ログインFIONA ANGELYN PEREZ POV Puno ng takot at panginginig ang buong katawan ko habang nakasakay ako sa huling biyahe ng dyip pauwi sa amin. Gabi na, lampas alas-onse na ng gabi, at ang malamig na hangin na pumapasok sa bintana ng sasakyan ay nagpapatuyo sa mga luha sa aking pisngi. Napatingin ako sa aking palad ang palad na ginamit ko para saktan ang mukha ng isang bilyonaryo. Anong ginawa mo, Fiona? Bakit mo siya sinampal? Napasabunot ako sa sarili kong buhok sa tindi ng kaba. Si Miles Lawrence Martinez ang pinakamakapangyarihang tao na nakilala ko. Isang salita niya lang, pwedeng pwedeng mabulok sa kulungan ang isang katulong na katulad ko. Pero nung mga sandaling iyon, nung sabihin niyang ipagbibili ko ang katawan ko kay Sir Brix para sa pera, parang may kung anong bahagi ng puso ko ang tuluyang nawasak. Hindi ko kayang tiisin na yurakan niya ang tanging bagay na itinatangi ko ang aking marangal na pagkatao. Nang makarating ako sa aming inuupahang kwarto, dahan dahan kong pinali
FIONA ANGELYN PEREZ POV Binitawan agad ako ni Sir Brix nang makalapit nang tuluyan si Miles ramdam ko ang lamig ng pader sa aking likod habang mabilis na lumipat ang tingin ko sa kanilang dalawa. Ang distansya sa pagitan nina Miles at Brix ay kulang sa isang dipa, at ang hangin sa makitid na hallway na iyon ay tila nawalan ng oksiheno sa sobrang bigat. "What is yours, Miles?" nakapaskil pa rin ang nakakalokong ngiti sa mga labi ni Brix, pero ramdam ang hamon sa kanyang boses. "Ang alam ko, cleaning lady mo lang siya. You don't own her. At sa nakita ko sa sala kanina, mukhang wala ka namang pakialam kung bastusin at tratuhin siya na parang basahan ng girlfriend mo." "She is my employee, Sanchez. Under my roof, under my rules," mariin ang bawat bigkas ni Miles. Ang kanyang mga mata ay hindi umaalis sa mukha ni Brix, ngunit ang kanyang kamao ay mas lalong humigpit ang pagkakasara. "At ang mga bisitang tulad mo ay walang karapatang gumala sa mga pribadong bahagi ng mansyon ko para l
FIONA ANGELYN PEREZ POV Isang linggo na ang lumipas simula nung huling beses kaming magkausap ni Miles sa hallway ng ikalawang palapag at sa loob ng isang linggong iyon, parang bumalik siya sa pagiging masungit, malamig, at mapang-abuso mas malala pa kaysa noong mga unang araw ko rito. Parang pinatunayan niya lang ang sinabi niya sa sarili niya na kailangan niya akong itaboy kung mag-utos siya ngayon, akala mo ay wala akong kapaguran. Kung may makita siyang kahit katiting na mantsa sa salamin, pinapaulit niya sa akin ang buong kwarto habang nagsasalita ng mga salitang sadyang pumuputol sa natitira kong dignidad. Pero tinitiis ko tuwing nararamdaman ko ang pananakit ng aking likod at ang pangangatal ng aking mga kamay sa pagod, iniisip ko na lang ang reseta ng gamot ni Ferlyn. Kahapon ay dinala siya ni Piolo sa klinika at salamat sa Diyos, kahit papaano ay naging stable ang kanyang kondisyon dahil sa mga bagong gamot na nabili ko mula sa unang lingguhang sweldo ko. Iyon lang ang ma
MILES LAWRENCE MARTINEZ POV "Damn it," bulong ko sa sarili ko habang marahas na itinatapon ang aking necktie sa ibabaw ng kama. Sumasakit ang ulo ko. Ang matinding hangover mula kagabi at ang walang katapusang bulyaw ng mga board members sa Martinez Global Tower kaninang umaga ay sapat na para mag-init ang ulo ko buong araw. Pero alam ko sa sarili ko na hindi lang ang trabaho ang dahilan kung bakit hindi ako mapakali it was that woman, Fiona Angelyn Perez. Lumapit ako sa bintana ng aking kwarto at tumingin sa ibaba, partikular sa malawak na garden kung saan ko siya nakitang nakikipag-usap kay Brix Sanchez kaninang umaga. Hanggang ngayon, parang nakatatak pa rin sa isip ko ang itsura niya habang nakaupo sa damuhan matapos ko siyang bitawan nang marahas. Ang kanyang mga mata puno ng luha, galit, at isang uri ng katatagan na ngayon ko lang nakita sa isang babae at ang braso niya namumula ito dahil sa higpit ng pagkakahawak ko. Bakit ba ako nakakaramdam ng ganito? Isang malalim n
FIONA ANGELYN PEREZ POV Matagal akong naupo sa damuhan ng garden matapos akong iwan ni Miles. Ang init ng sikat ng araw sa aking balat ay hindi pumapantay sa tindi ng nanginginig kong kalamnan dahil sa takot at galit. Tinitigan ko ang braso ko kung saan muling bumaon ang kanyang mga daliri kanina namumula ito, at maya-maya lang ay alam kong magiging pasa na naman ito. Bakit ba napakarumi ng tingin niya sa akin? Pinilit kong tumayo kahit nangangatog ang aking mga tuhod. Pinagpagan ko ang aking uniporme. Tumingala ako sa langit at huminga nang malalim. "Kaya mo 'to, Fiona. Huwag kang bibigay. Isipin mo si Ferlyn. Isipin mo ang panggamot niya." Pilit kong pinatatag ang sarili ko bago dahan-dahang naglakad pabalik sa loob ng mansyon. Ayaw kong makita ako ni Aling Marites na ganito ang itsura, baka mag-alala lang ang matanda at lalo pang sumakit ang kanyang rayuma. Pagpasok ko sa dirty kitchen, laking pasalamat ko dahil wala pa roon si Aling Marites. Siguro ay nasa quarters pa niya a
FIONA ANGELYN PEREZ POV Mabilis akong naglakad palabas ng back door patungo sa malawak na garden. Habang humahakbang ako sa sementadong daan sa gitna ng mga mamahaling halaman, pilit kong inaalala kung may kakilala ba akong Brix ang pangalan. Pero wala talaga. Simula nang mamatay sina Mama at Papa, ang mundo ko ay umikot na lang sa dalawa kong kapatid, sa ospital, at sa paghahanap ng mapagkakakitaan. Wala akong oras para makipagkaibigan, lalo na sa mga taong may mararangyang pangalan. Nang marating ko ang tapat ng malaking bakal na gate, nakita ko ang isang lalaking nakatayo sa tabi ng isang kulay abong sports car. Kung titingnan siya, halatang galing din siya sa mataas na lipunan gaya ni Miles. Nakasuot siya ng isang mamahaling dark blue na suit, maayos ang gupit ng buhok, at may hawak siyang isang pirasong mamahaling leather folder. Pero kung si Miles ay parang yelo na nakakatakot lapitan, ang lalaking ito ay may nakapaskil na ngiti sa kanyang mga labi. Isang ngiti na sa unang t







