Chapter 1 : Wanted Baby Maker

"Astrid! Gising na! Alas-singko na!"

Napamulat si Astrid Asuncion nang marinig ang boses ng landlady sa labas ng p***o.

"Okay na po, Aling Nena! Buhay pa po ako!" sigaw niya habang pilit hinahanap ang alarm clock na matagal nang tumigil sa pagtunog.

Napailing ang matanda. "Kung wala akong katok, baka tanghali ka na naman magising."

"Promise, babawi ako kapag milyonarya na ako. Bibilhan kita ng automatic na alarm."

"Tama na ang pangangarap. Maligo ka na."

Napatawa si Astrid bago bumangon. Maliit lang ang inuupahan niyang kwarto. Isang bakal na kama. Isang lumang electric fan. Isang cabinet na halos hindi na maisara. At isang maliit na altar sa tabi ng bintana.

Doon niya unang ibinaba ang tingin "Good morning, Lord.Hindi pa rin po ako milyonarya. Pero salamat... kasi humihinga pa rin kami ni Ashley."

Napangiti siya bago mabilis na naghanda.

Pagkatapos ng sampung minuto, nakasuot na siya ng uniform ng coffee shop.

Habang nagsusuot ng sapatos, tumunog ang cellphone niya. Lumabas agad ang pangalang pinakamahalaga sa kanya.

Ashley calling... ❤️

Agad niya iyong sinagot "Good morning, bunso!"

Masiglang boses ang sumalubong sa kanya. "Ate! Hulaan mo!"

"Ano?"

"Nakadalawang lugaw ako ngayon!"

Napatawa si Astrid. "Wow! Palakas ka nang palakas."

"Sabi ni Nurse Jenny, good girl daw ako."

"Good girl ka naman talaga."

Biglang bumaba ang boses ng bata. "Ate,Uuwi ka ba mamaya?" tanong nito

"Oo."

"Dadalhan kita ng siopao."

"Yey!"

"Pero may kondisyon."

"Ano?"

"Ubos ang pagkain."

"Walang ititira."

"Deal?"

Napahalakhak si Ashley "Deal!"

Habang nakikinig sa tawa ng kapatid, kusang gumaan ang pakiramdam ni Astrid.

Ilang segundo pa ang lumipas bago siya nagpaalam. "Magpapasok na ako."I Love you, bunsoy!"

"Love you more, Ate."

Pagkababa ng tawag, tumitig siya sandali sa wallpaper ng cellphone. Litrato nilang magkapatid sa perya. Pareho silang nakangiti.

Parehong walang iniisip na bayarin. "Hihintayin mo lang ako.Basta makagraduate ako,

"Lahat magiging okay lahat."

Eksaktong alas-sais nang makarating siya sa coffee shop. Punuan na agad. May mga empleyadong nagmamadaling bumili ng kape.

May estudyanteng naghahabol ng klase.

May mga call center agents na mukhang hindi pa natutulog.

"Astrid!"

Lumingon siya sa manager. "Ikaw sa counter."

"Opo!" Lumapit agad ang unang customer.

Isang babaeng mukhang bad trip na bad trip.

"Miss."

"Opo?"

"Dalawang beses na akong bumabalik rito.Bakit hindi pa rin available ang favorite kong blueberry cheesecake?"

Napangiti si Astrid. "Ma'am, baka po may secret admirer kayo."

Napakunot-noo ang customer. "Ha?"

"Lahat po kasi ng blueberry cheesecake natin...inuubos bago pa kayo dumating."

Ilang segundo itong nakatingin sa kanya. Pagkatapos ay natawa. "Ang kulit mo."

"Libre lang po kasi, hindi pa kami naniningil."

Napailing ang babae. "Sige na nga.Bigyan mo na lang ako ng chocolate cake."

"Mas masarap po iyon."

"Promise?"

"Kapag hindi kayo nasarapan..ako na kakain." biro niya

Napatawa ulit ang customer. "Ikaw talaga, lagi mo akong binibiro"

Habang inaabot ang sukli, napansin ng manager ang eksena. Pag-alis ng customer, lumapit ito kay Astrid.

