KABANATA 5

Suot ko ang aking black string bikini na binili ko pa sa Ibiza, lumabas ako sa deck. Ang penthouse ni Stefano ay may private infinity pool na tanaw ang buong skyline ng Makati.

Humiga ako sa lounge chair, nag-apply ng tanning oil, at nagkunwaring nagbabasa ng libro. Pero ang totoo, nakikiramdam ako. Alam kong hindi pa siya nakakaalis papuntang university.

Makalipas ang sampung minuto, narinig ko ang pagbukas ng glass door.

Hindi siya nakasuot ng pang-alis. Naka-puting t-shirt na lang siya at board shorts. Mukhang kinansela ng mahal kong Professor ang klase niya.

“Hindi ka ba papasok?” tanong ko nang hindi tumitingin.

“I decided to work from home today. Masyadong pasaway ang kailangang bantayan dito,” sagot niya habang umuupo sa kabilang lounge chair, may hawak na laptop.

“Bantayan o panoorin?” pilyang pang-asar kong sabi.

Hindi siya sumagot. Pero nararamdaman ko ang pagtitig niya. Kahit nakatutok siya sa laptop, alam ko bawat galaw ko, ang pag-ayos ko ng buhok, at ang pag-unat ng binti ko ay alam kong nahuhuli ng mga mata niya.

“Lord, please.” Bulong ko uli. “Sana matisod siya o mahulog sa pool para mabasa 'yang t-shirt niya at makita ko na 'yung abs sa totoong buhay. Amen.”

Parang narinig ni Lord ang dasal ko, pero sa ibang paraan.

Biglang humangin nang malakas at tinangay ang sumbrero ko patungo sa dulo ng pool.

“My hat!” sigaw ko sabay tayo. Dahil madulas ang paligid ng pool dahil sa tanning oil sa paa ko, ay kaagad akong nawalan ng balanse. “Whoa!” naitili ko at para bang nag-slow motion ang lahat.

Bago pa ako tuluyang sumubsob sa sahig, naramdaman ko ang isang malakas na braso na pumulupot sa bewang ko. Hinila ako ni Ninong Stefano pabalik, pero sa sobrang lakas ng hatak niya, pareho kaming nawalan ng balanse at pag-splash ng tubig ang namayani.

Sabay kaming nahulog sa pool.

Lumutang ako, humihingal at tumatawa na parang loka-loka.

“Hahaha! See? Cold shower ka tuloy!”

Pero tumigil ako sa pagtawa nang makita ko siya. Stefano was standing in the shallow part of the pool, his white t-shirt now completely translucent and clinging to every muscle of his torso. Ang buhok niya ay basa at humahawi sa noo niya, giving him a rugged look na malayong-malayo sa Professor image niya.

Dahan-dahan siyang lumapit sa akin. Ang tubig ay hanggang bewang lang namin.

“You did that on purpose,” aniya sa baritonong boses.

“Hindi kaya! Nadulas ako! Nakita mo naman, ‘di ba?”

“Sinungaling,” bulong niya. Hinawakan niya ang batok ko, ang malamig na tubig sa pagitan namin ay hindi sapat para itago ang nagbabagang init katawan ko.

Sa pagkakataong ito, hindi ako nananaginip. Nararamdaman ko ang magaspang niyang palad, ang mabigat niyang paghinga, at ang paraan ng pagtingin niya sa akin na tila gusto niya akong lamunin.

“Chantal,” tawag niya sa pangalan ko, at sa unang pagkakataon, narinig ko ang pagbasag ng kanyang cold facade. “If you don't stop this right now, I swear... hindi mo magugustuhan ang gagawin ko sa 'yo.”

“And what if I don't want to stop?” paghamon ko, itinatapat ang dibdib ko sa kanyang matigas na katawan.

Hinila niya ako lalo palapit hanggang sa magdikit ang aming mga labi, milimetro na lang ang agwat.

“Then don't pray for mercy later. Dahil wala akong ititira sa 'yo.”

Naramdaman ko ang pag-alon ng tubig sa bawat paggalaw niya. Pakiramdam ko ang malamig na pool ay para bang naging isang hot spring dahil sa tensyong namumuo sa pagitan naming dalawa.

“Ninong…” bulong ko, nanginginig ang boses ko hindi dahil sa lamig, kundi dahil sa kaba. Teka! Kinabahan talaga ako.

“Don't call me that,” baritonong boses niyang aniya. “Not while you're looking at me like you want to devour me, Chantal.”

