am Clara, may nagpa
Clara Santos POV Madaling araw na pero hindi pa rin ako dinadalaw ng antok. Nakasandal lang ako sa malamig na pader ng basement, yakap ang sulat na nahanap ko sa lumang album. Narinig ko ang mabibigat na yabag sa labas ng pinto. Alam ko ang tunog na iyon. Kay Sebastian. Bumukas ang pinto at tumama
Clara Santos POV Ang tunog ng bakal na pinto na sumara ay umalingawngaw sa buong silid. Napaupo ako sa malamig at maalikabok na semento. Walang kama, walang bintana, tanging isang maliit na bumbilya lang ang nagbibigay ng madilim na dilaw na liwanag. "Sebastian! Ilabas mo ako rito!" sigaw ko haban
Clara Santos POV Tahimik ang hapag-kainan. Tanging ang kalansing ng mga kubyertos ang maririnig. Nakatitig lang ako sa pagkain ko, habang si Sebastian ay abala sa pagbabasa ng mga report sa kanyang tablet. Pagkatapos ng nangyari sa studio kagabi, parang may pader na humarang sa aming dalawa—isang p