"Hindi ko maintindihan."

"An alin boss?" takang tanong niya

"Lahat ng galit, napapangiti mo." wika ng manager

Ngumiti lang siya. "Kasi baka pagod lang sila."

"Hindi naman natin alam pinagdadaanan nila."

Napailing ang manager. "Ibang klase ka."

Tanghali.

Pagkatapos ng klase, dumiretso siya sa convenience store kung saan siya nagtatrabaho tuwing hapon.

Habang nag-aayos ng paninda, may lalaking lasing ang pumasok "Ate, bili ako."

"Ano pong kukunin ninyo?" magakang niyang tanong

"Ikaw." bulol na sabi nito

Napangiwi si Astrid. "Naku! Out of stock po."

Napahalakhak ang dalawang estudyanteng nasa likod ng lalaki "Pwede namang reservation."

Ngumiti si Astrid. "Sir, kahit i-preorder n'yo pa ako wala pa rin pong available."

Mas lumakas ang tawanan.

Napakamot sa ulo ang lasing "Ang sungit mo."

"Hindi po, busy lang."

Lumabas din ang lalaki habang natatawa.

Isa sa mga estudyante ang lumapit sa counter.

"Ate, ang haba ng pasensya mo. Hindi ba nakakainis?"

"Kailangan natin yan eh." sagot nita

"Bakit?"

"Kasi libre lang ngumiti, kapag nainis ako wala naman akong kikitain."

Napailing ang estudyante. "Idol.Baka pwede kang maging life coach."

"Libre lang po ang advice, pero mahal ang pamasahe pauwi." sabi nito

Pareho silang nagtawanan.

_______

Nakaupo si Miguel sa swivel chair ng opisina sa pinakamataas na palapag ng Salvador Empire.

Isang lalaking walang ideya, Na ang babaeng laging nakangiti sa gitna ng problema,

Ang siyang tuluyang gugulo sa perpektong buhay na matagal na niyang binuo.

_______

Pagkatapos ng shift sa convenience store, dumiretso si Astrid sa bus stop.

Ramdam niya ang pagod sa mga binti, pero mas mabigat ang iniisip niyang bayarin sa ospital kaysa sa halos labindalawang oras niyang pagtatrabaho.

Pagsakay niya sa jeep, agad niyang inilabas ang maliit na notebook na lagi niyang dala.

Nakasulat doon ang buwanang gastos.

Bedspace – ₱3,500

Tuition – Balance

Hospital – ₱387,000

Gamot

Pamasahe

Napailing siya. "Grabe, kapag pera talaga ang kalaban, parang laging ikaw ang kulelat."

Napangiti pa rin siya kahit mag-isa. "Huwag kang mag-drama, Astrid."Hindi ka artista." bulong niya sa sarili

Pagdating sa inuupahang bahay, agad siyang sinalubong ni Aling Nena. "Anak."

"Opo aling Nena?"

"Inabutan ako ng courier kanina, may sulat ka."

"Kaninong galing?" agad niyang tanong

"Ewan ko."

"Wala ngang pangalan eh, tignan mo na lang."

Napakunot-noo siya habang tinatanggap ang maliit na sobre. Pagpasok sa kwarto, saka niya iyon binuksan.

Isa pala itong notice mula sa university.

Final reminder for graduation clearance.

Napabuntong-hininga siya "Isa ka pa.Parang lahat na lang naniningil."

Inilapag niya ang papel sa mesa. Kasunod noon ang pagtunog ng cellphone.

St. Matthew Medical Center

Parang kusang bumilis ang tibok ng puso niya.

"Hello po?"

"Good evening, Miss Asuncion."

"Bale gusto lang po naming i-follow up ang confirmation ng chemotherapy schedule ni Ashley."

"Opo, naghahanap pa po ako ng paraan."

"Pasensya na po.Hanggang limang araw na lang po ang maibibigay naming extension."

Napapikit siya. "Kapag hindi po na-settle ang minimum down payment, mapupunta po sa ibang pasyente ang slot."

