เข้าสู่ระบบTALIA POVLunes ng umaga. Ramdam na ramdam ko ang bigat ng atmospera sa buong mansyon pagkagising ko pa lang. Kahit nasa loob ako ng suite, rinig ko ang sunod-sunod na busina ng mga sasakyan sa ibaba at ang pabalik-balik na yapak ng mga tauhan ni Santi. Ngayon ang araw ng board meeting. Ang araw na magdedesisyon kung mananatili ba siyang pinuno ng Elizalde Media Network o tuluyan siyang mapapatalsik ng grupo nina Donya Aurora at ng mga Valderama.Pumasok ako sa playroom para tingnan sina Zeke at Liam. Katatapos lang nilang mag-almusal, at ngayon ay abala sila sa pagbuo ng isang malaking riles ng tren sa sahig. Si Liam ang nagdudugtong ng mga riles habang si Zeke naman ang taga-ayos ng mga tren."Kuya Liam, dito po 'yung red train, ha? Kasi mabilis 'to," sabi ni Zeke, sabay turo sa dulo ng riles."Sige, Zeke. Tapos dito natin ilalagay 'yung station para makasakay 'yung mga tao," mahinahong sagot naman ni Liam.Pinanood ko sila habang nakasandal ako sa hamba ng pinto. Ang laking pagbaba
TALIA POVAng lakas ng kabog ng dibdib ko habang nakasubsob ang mukha ko sa dibdib ni Santi. Amoy na amoy ko ang pinaghalong bango ng sabon niya at ang tindi ng stress na biglang bumalot sa amin. Nararamdaman ko ang bawat pagbaba at pag-angat ng hininga niya habang mahigpit niyang pinoprotektahan ang paningin ko mula sa kung sinong kumuha ng litrato."Santi, ano ba... nasasaktan ako," bulong ko, pilit kong iniaangat ang mukha ko pero mas lalo niya lang ibinaon ang palad niya sa likod ng ulo ko para hindi ako makakilos."Stay down, Lia. Huwag kang titingin," utos niya, ang boses niya ay halos pumutok na sa galit habang patuloy na nakikipag-usap sa kaniyang earpiece kay Secretary Torres. "Torres, nasaan na ang security niyo rito? I don't care kung anong agency 'yan, i-block niyo ang lahat ng lumalabas na sasakyan sa exit B!"Narinig ko ang mabilis na yabag ng mga paa na papalapit sa direksyon namin. Akala ko kung sino na, pero laking gulat ko nang makitang
TALIA. POVPagkapasok ko sa main wing, sinalubong agad ako ng amoy ng bagong lutong meryenda mula sa mini-kitchen ng suite. Nakita ko si Nanny Rosa na nag-aayos ng mga platito habang ang dalawang bata ay seryosong nakatitig sa screen ng tablet, malamang ay nanonood na naman ng paborito nilang cartoons.Naupo ako sa dulo ng mahabang sofa at sumandal. Napatingin ako sa labas ng bintana kung saan tanaw ko si Santi na seryosong nakikipag-usap kay Secretary Torres sa may garden pathway. Kahit kaswal lang ang suot niya ngayon, bakas pa rin sa tindig niya ang bigat ng posisyon niya.Grabe rin 'yung binitawan niyang salita kanina sa ilalim ng puno ng manga. Sabi niya, itinayo niya ang kumpanya niya para protektahan ang mga taong mahalaga sa kaniya. Nahuli na naman niya ako doon, ah. Noong hinawakan niya ang kamay ko para patayuin ako mula sa mat, may kung anong kuryente na naman akong naramdaman na pilit kong ibinabaon sa limot. Ang hirap kapag ganito kalapit ang taong
TALIA POVKinabukasan, nagising ako na medyo magaan na ang pakiramdam. Sinuwerte rin ako dahil sabado ngayon, ibig sabihin walang corporate meetings si Santi na kailangang asikasuhin sa labas, at walang masyadong pressure sa therapy schedule ni Liam. Pwede kaming mag-focus sa dahan-dahang pag-adjust ng dalawang bata sa isa't isa.Nadatnan ko sina Zeke at Liam sa malawak na garden sa likod. Nakaupo sila sa lilim ng isang malaking puno ng manga habang tinutulungan sila ni Nanny Rosa na maglatag ng picnic mat. Ang sarap sa mata na makita silang ganoon—si Liam na may hawak na maliit na magnifying glass at si Zeke na panay ang turo sa mga langgam na naglalakad sa damuhan."Teacher Lia!" kaway sa akin ni Liam nang mapansin niya ang paglapit ko. Masigla ang boses niya ngayon, malayo sa matamlay na bata na dinatnan ko dalawang linggo na ang nakalipas."Hi, Liam buddy. Hi, Zeke," bati ko, sabay upo sa tabi nila sa mat. "Ano'ng hinahanap niyo rito sa damuhan?""Naghahanap po kami ng army ng mga
