Masuk“Kinabukasan, maagang umalis si Alexander, kasama ang ilang mga tauhan ni Master Rereio upang protektahan siya, dahil isa na siyang bahagi ng Rereio Holding Company. “Uhmmmmm! Hindi ko na kailangang sundin ang sinasabi ni Master Rereio. Dahil kahit bali-baliktarin pa niya ang mundo, ako na ang may-ari ng Holdings Company!” bulong ni Alexander sa sarili, habang may bahid ng malamig na ngiti ang kanyang mga labi. Sabay kumpas ng kanyang kamay upang palapitin ang kanyang mga tauhan. “Alam niyo na ang gagawin kay Rereio!” malamig ngunit matigas ang kanyang tinig. Balak ni Alexander na wakasan na rin ang buhay ni Rereio, dahil sa kanyang paningin ay wala na itong halaga. “Masusunod po, Master!” sabay-sabay na sagot ng kanyang mga tauhan, puno ng takot ngunit may halong katapatan. Samantala, sa ospital kung saan naroon si Theariza—na kagigising lamang mula sa mahabang pagkaka-coma—ay nagpasya siyang lumabas at asikasuhin ang mga bagay na napabayaan ni Darryl dahil sa nangyari sa kan
“DOC! Sa kabilang kwarto, naghihingalo si Sir Darryl!” sigaw ng nurse, bakas ang matinding takot at pagmamadali sa kanyang boses habang halos hindi na ito makahinga sa kakatakbo. D-Darryl? B-buhay si Darryl? Gusto kong puntahan si Darryl! nanginginig na wika ni Theariza, tila hindi makapaniwala, sabay pilit na tumayo kahit nanghihina ang kanyang katawan. “Mommy, magpahinga na lang po kayo. Hindi tayo iiwan ni Daddy. Si Daddy Darryl, alam kong hindi niya tayo iiwan!” saad ni Thearonna, pinipigilan ang sariling luha habang mahigpit na hinahawakan ang kamay ng kanyang ina. “A-anak koooo!” sambit lang niya, halos mawalan ng lakas, saka dahan-dahang ibinaling ang tingin sa kararating lang na si Secretary Susan, na may seryoso at mabigat na ekspresyon sa mukha. Kasalanan nilang lahat ito! Kasalanan nilang lahat ito! sambit niya, nag-aalab ang galit at poot na matagal nang kinikimkim. “Anong gusto mong gawin sa kanila, Madam Theariza?” tanong ni Secretary Susan, mahinahon ngunit may big
Habang nag-uusap sina Theariza at Darryl, isang tinig ang biglang kumawala—mahina ngunit malinaw, tila sumisingit mula sa kawalan—na narinig ni Theariza. Napahinto siya, nanlamig ang buong katawan, at tila may kumurot sa kanyang puso. “Mommy! Gumising ka na? I miss you so much!” “Huh…” nanginginig ang kanyang tinig. Napatingin siya kay Darryl, bakas ang takot at pagkalito sa kanyang mga mata. “N-narinig mo ba ’yon, Honey?” tanong niya, halos pabulong, na para bang natatakot siyang marinig muli ang tinig. Ngunit sa halip na sumagot, biglang nagbago ang anyo ni Darryl. Ang kanina’y kalmado at mapagmahal nitong mukha ay napalitan ng kakaibang lungkot at pag-aalala. Unti-unting lumalim ang kanyang mga mata, tila may tinatagong katotohanan na pilit niyang ipinagkakait. “Honey… oras na para bumalik ka sa mundo mo,” mahina ngunit mabigat niyang wika, na parang bawat salita ay may kasamang sakit. “Hinihintay ka ng anak natin.” “A-anong ibig mong sabihin?” halos hindi makahinga si The
“Bakit gabi-gabi na lang akong binabangungot…?” halos pabulong ngunit nanginginig ang tinig ni Alexander habang hawak ang kanyang ulo. “Sino ba ang babaeng ’yon? Bakit malabo ang mukha niya… pero ’yung bata—sobrang linaw. Para bang kilalang-kilala ko siya. Ang ganda ng ngiti niya… pero bakit may lungkot? Hindi naman si Elina ’yon… hindi ba?” “Mahal…” marahang lumapit si Althea, hinawakan ang malamig na kamay ni Alexander. Ramdam niya ang panginginig nito. “Ano bang problema? Bakit tuwing umaga na lang, hinihingal kang nagigising? Parang… parang may humahabol sa’yo. Parang tinatakasan mo ang kamatayan sa panaginip mo.” Nag-aalala ang kanyang mga mata, ngunit may bahid din ng takot—takot na baka may mas malalim pang dahilan ang lahat. “Hindi ko rin alam…” napapikit si Alexander, tila pilit inaalala ang bawat detalye. “Lagi ko silang napapanaginipan… isang mag-ina. Nakatayo sila sa di kalayuan, nakatingin sa akin… parang may gustong ipaalala. Tapos may tinig… boses ng babae… malamig, g
