Kabanata 2

Tipid na ngumiti si Megan sa Senyora Del Valle. Kinakabahan siya dahil baka masabi niya ang pangalan niya gayong pangalan ni Mariel ang kilala nila.

“Please have a seat, darling.” Nakapainit ng pagtanggap sa kaniya ng mga tao sa mansion.

“Issa, kunin mo ang gamit ni senyora mo at idiretso mo na sa magiging kwarto niya rito.” Utos ni Senyorita Estrella. Kinuha naman ng isang babaeng dalaga ang bag niya. Bahagya niya itong nginitian at pinasalamatan. Malaki ang bahay nila sa Manila pero tila ba bigla itong nanliit sa mansion ng mga Del Valle.

“Kumusta ang byahe mo, iha? Bakit hindi mo kasama si Evelyn?” Napatikhim muna si Megan para hindi siya mautal sa pagsagot.

“Nasa Australia po siya sa ngayon ma’am.” Nahihiya niyang sagot. Napapangiti naman si Estrella.

“Lola, tawagin mo na lang akong lola, iha. Hindi na kita makilala dahil ang laki-laki mo na. Sa tingin ko two years old ka pa lang noong huli kitang nakita. Ang ganda ganda mong bata, Mariel. Ang tagal-tagal kitang hinintay na makauwi rito. Alam mo naman kung anong ipinunta mo rito hindi ba? Matagal na naming usapan ng mommy mo na ikaw at si Akira ang ikakasal para sa isa’t isa.” Hindi na alam ni Megan ang isasagot niya kaya napapangiti na lang siya.

Napapaayos siya sa pagkakaupo niya dahil hindi na siya komportable. Kilala nila sa pangalan si Mariel pero hindi ang mukha nito. Napapaisip na lang si Megan kung hindi man lang ba nila nakita sa picture ang itsura ni Mariel.

“Kailan nga pala ang uwi ng mommy mo? Makakarating ba siya sa kasal niyo ni Akira? Sa susunod na buwan na ang kasal niyo at pinauwi kita rito para makapagprepare tayo at para na rin makilala niyo na ni Akira ang isa’t isa.”

“Hindi ko po kasi alam kung kailan siya makakabalik ng bansa. Hindi po niya sinabi sa akin ma’am.”

“Iha, lola. Sanayin mo na ang sarili mo na lola ang itawag sa akin, okay? Ikaw ang babaeng pakakasalan ng apo ko kaya you should call me lola from now on.” Nahihiyang ngumiti at tumango si Megan.

“S-Sige po l-lola.” Sagot niya saka siya napayuko.

“Laila, nasaan ba si Akira? Nakauwi na ba siya?” tanong ni Estrella sa katulong nila.

“Umuwi po siya kanina ma’am pero umalis din kaagad.” sagot nito. Napapailing na lang si Estrella dahil sa apo niya.

“Anyway, alam kong pagod ka na. Magpahinga ka muna sa kwarto mo tapos bumaba ka mamaya para makapagmeryenda ka. Kumain ka na ba ng lunch?” baling ulit nito kay Megan.

“Opo, kumain na ako kanina.”

“Oh siya, ipapahatid na kita sa kwarto mo para makapagpahinga ka na muna. Ipapakilala na lang kita kay Akira mamaya.” Tipid na ngiti ang isinagot ni Megan.

“Issa, ihatid mo siya sa magiging kwarto niya.” utos ni Estrella. Muling lumapit si Issa kay Megan para samahan siya sa magiging kwarto niya.

“This way po senyora.” Magalang na saad ni Issa. Bahagya naman munang yumuko si Megan kay Senyora Estrella bago ito sumama kay Issa.

“Ituring mong sarili mo itong bahay, iha. Huwag kang mahihiya.” Ani ng senyora na muling tinanguan ni Megan bago ito tuluyang sumama kay Issa para makapasok sa kwarto niya.

Umakyat sila sa napakagandang hagdan. Namamanghang tiningnan ni Megan ang buong bahay. Pakiramdam niya ay makakapag-exercise muna siya sa umaga bago makarating sa kusina dahil sa lawak at laki ng mansion.

