ログインChapter 742"Kumain ka na ba ng hapunan?" malambing na tanong ni Tristan. "Hindi mo ba gusto ang pagkain dito sa ospital? Kapag gumaling ka na at bumuti ang pakiramdam mo, lalabas tayo at maglilibot. Sa dami ng trabaho natin sa nakalipas na mga taon, hindi man lang tayo nakakapagbakasyon at nakakapag-enjoy."Kailanman ay hindi pa nakikipag-usap si Tristan nang ganoon kalambing kay Sally. Ang mga usapan nila noon, bukod sa mga sandali nila sa kwarto, ay tungkol lang sa negosyo at trabaho.Lalong tumalikod si Sally habang tuloy-tuloy na umaagos ang mga luha sa kanyang pisngi.Alam niyang sa lakas ng kapangyarihan at kakayahan ni Tristan, nalaman na nito ang buong nakaraan niya sa Bicol.Awa lang ang nararamdaman nito sa kanya ngayon.At iyon ang pinakahuling bagay na gustong makita at tanggapin ni Sally. Ayaw niya ng awang nanggagaling sa itaas. Ang gusto niya ay mahalin siya ni Tristan nang buong puso, tulad ng pagmamahal na ibinigay niya rito.Pero ngayon, imposible na 'yun."Tristan!
Chapter 741Lahat ng nakarinig sa alok niya ay nagpakita ng kawalan ng interes. Kung sa gabi lang sila magbabantay, hindi naman sila pwedeng nakatunganga lang at walang ginagawa sa umaga.Maliban na lang kay Ameila.Gipit na gipit si Ameila sa pera ngayon.Ang babaeng inaalagaan niya sa kabilang ward na si Sally ay hindi naman na malala ang lagay at nagpapagaling na lang. Malamang ay naawa lang 'yung mayamang lalaki sa kanya kaya itinira pa sa ospital.Naisip ni Ameila na pwedeng-pwede niyang kausapin si Sally. Pakiusapan na lang niyang sa araw siya magpapakita at sa gabi naman ay lilipat siya sa kabilang pasyente para mas malaki ang kikitain niya sa isang araw.Napansin naman niyang napakagaling kausap ni Sally at hindi ito maarte kaya siguradong papayag iyon.Dahil sa kaisipang iyon, mabilis na lumapit si Ameila kay Jhaycel at sinabi ang plano nito.Nakahinga nang maluwag si Jhaycel. Mas lalong gumanda ang aura niya dahil nakahanap siya ng murang magbabantay sa asawa niya.Iba talag
Chapter 740Dinala si Arcelo sa Lucena Provincial Hospital at dumiretso agad sa emergency room.Nakatayo si Jhaycel sa labas ng ER, hawak ang sariling mga kamay habang pabulong-bulong na nagdadasal. "Diyos ko, gabayan Niyo po kami."Samantala, si Karl naman ay nakaupo sa bench sa may hallway, naninigarilyo habang paulit-ulit na tinititigan ang tseke sa kamay niya.Kumikislap ang mga mata niya sa matinding kasakiman. Para sa kanya, ang hawak niya ay hindi lang basta isang milyong piso, kundi ang pinto patungo sa marangyang buhay.Sa wakas, hindi na niya kailangang magtiis sa bulok na lugar na ito!Sa Manila na kami titira!Gusto rin niyang makaranas ng buhay-mayaman at gumasta nang walang alinlangan sa BGC at Greenbelt!Hindi nagtagal at bumukas ang pinto ng ER. Inilabas ng nurse si Arcelo habang nakahiga sa stretcher."Dok, kumusta po ang asawa ko? Bakit hindi pa rin po siya nagigising?" nagmamadaling tanong ni Jhaycel habang pinupunasan ang luha, naawa sa asawang humihilik pa sa higa
Chapter 739"Ano bang pinagsasabi ninyo diyan?!" sigaw ni Jhaycel. "MGA INGGIT LANG KAYO SA ANAK KO! Kapag may nagbitaw pa sa inyo ng isa pang salita, pupunitin ko 'yang mga bibig ninyo!"Kumuha si Jhaycel ng walis tambo at pabalang na pinalo iyon sa hangin papunta sa grupo ng mga tsismosa."Mga baliw kayo!""Mabuti pa nga ang pakay natin pero 'yang isang milyon niyo, galing 'yan sa maduming paraan mula sa pagbebenta sa anak niyo! Paano niyo pa nasisikmurang hawakan 'yan?!" ganti ng isang kapitbahay."Ano bang kinakatakutan niyan? Pera lang naman ang mahalaga sa pamilyang 'yan! Kung hindi, bakit mawawala si Sally nang napakatagal na taon?"Lalong lumala ang mga salitang ibinabato ng mga tao. Nagmumura si Jhaycel habang pinapalis sila palayo sa bakuran nila.Samantala, naghihintay si Karl sa kanto ng kalsada para sa ambulansya. Hindi naman nagtagal at dumating na ito.Inakay niya ang ambulansya papunta sa tapat ng bahay nila at nadatnan ang ina na nakikipag-away pa rin habang hawak ang
