Chapter 4

CHAPTER 4

[7 YEARS LATER]

“SIGE, ako na ang bahala sa pogi kong inaanak dito. Kung may problema ay tumawag ka lang.”

Kausap ni Sofia si AraMina sa cellphone habang naglalakad siya papasok sa kompanyang pagtatrabahuhan niya.

“Salamat, Ara. Kapag nakapag-ipon ipon na ako ay papabyahehin ko kayo ni Spiro dito sa Maynila. Pasensya na talaga na ikaw ang napag-iwanan ko. Hindi ko kasi kaya na—”

“Para naman itong others. Don’t ya worry nga dito sa amin. Behave na behave ang baby boy natin. O, kakausapin ka raw ni Bagets.”

“Hello, Mami ko po.” Cute na cute ang boses ng anim na taong gulang niyang anak sa kabilang linya.

“Baby ko, okay ka lang ba?” mangiyak-ngiyak niyang sabi. “Pasensya ka na, ha. Kailangan kasi ni Mami na magtrabaho sa malayo.”

“Okay lang po ako, Mami. Mami-miss po kita pero naiintindihan ko. Kailangan mo magtrabaho kasi sakitin po ako. Thank you po sa pagtatrabaho para sa akin po.”

“Baby syempre naman. Love na love ka ni Mami kaya ayos lang sa akin. Pakabait ka riyan kay Ninang Ara, ha.”

“Opo. I love you, Mami.”

          “I love you too.” Lumabi si Sofia habang maingat na pinupunasan ang gilid ng mga mata. Nang mawala sa kabilang linya ang bata ay itinago niya ang cellphone sa lumang shoulder bag na dala.

          Kapagkuwan ay tumigil siya sa mismong entrance ng matayog na gusali ng kompanya—ang Ralvan Banks.

          “Hi, are you Sofia Sarmiento?” bati sa kanya ng receptionist sa lobby.

          “Yes, I am.”

          May ibinigay ito sa kanya na ID, KeyCard at saka ilang papel. “This is your first day, Miss. Your office is on the second floor together with other associates. Welcome to Ralvan Banks.”

          “Thank you,” matamis niya itong nginitian saka naglakad papuntang elevator. Bawat hakbang niya sa marmol na sahig, pinapaalala sa kanya na ang layu-layo talaga ng agwat nila ng lalaking minsan niyang pinangarap.

Wala talaga siyang balak mag-apply sa Philippines Main Headquarter ng Ralvan Banks kung hindi lang siya gipit. Limang beses niya na yatang tinanggihan ang offer ng Manager ng bangkong pinagtatrabahuhan niya sa Naga City nang sabihin nitong ire-refer siya sa Ralvan Banks.

          Ngunit nitong mga nakaraan ay naospital na naman si Spiro kaya pikit-mata niyang tinanggap ang trabaho bilang Bank Associate. Entry level ang posisyon ngunit triple ang sahod kumpara sa kinikita niya sa Bicol. Dagdag pa na may mga benefits doon katulad ng comprehensive HMO Card at Life & Health Insurance na dependent niya si Spiro—malaking bawas sa hospital bills.

          Sinong mag-aakala na ang apelyidong kinakalimutan niya sa loob ng pitong taon, ay araw-araw niyang makikita simula ngayon. Mabuti na lang, wala ang mismong taong kinakalimutan niya!

          Sofia did her research and confirmed from the current employees of Ralvan Banks that the Chairman himself is not in the Philippines. Apat na taon na raw ito sa Japan at mukhang walang balak umuwi sa Pilipinas.

          Matulin na lumipas ang isang linggo, tahimik ang buhay ni Sofia. Maliban sa paminsan-minsan na tahimik na panghuhusga ng kanyang mga kaopisina, ay wala naman na siyang problema. Madalas ay bahay-trabaho lang siya.

          “Sofia, pakidala nga nito sa Accounting Department,” utos sa kanya ng Head nila doon na si Ma’am Grace. Agad niyang kinuha ang patung-patong na mga papel. “At pagkatapos mo riyan, kunin mo sa reception ang pinadelive kong kape. Starbucks iyon kaya mag-ingat ka baka matapon.”

          “Opo.”

          Mabilis siyang kumilos dahil baka mapagalitan na naman siya katulad noong nakaraan na hindi niya agad nasunod ang inuutos nito dahil may ginagawa siya sa computer niya.

          Nang maihatid sa accounting, ay pumunta si Sofia sa reception area.

          “Inutusan ka na naman?” palatak ng receptionist na si Abigail.

          “Hayaan mo na. Asan ba?”

          “Nandoon sa may pantry. Kunin mo na lang sa ref. Pasok ka rito,” wika nito dahil may dumating na kliyente. Nang makuha ni Sofia iyon ay nagtext si Ma’am Grace na may LBC raw na dumating din.

          Luminga-linga siya sa paligid. Nang walang makita ay pasensyosa na tumayo siya sa gilid ng reception desk para hintayin si Abigail na matapos makipag-usap sa Kliyente.

          Maya-maya pa ay hinarap na siya ng babae. “Oh?”

          “Iyong LBC pa daw.”

          “Hay naku talaga iyang si Ma’am Grace. Kung hindi lang malakas ang kapit niyan sa executive, isusumbong ko na rin yan sa HR. Ikaw na kaya ang magsumbong?”

          Bumungisngis siya. “Ayoko! Kabagu-bago ko pa lang baka mawalan ako ng trabaho.”

          “O, ito na.”

          “Tenkyu, Abby. The best ka. Mwah mwah!” Kinindatan niya pa ng babae saka tumuwid sa pagkakatayo para bumalik na sa 2^nd floor. Subalit, pag-ikot niya ay halos atakehin siya sa puso nang makita ang lalaking nakatingin sa kanya.

          Titig na titig sa kanya ang mga matang kaparehong-kapareho ng kay Spiro.

          Oh God!, Spiel Ralvan can now see her!

          Aminin niya man o hindi, ilang beses niyang hiniling noon na sana, ay kahit sandali lang ay makita niya itong nakikita siya. Ngayong natupad na, ay binabalot ng kaba at takot si Sofia dahil kung makatitig ito ay tagusan. Na para bang kinikilatis nito ang buong siya at sinisiguro na iyon ang unang beses na nagkrus ang mga landas nila.