Share

THE UNWANTED WIFE'S TEARS
THE UNWANTED WIFE'S TEARS
Author: FrezscheuzstStrre_18

Prologue

last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-15 14:53:09

“Bring Solana out!” Umalingawngaw ang galit na sigaw ni Elisse sa buong mansyon ng mga Villareal.

Halos mawalan ng kulay ang mukha ng mga katulong nang makita ang babaeng walang pakundangang pumasok sa loob. Magulo ang buhok nito, namumugto ang mga mata at halatang ilang araw nang hindi maayos ang tulog. Ngunit higit sa lahat, may matinding galit na nag-aalab sa mga mata ng babae.

This was not the Elisse they had known before. Ang dating mahinahon at elegante na babae ay tila tuluyan nang nawalan ng katinuan.

“Ma'am Elisse, ano po ang kailangan ninyo?” maingat na tanong ng isang katulong.

“Nasaan si Solana?!”

“Wala po siya rito—”

“Huwag kang magsinungaling sa akin!” Napatras ang katulong nang biglang sumigaw si Elisse. “Alam kong nandito ang babaeng 'yon! Huwag ninyo akong subukang lokohin dahil wala akong pakialam kung sino pa ang masaktan sa inyo!”

Napatingin ang iba pang katulong sa isa't isa. Wala ni isa sa kanila ang nagkaroon ng lakas ng loob na pigilan ito. Mabilis na umakyat si Elisse sa hagdan at isa-isang binuksan ang mga pintuan ng mga silid.

Nang marating ni Elisse ang huling silid sa ikalawang palapag, marahas nitong binuksan ang p***o. Naroon ang babaeng hinahanap nito.

Nakatayo si Solana sa tabi ng malaking bintana, hawak ang isang basong tubig. Napalingon siya nang marinig ang malakas na pagbukas ng p***o.

“Elisse?”

Hindi pa man nakapagtanong si Solana ay mabilis nang lumapit ang babae at malakas na sinampal siya. Her face turned to the side from the force of the slap.

“Elisse! Ano ba—”

“Walang hiya ka!” Hinawakan ni Elisse ang buhok niya at marahas na hinila.

“Aray! Bitawan mo ako!”

“Akala mo makakatakas ka sa akin pagkatapos ng ginawa mo?!”

Napahawak si Solana sa kamay nito, pilit na inaalis ang pagkakahawak sa kanyang buhok. Nanginginig ang buong katawan ni Elisse sa galit.

“Dahil sa'yo, naghiwalay kami ni Ezekiel!”

Natigilan si Solana. “Ezekiel… anong—”

“Don't you dare mention his name!” Muli siyang sinampal nito. “Isa kang desperadang babae! Kaya walang nagmamahal sa'yo dahil makasarili ka!”

Napayuko si Solana. Hindi niya kailanman ginustong mangyari ang lahat ng 'to. Ngunit wala na siyang magagawa para baguhin ang nakita ni Elisse.

“I didn't mean for this to happen.” mahinang sagot niya.

“Hindi mo sinasadya?” Napatawa si Elisse nang mapait. “You're such a good actress! I trusted that man for years. Ilang taon kong inalagaan ang relasyon namin. Tapos isang araw, malalaman ko na lang na may nangyari na sa inyo?”

“Elisse, hindi ko naman—”

“Shut up!” Muling hinawakan ni Elisse ang buhok niya.

“Sinira mo kaming dalawa!”

Napalunok si Solana. “ Hindi ko intensyon na saktan ka.”

“Sinungaling! Ginawa mo na!”

Mabilis na itinulak ni Elisse si Solana hanggang sa mapaatras siya at bumagsak ang basong hawak niya sa sahig. Nabasag 'yon. Ngunit wala silang pakialam.

“Elisse, kumalma ka muna. Pag-usapan natin 'to nang maayos.”

“Wala na tayong dapat pag-usapan!” Biglang may kinuha si Elisse mula sa bag na dala nito.

Nanlaki ang mga mata ni Solana nang makita ang kutsilyo sa kamay nito. Kumabog ang kanyang dibdib sa takot.

“Elisse…”

“Sumama ka sa akin.”

