KABANATA 6

KABANATA 6

Isang matangkad na lalaki ang pumasok, halos kasing-tangkad lang din ni Ninong Stefano pero mas bata ang hitsura, at nakatayo ito sa may deck. Naka-leather jacket ito kahit tirik ang araw, at may mapaglarong ngiti sa kanyang mga labi.

“Wow. I expected a boring house, but I didn't know Stefano was ordering a mermaid now,” sabi niya, sabay sipol.

“Who the hell are you?” mabilis kong tanong habang umaahon at agad na kinuha ang bathrobe ko para takpan ang sarili.

“Jaxith Vane,” sagot niya, sabay abot ng kamay na tila ba nasa isang business meeting kami. “I'm Stefano's cousin. At ikaw?”

“Chantal,” iritado kong sagot. “At paano ka nakapasok dito? Ninong Stefano hates uninvited guests.”

“May susi ako, baby. Stefano and I go way back. We’re like... ice and fire. He’s the boring ice, I’m the—”

“You're the nuisance,” putol ng isang boses mula sa likuran.

Nandun na pala si Ninong Stefano. Naka-bathrobe na rin siya, basa pa ang buhok, at ang tingin niya kay Jaxith ay parang gusto niya itong i-deport pabalik sa kung saan man ito nanggaling. Pero ang mas nakakuha ng atensyon ko ay ang paraan ng pagtayo ni Ninong Stefano, bahagya siyang humarang sa pagitan namin ni Jaxith.

Possessive much, Ninong?

“Jaxith, what are you doing here?” malamig niyang tanong.

“Binibisita lang ang paborito kong pinsan. At mukhang tama ang timing ko, ah? You look... refreshed,” biro ni Jaxith, tinitingnan ang basang t-shirt ni Ninong Stefano na nakasabit sa lounge chair. “Anyway, I'm staying for a few days. My place is under renovation.”

“No,” mabilis na sagot ni Ninong Stefano.

“Yes,” sagot ko naman, biglang nagkaroon ng ideya. “Actually, Ninong Stefano, malaki naman itong penthouse. He can stay in the other guest room.”

Tumingin sa akin si Ninong Stefano. Ang mga mata niya ay nanliliit.

“Chantal, go to your room,” utos niya, ang boses ay nagbabala.

“Bakit?” I flashed him a sweet, devilish smile.

Lumingon ako kay Jaxith. “Jax, right? Help me with my bags. Kakadating lang ng mga orders ko from Madrid. Maybe you can help me choose which one looks better.”

Jaxith grinned, showing a dimple that could rival a Hollywood star's. “It would be my absolute pleasure, Chantal.”

Habang naglalakad kami ni Jaxith papasok, naramdaman ko ang matalim na titig ni Ninong Stefano sa likuran ko. Isang titig na parang gustong pumatay ng tao.

Gabi na at naghanda ako para sa dinner. Isinuot ko ang isa sa mga bagong dating na slip dress—dark emerald green, backless, at halos wala nang itatago sa gilid.

Pagbaba ko sa dining area, nandoon na silang dalawa. Si Ninong Stefano, naka-glasses at seryosong nagbabasa, at si Jaxith, na busy sa pagtitimpla ng drinks.

“Holy— Chantal, you look illegal,” komento ni Jaxith habang tinititigan ang likod ko.

Stefano slammed his book shut. Ang tunog niyon ay naging hudyat ng simula para matakot ako. Tumingin siya sa akin, at sa pagkakataong ito, hindi niya na naitago ang galit sa mga mata niya.

“Chantal, go back upstairs and change. Hindi ka lalabas ng kwarto nang ganyan ang suot,” sabi niya, bawat salita ay may diin.

“Bakit? Dinners are supposed to be special, right?” Lumapit ako kay Jaxith at kinuha ang drink na ginawa niya. “Salamat, Jax. You have great taste.”

“I have great taste in everything,” sagot ni Jaxith, sabay pagkindat sa akin.

“I said, change,” tumayo na si Ninong Stefano. Ang aura niya ay parang isang bagyo na handang sumabog. “Jaxith, leave us for a moment.”

“Whoa! Easy there, Bud. Galit na galit?” tawa ni Jaxith, pero nang makita ang seryosong mukha ng pinsan niya, nagtaas siya ng kamay. “Okay, okay. I'll be at the balcony. Don't kill each other.”

Nang makaalis si Jaxith, mabilis na lumapit sa akin si Ninong Stefano. Hinawakan niya ang braso ko at isinandal ako sa pader. As usual, ang paborito naming pwesto.

“What is wrong with you?” bulong niya, ramdam na sa boses na nanginginig dahil, sa galit. “You're doing this to provoke me? In front of him?”

“I don’t do anything, Ninong. Bakit ka ba nagagalit. May problema ka ba kung makipag-usap ako kay Jaz, o sa iba.”

Inilapit niya ang mukha niya sa akin, habang umigting ang panga.

“F*ck! The problem is that you are mine to protect, Chantal. At hindi ko hahayaang hawakan ka o tignan ka ng ibang lalaki nang ganyan—kahit pinsan ko pa siya.”

“Then do something about it, Stefano,” naghahamon kong bulong, ang labi ko ay halos sumasagi na sa panga niya. “Dahil kung hindi... baka mapagod na akong maghintay sa 'yo.”

Sa isang iglap, naramdaman ko ang kamay niya sa likod ko, sa mismong bahagi ng balat kong walang takip. Ang haplos niya ay hindi na malamig; ito ay naglalagablab.

“You want me to do something?” aniya, ang mga mata ay puno ng pagnanasa. “Fine. But remember this, Chantal... once I start, I won't stop just because someone is in the next room.”

Buong gabi akong nakangiti habang nakahiga sa kama. Feeling ko, anumang oras ay kakatok siya rito para ituloy ang naudlot naming lesson.

Nag-aabang ako, nagpapabango, at halos maging delulu na sa kaiisip na baka bukas, hindi na ninong ang itatawag ko sa kanya kundi “Daddy, Stefano.”

Call me slut, desperate woman. But, ilagay n’yo ang sarili sa sitwasyon ko. I loved him ten years ago. Siya ang pinangarap kong magwawasak sa akin kahit anuman ang mangyari.

I will do everything, and be ruined by him.