Mag-log inDANTE POVInaasahan kong lalayo siya. Inaasahan kong makikita ko ang pandidiri at panginginig sa katawan niya matapos niyang masaksihan kung paano ko walang-awang binali ang mga buto ng dalawang higanteng lalaki sa harap niya.Pero nang humakbang siya palapit at isiksik ang mukha niya sa dibdib ko, gumuho ang lahat ng yelo sa puso ko.Naramdaman ko ang maliliit niyang mga kamay na mahigpit na nakakapit sa gusot kong puting t-shirt. Nanginginig siya, hindi dahil sa takot sa akin, kundi dahil sa ginhawang nandito ako para iligtas siya. Sa sandaling iyon, habang yakap-yakap ko ang asawa ko sa gitna ng maalikabok at maingay na palengke, isang malamig na desisyon ang nabuo sa isip ko.Tinakot nila ang asawa ko. Sinaktan nila siya. Tapos na ang laro.Nang makauwi kami sa barong-barong, hindi ako nagsalita. Pinaupo ko siya sa gilid ng manipis na foam, kumuha ako ng yelo mula sa maliit na sari-sari store sa labas, at binalot iyon sa isang malinis na basahan.Dahan-dahan akong lumuhod sa harap
RORY POVNagising ako kinabukasan na may nakakagutom na amoy ng bawang at pritong itlog na pumupuno sa maliit naming barong-barong. Pagbangon ko, napangiti ako agad sa nakita ko.Nakatayo si Dante sa harap ng maliit naming kalan, nagluluto ng sinangag. Pero ang mas nakapagpabilis ng tibok ng puso ko ay ang suot niya. Sinuot niya ang isa sa mga puting t-shirt na niregalo ko kahapon. Dahil 150 pesos lang iyon at gawa sa murang cotton, medyo hapit ito sa katawan niya. Bakat na bakat ang malalapad niyang balikat, ang matipuno niyang dibdib, at ang mga braso niyang siksik sa muscle habang naghahalo ng kanin.Kung hindi ko lang alam na isa siyang kargador, aakalain kong isang sikat na high-end model ang asawa ko na nagshu-shoot ng commercial para sa kape."Gising na pala ang misis ko," malalim at malamig na bati niya nang mapansin akong nakatitig sa kanya, pero may bahagyang ngisi sa labi niya.Umiwas agad ako ng tingin, nararamdaman ang pag-init ng pisngi ko. "A-Ang aga mo naman yata naglu
DANTE POVMatapos ang nakakabinging katahimikan at ang nakakatawang pagkagulat ni Rory, dahan-dahan kong isinuot muli ang luma kong t-shirt. Rinig na rinig ko pa rin ang mabilis na pag-iwas niya ng tingin at ang mahina niyang pag-ungol sa hiya habang nagkukunwaring inaayos ang mga lalagyan ng cookies.Napangisi ako habang pinagmamasdan ang likod niya. Cute siya non ah. Sa buong buhay ko bilang si Dante Montenegro, walang sinuman ang nagtangkang mamula at mataranta sa harapan ko. Kadalasan, takot at kaba ang nakikita ko sa mga mata ng mga taong nakakaharap ko. Pero kay Rory? Nakita ko ang purong kainosentihan at... pagnanasa na pilit niyang itinatago.Nilapitan ko siya. "Tapos na ako magbihis, misis ko. Pwede na ba akong tumikim niyan?"Dahan-dahan siyang lumingon, mapula pa rin ang pisngi niya pero pilit na siyang ngumingiti. Kumuha siya ng isang chocolate chip cookie mula sa improvised oven toaster at inabot sa akin.Kumagat ako. Sanay ang dila ko sa mga pagkain mula sa mga Michelin-
RORY POVMainit at maalinsangan ang buong hapon. Ang hangin na pumapasok mula sa maliit na siwang ng barong-barong namin ay parang nanggaling sa singaw ng kumukulong tubig. Pero sa kabila ng pawis na tumutulo sa noo at leeg ko, hindi ko magawang magreklamo. Punong-puno kasi ng amoy ng asukal, vanilla, at tunaw na mantikilya ang maliit naming kwarto, isang matamis na amoy na pansamantalang nagtatago sa baho ng estero sa labas.Kakatapos ko lang hanguin ang ikatlong batch ng chocolate chip cookies mula sa maliit at improvised na oven toaster na nabili namin sa surplus. Pinunasan ko ang noo ko gamit ang likod ng kamay ko. Nakangiti ako habang pinagmamasdan ang mga nagawang cookies. Ibebenta ko ito mamaya sa mga sari-sari store at sa kanto malapit sa eskwelahan.Kailangan kong kumita. Kailangan kong magsikap. Habang naiisip ko kasi kung paano magbuhat ng napakabibigat na sako si Dante araw-araw para lang may makain kami, nadudurog ang puso ko. Gusto kong gumaan ang buhay niya. Gusto kong
DANTE POVTahimik lang ang gabi sa estero, binabasag lamang ng mahihinang paghilik ng mga kapitbahay at patak ng ulan mula sa butas-butas na yero. Nakaupo ako sa malamig na semento sa sulok ng madilim naming kwarto, nakasandal ang likod sa pader. Nakatutok ang mga mata ko sa isang direksyon, kay Aurora.Natutulog siya sa manipis at murang foam na binili namin kanina. Nakabaluktot siya, pilit pinapagkasya ang sarili sa maliit na espasyo, ang mahaba at makinis niyang buhok ay nakakalat sa ibabaw ng unan. Wala na ang mamahalin niyang mga damit. Nakasuot siya ng lumang t-shirt ko.Pero para sa akin, hindi pa rin siya nagbabago. Siya pa rin ang pinakamagandang bagay na nakita ng mga mata ko.Inalala ko ang nangyari kaninang hapon. Ang pagtilansik ng putik sa aming dalawa. Ang nakakabinging halakhak ng stepsister niyang si Cassandra at ang mapagmataas na tingin ni Eduardo de Villa.Sanay ako sa pang-iinsulto. Limang buwan na akong nagpapanggap bilang isang hamak na deliveryman para sa isang
RORY POVNagising ako kinabukasan sa tilaok ng manok, ugong ng mga dumadaang tricycle at ingay ng mga nagtatalong magkakapitbahay sa labas ng barong-barong. Dahan-dahan kong idinilat ang mga mata ko. Parang binugbog ang buong katawan ko. Nanigas ang likod at mga balikat ko dahil sa pagnipis ng lumang banig at sa lamig ng sementong tumagos sa manipis kong damit.Pagbangon ko, agad na naghanap ang mga mata ko. Wala si Dante.Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Iniwan ba niya ako? Natakot ba siya sa responsibilidad na dinala ko sa kanya? Napahawak ako sa dibdib ko. Wala akong alam sa lugar na ito. Wala akong kakilala. Kung iiwan niya ako, paano na—Bumukas ang pinagtagpi-tagping pinto na gawa sa yero at plywood.Pumasok si Dante. Basang-basa ng pawis ang lumang t-shirt niya, at halatang galing siya sa matinding trabaho kahit maagang-maaga pa. May bitbit siyang isang brown paper bag na may mantsa ng mantika at isang maliit na plastic cup na umuusok pa.Nang makita niya akong gising na,

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





