Chapter 19

“Si Richard...?” ang halos walang boses na bulong ni Javier habang dahan-dahan niyang ibinababa ang telepono mula sa kaniyang tainga, habang ang kaniyang mga mata ay nakatutok sa akin nang may matinding gulat at hindi maipaliwanag na kalituhan.

“I-impossible, Javier...” nanginginig kong sagot habang hawak ang aking dibdib kung saan mararamdaman ang mabilis at marahas na pagtibok ng aking puso. “Paanong magiging legal executor si Richard ng huling habilin ni Eduardo Valderrama? Tatlong taon na kaming hiwalay! Isang simpleng corporate accountant lang siya sa lumang agency na pinagtrabahuhan ko noon! Paano siya nakakuha ng limampu’t isang porsyento ng voting shares ng Valderrama Holdings?!”

Nabalot ng isang napakabigat at nakakabinging katahimikan ang aming penthouse suite sa BGC. Ang mga ilaw ng lungsod sa labas ng aming malaking salamin na bintana, na dating nagbibigay ng pakiramdam ng tagumpay at seguridad, ay para na lamang mga malalamig at malalayong bituin na nanonood sa aming muling pagbagsak.

Dahan-dahan kong inalala ang mukha ni Richard—ang lalaking nakarelasyon ko bago pumasok si Javier sa buhay ko. Si Richard ang lalaking nagpaasa, nagtaksil, at nanggamit sa akin noong panahong wala pa akong maipagmamalaki sa buhay. Ang lalaking pilit kong ibinaon sa nakaraan dahil sa sakit na idinulot niya.

Paanong ang isang taong inakala kong maliit at walang kakayahan sa corporate world ay humahawak na ngayon sa kapalaran ng pinakamalaking imperyo sa bansa?

Mabilis na kinuha ni Javier ang kaniyang suit jacket sa ibabaw ng sofa at isinuot ito. Ang kaniyang mukha, na kanina lang ay puno ng panghihina dahil sa krisis ng kaniyang sariling pagkatao, ay muling nagbago. Nagdilim ang kaniyang mga mata at tumigas ang kaniyang panga—ang pamilyar na aura ng isang walang-katulad na lider na handang makipaglaban hanggang sa dulo para sa kaniyang pamilya at sa babaeng kaniyang minamahal.

“Javier, saan ka pupunta? Gabi na,” natatakot kong tanong habang lumalapit sa kaniya at hinahawakan ang kaniyang braso.

Humarap sa akin si Javier at dahan-dahan niyang hinawakan ang dalawa kong pisngi. Iginawad niya ang isang mabilis ngunit napakatapat na halik sa aking noo.

“Pupunta ako sa headquarters ng Valderrama Holdings, Joy,” malamig ngunit seryoso niyang sabi. “Kailangan kong makipagkita kay Attorney Santos at alamin kung anong uri ng panlilinlang ang ginawa ng ex-boyfriend mo. I don’t care if I’m not a biological Valderrama, Joy. I spent five years of my life bleeding and sacrificing to build that company into what it is today. Hinding-hindi ko hahayaan na ang isang tulad ni Richard ang magwasak sa lahat ng pinaghirapan natin.”

“Sasama ako sa 'yo,” mariin kong sabi habang nakatitig sa kaniyang mga mata. “Hindi kita iiwan sa gitna ng laban na 'to, Javier. Kung kasama sa nakaraan ko ang taong 'yan, mas lalong kailangan kong maging saksi sa kung ano man ang binabalak niya.”

Napatitig si Javier sa akin nang ilang segundo. Nang makita niya ang hindi matitinag na paninindigan sa aking mga mata, tumango siya at hinawakan nang mahigpit ang aking kamay.

“Alright, my love. Together, then.”

Makalipas ang kalahating oras, narating namin ang napakatayog na Valderrama Tower sa BGC.

