CHAPTER 3

ARIA ALCANTARA POV

Nakatayo ako sa tapat ng naglalakihang salamin na pinto ng Vance Corporate Tower. Napakagara ng lobby—lahat ng tao rito ay mukhang pormal, abala, at mayayaman. Tiningnan ko ang sarili ko sa repleksyon ng salamin. Suot ko ang pinaka-decenteng business attire na natira sa lumang gamit ko, pero ramdam ko pa rin ang pagod sa mukha ko matapos ang ilang araw na walang maayos na tulog.

Gayunpaman, pumasok ako nang may direksyon. Bitbit ko sa kanang kamay ang isang pulang envelope na naglalaman ng nakompletong report mula sa flash drive na napulot ko sa hotel suite.

Dumiretso ako sa receptionist desk kung saan may tatlong babaeng naka-uniporme ng corporate suit.

"Good morning. I’m here to return something very important to Mr. Ethan Vance. It’s regarding the Alcantara Logistics audit report," diretsahan kong sabi sa isa sa kanila.

Sandaling natigilan ang receptionist. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa, halatang sinusuri kung isa lang ako sa mga impostor o nagpapapansin na gustong makalapit sa CEO nila. Noong marinig niya ang pangalan ng Alcantara Logistics, medyo nagbago ang ekspresyon ng mukha niya.

"Do you have an appointment, Miss?" tanong niya habang nakataas ang isang kilay.

"Wala. Pero sabihin mo sa kanya, ang nawawalang file na nakuha niya sa hotel noong Martes ng gabi ay nasa akin na. At mas pinalaki ko pa ang halaga nito," seryoso kong sagot.

Mukhang nakuha ko ang atensyon niya dahil agad siyang may tinawagan sa telepono. May ibinulong siya sa kabilang linya, tumango nang ilang beses, bago ibinaba ang hawakan. Humarap siya sa akin na mas pormal na ang mukha.

"The CEO's office is at the 50th floor. Ngunit hindi ka pwedeng dumeretso sa kanya. Ngayong umaga ang huling araw ng interview para sa posisyon ng Chief Executive Assistant. Sumabay ka na sa kanila sa taas, and wait for your name to be called," wika niya sabay abot sa akin ng isang visitor's badge.

"Salamat," sagot ko at mabilis na naglakad patungo sa elevator.

Pagdating ko sa 50th floor, medyo napaatras ako sa nakita ko. Ang buong palapag ay puno ng mga aplikante. At hindi lang sila basta aplikante—halos lahat sila ay mga mukhang modelo, galing sa mga kilalang pamilya, at may mga bitbit na sterling credentials mula sa ibang bansa. Ako naman, nakatayo roon na simple lang ang suot, walang kilalang pamilya na sumusuporta dahil itinakwil na ako, at may dalang simpleng pulang folder.

Naupo ako sa isa sa mga bakanteng upuan sa gilid. Pinanood ko ang mga babaeng lumalabas mula sa interview room—halos lahat sila ay umiiyak, balisa, o kaya naman ay bagsak ang balikat. Sinasabi ng iba na napaka-istrikto at walang puso ng nag-i-interview sa loob. Kilala si Ethan Vance bilang 'Billionaire Grim Reaper' sa business world sa isang rason. Hindi siya tumatanggap ng kahit anong pagkakamali.

 Bahala na, bulong ko sa sarili ko habang mas hinigpitan ang hawak sa folder. Wala na akong dapat ikatakot. Nawala na sa akin ang lahat—ang fiancé ko, ang kapatid ko, at ang mga magulang ko. Ang tanging natitira na lang sa akin ay ang utak ko at ang pagkakataong ito para makabangon. Kung kailangang dumaan ako sa butas ng karayom para lang maiharap sa kanya ang report na ito, gagawin ko.

Habang naghihintay, narinig ko ang dalawang babae sa harap ko na nag-uusap tungkol sa huling balita sa negosyo.

"Napanood mo ba ang press conference kanina? Ang Alcantara Logistics at ang kumpanya ni Jared, mukhang magsasama na sa isang malaking merger next week. Sabi ng tatay ni Aria Alcantara, si Jared na raw ang magpapatakbo ng lahat dahil nagpapakasasa raw si Aria sa ibang bansa matapos ang iskandalo," sabi ng isang babae habang nag-aayos ng make-up.

Napakuyom ang palad ko. Grabe ang kapal ng mukha nila. Habang nagtitiis ako sa maliit na apartment at nagrerebisa ng mga dokumento para lang may makain, gumagawa na naman sila ng kwento para linisin ang pangalan nila at tuluyang nakawin ang kumpanya na pinaghirapan ko. Hindi ako papayag. Kung akala nina Jared at Chloe na tapos na ang laro, nagkakamali sila. Kakasimula pa lang ng totoong laban.

"Miss Aria Alcantara? You're next," tawag ng isang secretary mula sa pinto ng malaking boardroom.

Tumayo ako nang tuwid. Inayos ko ang aking blazer at huminga nang malalim. Pumasok ako sa loob ng silid kung saan ang tanging maririnig mo lang ay ang mahinang tunog ng aircon at ang tibok ng sarili kong puso.

Sa dulo ng mahabang lamesa, nakaupo ang isang lalaking nakatalikod sa akin habang nakatitig sa glass window na abot-tanaw ang buong siyudad. Nang dahan-dahan siyang humarap, doon ko napatunayan ang hinala ko.

Siya nga. Ang lalaki sa hotel suite. Ang lalaking hinalikan ko noong gabing gumuho ang mundo ko.

"Sit down," malamig niyang utos nang hindi man lang tumitingin sa akin, abala sa pag-scan ng mga resume sa mesa niya.