“Please, makinig ka muna.” Sinubukan niyang pakalmahin ito. Ngunit lalo lamang nagliyab ang mga mata nito sa galit.

“Sinabi kong sumama ka sa akin!”

Umiling si Solana at dahan-dahang umatras.

“Hindi ako sasama sa'yo. Ibaba mo muna ang mga kutsilyo.”

“Wala na akong pakialam kung mamatay ako ngayon. Pero hindi kita hahayaang mabuhay nang masaya pagkatapos mong sirain ang buhay ko.”

“Elisse, please. Huwag kang gumawa ng bagay na pagsisisihan mo.”

“Pagsisisihan?” Napangisi ito habang nangingilid ang luha sa mga mata. “Wala na akong pagsisisihan. Matagal nang patay ang buhay ko simula nang malaman kong ipinagpalit ako ni Ezekiel sa'yo.”

Lumapit ito at itinutok ang kutsilyo sa leeg ni Solana. Napahawak siya sa dibdib.

“Elisse, please… please...”

“Manahimik ka! Pareho tayong pupunta sa impyerno.”

Nanginginig ang tuhod ni Solana. Hindi niya alam kung paano makakawala sa pagkakahawak ng babae. Masyadong malapit ang kutsilyo sa kanyang leeg at kahit kaunting galaw lamang ay maaari siyang masugatan.

Ilang minuto lamang ang lumipas bago tuluyang nailabas ni Elisse si Solana mula sa mansyon. Walang sinuman ang naglakas-loob na lumapit.

Nakita ng mga katulong at gwardiya kung paano nito pilit na isinakay si Solana sa sasakyan habang nakatutok pa rin ang kutsilyo sa leeg niya. May ilan mang nagtangkang humingi ng tulong, agad silang pinagbantaan ni Elisse.

“Kapag may sumunod sa amin, hindi lang si Solana ang mamamatay!”

Napahinto ang lahat. Walang nagawa ang mga katulong at gwardiya kundi panoorin ang sasakyang mabilis na umalis sa kanilang harapan. Agad namang inutusan ng mayordoma na sundan ang sasakyan.

Inside the car, Solana could barely breathe. Nasa tabi niya si Elisse, hawak pa rin ang kutsilyo. Paulit-ulit itong umiiyak at tumatawa na para bang tuluyan nang nawalan ng kontrol sa sarili.

“Please, ibaba mo ang kutsilyo, Elisse. Hindi natin kailangang gawin 'to.”

“You don't understand me!” Mas bumilis pa ang pagpapatakbo ni Elisse sa sasakyan.

Napahawak si Solana sa gilid ng upuan.

“Elisse! Watch out!” Halos hindi na humihinga si Solana sa sobrang takot.

“I don't care if we die!” Humagulgol si Elisse. “Gusto kong matapos na ang lahat. Gusto kong maramdaman ni Ezekiel ang sakit na nararamdaman ko. Gusto kong pagsisihan niya ang araw na niloko niya ako!”

Napapikit si Solana. Gusto niyang sabihin ang totoo. Gusto niyang ipagtapat ang lahat ng nararamdaman niya. Ngunit natatakot siyang baka lalo lamang magalit si Elisse.

May isa pa siyang dahilan para lumaban. Ang kanyang anak. She still couldn't fully come to terms with the news that she was pregnant. Ilang araw pa lamang mula nang malaman niya ang tungkol sa pagbubuntis.

“Please, Elisse. Slow down. We can talk about everything.” Napahawak si Solana sa kanyang tiyan. “Please…”

Ngunit tila walang naririnig si Elisse. Patuloy lamang ito sa pagmamaneho nang napakabilis.

“Elisse, may sasakyan sa unahan!” kinakabahang sigaw niya.

“Tumahimik ka sabi!”

Muli nitong pinaharurot ang sasakyan. At sa isang iglap, tuluyan nang nawalan ng kontrol ang manibela.

“Elisse!” Isang matinis na sigaw ang kumawala sa bibig ni Solana.

A loud crash shook the surroundings. Bumangga ang sasakyan sa isang konkretong pader nang subukan itong ilihis ni Elisse. Nayanig ang buong sasakyan. Solana's head slammed against the front part of the car. Blood immediately began gushing from her forehead, streaming down her face.

