LOGINAva SinclairNang makaupo kami, bahagya akong yumuko palapit kay Damian.“Hindi naman po kailangang sagutin ninyo siya nang ganoon,” bulong ko, maingat na tinitiyak na hindi kami maririnig ng ibang bisita.Tumingin siya sa akin. “He was being disrespectful.”“Sanay naman po akong may nagtatanong.”“Get used to people asking questions. You're my wife now.”Napahinto ako.Hindi ko alam kung bakit parang mas mabigat pakinggan ang salitang iyon kapag siya mismo ang nagsasabi. Alam kong bahagi lamang iyon ng kasunduan, pero sa harap ng mga taong ito, kailangan kong tanggapin ang papel na ibinigay niya sa akin.“Alam ko po,” sagot ko, saka inayos ang napkin sa kandungan ko.Nagsimula ang hapunan. May mga pagkaing inihain na hindi ko pa natitikman noon. Sinubukan kong makisabay sa usapan habang pinagmamasdan ang mga bisitang nagpapalitan ng kuwento tungkol sa negosyo at paglalakbay.Paminsan-minsan ay may nagtatanong sa akin tungkol sa aking buhay. Sinagot ko ang mga ito nang maayos, kahit m
Ava SinclairIlang araw matapos ang pagbisita ni Grandma Eleanor, dumating ang araw ng espesyal na hapunan na matagal na niyang ipinaghahanda. Mula pa noong umaga ay hindi na ako mapakali. Paulit-ulit kong tinitingnan ang damit na nakasabit sa aparador habang iniisip kung anong klaseng mga tao ang makikilala ko sa gabing iyon.Hindi naman bago sa akin ang makisalamuha sa ibang tao. Noong nag-aaral pa ako, sanay akong makipag-usap sa mga kaklase at pasyente sa ospital. Pero iba ang mga taong makakasama ko ngayong gabi. Mga kaibigan sila ng pamilya Knight, mga taong malamang ay sanay sa mamahaling damit, negosyo, at mga usapang hindi ko kayang sabayan.“Miss Ava, handa na po ba kayo?” tanong ni Aling Teresa mula sa may pintuan.Napalingon ako sa kanya habang hawak ang isang pares ng hikaw. “Sandali na lang po.”Lumapit siya at napangiti nang makita ang suot kong kulay champagne na bestida. “Ang ganda ninyo po. Siguradong matutuwa si Sir Damian kapag nakita niya kayo.”Napatingin ako sa
Chapter 5: Ang Bisitang May Dalang TanongAva SinclairMaaga pa lamang ay abala na si Aling Teresa sa paghahanda ng penthouse para sa pagbisita ni Grandma Eleanor. May mga bagong bulaklak sa ibabaw ng mesa, malinis na mga kurtina sa sala, at sariwang pagkain na nakahanda sa kusina. Habang pinagmamasdan ko ang lahat mula sa may hagdan, hindi ko maiwasang isipin kung gaano kadaling magmukhang perpekto ang isang tahanan kahit may mga lihim na nakatago sa loob nito.“Ava, hija, maaari mo ba akong tulungan dito?” tawag ni Aling Teresa mula sa kusina, hawak ang isang tray ng mga tasa.Agad akong lumapit at kinuha ang kalahati ng mga tasa. “Ako na po. Saan ko po ito ilalagay?”“Sa mesa sa sala. Darating na raw si Grandma Eleanor anumang oras.”Tumango ako at dahan-dahang inilapag ang tray sa mesa. Hindi ko alam kung bakit kinakabahan ako. Nakilala ko na si Grandma Eleanor kagabi, at naging mabait naman siya sa akin. Pero may kakaibang bigat sa tuwing naaalala ko ang hiling niya tungkol sa pa
Chapter 4: Ang Unang PagsisinungalingAva SinclairHindi agad nakasagot si Damian sa hiling ng kanyang lola. Nakatayo siya sa tabi ko, tuwid ang likod at mahigpit ang pagkakahawak sa baso ng tubig. Sa kabilang banda, nakatingin sa amin si Grandma Eleanor na para bang umaasa siyang may magandang sagot kaming ibibigay. Ang dating masayang hapunan ay napalitan ng katahimikang hindi ko alam kung paano sisimulan.“Grandma, we just got married,” sagot ni Damian, pilit na pinananatiling kalmado ang boses. “Give us time.”“Time?” ulit ng matanda, bahagyang kumunot ang noo. “Damian, hindi na ako bumabata. Gusto ko lang makitang masaya ka. Gusto kong maranasan ang magkaroon ng apo sa tuhod habang kaya ko pang kargahin at yakapin ang bata.”Napayuko ako. Hindi ko alam ang buong kalagayan ni Grandma Eleanor, pero may kung anong bigat sa bawat salitang sinasabi niya. Hindi iyon simpleng hiling ng isang lola na gustong makakita ng bagong miyembro ng pamilya. Para bang may bagay siyang gustong maabu
Chapter 3: Ang Pamilyang Hindi Ko KilalaAva SinclairHindi ko alam kung bakit mas kinakabahan pa ako sa hapunan kasama ang pamilya ni Damian kaysa noong pinirmahan ko ang kontrata namin. Marahil dahil sa opisina, malinaw ang lahat. May kasunduan, may kapalit, at may takdang panahon kung kailan matatapos ang lahat. Pero ngayong gabi, kailangan kong humarap sa mga taong maniniwalang tunay akong asawa ng isang lalaking halos hindi ko kilala.Tahimik akong nakaupo sa tabi ni Damian sa loob ng sasakyan. Sa labas ng bintana, unti-unting napalitan ng matataas na gusali ang mga ilaw ng mga tindahan. Nakapatong ang mga kamay ko sa kandungan ko habang paulit-ulit kong binabasa sa isip ang mga sinabi niya tungkol sa kanilang pamilya.“Stop fidgeting,” sabi ni Damian, hindi inaalis ang tingin sa tablet na hawak niya.Napahinto ang mga daliri ko sa paglalaro sa laylayan ng damit ko. “Pasensya na po,” sagot ko, pilit na pinapakalma ang sarili.Ibinaba niya ang tablet at tuluyang humarap sa akin. “
Chapter 2: Ang Bahay ng Isang BilyonaryoAva SinclairEksaktong alas-nuwebe ng umaga nang huminto ang itim na sasakyan sa harap ng maliit kong apartment. Hawak ko ang dalawang maleta habang nakatingin sa gusaling ilang taon ko nang tinutuluyan. Hindi ko alam kung kailan ako muling makakabalik dito, pero alam kong hindi na magiging pareho ang buhay ko pagkatapos ng araw na ito.“Ava, sigurado ka bang gusto mong gawin ito?” tanong ni Ryan Torres sa kabilang linya, nag-aalalang pakinggan ang boses niya.Si Ryan ang matalik kong kaibigan mula pa noong nag-aaral ako ng nursing. Siya rin ang isa sa iilang taong nakakaalam ng totoong kalagayan ni Mama. Kagabi, sinabi ko sa kanya ang tungkol sa alok ni Damian Knight. Halos hindi siya nakapagsalita nang marinig niya ang halaga ng perang kapalit ng kasal.“Wala na akong ibang pagpipilian, Ryan,” sagot ko, pinipilit na huwag manginig ang boses ko. “Kailangan ni Mama ang operasyon. Hindi ko kayang panoorin siyang unti-unting nanghihina dahil lang







