LOGINWilliam: "Hindi mo ba alam kung paano mo nakuha ang batang iyon? Kailangan ko pa bang sabihin kay Shiena?""Nagkakamali ka, hindi ko ginawa iyon!" Ginamit ni Vanessa ang dati niyang paraan, puno ng kawalang-malay at sama ng loob ang kanyang mga mata. "Nag-aalala lang ako sa kalusugan ng sister ko at may ilang bagay lang akong basta-bastang sinabi sa kanya. O baka may narinig siya mula sa ibang tao!"Malakas na idiniin ni William ang kanyang kamao sa pader sa tabi niya, na naglabas ng isang mabigat na tunog. "Gusto mo pa rin akong pagsinungalingan? Tama na!"Nagulat si Vanessa sa biglaang pagsabog ng galit niya. Bahagyang nanginig ang kanyang katawan, at gumuho ang kanyang pagpapanggap na inosente. Agad siyang sumagot:"Bakit ako naging ganito? Wala ka bang pananagutan dito? Kung hindi dahil sa kapabayaan mo, mabubuntis ba ako sa batang ito? Nakalimutan mo na ba ang ginawa mo noon? Utang mo sa akin ang lahat ng ito!""Kaya s
Ang dahilan kung bakit naglakas-loob si Vanessa na sabihin ang mga salitang iyon ay dahil sa kanyang subconsciously na paniniwala na kikilos pa rin si Shiena gaya ng dati.Tutal, nagdesisyon na noon si Shiena na hiwalayan si William, at kahit may marinig siyang ilang tsismis, masyado siyang tamad para puntahan si William at personal na alamin kung totoo ang mga iyon.Ngunit may isang bagay na nakaligtaan si Vanessa sa pagkakataong ito dahil nakalimutan niya ang isang mahalagang bagay.Ibig sabihin, nawalan na ng alaala si Shiena!Kaya wala nang anumang dapat ipagbawal o iwasan tungkol sa mga bagay na may kinalaman kay William.Pagkaalis sa ospital, patuloy na nakakunot ang noo ni Shiena.Noong sandaling iyon, tumunog ang kanyang telepono, at si William ang tumatawag.Agad na sinagot ni Shiena ang telepono. Hinihimok siya ni William na pumunta kaagad sa ospital, ngunit hindi sa kanyang pribadong ospital kundi sa Peop
Samantala, nakabili na ng pagkain si Vanessa at nakabalik na sa ospital.Pagkatapos nilang kumain, isinama niya si Harry palabas ng kuwarto upang makalanghap ng sariwang hangin.Dahil naglagay si William ng mga surveillance camera sa entrada, napakalimitado ng lugar na maaaring puntahan ni Harry, at maaari lamang siyang manatili sa isang nakatakdang lugar.Kaya sa tuwing lumalabas ang bata para makalanghap ng sariwang hangin, paikot-ikot siyang tumatakbo at napakasaya!Napabuntong-hininga si Vanessa. Limang taong gulang pa lamang si Harry, at nasa edad siya kung kailan likas sa isang bata ang maging masigla at malikot.Ngayon ay araw-araw siyang nakakulong sa ospital. Talagang napakahirap nito!Gayunpaman, mahaba ang proseso ng paghihintay para sa organ donation, at hindi alam kung kailan darating ang pagkakataon ng kanyang anak!"Hoy, Mama, tingnan mo roon! Hindi ba siya iyong auntie na nakita natin noong
“Sa huli, nagsimula ang lahat dahil kay Shiena!”“Kung hindi niya inilayo si Makino at hindi niya ako pinapunta sa kasal, hindi ako dadalhin ni William sa hotel matapos akong malasing noong araw na iyon, at hindi ko makikilala ang matandang iyon at hindi niya ako magagawan ng masama.”“Akala ng asawa niya ay inakit ko siya, kaya niya pinakialaman ang mga gamit sa set. Ako ang pinaka-walang kasalanan dito!”Habang nagsasalita siya, tuloy-tuloy ang mga luha sa kanyang mukha.Pagkatapos, maingat niyang hinawakan ang kamay ni Ken at inilapit ito sa kanyang dibdib.Masyadong nagulat si Ken para makapag-react, o mas tamang sabihin, natigilan siya.Para bang nananaginip siya at hindi siya makapaniwala habang tinitingnan si Vanessa sa kanyang harapan.Parang natatakot si Vanessa na tanggihan siya nito, kaya siya na mismo ang lumapit sa kanya.Halos manginig si Ken habang inaabot niya ito at mahigpit na niyakap