Nanghina ang kanyang katawan. Sinubukan niyang igalaw ang mga daliri ngunit halos wala na siyang maramdaman. Nakasubsob naman si Elisse sa manibela at tuluyan nang nawalan ng malay.

“Ang anak ko…” Mahina niyang sambit.

She didn't know if anyone had heard her. Dahan-dahan niyang hinawakan ang kanyang tiyan.

“Baby…Please, huwag kang mawala.”

Hindi nagtagal ay dumating si Ezekiel. Agad na bumaba ang mga tauhan nito.

“May dalawang babae sa loob!”

“Bilisan ninyo! Kailangan silang mailabas!”

Nang makita ng driver ni Ezekiel si Solana, agad itong lumapit sa kanya.

“Ma'am, naririnig n'yo ba ako?”

Bahagyang gumalaw ang mga mata ni Solana.

“Help…”

“Okay, ma'am. Huwag kayong mag-alala. Tutulungan namin kayo.”

“Elisse!” Mabilis na lumapit si Ezekiel sa sasakyan at nang makita ang babaeng nakasubsob sa manibela, agad na nataranta ang lalaki.

“Elisse! Babe!”

Tinulungan ito ng mga tauhan ni Ezekiel na mailabas.

“Sir, kailangan po nating dalhin si Ma'am Elisse sa ospital.”

“Then hurry up! What the hell are you waiting for?”

“Sir, si Ma'am Solana. Nasa loob pa ng sasakyan,” sabi ng driver ni Ezekiel.

Nang marinig 'yon, mabilis na napalingon si Ezekiel. Nakita nito si Solana na nakahandusay sa kabilang bahagi ng sasakyan. Duguan ang noo at halos hindi na makagalaw. Saglit itong napatitig sa kanya. Ngunit agad ding nagbago ang ekspresyon nito.

“Take Elisse first. An ambulance will come to pick up Solana.”

“Sir, pareho po silang kritikal ang kalagayan,” sabi ng driver.

“Didn't you hear me? I said take Elisse first!”

Lumapit ang isa pang tauhan ni Ezekiel kay Solana at maingat na sinubukang suriin ang kalagayan niya. Ngunit agad itong pinigilan ni Ezekiel.

“Don't touch her!”

Napatingin ito sa amo. “Sir?”

“Hindi ba malinaw ang sinabi ko? Iligtas ninyo si Elisse! Solana is not my concern!”

Kahit masakit ang ulo at halos hindi na niya maigalaw ang katawan, malinaw niyang naririnig ang bawat salitang binitiwan ni Ezekiel. She never expected to hear such words from the man she had loved since she was eleven

“Ezekiel…” mahina niyang sambit.

Hindi siya pinansin ni Ezekiel. Sa halip, mas lalong nag-alala ito nang mapansin ang dugong dumadaloy mula sa katawan ni Elisse.

“She's bleeding! Hurry up!”

“Sir, si Ma'am Solana—”

“Elisse is pregnant. She needs immediate medical attention!” galit na sigaw ni Ezekiel.

Parang may kung anong tumusok sa dibdib ni Solana. Buntis din si Elisse. At sa pagkakataong ’yon, kitang-kita niya kung gaano kahalaga kay Ezekiel ang batang dinadala nito.

“Please…” mahinang tawag niya.

Nang mailagay sa sasakyan si Elisse. tinignan ni Ezekiel si Solana.

“Please…” Nangingilid ang luha sa mga mata niya.

“May ambulance na paparating para sa'yo,” malamig nitong sabi.

“Pero… hindi ko na kaya…”

“Don't start with your drama. Listen carefully, Solana.” Lumapit ito nang kaunti at mariing tinitigan ang babae. “Kapag may nangyari kay Elisse o sa anak namin, sisiguraduhin kong mananagot ka.”

Nanlaki ang mga mata ni Solana.

“Kung hindi dahil sa'yo, hindi sana siya hahantong sa ganitong sitwasyon.”

Nanginginig ang mga labi ni Solana. Gusto niyang sabihin ang tungkol sa kanyang pagbubuntis. Gusto niyang ipaalam kay Ezekiel na may anak din itong kailangang iligtas. Ngunit nang makita niya ang galit sa mga mata nito, hindi niya magawang magsalita. Hindi niya alam kung maniniwala ba ito. O baka mas lalo lamang siyang kamuhian.

