보관함
검색
홈 / Romance / Stranded With The Man I Ruined / Kabanata 13

공유

Kabanata 13

작가: LiaCollargaSiyosa
last update 게시일: 2026-11-04 21:38:37

Twyla POV

Napadilat ako nang maramdaman ang malamig na hanging unti-unting pumapasok sa loob ng tent.

Hinila ko pa ang kumot na nakatakip sa katawan ko, pero kahit anong balot ko, ramdam ko pa rin ang lamig na tila kumakapit sa balat ko.

“Ang lamig naman,” reklamo ko.

Hindi ko alam kung anong oras na. Wala rin akong relo na puwede kong tingnan. Ang huling naaalala ko ay ang pag-aayos ko ng mga gamit bago ako tuluyang nakatulog. Pero sa sobrang dilim sa labas at sa lamig ng hangin, sigurado akon
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
이전 챕터 다음 챕터
잠긴 챕터

최신 챕터

  • Stranded With The Man I Ruined   Kabanata 31

    Twyla POVMaaga akong nakatulog kagabi, kaya maaga rin akong nagising. Hindi ko alam kung anong oras na, pero nang imulat ko ang mga mata ko at sumilip sa labas ng tent, napansin kong nagsisimula nang magliwanag ang kalangitan. Hindi pa sumisikat ang araw, pero may bahid na ng kulay asul ang dating madilim na langit. Mukhang mag-uumaga na.Napahikab ako habang dahan-dahang bumabangon. Medyo masakit ang likod ko dahil sa ilang oras na pagkakahiga, kaya iniunat ko muna ang mga braso ko bago tuluyang tumayo.Masarap pala talagang matulog kapag pagod na pagod ka. Ang dami kasi naming pagod kahapon, kaya nung mahiga ako kagabi, tuloy-tuloy na ang tulog, walang istorbo.Napangiti ako nang maalala ang mga bonfire na ginawa namin ni Kentaro. Kahit papaano, mas maliwanag at mas ligtas ang puwesto namin ngayon.Paglabas ko nga sa tent ay agad kong sinuri ang paligid. Mahina na ang apoy ng mga bonfire. May ilang baga na lamang na kulay pula ang natitira, pero hindi pa tuluyang namamatay ang mga

  • Stranded With The Man I Ruined   Kabanata 30

    Kentaro POVHindi ko alam kung anong oras na. Ang alam ko lang, matagal na akong nakahiga pero hindi pa rin ako makatulog. Tahimik na ang buong paligid. Wala na akong naririnig kundi ang mahinang pagkaluskos ng mga dahon sa tuwing humahampas ang hangin sa mga puno. Paminsan-minsan, may maririnig akong huni ng mga insekto mula sa kung saan, pero wala namang ibang ingay na makagagambala sa akin.Halos dalawang oras na siguro akong gising. Ilang beses na akong pumikit at pilit na naghanap ng komportableng posisyon. Humiga ako nang patihaya, paharap sa gilid, at minsan ay nakadapa pa. Pero kahit anong gawin ko, hindi pa rin ako dinadalaw ng antok.Nakakainis. Kung kailan naman maayos na ang lahat, saka ako hindi makatulog. Wala nang malakas na ulan na bubutas sa bubong ng silungan ko. Wala nang hanging halos maglipad sa mga kahoy na pinagpaguran kong buuin. Hindi na rin ako nakahiga sa basang buhangin o nakasiksik sa ilalim ng malaking puno habang naghihintay na sumikat ang araw. May maay

  • Stranded With The Man I Ruined   Kabanata 29

    Twyla POVHindi ko napigilang mapangiti habang inililipat ko ang mga gamit ko sa tabi ng bagong tent ni Kentaro.Sa wakas, hindi ko na kailangang matulog nang mag-isa sa may tabing-dagat. Hindi ko na rin kailangang mag-alala kung sakaling magkaroon ulit ng malakas na ulan at hangin. At higit sa lahat, hindi ko na kailangang maglakad nang malayo kung gusto kong makipag-usap sa nag-iisang taong kasama ko sa islang ito. “Ilalagay ko na lang ba rito?” tanong ko habang hawak ang isang nakatiklop na kumot. Itinuro ko ang bakanteng bahagi sa gilid ng tent na ginawa niya.“Oo. Sa gilid mo na lang ilagay,” sagot niya habang inaayos ang ilang kahoy sa labas. Sinunod ko naman iyon. Inilapag ko ang kumot, mga damit, at iba pang gamit na naipon ko mula sa kahong inanod sa dalampasigan. Inayos ko rin ang mga solar light na dala ko para hindi magkagulo ang mga gamit namin.Mas malaki ang tent na ginawa ni Kentaro kumpara sa una niyang ginawa. Makakapal ang mga kahoy na ginamit niya bilang suporta.