Chapter 738"Anong babae?" takang tanong ni Tristan. "Anong kidnapping? Hindi ka ba kamag-anak ni Sally? Sino ka ba?!""Driver po ako ng taxi, Sir! Kahapon ng umaga, may bumabang batang babae sa station at sumakay sa taxi ko papuntang Isabang Village. Nung bumaba po siya, bilin niya sa akin na kapag hindi siya nakabalik pagkalipas ng isang oras, tawagan ko raw ang numerong ito at sabihing naaksidente si Sally. Ngayon ko lang po naalaala dahil natakot ako na baka kung ano nang nangyari sa kanya! Kung... kung kilala niyo po 'yung Sally na 'yun, puntahan niyo na po sa Isabang Village!""Bakit ngayon mo lang itinawag 'yan kung kahapon pa nangyari?!" sigaw ni Tristan, hindi na mapigilan ang matinding inis.Naramdaman ng driver ang galit sa boses ni Tristan kaya sa takot ay mabilis nitong ibinaba ang tawag.Ang tunog ng naputol na linya ay lalo lang nagpaalab sa galit sa dibdib ni Tristan.Nakatitig siya sa screen ng cellphone habang inisip ang lahat ng sinabi ng driver.Bago pa man pumunta
Chapter 737Agad niyang pinaliban ang lahat ng appointments niya sa opisina at tinawagan ang secretary niya para ipa-check ang schedule at whereabouts ni Sally. Doon lang niya nalaman na sumakay pala ito ng tren papuntang probinsya sa Bicol noong isang gabi.Ayon sa HR ng kumpanya, nag-file pala si Sally ng emergency leave kagabi dahil namatayan ito ng kapamilya.Galit na galit si Tristan sa sarili niya dahil sa kabagalan niyang makaramdam. Wala man lang siyang kaalam-alam na may namatay palang kamag-anak si Sally, kaya hindi na nakapagtatakang ganun na lang ang galit ng kapatid niya sa kanya.Ipinakansela niya ang lahat ng meetings para sa mga susunod na araw at agad na bumiyahe papuntang Bicol.Hindi niya inaasahan na pagdating doon, madatnan niyang pinagbubuhatan ng kamay si Sally ng mismong ama nito.Pagtatagpo pa lang ng mga kilay ni Tristan tuwing naaalala ang mga pasa ni Sally ay hindi na niya mapigilan ang inis. Galit siya sa katangahan ni Sally, pero mas nangingibabaw ang lab
Chapter 2Dapat nagpapahinga nang maayos si Astrid, dahil walang pinagkaiba ang abortion sa panganganak. Ngunit dahil sa lamig ng gabi sa harap ng bintana, mabilis siyang dinapuan ng mataas na lagnat.Nagising siya mula sa mababaw na pagkakaidlip nang makarinig ng sunod-sunod na katok sa pinto. Pin
Chapter 1Isang linggong namalagi si Astrid sa loob ng ospital. Sa araw ng kanyang discharge, hindi niya sinasadyang marinig ang bulungan ng mga nurse sa station habang naglalakad siya sa hallway."Siya 'yong mag-isang nagpa-abortion, 'di ba? Isang linggo na siya rito pero wala man lang kahit isang
Chapter 7Nagkibit-balikat si Lucilla habang iniaayos ang kanyang mamahaling singsing. "Ayaw mong maniwala? Eh di itanong mo sa anak mo paggising niya. Narito rin ang mga katulong para magpatotoo. Huwag mo akong sisisihin sa panghihimasok ko, Santi, pero dahil sa sobrang tagal niyo nang kasal, ting
Chapter 6Pagkagaling sa bahay ni Prof. Portia, hindi pa man nakakapagpahinga si Astrid ay tumunog na ang kanyang cellphone. Isang pamilyar na pangalan ang rumehistro sa screen—ang nanay ni Santi."Mom, may problema po ba?" bungad ni Astrid nang sagutin ang tawag."Nagtatanong ka pa!" bulyaw ni Luc