“Ezekiel…” muli niyang tawag.

Ngunit tinalikuran na siya ng lalaki. “Let's go!”

Agad na isinara ang p***o ng sasakyan na kinaroroonan ni Elisse.

Makalipas ang ilang segundo, umandar na 'yon palayo sa lugar. Iniwan si Solana kasama ang ilang taong naghihintay sa pagdating ng ambulance.

Unti-unting nanlalabo ang paningin ni Solana. Ramdam niya ang dugong patuloy na dumadaloy mula sa kanyang katawan. Nang bahagya niyang igalaw ang kamay, napahawak siya sa kanyang tiyan.

“Baby…”

Nanginginig ang kanyang mga daliri. Hindi niya alam kung anong nangyayari sa batang dinadala niya. Hindi niya alam kung ligtas pa ba ito. Ang alam lamang niya, ayaw niyang mawala 'yon.

“I'm sorry, sweetie…” Isang patak ng luha ang gumulong mula sa kanyang mata. “Hindi na kita maipapakilala sa daddy mo…”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • THE UNWANTED WIFE'S TEARS    Chapter 5

    The violin played automatically as she walked down the aisle. Nakatutok lamang ang kanyang tingin sa harapan. Her expression stiff yet beautiful. Hindi siya maituturing na isang tradisyonal na bride, but she possessed a quiet beauty of her own.Napakalaki ng hall, ngunit wala itong anumang palamuti o bahid ng init at kasiyahan sa kabila ng malambing na musikang maririnig sa paligid. Dalawang matatanda lamang ang nakaupo sa hanay ng mga upuan sa likuran habang naghihintay naman ang lalaking mapapangasawa niya sa may altar. Ang tanging palatandaan na may nagaganap na kasal ay ang magkatugmang itim at puting kasuotan ng dalawa.Nang tuluyan siyang makalapit, inabot ni Ezekiel ang kamay nito at hinawakan ang kanyang palad. Hinarap nila ang isa't-isa para bigkasin ang kanilang mga vows. Pareho silang walang emosyon sa mukha na para bang wala silang nararamdamang kahit ano sa sandaling ‘yon."I, Ezekiel Fortalejo, take you, Solana Villareal, to be my lawfully wedded wife, in sickness and in

  • THE UNWANTED WIFE'S TEARS    Chapter 4

    Hindi alam ni Solana kung paano siya nakarating sa sasakyan nang hindi tuluyang bumabagsak ang mga tuhod. Hanggang ngayon ay ramdam pa rin niya ang lamig ng mga daliri ni Ezekiel sa kanyang kamay. "Welcome to hell, my sweet bride." Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ni Solana ang mga salitang 'yon.Hindi niya alam kung alin ang mas masakit, ang muling makita ito matapos ang napakaraming taon o ang malaman na ang lalaking minsan niyang minahal ay siya ring taong handang gawing impyerno ulit ang buhay niya.Napatingin siya sa singsing na suot. Marahil ay katumbas nito ang ilang taong sahod ng isang ordinaryong manggagawa. But no matter how expensive it was, to her, it was nothing more than a heavy shackle. Agad niya 'yong hinubad."Solana?"She turned toward her grandmother at the sound of her soft call. Nasa kabilang bahagi ito ng sasakyan at nakatingin sa kanya na may malawak na ngiti sa labi. Tila hindi pa rin nawawala ang pananabik nito sa nangyaring engagement party."Why did y

  • THE UNWANTED WIFE'S TEARS    Chapter 3

    Senyora knocked lightly on Solana's bedroom door before pushing it open. Nakaupo siya sa tabi ng bintana, nakayakap nang mahigpit ang magkabilang tuhod sa dibdib habang walang buhay na nakatitig sa kulay-abong kalangitan. Maputla ang kanyang mukha, magulo ang isip at tila wala nang natitirang sigla sa katawan. "Solana, hija," malumanay na tawag ng kanyang lola habang hawak ang isang eleganteng garment bag. "Magbihis ka na. May mahalaga tayong pupuntahan ngayon."Solana didn't turn her head. "Pagod ako, Lola. Ayokong lumabas.""It's just a quiet dinner, hija," Senyora insisted, walking over and placing a soft, cream-colored evening dress on the edge of the bed. "A small gathering with an old friend of mine. Napakalaking bagay sa akin kung sasama ka."Solana remained silent for a long moment. Ayaw niya sa mga matataong lugar. Ayaw niyang lumabas ng mansyon, at higit sa lahat, ayaw niyang makihalubilo sa mga taong hindi niya kilala.Matagal nang kinasusuklaman ni Solana ang ideya ng pak