“Ngayon lang ako kinabahan nang ganito…” mahinang bulong ni Theariza, habang nakasandal sa matipunong dibdib ni Darryl. Bawat pintig ng puso niya ay tila sumasabay sa init na unti-unting bumabalot sa kanilang dalawa. “Pwede na ba kitang halikan?” marahang tanong ni Darryl, ang boses ay halos pabulong ngunit punong-puno ng pagnanais. Hindi na sumagot si Theariza. Sa halip, siya na ang kusang humila kay Darryl palapit. Bahagya pa siyang tumingkayad, sapat lang para magtagpo ang kanilang mga labi sa isang halik na puno ng damdamin. “I love you, Darryl… umpisahan na natin ito,” sambit niya, halos kapos ang hininga. Sandali siyang kumalas sa pagkakayakap, at dahan-dahang hinubad ang kanyang suot—parang hinuhubad din ang lahat ng alinlangan sa kanyang puso. Napapikit siya saglit. Ano itong nararamdaman ko…? Para bang ngayon ko lang tunay na naranasan ito… “I’m hot now… honey. Hindi na ako makapaghintay pa,” paos na sabi ni Darryl. Maingat niya itong binuhat, parang isang bagay
“Kung tatanggapin ko ang pagkakataong ito… paano na ang anak ko kay Alexander? Paano si Thearonna?” Mahina ang boses ni Theariza habang naglalakad sa aisle. Nanginginig ang bawat hakbang niya, parang anumang sandali ay uurong siya. Paano ang anak ko…? “Mommy…” Napahinto siya. Nanlaki ang kanyang mga mata. “A-anak…? Thearonna… ikaw ba ‘yan?” “Opo, Mommy. Ako po ito,” malambing na sagot ng tinig. Napapikit si Theariza, tuluyang pumatak ang luha. “Akala ko nawala ka na… iniwan kita…” puno ng sakit ang kanyang boses. “Hindi po,” agad na sagot ng bata. “Hindi niyo po ako pinabayaan. Mahal na mahal niyo po ako.” “Kung gano’n… bakit wala ka?” tanong niya. “Dahil may bago po kayong simula,” sagot ng tinig. “At kasama niyo po doon si Daddy Darryl.” Nanginginig na napahawak si Theariza sa kanyang dibdib. “Pero ikaw…?” “Babalik po ako, Mommy.” Napatigil siya. “Babalik… paano?” “Maghihintay po ako,” sagot ng bata. “Hihintayin ko po kayo… hanggang sa mabuo ulit a
“Ano bang ginawa niyo sa asawa ko, Mama?” tanong ni Alexander na halatang pinipigilan ang galit. Nakatitig siya nang diretso kay Mrs. Alicia, naninigas ang panga. “Bakit siya dinugo? Sa anong dahilan?” Napakunot ang noo ni Mrs. Alicia at agad na sumagot. “Bakit ka na
Sa labas ng mansion kausap ni Mrs. Montale ang anak niya sa pangalawang asawa—si Harvey Montale, na isa na ring binatang lalaki ngayon. “Mama, kumusta kayo diyan? Nahanap niyo ba si Ate Theariza?” tanong niya sa kabilang linya, may bahagyang pag-aalala sa tinig. “Yes, anak ko… kaya mamaya na tay
Mahina ngunit desperado ang bawat hampas ng kamay ni Theariza sa makapal na bakal na pinto ng budega. “Asawa ko… tulungan mo ako…” nanghihinang sigaw niya. “Alexander… na saan kana?”tulungan mo ako… Ahhh!” napangiwi siya sa sakit habang napayuko. “Aray… ang puson ko… sobrang sakit… please tulunga
“Mama… kayo ba talaga ang mama ko?” naluluhang tanong ni Althea. Nanginginig ang kanyang boses habang bahagyang kumapit ang kanyang mga kamay sa damit ng babae, tila isang batang matagal na naghintay na maramdaman ang yakap ng isang ina. Ngunit sa likod ng kanyang mga luha ay may ibang emosyon na