Kahit kulang sa kaalaman si Vanessa tungkol sa ilang bagay, mayroon na siyang ilang hinala sa kanyang isip sa pagkakataong iyon, kaya sinabi muna niya ang mga ito kay Marie.Agad na isinantabi ni Marie ang lahat ng kanyang ginagawa at dinala siya sa departamento ng obstetrics and gynecology para magpatingin.Nang makita ang resulta ng pagsusuri, mabilis na inagaw ni Marie ang report mula sa kamay ng doktor, at agad na namutla ang kanyang mukha.Nang makita ang gulat na ekspresyon ng kanyang ina, napagtanto ni Vanessa na tama ang kanyang hinala.Buntis siya!Pagbalik ng mag-ina sa silid ng ospital, paulit-ulit na naglakad si Marie, paminsan-minsan ay tinitingnan ang ultrasound report.Puno ng hindi makapaniwala at halatang takot ang kanyang ekspresyon.“Matatagalan bago gumaling ang sugat sa binti mo, pero ang problemang ito sa tiyan mo ay hindi maaaring paghintayin. Magpapaschedule si Mama ng pagpapalaglag para
Pagkasara ng pinto, agad na hinila pababa ni Vanessa ang kumot na kanyang tinanggal sa katawan.Unti-unting nawala ang ngiti sa mukha ni Marie.“Mom, narinig mo ba iyon? Talagang pakakasalan ni Makino ang babaeng iyon? Kung ganoon, nasayang lang pala ang lahat ng pagsisikap ko sa buong bagay na ito!” agad na reklamo ni Vanessa.Inayos ni Marie ang kumot sa paligid niya at kalmado ang tono. “Narinig ko ang lahat. Ipagpapatuloy mo pa rin ba ang pagsasampa ng kaso laban kay Shiena?”“Siyempre kailangan nating magsampa ng kaso!” Sinubukan ni Vanessa na umupo. “Sa ngayon, pabor sa atin ang mga ebidensya at mga testimonya. Siyempre, dapat nating samantalahin ang pagkakataong ito para ipakulong si Shiena!”Sa ganitong paraan, hindi ba unti-unting lalayo ang relasyon nina Shiena at William?Maalam at malamig ang boses ni Marie habang tinutulungan siyang suriin ang mga kalamangan at kahinaan. “Kahit pabor sa atin ang mga eb
Tahimik ang silid ng ospital, ngunit ang katahimikang iyon ay puno ng bigat.Parang may nakaipit sa dibdib ni Shiena, hindi niya malaman kung paano ilalabas ang sakit na matagal na niyang kinikimkim.Sa kabilang kama, nakaupo ang kanyang ina—si Aling Lea—na halatang pinipigilan ang galit na gustong
Hindi lahat ng lalaki, alam kung kailan sila dapat tumigil. May mga lalaking akala nila, kaya nilang ayusin ang lahat gamit ang isang hawak… isang salita… o isang katawan na pilit na lumalapit kahit ayaw na ng isa. Pero si Shiena, pagod na. Pagod na maging pangalawa.
“Nakakahiya ka!” Parang kidlat na humaplos sa katahimikan ng ospital ang sigaw ni Shiena. Sa gitna ng malamlam na ilaw ng emergency corridor, nanigas si Dr. William. Ang kanyang mga mata ay dumilim, parang may bagyong unti-unting nagigising sa loob niya. Si Vanes
Magdamag halos walang tulog si Shiena.Pagmulat niya kinabukasan sa maliit na hotel room na nirentahan niya malapit sa ospital, mabigat ang ulo niya at parang nilalagnat. Halatang tinamaan siya ng ulan at lamig noong gabing umalis siya sa bahay nila ni Dr. William De la cruz.Dahan-dahan siyang bum







