Five:

Para akong mabibingi matapos kong makinig sa mahabang sermon sa akin ni Mama tungkol na naman sa mga balitang kumakalat sa social media. Na kung kani-kanino na lang daw sumasabit ang pangalan ko.

Wala akong nagawa kundi ang tapusin ang mahaba nitong sermon bago ako umakyat at nagpasyang maligo na muna bago bumalik ng sarili kong bahay.

Nagbabad ako sa bathtub. At habang nagbababad ako ay nakatingin ako sa balitang naging dahilan para sermonan ako ni mama ng pagkahaba-haba.

Ngunit ang balitang iyon ay naging maganda ang feedback sa latest na damit na bagong launch ng kompanya.

Napangiti ako. Dahil iyon ang trinabaho ni Aliah kanina. Hindi nga nito iyon tinanggal kundi binago lang niya ng caption. At naging patok iyon sa publiko kaya naging marami na ang nag order ng naturang damit na suot ng bagong model nila.

“Hmmm, she really did a great job.” naibulong ko.

At habang abala ako sa pagbabasa ng mga comment ng balitang iyon ay nakatanggap pa nga ako ng tawag mula kay Lucy na muntik ko pang nabitawan ang cellphone ko.

Agad kung sinagot ang tawag nito.

“Very well, you did a great job. Wala bang 12 hours pero naabot na natin ang kota na kailangan natin.” siya na ang unang nagsalita. “I will double your bonus this month.” dagdag pa niya.

“I really deserve that.” sagot naman nito. “Ang napag usapan lang natin ay ang ayusin ko ang scandal sa larawang kumalat sa social media. At nagkamit pa natin ang kota sa sales natin. Kaya dapat lang iyan sa akin.” naringgan ko pa ang tila nanunuyang tono ng boses niya.

Kunot ang noo dahil doon na para bang may iba siyang gustong puntuhin.

“Pero hindi kasali doon ang pag aalaga ko ng anak mo sa labas. At ngayon ay nandito siya para ipaalaga mo sa akin.”

“Huh! Anong anak sa labas ang sinasabi mo?” talagang nagulat ako sa sinabi niya.

At saan naman niya nakuha ang bagaya na iyon na may anak ako sa labas?

“Ah! At gusto mo pang itanggi? Nandito ang anak mo sa bahay at kanina pa sayo naghihintay.” taas pa ang boses niya na sagot sa akin.

“Hey! Lucy, huwag mo akong akusahan na may anak ako sa labas. Maari kitang kasuhan sa pag aakusa mo sa akin ng walang katotohanan.” balik sumbat niya dito.

“Hindi kita inaakusahan. Sinasabi ko lang ang totoo. At hindi ko naman ako magsasalita kung wala akong katibayan. Nandito ang bata at kanina pa nga naghihintay sayo. At paanong hindi mo anak sa labas ang batang ito? Sa bata na tin mismo nanggaling na ikaw ang kanyang ama.”

“Sandali nga, Lucy. Ganyan ka na ba talaga magtanim ng galit sa akin at inaakusan mo akong may anak sa labas? At paano ako magkakaroon ng anak sa labas kung halos araw-araw tayong magkasama? Paano akong gagawa ng bata ng bata ng hindi mo malalaman?” may inis na tanong ko sa kanya. “Now you are provoking me like this, huh.”

“Do you think I am just provoking you?” balik tanong niya sa akin.

“Aren’t you just mad at me for messing up your blind date? That Mr. Johnson isn’t good enough for you anyway.”

“Can you stop being childish? Ikaw ang nagsimula ng lahat ng ito tapos, sasabihin mong sira ang motor mo kahit hindi naman. Tapos paglilinisin mo ako ng mga scandals mo. At ngayon ipapaalaga mo sa akin ang anak mo na bigla na lang sumulpot sa harap ko at tatawagin pa akong mama niya.” may inis sa boses na panunumbat talaga nito.

“Aha! So, ikaw pala ang may anak sa kanya. Tinawag ka niyang mama tapos ngayon ay ipapasa mo sa akin ang responsibilidad. At sandali nga, kailan ka pa nagkaroon ng anak ng hindi ko nalalaman?” may panunumbat na rin na tanong ko sa kanya.

“Ugh. Huwag mong baliktarin ang usapan.” may taas ang tono na sabi niya sa akin.

“Hindi ko binabaliktad ang usapan. Ikaw na rin ang nagsabi. Saka teka nga, ilang taon na ba ang batang sinasabi mo?” tanong ko na naman sa kanya.

“Hmmm, six years old.”

“Six years old?”

“Yup.”

“Six years old?” pang uulit ko na naman. Nagpakawala ng malalim na paghinga bago ako muling nagsalita. “Narinig mo ba ang sinabi mo. Anim na taon na ang bata. Mas matanda lang ako ng  tatlong taon sayo. Anong tingin mo sa akin? Nagkaroon ako ng anak sa edad kong labing siyam? At saka ng mga panahong iyon ay nag aaral pa lang tayo at lagi tayong magkasama.” sumbat ko na naman dito.

“How would I know that? Baka talagang mapaglaro ka lang noon.”

“Lucy, naririnig mo ba ang sinasabi mo? Sinabi mo na tinawag ka niyang mama, ibig sabihin anak natin siya. So, paano ka nagbuntis? Ilang taon ka noon kung labing siyam lang ako noon?” tanong ko sa kanya.

Dahil sa paikot ikot na lang ang naging usapan namin tungkol sa batang sinasabi nito ay umahon na nga ako sa bathtub. Hindi na lang ako basta magbabad sa tubig dahil kailangan kong patunayan na nagkakamali ito ng pag aakusa sa akin.

Kailangan kong umuwi at makita kung totoo ang batang sinasabi nitong anak ko.

…..

Hindi agad ako nakapagsalita dahil sa mga sinabi niya.

Ilang taon ba ako noon ng labing siyam na siya?

Naalala ko tuloy ang araw na nanirahan ako sa bahay nila dahil nasa parehong mahabang business trip sina mama at papa ng mga panahong iyon.

Nasa huling baitang na ako ng high school noong mga panahong iyon. At hindi na maaaring sumama ako sa mga magulang ko kung saan sila nagpunta dahil pag-graduate na nga ako noong mga panahong iyon. At si Magnus na labing siyam ay nasa ikalawang taon na sa kolehiyo. At si Magnus mismo ang naghahatid sa akin noon sa paaralan bago naman siya pumasok sa kanilang unibersidad.

Napasimangot ako. Hindi maipagkakaila na palagi nga kaming magkasama noon dahil magkatapat lang naman ang universidad nila sa school kung saan ako pumapasok.

Pero hindi ibig sabihin nun na sa tuwing nasa loob siya ng campus nila ay hindi siya nagloloko. At posible din talaga na magkaroon ito ng anak sa kung sinumang babaeng nagalaw nito.

At ang isipin iyon ay nagkaramdam na naman ako ng inis sa kanya na pilit niyang itinatanggi kahit na sukal na sukal na ito sa katotohanang posible ang mga hinala ko.