登入LIANA POV
Mabilis akong umakyat sa kwarto ko para magpalit. Pinili ko ’yung bagong bili na beige midi dress na sabi ni Ms. Karen ay disente para sa mga biglaang salu-salo. Habang isinusuot ko ang singsing na solitaire, hindi ko maiwasang kabahan. Sino kaya ang bisitang sinasabi ni Don Federico? Kung pamilya Galvez uli ’yan, baka kailangan ko na namang magpigil ng hininga buong gabi.
Pagbaba ko sa main living room, nadatnan ko si Razael na nakatayo malapit sa malaking
LIANA POVInilapag ni Razael ang kanyang tablet sa ibabaw ng coffee table bago tuluyang naupo sa tabi ko. Kumuha siya ng isang slice ng mansanas mula sa tray na inihanda ni Manang, pero hindi niya muna ito kinain. Nakatitig lang siya sa kawalan, halatang marami pa ring iniisip mula sa emergency board meeting niya kanina.“Seryoso ba talaga ang lagay sa opisina ngayon, Raz?” tanong ko, dahan-dahang inuusisa ang reaksyon niya.“Medyo magulo,” sagot niya, nilingon ako. “Nag-collapse ang stock price ng mga kumpanya ng pamilya Manabat pagkabukas pa lang ng trading kaninang alas-nuwebe. Noong nalaman ng mga investors na pinutol ng Galvez Group ang lahat ng kontrata sa kanila, nagsimula na silang mag-pull out ng investments. Si Mr. Manabat ay nagpunta mismo sa opisina ko kanina, nagmamakaawa na huwag silang tuluyang i-blacklist.”“Anong sinabi mo sa kanya?”“I didn't face him. Hinayaan ko ang security na paalisin siya sa floor ko,” malamig niyang sagot, walang kaunting pag-aalinlangan sa muk
LIANA POVAlas-onse na ng gabi nang makarating kami sa mansyon sa Forbes Park. Sobrang sakit na ng mga paa ko kaya pagkapasok na pagkapasok pa lang namin sa foyer, tinanggal ko na agad ang heels ko at binuhat na lang gamit ang kaliwang kamay ko. Ramdam ko ang lamig ng marmol na sahig sa talampakan ko, at sa wakas, nakahinga na rin ako nang malalay.“Gusto mo bang magpahatid ng tsaa kay Manang?” tanong ni Razael habang tinatanggal ang kanyang mga cufflinks at inilalagay ang mga ito sa ibabaw ng console table sa tabi ng pinto.“Huwag na, Raz. Gusto ko na lang talagang magbanlaw at matulog. Sobrang draining ng gabing ’to,” sagot ko habang dahan-dahang naglalakad patungo sa sofa para ilapag ang maliit kong clutch bag.Naupo siya sa kabilang dulo ng sofa, isinandal ang ulo at ipinikit ang mga mata. Halata rin sa kanya ang pagod. Kahit sanay siya sa mga corporate battles, ang harapin si Don Federico at ang pamilya Manabat sa iisang gabi habang nagbabantay sa mga technical lines ay hindi bir
LIANA POVPagbalik namin sa grand ballroom, tila walang nagbago sa ingay at kinang ng paligid. Tumutugtog ang isang swabe at mabagal na jazz music habang ang mga waiters ay patuloy sa pag-ikot dala ang mga tray ng mamahaling wine. Pero para sa akin, bawat hakbang pabalik sa VIP table ay parang paglakad sa isang linyang may kuryente.Bitbit ni Razael sa kanyang kaliwang kamay ang tablet na naglalaman ng naka-save na video confession ng mga tauhan ng catering at ni Jiro mula sa security room. Naka-suot na uli ang kanyang tuxedo jacket, pormal at plantsado ang tindig, na tila hindi galing sa madilim na basement ng hotel.Nadatnan namin si Don Federico na nakaupo pa rin sa center table, seryosong nakikipag-usap sa tatlong board members. Sa hindi kalayuan, nakatayo si Hiraya Manabat, may hawak na baso ng martini habang nakikipagtawanan sa asawa ng isang investor. Nang magtama ang paningin namin, dahan-dahang nawala ang ngiti sa labi niya. Bahagya niyang ibinaba ang kanyang baso nang mapans