Kahit na hatinggabi na, ang buong gusali ay maliwanag na maliwanag. Sa labas ng lobby, nakatambak ang napakaraming sasakyan ng media, mga mamamahayag, at ang mga sasakyan ng mga opisyal mula sa Securities and Exchange Commission (SEC) at National Bureau of Investigation. Ang mga kumikislap na ilaw ng mga camera ay agad na sumalubong sa amin nang bumaba kami sa sasakyan.

“Mr. Valderrama! Totoo po bang suspended na ang inyong powers bilang CEO dahil sa injunction request ng legal executor?!”

“Ma’am Joy! May kaugnayan po ba ang ex-boyfriend ninyo sa pagbagsak ng stocks ng Valderrama Holdings ngayong gabi?!”

Hindi kami sumagot. Gamit ang kaniyang sariling katawan, hinarang ako ni Javier mula sa nagwawalang lupon ng mga mamamahayag habang mabilis kaming inaalayan ng kaniyang private security team pumasok sa loob ng VIP elevator patungo sa Executive Boardroom sa 45th floor.

Nang bumukas ang p***o ng elevator sa Executive Floor, agad na sumalubong sa amin si Attorney Santos. Ang matandang abogado ay mukhang hindi nakatulog, hawak ang napakaraming legal folders at documents.

“Javier! Joy! Thank God you're here,” nanginginig na sabi ng abogado habang inaakay kami patungo sa conference room. “The board members are panicking. High-profile shareholders are selling their stocks in the offshore market! Ang lahat ng ito ay dahil sa isinumitang petition para sa emergency receivership!”

“Attorney, paano nangyari 'to?” malamig at direktang tanong ni Javier habang dahan-dahan kaming naglalakad sa hallway. “Paanong nakakuha si Richard ng legal standing para humawak ng shares ng ama ko?”

Bumuntong-hininga nang malalim si Attorney Santos at inabot sa aming dalawa ang isang certified true copy ng isang matandang deed of trust.

“Ito ang natuklasan ng legal team natin sampung minuto lang ang nakakaraan,” paliwanag ng abogado. “Noong 2018, bago pa man pumanaw si Eduardo Valderrama, naglagay siya ng limampu’t isang porsyento ng kaniyang personal voting shares sa isang confidential offshore trust fund sa Cayman Islands. Ang nakatala na sole trustee at legal beneficiary ng trust na 'yon kapag namatay si Eduardo ay walang iba kundi si... Richard Corpuz.”

Napatigil ako sa paglalakad. Napaatras ako nang bahagya habang nakatitig sa papel.

2018...?

Iyon ang taong bago ako umalis sa lumang marketing agency! Iyon ang taong naging abala si Richard sa kaniyang mga tinatagong out-of-town trips na sinasabi niyang para sa kaniyang audit clients!

“Bakit maglalagay si Papa ng trust fund sa pangalan ng isang taong tulad ni Richard?” nagtatakang tanong ni Javier habang nakakuyom ang kaniyang dalawang kamao. “Hindi man lang kilala ni Papa si Richard!”

“Iyon ang malaking palaisipan, Javier,” sagot ni Attorney Santos. “Pero ayon sa kasulatan, binigyan ng kapangyarihan si Richard na ilabas ang buong kontrol sa shares kapag nagkaroon ng alinman sa dalawang kondisyon: kapag napatunayang hindi biological Valderrama ang nakatalagang CEO... o kapag napatunayang may malaking ilegal na transaksyon sa pamilya Valderrama.”

Nanlamig ang buong katawan ko. Si Victor Mercer... ang pagse-set up sa akin sa bodega... ang paglalabas ng DNA testing records ni Javier... ang lahat ng iyon ay bahagi lamang pala ng isang mas malaking grand plan!

Nagamit ba ni Richard si Victor Mercer? O si Richard ba ang tunay na mastermind sa likod ng lahat ng ito?!

“Nasaan siya?” tanong ni Javier sa isang boses na napakalalim at napakalamig na nagpatahimik sa buong Executive Floor.

“Nasa loob siya ng Executive Boardroom, Javier,” mahinang sagot ng abogado. “Naghihintay siya sa inyong dalawa kasama ang kaniyang legal counsel at ang kinatawan ng SEC.”