TALIA POVNakahinga lang ako nang maluwag nang tuluyan nang makatulog si Zeke at Liam sa kani-kanilang kama. Sobrang dahan-dahan ang pag-atras ko palabas ng silid para hindi lumikha ng kahit anong ingay. Pagkasara ko ng pinto, napasandal muli ako sa pader ng hallway at napahilot sa aking sentido.Grabe ang araw na ito. Parang sumakay ako sa roller coaster na walang break. Una, 'yung leak sa media tungkol sa amin ni Zeke. Pangalawa, 'yung biglaang paglusob ni Donya Aurora dito sa mansyon na akala mo kung sinong reyna kung mag-utos at magbanta. Kung hindi pa dumating si Santi, baka mas lalo pang humaba ang palitan namin ng maaanghang na salita ng matandang 'yon.Pero mas naguguluhan ako kay Santi. 'yung kaswal niyang sinabi na bibilhin niya 'yung major online news sites para lang i-down 'yung mga tsismis tungkol sa amin? Sino ba namang hindi ma-sho-shock sa ganoon? Iba talaga kapag may hawak kang bilyon-bilyon. Pwede mong kontrolin ang takbo ng balita sa isang utos lang. Pero sa kabila
TALIA POVAng bilis ng mga pangyayari. Sa isang kurap, nakatayo na si Santi sa pagitan namin ni Donya Aurora. Bahagya pa niyang itinalikod ang katawan niya para iharang ako sa paningin ng madrasta niya. Ramdam ko ang init na nagmumula sa kaniya, kasabay ng mabibigat niyang paghinga na parang galing sa isang mahabang takbo."Anong ginagawa mo rito, Aurora?" malamig na tanong ni Santi. Hindi niya ito tinawag na ina o mommy. 'Aurora' lang, walang kaabog-abog, na nagpapatunay kung gaano kalamig ang relasyon nilang dalawa."Santiago! Is ganyan mo na ba kausapin ang natitira mong pamilya?" Maarteng humawak sa dibdib niya ang matandang babae, pilit na nag-aact na nasasaktan pero kitang-kita naman ang panlalaki ng mga mata niya sa galit. "Pumunta ako rito dahil nababaliw na ang buong board ng kumpanya! Nag-leak ang balita tungkol sa pagkasira ng engagement niyo ni Chantal, at ngayon nalaman ko pang kinukupkop mo ang... ang babaeng ito at ang kaniyang anak?!""Thi
TALIA POVLumipas ang unang dalawang linggo ko sa mansyon na laging may kasamang kaba. Masasabi kong naging maganda ang takbo ng therapy ni Liam. Unti-unti na siyang sumasagot sa mga simpleng tanong ko, at minsan ay ngumingiti na rin siya. Pero ang pinakamalaking hamon ko talaga ay si Santi.Tuwing
TALIA POVNakalapat ang mga talampakan ko sa sahig pero pakiramdam ko ay lumulutang ako sa kaba. Si Santi. Limang taon kong pinaghandaan ang pinto ng pagkakataon na baka makita ko siya ulit, pero walang kahit anong mental preparation ang sapat kapag kaharap mo na ang lalaking nagpabago ng buhay mo.
TALIA POVNapatitig ako sa screen ng phone ko matapos maputol ang tawag ng abogado ng mga Elizalde. Limang taon. Limang taon kong pinilit ibaon sa limot ang lahat ng may kinalaman sa kanila, pero sa isang iglap, heto na naman. Parang gustong bumaligtad ng sikmura ko sa kaba.*Elizalde.* Ang pamilya
TALIA POVTatlong buwan ang mabilis na lumipas. Sa loob ng mga panahong iyon, naging routine ko na ang manatili sa tabi ni Santi tuwing gabi. Sa dilim ng kwarto niya, unti-unting nawala ang bagsik niya kapag ako na ang kasama niya. Sabay naming pinakikinggan ang ulan, pinag-uusapan ang mga kwentong