  • THE UNWANTED WIFE'S TEARS    Chapter 2

    Her emerald eyes swept across the crowded airport terminal. Hinahanap niya ang isang pamilyar na mukha. Until she finally spotted an older woman in her late sixties standing near the arrival gate, talking on her phone. Nang makita siya nito, agad itong kumaway."Nandito na siya, Emilio. Tatawagan na lang kita mamaya," sabi ni Senyora Esmeralda sa kausap bago ibinaba ang cellphone at mabilis na lumapit sa dalaga. "Solana, apo."Senyora Esmeralda opened her arms, pulling her into a tight hug. Ngunit nanatiling nakatayo lamang si Solana. Hindi man lang niya ginalaw ang mga braso para suklian ang yakap ng matanda."Napakasaya kong makita kang muli matapos ang napakaraming taon," masayang sambit ni Senyora. "Kaya naman…""Tara na po, Lola," mahinang putol ni Solana sa sasabihin ng matanda. Walang anumang emosyon ang kanyang tinig. She picked up her bags and headed toward the exit before the older woman could finish speaking. Bahagyang ngumiti si Senyora at napailing habang nagmamadaling s

  • THE UNWANTED WIFE'S TEARS    Chapter 1

    Nakatayo si Ezekiel sa tabi ng glass window sa kanyang master bedroom. Humithit siya nang malalim mula sa hawak na sigarilyo habang nakatanaw sa malawak na bakuran ng mansyon. Pajama pants lamang ang suot niya habang lantad ang matipunong dibdib na tinatamaan ng sinag ng araw na tumatagos sa salamin. A soft knock sounded at his door."Come in," he called out hoarsely.Pumasok ang isang batang katulong na may dalang basket ng mga labahin. Agad itong napahinto nang makita siya. Hindi naman 'yon ang unang pagkakataong nakita nito ang amo sa gano'ng ayos, ngunit hindi pa rin nito napigilang mapahinga nang malalim."Get me a glass of fresh juice," malamig na utos ni Ezekiel. Malalim ang kanyang boses na umalingawngaw sa tahimik na silid dahilan para magising ang dalaga mula sa pagkakatulala."Si... Sir..." Napalunok ito nang masalubong ang malamig na tingin ni Ezekiel. "O-opo. Kukuha po ako."Mabilis itong tumalikod at lumabas ng silid."Brainless," bulong ni Ezekiel sa sarili bago muling

  • THE UNWANTED WIFE'S TEARS    Prologue

    “Bring Solana out!” Umalingawngaw ang galit na sigaw ni Elisse sa buong mansyon ng mga Villareal.Halos mawalan ng kulay ang mukha ng mga katulong nang makita ang babaeng walang pakundangang pumasok sa loob. Magulo ang buhok nito, namumugto ang mga mata at halatang ilang araw nang hindi maayos ang tulog. Ngunit higit sa lahat, may matinding galit na nag-aalab sa mga mata ng babae.This was not the Elisse they had known before. Ang dating mahinahon at elegante na babae ay tila tuluyan nang nawalan ng katinuan.“Ma'am Elisse, ano po ang kailangan ninyo?” maingat na tanong ng isang katulong.“Nasaan si Solana?!”“Wala po siya rito—”“Huwag kang magsinungaling sa akin!” Napatras ang katulong nang biglang sumigaw si Elisse. “Alam kong nandito ang babaeng 'yon! Huwag ninyo akong subukang lokohin dahil wala akong pakialam kung sino pa ang masaktan sa inyo!”Napatingin ang iba pang katulong sa isa't isa. Wala ni isa sa kanila ang nagkaroon ng lakas ng loob na pigilan ito. Mabilis na umakyat s

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status