CHAPTER 4

ARIA ALCANTARA POV

Umupo ako sa swivel chair sa tapat ng malaking mesa niya. Tuwid ang likod ko, balikat na nakababa, at mukhang kalmado kahit ang totoo ay nagwawala na ang tibok ng puso ko sa sobrang kaba.

Si Ethan Vance ay mas nakakatakot pala sa ilalim ng maliwanag na ilaw ng opisina kaysa sa madilim na sulok ng bar. Suot niya ang isang charcoal black na custom suit, walang kahit anong gusot, at ang bawat kilos niya ay may dalang bigat na nakakailang.

"I've read your basic profile from the reception," panimula niya, ang boses niya ay malalim at walang kahit anong emosyon habang nilalagyan ng pulang marka ang isang papel. "Aria Alcantara. Former chief financial auditor ng Alcantara Logistics. Sinasabi sa mga balita na pinalayas ka ng pamilya mo dahil sa isang malaking eskandalo. At ngayon, narito ka sa harap ko, nag-aapply bilang assistant ko. Ano sa tingin mo ang dahilan para tanggapin ko ang isang taong may madungis na pangalan?"

Tinitigan ko siya nang diretso sa mga mata. Hindi ako kumurap. Kung magpapakita ako ng takot o kahinaan sa taong ito, automatic na tapos na ang laban. Kilala si Ethan sa pagpili ng mga tauhang matitigas ang sikmura.

"Ang mga balita ay binuo ng mga taong gustong kumuha ng posisyon ko, Mr. Vance," sagot ko, sapat ang lakas ng boses ko para hindi mautal. "At bilang isang negosyante, alam kong hindi ka tumitingin sa tsismis. Tumitingin ka sa mga numero. At sa mga resulta."

Inilapag ko ang pulang folder sa ibabaw ng makinis niyang mesa, dahan-dahan itong itinulak palapit sa kanya.

"Ano ’to?" tanong niya, tiningnan lang ang folder bago ibinalik ang malamig niyang tingin sa akin.

"Ang nawawalang piraso ng imbestigasyon mo," diretsahan kong sagot. "Alam kong matagal nang pinupunirya ng Vance Group ang Alcantara Logistics para sa isang hostile takeover. Pero nahihirapan ang mga tauhan mo dahil magaling magtago ng mga butas ang kasalukuyang namamahala roon—ang ex-fiancé ko. Ang flash drive na naiwan mo sa hotel suite noong Martes ng gabi, naglalaman ng hilaw na audit report."

Sa pagkakataong ito, tuluyan niyang ibinaba ang hawak niyang ballpen. Sumandal siya sa kanyang upuan, pinagkurus ang mga kamay sa ibabaw ng dibdib, at mas lalong tumalim ang tingin sa akin. Ramdam ko ang lamig ng hangin sa buong boardroom, parang bawat segundo ay may timbang.

"So, nalaman mo na," mariin niyang sabi. "At sa halip na itago o ibenta sa pamilya mo ang nakuha mo, dinala mo sa akin?"

"Dahil wala na akong pamilya," walang pag-aalinlangan kong sagot. "Ang pamilyang sinasabi mo ay nakikipagtulungan na ngayon sa lalaking nagnakaw ng mga shares ko. Kaya ang nasa loob ng pulang folder na iyan ay hindi lang basta report. Nilagyan ko na ’yan ng mga totoong financial ledger ng Alcantara mula sa personal database ko. Kinompleto ko ang mga kulang na detalye, itinama ko ang mga pekeng invoice, at ibinigay ko sa ’yo ang eksaktong formula kung paano mo sila mapapabagsak sa loob ng isang linggo nang walang kahirap-hirap."

Tinitigan niya ako ng ilang sandali bago dahan-dahans binuksan ang folder. Narinig ko ang mahinang paglipat ng mga pahina. Habang nagbabasa siya, unt-unting nagbago ang linya ng kanyang noo. Ang isang simpleng auditor ay hindi makakakuha ng mga ganitong kalalim na impormasyon, pero dahil ako ang gumawa ng system ng Alcantara, alam ko kung saan nakatago ang mga multo ng kumpanya.

Kitang-kita ko kung paano gumalaw ang mga mata niya sa bawat kalkulasyon na ginawa ko. Alam kong nagustuhan niya ang nakikita niya. Ang isang magandang business strategy ay parang sining para sa mga taong katulad niya.

"Impressed?" tanong ko nang may bahagyang ngiti, sinusubukang ibalik ang kumpiyansa sa sarili ko.

Isinara niya ang folder nang may malakas na tunog at muling tumitig sa akin. "Matalino ka nga, Miss Alcantara. Mas matalino kaysa sa mga nakaraang aplikante na pumasok sa pintong iyan. Pero ang tanong ko ngayon, bakit mo ginagawa ’to? Sinisira mo ang sarili mong kumpanya."

"Gusto kong makita silang walang-wala, Mr. Vance," sagot ko na may malamig na determinasyon. "Ginamit nila ako, kaya gagamitin ko rin ang lahat ng alam ko para bawiin ang sa akin. Kailangan mo ng utak ko para makuha ang Alcantara, at kailangan ko naman ang kapangyarihan mo para protektahan ako habang ginagawa ko ’yon."

Bumuntong-hininga siya nang malalim, tumayo mula sa kanyang upuan, at lumakad patungo sa intercom na nasa tabi ng kanyang mesa.

"Cancel all the remaining interviews for today," utos niya sa kanyang secretary sa kabilang linya. "And clear the entire floor. Walang pwedeng pumasok sa opisina ko hangga't hindi ko sinasabi."