  • Stranded With The Man I Ruined   Kabanata 28

    Kentaro POVHalos isang oras ding naghintay bago tuluyang maluto ni Twyla ang pugita. Habang naghihintay, ilang beses ko siyang nakitang bumabalik sa apoy para tingnan kung pantay na ang pagkakaluto ng bawat bahagi ng pugita. Maingat niyang iniikot ang mga galamay gamit ang dalawang patpat. Paminsan-minsan, nilalagyan niya rin ng kaunting tubig ang ilang bahagi para hindi agad matuyo habang iniihaw.Hindi ko alam kung saan niya nakukuha ang pasensiya sa mga ganitong bagay. Kung ako ang tatanungin, matagal na akong nawalan ng gana sa paghihintay. Pero siya, parang masaya pang pagmasdan ang ginagawa niya.“Kentaro, luto na!”Napalingon ako nang marinig ang masigla niyang boses. Inilapag niya sa isang malinis na dahon ang inihaw na pugita. Bahagya pang umuusok iyon at may amoy na agad na nakapagpagutom sa akin.Napatingin ako sa pagkain. “Wow,” hindi ko napigilang sabi.Ngumiti si Twyla. “Ang bango, ‘di ba?”Hindi ko pa alam kung ano ang magiging lasa niyon, pero mukhang masarap na agad.

  • Stranded With The Man I Ruined   Kabanata 27

    Twyla POVNaisipan kong subukan namang manghuli ng ibang lamang-dagat. Hindi naman puwedeng puro isda na lang ang kinakain ko, marami namang pagpipilian, kaya magta-try ako ng bago.Kinuha ko ang matibay kong patpat at ang improvised basket na ginagamit ko sa pangingisda. Naglakad ako sa bahaging mababaw ang tubig, kung saan maraming bato at maliliit na siwang na maaaring pinagtataguan ng mga lamang-dagat.Maingat akong naglakad dahil madulas ang ilang bato. Ayokong madulas at masugatan pa. Wala naman akong doktor na matatakbuhan dito.Habang sinisilip ko ang ilalim ng tubig, may ilang maliliit na isdang mabilis na nagtatago sa pagitan ng mga bato. May nakita rin akong mga alimango, pero napakabilis nilang tumakbo palayo sa tuwing sinusubukan kong hulihin.“Ang bilis ninyo naman!” reklamo ko habang nakatingin sa isang alimangong nakatakas na naman.Nagpatuloy pa ako sa paghahanap. Ilang minuto pa ang lumipas nang may mapansin akong kakaibang galaw sa ilalim ng isang malaking bato.Hum

  • Stranded With The Man I Ruined   Kabanata 26

    Kentaro POVPagkatapos akong tulungang humanap ni Twyla ng mas maayos na puwesto sa loob ng isla, agad kong sinimulan ang paghahanda para sa bago kong silungan. Hindi ko na gustong maulit ang nangyari kagabi.Hanggang ngayon, naaalala ko pa rin kung paano ako halos mawalan ng pag-asa nang tangayin ng malakas na hangin ang bubong ng una kong ginawa. Ilang oras akong nagpagod para lang magkaroon ng matutulugan, pero isang gabing malakas na ulan lang pala ang katapat nito.Kung hindi ako pinatuloy ni Twyla sa tent niya, malamang ay buong gabi akong nakabilad sa ulan. Hindi ko alam kung paano ko kinaya ang lamig at kung ano ang magiging kalagayan ko ngayong umaga kung hindi niya ako tinulungan.Kaya ngayon, sisiguraduhin kong mas matibay ang itatayo ko. Hindi na ako gagamit ng maninipis na kahoy na madaling mabali. Kailangan kong humanap ng malalaki at matatabang puno na puwedeng gawing poste. Gusto kong matatag ang pagkakabaon ng mga iyon sa lupa para hindi basta matumba kahit malakas an

더보기

다른 추천

좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status