CHAPTER 7 - UNATTENDED

NAGKAGULO SA ospital, nagtatakbuhan ang mga doktor at nurse dahil sa kalagayan ni Kelly ngunit si Camilla ay tila walang naririnig. Nakatutok ang mga mata niya sa walang malay na katawan ng anak habang ginagawa ng doktor ang makakaya ng mga ito upang isalba ang bata, may isang klase ng gamot na tinurok sa IV ni Kelly na nakatutulong daw upang pansamantalang mapalakas muli ang tibok ng puso ng bata.

Namumutla ang mukha ni Kelly sa likod ng nakalagay na oxygen mask, sa maliit na kamay ay nakatusok ang IV line. Naka-attach siya sa cardiac monitor at ang tunog ng beeping ay mabilis, hindi regular. Ang iregular noong tunog ay sumasabay sa bawat segundo ng kaba ni Camilla. Wala siyang ibang nakikita o naririnig. Nakatutok sa bata ang buong atensiyon niya.

“Mrs. Limjoco, narinig po ba ninyo ako? Ma'am?”

Napakurap si Camilla at nag-angat ng mukha, nasa tabi pala niya ang doktor ni Kelly. Naihilamos niya ang palad sa mukha.

“Sorry, Doc. Ano nga po yun?”

Tumango-tango ang doktor. “Ipinaliliwanag ko lang po ang sitwasyon ni Kelly. Kanina po, nawalan siya ng malay dahil hindi na kinaya ng puso niya ang stress. Sa ganitong stage, halos hindi na sapat ang tibok ng puso para magpadala ng dugo sa katawan.”

Nanghina siya. “Doc… Kaya pa ba ng gamot?”

“Ma'am, I'm gonna be honest with you, pero buhay siya ngayon dahil naka-inotropic support tayo. Ang mga gamot na binibigay natin kay Kelly ay tumutulong para mas lumakas ang tibok ng puso niya. Pero ito po ay pansamantala lang. It doesn't fix the problem. In one way or another, bibigay rin ang puso ni Kelly.”

Nangilid ang kaniyang mga luha. “A-anong maisa-suggest ninyo, Doc? Ano po ang dapat gawin?”

“As of now ay stable naman na ang kalagayan ni Kelly. Pero as we all know, isang buwan na lang ang...” Maging ang doktor ay tila hindi masabi ang alam namang kahihinatnan ng bata.

Tumango na lang si Camilla at nagpasalamat. Bakit nga ba siya nagtatanong pa kung ano ang mainam na gawin gayong hinatulan na nga ng taning ang buhay ng kaniyang anak? Pero bilang ina ay nagbabaka sakali pa rin siya. Baka maaari pang madugtungan ang maigsing panahon ni Kelly sa lupa. Baka lang naman. Kahit iilang araw pa sana.

Muling natuon ang kaniyang atensiyon sa mukha ng anak at nasapo niya ang noo bago pumikit upang pigilan ang pag-agos ng luha.

Kasalanan niya ang lahat ng nangyayari kay Kelly. Kung bakit ba siya nagmahal ng maling lalaki. Kung sana ay nakita niya ang maitim na budhi ni Philip bago siya naakit sa mga ngiti nito ay hindi daranasin ni Kelly ang ganoong paghihirap.

Kung sana ay hindi siya nalasing nang gabing iyon...

Hinawakan niya ang maliit na kamay ng bata. ‘Anak, patawarin mo si Mama...’

Sa puntong iyon ay tumunog ang kaniyang cellphone, dali-dali niyang tiningnan iyon upang makita ang caller at nang hindi mabulabog si Kelly. Bumagsak ang kaniyang mga balikat nang makita ang pamilyar na numerong iyon. Hindi naka-save ang numero pero kilalang-kilala niya iyon.

Lumabas siya at sinagot ang tawag, “Tiyo, anong—”

“May pera ka ba riyan?” Wala man lang hello o pangungumusta, rekta agad sa pakay ang kapatid ng kaniyang ina. “Padalahan mo ako ng sisenta mil sa bank account ko, kailangan ko—”

“Tiyo, kailangan ko rin ng pera ngayon. Mas kailangan ko ito para sa pagpapagamot ni Kelly—”

“Ako, tigil-tigilan mo ako sa kadamutan mo, Camilla, ha. Milyonaryo ang asawa mo kaya tantanan mo ako sa kailangan-kailangan mo rin ng pera! Idadahilan mo pa ang bata! Padalahan mo ako ng pera!”

“Hindi—” Napamaang na lamang siya dahil namatay na ang linya, ni hindi man lamang nagtanong ang kaniyang tiyuhin ukol sa kalagayan ni Kelly.