Tumingin sa akin si Javier. Dahan-dahan niyang hinawakan ang aking kamay at hinigpitan ang pagkakapit dito, habang itinataas ang kaniyang noo.

“Stay close to me, Joy,” bulong niya sa akin. “No matter what he says, no matter what lies he brings out, you are my wife. Hinding-hindi ko hahayaan na hawakan o takutin ka niya muli.”

“Nandito ako sa tabi mo, Javier,” nakangiti kong sagot sa gitna ng kaba.

Dahan-dahan naming pinalapit ang aming mga hakbang sa malaking double glass doors ng Executive Boardroom. Ipinatong ni Javier ang kaniyang kamay sa hawakan ng p***o at marahas itong itinulak paitaas.

Bumukas ang silid.

Sa dulo ng napakalawak na mahogany conference table, kung saan dating nakaupo si Javier bilang CEO, nakasandal ang isang lalaking nakasuot ng napakamahaling pasadyang charcoal grey suit. May hawak siyang baso ng whiskey, nakade-kuwatro ang kaniyang mga binti, at may isang pamilyar ngunit napakayabang at mapaglarong ngiti sa kaniyang mga labi.

Si Richard.

Nang pumasok kami ni Javier, dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang baso sa mesa. Tumayo siya mula sa swivel chair ng CEO at pumalakpak nang mahina—isang mabagal at nakakairitang palakpak na umalingawngaw sa buong silid.

“Well, well, well...” panimula ni Richard habang dahan-dahan siyang naglalakad palapit sa amin, ang kaniyang mga mata ay may matinding pait, inggit, at pananalo. “Look who’s here. The disgraced bastard playing CEO, and my beautiful, naive ex-girlfriend who thought she hit the jackpot by marrying a Valderrama.”

Mabilis na humakbang si Javier sa aking harap, ginagamit ang kaniyang buong katawan para takpan ako mula sa paningin ni Richard.

“Watch your mouth, Corpuz,” malamig na bulyaw ni Javier, ang kaniyang mga mata ay nanlilisik sa galit. “Nandito ka sa kumpanya ko. Anong klaseng peke at ilegal na dula-dulaan 'to? Paano ka nakapasok sa trust fund ng ama ko?!”

Isang malakas at pait na tawa ang kumawala kay Richard. Inilagay niya ang kaniyang dalawang kamay sa bulsa ng kaniyang celadon trousers at tumitig nang diretso sa mga mata ni Javier, bago lumipat ang kaniyang tingin sa akin.

“Kumpanya mo? Ama mo?” pait na kantiyaw ni Richard. “Nakalimutan mo na ba ang narinig mo sa bodega kanina, Javier? Hindi mo ama si Eduardo Valderrama! Anak ka lang sa labas ng isang kalaban! Wala kang kahit isang porsyentong dugo ng mga Valderrama sa mga ugat mo! Anong karapatan mong tawaging sa 'yo ang kumpanyang ito?!”

“At anong karapatan mo?!” galit kong singit habang lumalabas sa likod ni Javier para harapin siya. “Ilang taon tayong magkasama, Richard! Alam ko kung paano ka mag-isip at kung gaano ka kagahaman sa pera! Paanong ang isang tulad mo ay magiging trustee ng pamilya Valderrama?! Anong ginawa mo sa tatay ni Javier bago siya pumanaw?!”

Dahan-dahang lumapit si Richard sa akin, ngunit agad na pumagitna si Javier at itinulak ang dibdib ni Richard gamit ang kaniyang kamay para palayuin ito sa akin.

“Don't you dare step another inch closer to my wife,” banta ni Javier sa kaniya.

Tumingin si Richard sa kamay ni Javier sa kaniyang dibdib, bago muling ngumisi nang napakalapad.