LIANA POVMatapos ang sunod-sunod na palakpakan at pormal na hapunan, unti-unti nang naglipana ang mga bisita sa ballroom para sa socialization part ng gabi. Habang si Don Federico ay busy sa pakikipag-usap sa mga kapwa niya bilyonaryo, hinila ako ni Razael palabas ng ingay patungo sa isang maliit at tahimik na holding room sa likod ng VIP lounge.Nang maisara niya ang pinto, agad niyang tinanggal ang kanyang tuxedo jacket at isinabit ito sa likod ng silya. Umupo ako sa isang velvet armchair, hinubad ko muna ang aking heels dahil parang mapuputol na ang mga daliri ko sa paa."Sigurado ka ba na mga tauhan ng Manabat Catering 'yung nakita mo sa B1?" tanong ni Razael habang naglalakad patungo sa water dispenser para ikuha ako ng inumin."Oo, Raz. Naka-uniform sila ng catering nila Hiraya. May dala pa silang tools, at halatang kabisado nila kung nasaan 'yung main circuit switch," sagot ko matapos tanggapin ang baso ng tubig. "Kung hindi dahil sa mga guards mo, baka nagka-blackout na naman
LIANA POVLunes ng gabi. Ito na ang araw na halos dalawang linggo naming pinagpuyatan nina Solane. Kasalukuyan akong nakatayo sa harap ng malaking salamin sa dinalang dressing room ng hotel. Naka-wear ako ng isang tinalagang obsidian black off-shoulder gown na personal na pinili ni Ms. Karen. Simple lang ang bagsak ng tela, walang kumikinang na beads, pero saktong-sakto ang lapat sa katawan ko. Ang tanging accessory ko ay ang round solitaire ring na bigay ni Razael at isang simpleng diamond studs sa tenga.Bumukas ang pinto at pumasok si Solane, naka-uniform ng coordination team at may nakasabit na clear-com headset sa leeg. Medyo hinihingal siya.“Girl, grabe, fully booked ang lobby sa baba. Dumating na sina Senator Alcantara at ang mga foreign investors ng Galvez Group,” balita niya habang inaayos ang laylayan ng gown ko. “Pero Liana, ang ganda mo ngayon. Para kang hindi 'yung Liana na nakasama kong mag-commute sa Pasay noong nakaraang buwan.”“Salamat, Solane. Pero sa totoo lang, n
LIANA POVBiyernes ng hapon. Kasalukuyan kaming nasa gitna ng grand ballroom ng isang sikat na limang-belyang hotel sa Makati para sa huling technical run bago ang charity ball sa Lunes. Sobrang gulo ng paligid. May mga nagpupukpok ng mga kahoy para sa main stage, may mga nag-aayos ng sound system, at sa gitna ng lahat ng iyon ay si Solane Recto na pabalik-balik ang lakad habang sumisigaw sa kanyang walkie-talkie."Tech team, paki-double check naman 'yung audio jack sa panel B! Paos 'yung mic kanina sa mic test!" sigaw ni Solane bago bumaling sa akin na may hawak na clipboard. "Liana, girl, nai-stress na ako. 'Yung florist na kinuha ni Hiraya, ayaw sumunod sa seating distance na pinagkasunduan natin kahapon. Masyadong malalaki 'yung centerpieces, haharangan 'yung paningin ng mga nasa table ten.""Nasaan 'yung head florist?" tanong ko habang pinupunasan ang pawis sa noo ko gamit ang likod ng kamay ko. Naka-jeans at white sneakers lang ako ngayon, dahil alam kong buong araw akong maglal
LIANA POVTahimik sa loob ng sasakyan ni Razael Galvez. Sobrang lamig din ng aircon, pero hindi ko magawang magreklamo kahit ramdam ko pa ang basang tela ng blouse ko sa ilalim ng suot kong coat niya. Nakatingin lang ako sa labas, pinapanood ang malalabong ilaw ng Makati na dumadausdos sa bintana d
LIANA POVMiyerkules ng gabi. Pagkatapos ng mabilisang hapunan namin ni Razael, dumeretso ako sa maliit na library sa tapat ng kwarto ko sa ikalawang palapag. Bitbit ko ang huling kahon ng mga personal kong gamit mula sa Pasay na hindi ko pa lubos na naiayos.Tahimik ang buong mansyon, tanging ang
LIANA POVNaging mabilis ang biyahe namin pabalik sa Forbes Park dahil medyo lumuwag ang trapiko pagpasok ng alas-siyete ng gabi. Pagkababa namin ng SUV, dumeretso agad ako sa kusina para uminom ng malamig na tubig habang si Razael naman ay pumasok muna sa study room niya para sagutin ang isang taw
LIANA POVNanginginig ang mga daliri ko habang hawak ang paper bag ng mainit pang pasta. Nandito ako sa tapat ng Room 802 ng Diamond Hotel. Sabi ni Jiro, may tinatapos siyang "urgent report" para sa promotion niya, kaya naisipan kong dalahan siya ng paborito niya.“Surprise,” bulong ko sa sarili ko







