로그인"Well, kung gusto mo na talagang umuwi ay maaari mo na akong iwan dito." Mukhang malungkot na ani Trisha sa anak at saka tumayo. Ibinigay muna ni Akira ang bata sa yaya na kasama ng ina niya saka sinundan ito na pumasok sa kusina. "Mom, hindi sa ayaw kitang makasama sa lugar na ito. Naisip ko lang na mas magandang pumunta tayo sa magandang lugar na nasa kabilang bayan.""I'm tired at ang haba ng biyahe mula sa airport papunta rito. Pwede bang magpahinga muna kahit ilang araw?""Of course mom, yes... maari kang magpahinga ng ilang araw dito bago tayo mamasyal sa ibang lugar." Pilit ngumiti si Akira sa ina. Sana lang ang sinasabing pahinga ng ina ay ilang araw lamang at hindi abutin ng linggo. Walang ibang nakakaalam tungkol sa bahay niyang ito pero teritoryo ni Ian ang lugar kaya nababahala pa rin siya. "Good!" Nakangiting ani Trisha saka binuksan ang refrigerator. "Oh... Ito lang laman ng refrigerator mo?" Ang gulat at hindi makapaniwalang tanong ni Trisha sa anak.Napakamot si Akir
"Mom, ano ang ginagawa ninyo dito at kasama mo pa ang bata?" Tanong ni Akira sa ina saka kinuha ang bata. Isang buwan lang ang nakalipas mula ng iwan niya eh ang bata sa ina ay ang laki na ng pinagbago. Mas naging malaman na ito at ang cute ng mukha. Napatitig sa Akira sa mga mata ng bata. Biglang sumukdo ang dibdib niya at parang nakikita niya ang mga mata ni Ian ng makipagtitigan sa kanya ang bata. Napamura siya sa isipan dahil ngayon niya lang na-realize na kamukhang kamukha ng bata ang ama nito."Hindi siya maaaring makita ni Ian o kahit sino mang bahagi ng pamilya nila." Bulong ni Akira saka hinalikan sa noo ang bata."Hinahanap ka ng anak mo kaya dinala ko na dito dahil parang wala kang balak uwian siya upang gampanan ang papel mo bilang ilan niya." Himig nagtataray na paliwanag ni Trisha sa anak.Pumalatak si Akira saka naglakad papasok na sa loob ng bahay. Ang ina ay nakasunod lang sa kanya at patuloy na naninirmon. Sa daming dahilan ay ang anak pa talaga niya ang ginamit ni
"Dad, huwag mong hayaang isama niya si Patty dahil kaya kong alagaan ang kapatid ko kung iyan ang inaalala mo." Napatingin si Akira kay Tracy na kapapasok lang din sa silid. "Ako ang may gustong sumasama kay Akira. Huwag niyo na ipilit ang gusto ninyo dahil ayaw kong magpaalaga isa man sa inyong dalawa." Mataray na ani pati sa kapatid at saka tumingin sa matrasta."Hija, kami ang tunay mong pamilya at maatim mong mapalayo sa iyong daddy?" Mukhang malungkot na kausap ni Josie kay Patty."Wala akong tiwala sa inyo." Malamig na tugon ni Patty sa madrasta.Mariing naglapat ang mga labi ni Josie pero pilit na itinago ang tunay na nadarama. Kung wala lang ibang tao sa paligid ay nasakal na niya si Patty dahil sa galit. Ang lakas ng loob na nitong pagsalitaan siya o sagot-sagutin ng ganun porke may kinasandalan na. Dapat lang talagang mawala na sa landas nila si Akira. Kapag nawala ang babae ay tiyak na magkaroon ng muli ng takot sa kanya si Patty."Don't waste your time with them let's
"Anak, naririnig mo ba ako?" tanong ni Trisha mula sa kabilang linya."Nasaan po kayong ngayon?" tanong ni Akira at parang nabingi siya kanina sa sinabi ng ina."Narito ako ngayong kasama ng anak mo sa iyong bahay."Bumagsak ang mga balikat ni Akira ng makumpirma na tama ang una niyang narinig mula sa ina. "Nalulungkot kasi ang anak mo at hinahanap ka kaya nagpasya akong magbakasyon upang makita ka niya." Nakangiting pagdadahilan ni Trisha sa nagmula sa kabilang linya.Napasimangot si Akira dahil ginawa pang dahilan ng ina ang anak niya. "Mom hindi pa nakapagsalita yang bata."Napakamot si Trisha sa noo kahit hindi naman makatiyon at saka tumawa ng hilaw. "Anak, naging ina rin ako kaya alam ko kung ano ang nararamdaman kahit baby pa ang bata." Dadahilan niya upang makumbinsi ang anak. Napabuntong hininga si Akira at hindi na makipagtalo pa sa ina dahil hindi siya mananalo dito. Nakapagtaka kung paano ito nakarating sa bahay niya gayong hindi nito alam kung saan siya tumatuloy. Saril