“Galit na galit ka pa rin, 'no, Javier?” sabi ni Richard habang inaayos ang kaniyang suit jacket. “Pero dapat nga magpasalamat ka sa akin. Dahil kung hindi dahil sa akin, hindi mo malalaman ang totoong kulay ng pamilyang pinagsisilbihan mo. At ikaw, Joy... akala mo ba naloko kita noon dahil lang sa pera? Akala mo ba naging girlfriend kita nang dahil lang sa pagmamahal?”

Kumunot ang noo ko sa kaniyang sinabi. “Anong sinasabi mo...?”

Tumingin si Richard sa akin nang may malamig at nakakatakot na sulyap.

“Naging girlfriend kita walong taon na ang nakakaraan dahil iyon ang utos sa akin ni Eduardo Valderrama!” isiniwalat ni Richard, ang kaniyang boses ay umalingawngaw sa buong boardroom. “Binayaran ako ng ama ng lalaking 'yan para bantayan ka! Para siguraduhing hindi ka kailanman makakalapit sa pamilya Valderrama! Dahil noong pumasok ka sa agency bilang empleyado, nalaman ni Eduardo na ikaw ang tunay niyang anak kay Hellena Mercer!”

Napatitig ako sa kaniya, naramdaman ko ang paglamig ng aking mga daliri.

“Pero hindi lang 'yon ang nalaman ko, Joy...” patuloy ni Richard habang inilalabas ang isang matandang silver flash drive mula sa kaniyang bulsa at inilagay ito sa mesa sa harap namin. “Noong mamatay si Eduardo, iniwan niya sa akin ang buong dokumento at kontrol sa trust fund dahil may isa pa siyang malaking huling habilin na nakatala sa kasulatang ito.”

Tumingin si Richard kay Javier, at pagkatapos ay tumitig sa akin nang may isang nakatagong tagumpay.

“Ayon sa opisyal na probisyon ng Valderrama Trust Fund, ang sinumang humahawak ng 51% voting shares ay may absolute power na bawiin ang lahat ng ari-arian ng kumpanya, KUNDI...” panimula ni Richard, ang kaniyang boses ay dahan-dahang bumaba sa isang nakakakilabot na bulong.

“Kundi ano?!” galit na sigaw ni Javier.

Tumingin si Richard sa akin, ang kaniyang mga mata ay puno ng matinding pagnanasa at paghihiganti.

“Kundi kung ang tunay na biological heir ng mga Valderrama—na walang iba kundi si Joy—ay makikipag-divorce sa 'yo, Javier... at pakakasalan ako para ipagsama ang pangalang Mercer at Valderrama sa ilalim ng pamamahala ko.”

Nabalot ng isang nakakabinging katahimikan ang buong boardroom.

Napahawak ako sa braso ni Javier habang mabilis na pumapatak ang aking mga luha. “Nababaliw ka na, Richard! Hinding-hindi ko hihiwalayan si Javier! Hinding-hindi ako makikipagdivorce sa kaniya para lang sa 'yo!”

Natawa si Richard—isang malamig, walang kaluluwa, at napakasamang tawa habang ipinapatong ang kaniyang dalawang kamay sa ibabaw ng mahogany table.

“Desisyon mo 'yan, Joy,” malamig na sabi ni Richard habang tinititigan kami. “Pero bago ka tumanggi, ipapaalala ko sa 'yo... Kapag hindi ka pumayag sa demand ko bago sumapit ang alas-otso ng umaga bukas, hindi lang ang kumpanya ni Javier ang wawasakin ko. Lalabas bukas sa lahat ng pambansang pahayagan, sa balita, at sa korte ang buong criminal records at fraud charges laban sa adoptive mother mo, sa lola mo sa Laguna, at sa sarili mong pamilya... at sisiguraduhin kong magdudusa silang lahat sa kulungan habang pinapanood mong nawawalan ng kahit isang sentimo ang lalaking mahal mo.”

Tumingin si Richard sa kaniyang mamahaling relo at muling humarap sa amin na may isang mapaglarong ngiti.

“You have exactly seven hours to decide, Joy... Marry me, or watch Javier and your entire family burn to the ground.”