CHAPTER 2

PAGKARATING ko sa bahay ay saka ko lang napansin ang mga missed calls ni Daddy.  Napabuntong hininga ako ng malalim dahil panigurado kong nasabi na ni Mommy lahat dito ang mga nangyari.

Dumiretso ako sa library.  Alam kong mga ganitong oras ay nakatambay na duon si Daddy at nagpapalipas ng oras para dalawin ng antok.  Nakikinig lang ito sa mga paborito nitong opera songs habang nagbabasa ng aklat.

“Hi Daddy,” bati ko rito nang mabungaran ito sa paborito nitong pwesto, ang rocking chair.  Kaagad nitong itinuklop ang binabasang libro.  Ikinumpas lang nito ang isang kamay at tumahimik na ang tutog.  High tech kasi ang library nila.  Ipinasadya iyon ni Daddy para kahit mag-isa lang ito duon ay hindi na nito kailangang tumayo para buhayin ang ilaw or ang music nito.

Nilapitan ko si Daddy at humalik ako sa pisngi nito.

“Tinawagan ako ng Mommy mo, galit na galit.  Ano na naman bang kalokohan ito, ha Pamela?” Matiim na tanong sa akin ni Daddy. “Sino iyong ipinakilala mong boyfriend sa kanya?  Mas nauna pa nyang makilala ang lalaking yon kesa sa akin na kasama mo sa iisang bubong?” Himig nagseselos pang tanong nito.

“Relax dad,” nakatawang sabi ko sa kanya, “Si Omeng lang yun.”

Kumunot ang nuo ni Daddy, “Nobyo mo si Omeng?” Hindi ko alam kung natutuwa ito or nagagalit sa sinabi nya.

Para naman akong masusuka, “Hindi ah.”

“Hindi kita maintindihan.  Bakit ipinakilala mong nobyo si Omeng sa Mommy mo?”

Nagkibit balikat ako, “Gusto ko lang mainis si Mommy sa akin. Pagbigyan nyo na ako Dad.  Makaganti man lang ako.”

“Anak. . .”

“Dad, hindi biro sa pagkatao ko iyong lahat ng pain na dinulot sa akin ni Mommy kaya sa ganitong paraan man lang makabawi ako.”

“When are you going to forgive your mom?  Gusto kong makawala ka sa nararamdaman mong galit sa kanya, para na rin sa ikabubuti mo iha,” paalala nito sa akin.

Ginagap ko ang mga kamay ni Daddy, “Dad, in my own pace and time.  Pero hindi pa ngayon.  Huwag nating pilitin ang isang bagay na hindi ko pa maramdaman.  Malay mo, in due time, mapatawad ko na rin sya.  Pero sa ngayon, hayaan nyo muna ako sa ganito, okay? Trust me Dad,” pagbibigay assurance ko kay Dad.

“Hindi ko alam iha. . .hindi ko alam. . .” Napapailing na sagot nito saka tumitig sa akin ng matiim, “Nakakapasong maglaro ng apoy,” makahulugang sabi nito sa akin. “Kaya hangga’t maari, tigilan mo na ang kalokohan mong ito.” Babala pa nito.

“Dad, please, hayaan nyo muna ako, this time.” Pakiusap ko dito.

Tumahimik na lamang si Daddy.

OMENG’S POV:

NAGULAT ako ng isang mahinang kamay ang dumapo sa balikat ko.  Pagharap ko, nakita ko si Don Modesto Morales, matiim na nakatingin sa akin.  Bigla akong ninerbyos.  Palagay  ko, nakarating na rito ang ‘kalokohan’ nila ni Pamela.  Nilunok ko kaagad ang laway ko pero parang ayaw bumuka ng bibig ko.

Napakabait nito sa akin kaya hangga’t maari ay ayaw kong gumawa ng bagay na ikasasama nito ng loob.

“Sir. . .”

“May tiwala ako saiyo iho. Ikaw na bahala kay Pamela.”

Hindi ako makasalita.  Akala ko ay katakot-takot na sermon ang aabutin ko dahil pumayag ako sa gusto ni Pamela na magpanggap na nobyo nito.  Pero mukhang hindi naman ito galit.  Ibig bang sabihin ay kinukunsinti nito ang anak? Or wala na lang magawa sa katigasan ng ulo ng babaeng iyon?

“Pasensya na Sir,” napapakamot sa ulong sagot ko sa matanda, namumula ang mukha ko habang nakatingin sa kanya, “Alam ko pong hindi ako karapat-dapat maging nobyo ng anak nyo. . .I mean k-kahit kunwari lang. . .”

“Wala kang dapat na ipaliwanag iho.  Kung may mas nakakakilala kay Pamela, ako iyon!  Pagbigyan na lang natin. . .nagtitiwala naman ako saiyo!” Iyon lang at tinalikuran na ako ng matanda.

Kaya ang gaan ng pakiramdam ko sa mansion na ito.  May kasungitan si Pamela pero tinatalo iyon ng kabaitan sa akin ni Don Modesto Morales kaya kahit minsan ay napipikon ako sa babaeng iyon, hindi pa rin ako nagreresign bilang body guard nito.

Iyong hindi ko naramdaman sa tunay kong ama, naramdaman ko kay Don Modesto.  Hindi man perpekto ang Mommy nito, at least ay nandito naman ang ama nito para punan ang mga naging pagkukulang ng ina nito.  Hindi paris ko.  Seven years old pa lang ako nang maulila ako sa ina.  Nang mag-asawang muli ang tatay ko, parang naulila na rin ako sa ama dahil pinaboran na nito ang bago nitong pamilya at kinalimutan na ako.

Baka nga ni hindi man lang ako nuon hinanap nang maglayas ako.  Napakuyom ang mga palad ko nang maalala ko ang pagmamaltratong dinanas ko sa madrasta ko nuong bata pa ako.  At sa tuwing magsusumbong ako sa tatay ko, wala itong ibang pinapanigan kundi ang madrasta ko at ang mga bitbit nitong anak.

Hindi ko alam kung bakit nabubulag ang tatay ko sa sobrang pagmamahal sa madrasta ko kaya kahit naghuhumiyaw na ang katotohanan ay mas pinipili pa rin nitong maging bulag at bingi.

Fourteen years old ako nang maisipan kong wakasan na relasyon ko sa tatay ko.  Nagpalaboy-laboy ako.  Nakitira kung saan-saan hanggang mapapadpad ako sa isang canteen at namasukan.  Duon ko nakilala si Criselda.  Mabait sa akin ang pamilya ni Criselda.  Itinuring nila akong parang isang tunay na kapamilya kaya naman hanggang ngayon kapag day off ko ay sa kanila ako tumutuloy.  Matagal-tagal na rin pala akong walang day off dahil sa dami ng mga lakad ni Pamela.  Okay na rin dahil triple naman ang sahod ko kapag hindi ako nagdi-day off.

Ahh, birthday ko nga pala sa Friday.  Balak ko sanang magcelebrate kasama ng pamilya ni Criselda ngunit mukhang may ganap na naman si Pamela kaya hindi na lang ako nagplano.