Napayuko siya. "Huwag naman po.Gagawin ko po ang lahat. Promise."

"Umaasa rin po kami, good evening."

Pagkababa ng tawag, ilang segundo siyang hindi gumalaw.

Tiningnan niya ang kisame "Lord..Pwede bang kahit konting discount lang? Wala akong hinihinging milyon kahit kalahati lang."

Bigla siyang natawa sa sarili. "Tumatawad pa talaga."

Habang nakahiga sa kama, nag-scroll siya sa cellphone. Baka may part-time job. Baka may online assistant Baka may encoding.

Kahit ano.

Hanggang sa may isang advertisement na hindi niya maalala kung bakit lumabas sa screen.

Itim ang background, walang logo, walang company name. Malalaki lang ang puting letra.

WANTED : BABY MAKER

Napakunot-noo siya. "Baby maker?Factory ba 'to?"

Pinindot niya ang post. Mas lalo siyang nagtaka.

Compensation: ₱100,000,000

"Ilang zero ba 'yan?" Mabilis niyang binilang gamit ang daliri.

"Isa..."

"Dalawa..."

"Tatlo..."

"Sandali, isang daang milyon?!" Napaupo siya sa kama.

Binasa niyang mabuti ang qualifications.

—Female

—21-25 years old

—Single

—Healthy

—No criminal record

—Business-related course preferred

"Business-related? Uy! "Pasok ako." Natawa siya.

"Seryoso ba 'to?"

May nakalagay pang note.

Selected applicants will undergo background investigation and medical examination. Confidentiality is required.

"Background investigation?Ano 'to?"NBI/CIA?"

Napailing siya. Mukhang scam, pero ang isang daang milyon... Hindi biro.

May kumatok sa p***o. "Astrid."

Boses ni Aling Nena. "Opo?"

"May pagkain ako rito, may natirang adobo."

"Huwag na po, kumain na ako." tanggi niya

"Sigurado ka?" nag aalalang tanong ni aling Nena

"Opo." Pag-alis ng landlady, tumingin siya sa pandesal na kinakain niya.

"Sana hindi ka makarinig ng kasinungalingan." Mahina siyang natawa. "Kasi pandesal at tubig lang talaga dinner ko."

Muli niyang tiningnan ang advertisement. Sa pinakailalim, may nakasulat.

Only one applicant will be selected.

"Isa lang? Hala, parang raffle." Napailing siya.

"Kung scam ka, ang effort mo."

Pero bumalik sa isip niya ang sinabi ng doktor.

Five days.

Limang araw. Limang araw para makahanap ng halos apat na raang libong piso. Hindi sapat ang tatlong trabaho niya. Hindi sapat ang overtime.

Hindi sapat ang pangungutang, muling bumalik ang tingin niya sa cellphone. 100,000,000 pesos?

Hindi niya kailangan ang buong pera. Kahit maliit na bahagi lang noon, maililigtas na niya ang kapatid.

Huminga siya nang malalim. "Sige.Titignan lang.Wala namang mawawala."

Pinindot niya ang Apply Now.

Agad na lumabas ang application form.

Full Name

Age

Educational Background

Medical History

Napakunot-noo siya "Grabe,mas mahaba pa kaysa scholarship form." Habang tinatype niya ang pangalan, may biglang lumabas na bagong mensahe.

Congratulations. Your profile matches our preferred qualifications. Please keep your lines open. A representative will contact you within twenty-four hours.

Nanlaki ang mga mata niya "Ha? Ano'ng ibig sabihin nito? Hindi pa nga ako tapos."

___________

Hindi niya alam, sa kabilang bahagi ng lungsod.

May isang lalaki ring kakalabas lang sa boardroom ng Salvador Empire.

At sa unang pagkakataon sa buhay nitong sumunod sa lahat ng plano, may isang desisyong wala siyang kontrol.

Dahil sa loob ng dalawampu't apat na oras, may tatawag kay Astrid Asuncion. At ang tawag na iyon,

Ang magiging simula ng kontratang hindi na nila basta-basta matatakasan.