Inilapit niya ang mukha niya sa akin. Ang dulo ng ilong niya ay dumampi sa akin. Isang mabilis na sulyap ang ginawa niya sa mga labi ko bago muling tumingin sa mga mata ko. Sa puntong ito, alam kong kahit ang lahat ng santo sa langit ay hindi na siya mapipigilan.

“Sabi mo... responsibility mo ako,” pang-aasar ko pa rin, kahit na halos hindi na ako makahinga. “Is this how you take care of your responsibilities, Professor Guildhall?”

Isang mapanganib na ngiti ang sumilay sa mga labi niya—isang ngiti na hindi ko nakita sa kahit anong pagpatatawa.

“I'm a researcher, Chantal. And right now, I’m very interested in exploring... territory I’ve been ignoring for far too long.”

Bigla niyang ipinulupot ang mga kamay niya sa ilalim ng hita ko at binuhat ako. Napakapit ako sa malapad niyang balikat habang ang mga binti ko ay kusa nang pumulupot sa bewang niya. Isinandal niya ako sa pader ng pool. Ang magaspang na tiles sa likod ko at ang matigas niyang katawan sa harap ko ay nagpadala ng kuryente sa buong pagkatao ko.

“Lord, kung panaginip uli ito, huwag mo na po akong gisingin. O kaya, i-extend mo 'yung tulog ko ng five years,” dasal ko sa isip ko.

Pero hindi ito panaginip. Dahil nang sa wakas ay sinakop niya ang labi ko, naramdaman ko ang lahat. Ang lasa ng laway niya. Ang halik niya ay hindi humihingi ng permiso;isang deklarasyon at isang pagsakop.

“Mmm…” napaungol ako sa gitna ng halikan namin. Ang mga kamay ko ay pumasok sa basang buhok niya, hinihila siya lalo palapit, na tila kulang pa ang pagdikit ng aming mga balat.

Bumaba ang mga halik niya sa panga ko, patungo sa leeg, hanggang sa maramdaman ko ang marahan na pagkagat niya sa balikat ko—isang markang nagsasabing hindi na ako makakatakas.

“You've been a very bad girl, Chantal,” bulong niya sa tenga ko, ang boses ay sadyang nakakakiliti at nakaka-wet. “And I think it's time for your first lesson.”

“Anong lesson, Professor?” hiningal kong tanong.

“Lesson on surrender.”

Dahan-dahan niyang inalis ang isa kong strap ng bikini. Ang lamig ng hangin sa aking balat ay agad napalitan ng init ng kanyang palad. Pero bago pa man lumalim ang lahat, biglang tumunog ang intercom sa tabi ng pool deck.

Buzz. Buzz. Buzz.

“Sir Stefano? May delivery po para kay Ms. Chantal. Isang box po ng... uhm, Lingerie from Madrid?” boses ng security guard mula sa speaker.

Napatigil si Stefano. Ang noo niya ay nakasandal pa rin sa akin, ang mga mata ay nakapikit nang mariin habang nagmumura siya nang tahimik.

“God damn it,” naibulong niya.

Dahan-dahan niya akong ibinaba, pero hindi niya ako binitawan agad. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko, ang mga thumbs niya ay hinahaplos ang namumula kong labi.

“Don't think you're saved by the bell, Chantal,” banta niya, ang mga mata ay nagliliyab pa rin. “Ayusin mo ang sarili mo. At 'yang lingerie na 'yan? Huwag mong susubukan isuot mamaya kung hindi mo kayang panindigan ang magiging resulta.”

Tumalikod siya at umahon sa pool. Ang basang t-shirt niya ay bakas na bakas ang bawat detalye ng kanyang likod.

Naiwan akong nakalutang sa tubig, hiningal at nakatulala.

“Lord…” bulong ko habang nakatingala sa langit. “Salamat sa delivery, pero parang gusto kong i-cancel 'yung order basta ituloy niya lang 'yung lesson namin.”

Napatingin ako sa pinto kung saan siya pumasok.

Nanginig ang buong sistema ko habang pinapanood ko si Ninong Stefano na maglakad palayo. At bawat hakbang niya ay parang deklarasyon ng digmaan—isang digmaan na alam kong pareho naming gustong matalo.

Pero bago ko pa man maiahon ang sarili ko sa pool, bumukas ang glass door. Akala ko si Stefano na bumalik para ituloy ang lesson namin, pero ang bumungad sa akin ay isang lalaking hindi ko inaasahan.