“Dito po ang kwarto mo senyora. Kapag may kailangan ka tawagin mo lang ako.” Binuksan ni Issa ang pintuan at pumasok naman si Megan. Namamangha niyang tiningnan ang kwarto niya. Napakalawak nito, malayong malayo sa kwarto niya sa bahay ng stepmother niya. Ang kwarto niya sa bahay nila ay isang stock room pero dito, para siyang isang tunay na prinsesa.

“May kailangan ka pa po ba senyora?” nilingon ni Megan si Issa na naghihintay sa kaniya na baka may iutos siya.

“Wala naman, salamat.” Sagot niya. Ngumiti at bahagyang yumuko si Issa bago ito lumabas at isinarado na ang pintuan.

“Grabe, bakit tinalikuran ni Ate Mariel ang buhay niya rito? Kung siya lang ang pumunta, I’m sure matutuwa siya dahil para siyang prinsesa rito. Kung sabagay, kung hindi niya naman mahal ang lalaking ipinagkasundo sa kaniya, wala na akong magagawa dun.” Hinaplos ni Megan ang kama niya at kinikilig siyang humiga. Napapasipa pa siya. Impit ang sigaw niya dahil baka marinig siya.

“Oh my God. I can’t believe this. Ang ganda-ganda at ang komportable ng kwarto.”

Matapos niyang subukan ang malambot niyang kama ay lumabas siya ng balcony. Mula sa ibaba ay kita niya ang napakalawak na swimming pool.

“Gaano kaya kalawak ang mansion na ‘to?”

Nagpangalumbaba siya sa balcony habang nakatingin sa paligid ng kwarto niya. Napapalibutan ng napakalinis na bermuda grass ang buong mansion. Hindi niya mapigilang hindi mainggit sa magandang buhay ng Ate Mariel niya. Hindi nito kailangang magtrabaho para lang magkaroon ng allowance.

“Kung buhay lang sana kayong dalawa, mama, daddy, siguro masaya rin ang buhay ko pero ang bilis niyo akong iniwan.” Hindi niya maiwasang hindi malungkot kapag naaalala niya ang mga magulang niya. Namatay ang mama niya sa panganganak sa kaniya, dalawang taon na rin ang nakalipas nang mamatay din ang daddy niya sa isang aksidente.

Simula nang maulila siya sa magulang, naging miserable na rin ang buhay niya. Nakita niya na rin ang totoong ugali ng stepmother niya. Hindi niya naman masisisi ang stepmother niya dahil kabit ang mama niya. Ang kwento sa kaniya ng daddy niya ay walang kasalanan ang kaniyang ina dahil wala itong alam na kasal na pala ang daddy niya.

“I said I don’t want her here! Get her out of here! Goddamn it!” napatingin si Megan sa ibaba ng balcony niya ng marinig niya ang sigaw na yun.

Mula sa ibaba ay kita niya ang isang lalaki.

“Siya na naman? Dito ba siya nakatira?” usal ni Megan habang nakatingin sa gwapong lalaki. Tisoy, matangkad, perfect jaw line, golden brown eyes.

“Iho!” Napatingin naman si Megan kay Senyora Estrella habang sinusundan ang binatang lalaki.

“Sino kaya siya? Ano kayang role niya rito sa mansion?” kuryosong sambit ni Megan sa sarili niya. Nang lingunin niya ang lalaki ay mabilis itong tumalon sa tubig ng pool. Napaawang ang mga labi ni Megan. Kahit na malayo sa kaniya ang gwapong lalaki ay kitang-kita niya ang napakaganda nitong katawan, ang six packs abs at ang mga muscle nito.

Nang mapatingin sa kaniya ang lalaki ay mabilis siyang umupo para magtago. Ramdam niya ang bilis ng tibok ng puso niya. Dahan-dahan siyang naglakad ng nakaupo papasok ng kwarto niya. Nang maisarado niya ang balcony ay saka lang siya nakahinga ng maluwag. Napapahawak na lang siya sa dibdib niya.

“Sino ba siya?” aniya, kinakabahan dahil hindi imposibleng makasalamuha niya ang lalaki lalo na kung sa mansion din ito nakatira.