Mayamaya ay muling tumunog ang kaniyang cellphone, pagtingin niya ay text message iyon na mula sa kausap niya. Account number at pangalan ng bangko lamang naman iyon. Natawa siya nang mapakla. Ni-reply-an niya ito.

‘Wala kayong makukuha sa akin, pasensiya na.’

Kasi-send lang niya ay tumunog muli ang cellphone, tumatawag na naman ang tiyuhin niya. S-in-ilent niya ang cellphone at binulsa. Wala siyang panahon para lumutas ng gambling problems ng taong sanhi ng hinagpis niya...

SA KABILANG dako ay masayang magkapulupot sa kama ang mga katawan nina Philip at Shaira. Katatapos lamang ng mainit na tagpo sa pagitan nila at sa kasalukuyan ay nag-uusap na lamang sila ng kanilang mga plano sa hinaharap.

Nang tumunog ang cellphone ni Philip. Ayaw sana niya iyong sagutin ngunit ayaw tumigil kung kaya't kaniya nang dinampot. Nangunot ang noo ng lalaki nang makitang unregistered number iyon. Gayunpaman ay sinagot pa rin niya.

“Hello?”

“Philip!” ang masiglang bati ng nasa kabilang linya.

“Sino ‘to?”

“Ako ‘to, si Tito Bobby ni—”

Hindi na niya pinakinggan pa ang nagsasalita. Si Bobby pala. Ang sugarol na tiyuhin ni Camilla. Siguradong hihingi iyon ng pera sa kaniya. Ang kapal naman ng mukha. Tumawag muli si Bobby pero b-in-lock niya ang numero nito.

“Sino ‘yon?” malambing na tanong ni Shaira.

“Extortionist lang. Ayusin ko lang ‘to, Babe.” Agad niyang tinawagan si Rica. “Hello, Rica. I-feeeze mo nga ang account ni Camilla... Lahat yun. Namemeste na naman ang tiyuhin niya, e. Siguradong babawas siya sa allowance niya para ibigay roon. Wala akong planong mamahagi ng pera ng mga Limjoco para sa mga walang kwentang tao.” Kinindatan pa niya si Shaira pagkasabi noon. Kay tamis ng ngiti nito bilang tugon.

“Ayusin mo na ngayon, a.” At pinatay niya ang tawag bago muling sinunggaban si Shaira na napatili naman...

KUMUHA LAMANG ng kape si Camilla upang panatilihing alerto ang sarili, ngunit nang pabalik na siya sa ICU ay nakita niyang nagkakagulo na naman ang mga doktor. Sinalubong siya ng isang nurse upang sabihin na nag-seizure si Kelly at nasa mas kritikal nang kondisyon.

“Mrs. Limjoco, kailangan na talaga niya ng agarang open-heart surgery,” agap ng doktor na sinalubong din siya. “Kung hindi natin ito gagawin sa lalong madaling panahon, kahit tuloy-tuloy ang gamot, maaaring bumigay ang puso niya sa loob lang ng ilang araw.”

Lutang ang pakiramdam niya. “S-sige po... Gawin ninyo ang nararapat.”

“Ma'am, hospital policy lang po, kailangan namin ng deposit ninyo para—”

“Oo, oo. Sandali. Sandali.” Sa nanginginig na mga kamay ay binuksan ni Camilla ang banking app sa kaniyang cellphone para magdeposito ng pera ngunit tila sumabog ang ulo niya nang makitang zero balance siya. Tiningnan niya ang iba pa niyang bank accounts ngunit panay zero lamang din ang laman noon.

“Paanong... Philip...” Si Philip lamang ang walang puso na gagawa ng ganoon sa kaniya. Pero bakit? Bakit ngayon pa?!

“Ma'am?”

“Oo. Oo! Sandali lang, m-may tatawagan lang ako. Magbabayad ako!”

Panay ring ang cellphone ni Philip pero hindi nito iyon sinasagot. Bawat ring ay tila mapupugto ang hininga ni Camilla.

“Philip, utang-na-loob... sagutin mo na...” Naglakad siya papasok sa ICU at minasdan ang anak na tila humuhulagpos na. Tinakbo niya ito at hinawakan sa kamay ngunit natabig lamang siya ng mga doktor at nurse na nag-aasikaso rito.

Saglit na nagmulat ng mga mata si Kelly pagkatapos ay nginitian siya. Ang tunog ng makina ay biglang tumining at humuni nang isang buong diretso, kasabay noon ay may nagsalita sa kabilang linya ng cellphone.

“The number you have dialled is either unattended or out of coverage area, please try your call later...”