"Lucas hindi mo dapat pinagsasalitaan ng ganun si Akira. Narito siya sa bahay hindi bilang katulong at wala rin siyang obligasyon sa pamilyang ito.""At gusto mong maniwala ako na dahil lamang gusto niyang magpakabait kaya siya narito at inaalagaan ang lumpo mong anak?" Nangiinsultong tanong ni Lucas kay Leo.Napabuntong hininga si Leo at hindi pinatulan ang sinabi ng lalaki. Ayaw niya rin maging bastos sa mga ito kaya hindi siya umalis hangga't hindi tapos sa pagkain ng dalawa.Hindi rin naubos ni Rosita ang pagkain at nawalan ng gana. "Puntahan ko lang ang anak natin bago tayo umuwi." Paalam niya sa asawa saka tumayo na. Hindi rin siya nag-abalang tumingin kay Josie. Naiinisya rito dahil wala man lang ginawa o sinabi upang gumaan ng pakiramdam niya.Walang salita o paalam rin na tumayo si lucas at iniwan ang mag asawa sa harap ng hapag kainan. Nakita niya rito hindi siya natuwa sa mga sinabi nito lalo na ang pagkampi kay Akira.Pagkapunas ng tissue sa bibig ay tumayo na si leo at s
Paglingon ni Akira ay nakita niya mag-asawang mga magulang ni Jeffrey. Nagkabit balikat na lang siya at nagpatuloy sa pagbabasa hagdan. Nakuha mo na niya ng almusal si Patty at saka kakausapin si Leo."Anong iniisip mo para sa babaeng iyon?" Tanong ni Rosita sa asawa habang nakasunod ang tingin kay Akira."Hindi siya maaaring maging asawa ni Ian." "At lalong hindi siya maaaring mabuntis." Dugtong ni Rosita sa sinabi ng asawa."Yes, kaya kailangan siyang mawala sa landas natin." Halos pabulong lang na ani Lucas sa asawa.Ngumiti si Rosita at saka tumango. Natigil sila sa pag-uusap na makita si Leo napalapit sa kanila. "Nakahanda na ang almusal, kumain muna tayo bago pag-usapang muli ang nangyari ka kagabi." Anyaya ni Leo sa mag-asawa.Tahimik na sumunod ang dalawa kay Leo pababa sa hagdan. Si Jeffrey ay nanatili sa silid at pahatiran na lang nila ng pagkain. Idinahilan na lang nila na hindi pa ito okay. Hindi pa kasi kaya ng anak nila na humarap sa ibang tao dahil sa kahiya na nangya
"Tama, hindi sapat ang isahang ganti lang!" Kausap ni Faredah sa sarili habang masama ang tingin sa pinto. Hindi niya alam kung ilang taon na siyang niloloko ng binata. Hindi niya matanggap na ginawa siyang tanga. Sobrang naapakan ang pride niya at naisip ang pamilya. Ano na lang ang sasabihin ng m
"Saan tayo?" tanong ni Jaira habang nagmamaneho."Gustong ko sa maingay na lugar at subukan ang hindi pa natin nagawa."Napangisi si Jaira at nagustohan ang naisip ng pinsan. Matagal na niya itong niyaya ngunit ayaw nito at takot na malaman ng mahal nito. Baliktad, siya ay takot na malaman ng paren
Nanlaki ang mga mata ni Faredah at natakot sa maaring gawin sa kaniya ni Denis. Mabilis siyang napayuko at niyakap ng dalawang kamay ang ulo habang hinihintay na lumapat ang matigas na kamay ng binata."Denis, huwag!"Nakahinga nang maluwag si Faredah nang marinig ang tinig ng ama ng binata. Pag-an
Sinundan ng tingin ni Denis ang tinatanaw ng nobya. "Ahm, kararating lang ni Sophie at gustong dalawin si Lola."Pinigilan ni Faredah ang pagtikwas ng kilay. Pinaalala sa sarili na isa siyang anghel sa harap ng binata at pamilya nito. Naiinis siya kau Sophie at obvious na may gusto sa nobyo niya. N







