Chapter 2 ( Secret Relationship)

Naglakad ang dalawa papasok ng building at gaya ng nakasanayan, nauuna si Nathaniel habang nakasunod naman si Althea sa kanya, iyon ang naging simula ng arrangement nila. **CEO and secretary during the day, **Lovers when they're alone.

Sa Montenegro Holdings, walang nagbago. Si Nathaniel pa rin ang intimidating CEO na kinatatakutan ng halos lahat ng empleyado.

Si Althea naman ang cheerful secretary na somehow ay nakakasurvive sa impossible schedule ng boss niya.

Pero kapag nakasara na ang p***o ng opisina? Everything was different.

During meetings, nakaupo si Althea sa tabi ni Alex habang kunwari ay busy sa pagsusulat ng notes. Si Nathaniel naman ay nasa head of the table, seryosong nakikinig sa reports ng department heads.

Hanggang sa magtagpo ang mga mata nila, walang nag iwas, isa, dalawa, tatlong segundo. Bahagyang magtataas ng kilay si Nathaniel, si Althea naman ay pipigilan ang sarili na ngumiti bago muling yumuko sa notebook niya.

Minsan, habang nasa kalagitnaan ang meeting, biglang magv-vibrate ang phone ni Althea.

Stop it. A text from Nathaniel.

Napatingin si Althea sa kabilang dulo ng table, nakatutok parin ang mata noi Nathaniel sa presentation.

Mabilis siyang nag-type, What?

Ilang segundo lang, nag reply, You're distracting me.

Napakagat-labi si Althea para hindi matawa, I'm just sitting here quitely.

Exactly, your beautiful face alone can distract me.

Agad ibinaba ni Althea ang kanyang phone.

Napansin ni Alex ang ngiti niya, “Everything okay?”

“Yes.”

“Why are you smiling?”

“Nothing.”

Tumingin si Alex sa kanya nang may pagdududa, “Okay.”

Mabilis na binaling ni Althea ang tingin sa notebook niya.

Naging favorite place din nila ang elevator. Hindi dahil tahimik iyon, kundi dahil iyon ang isa sa iilang lugar kung saan maaari nilang kalimutan na kailangan nilang magpanggap.

Isang hapon, sabay silang pumasok sa elevator, pagkasara ng p***o, pinindot ni Nathaniel ang button para sa executive floor, tahimik silang pareho.

Then Althea suddenly felt something brush against her hand, napatingin siya.

Dahan-dahang hinanap ni Nathaniel ang kamay niya at pinag-intertwine ang kanilang mga daliri.

Napatingin siya rito, “Someone might see.”

“Nobody’s here.”

“Baka biglang may pumasok.”

“Wala yan.”

“You're very confident.”

“I usually am.”

Napangiti si Althea, “Oo nga naman.”

“Careful.”

“Or what?”

Tumingin sa kanya si Nathaniel, “Do you really want to find out?”

Biglang uminit ang pisngi ni Althea, bago pa siya makasagot, tumigil ang elevator at bumukas ang p***o, agad nilang binitawan ang kamay ng isa't isa.

Naunang lumabas si Nathaniel, balik na naman ang malamig nitong expression.

Sumunod si Althea habang pinipigilan ang ngiti.

Paglabas nila sa hallway, parang walang nangyari, they were CEO and secretary again.

Minsan naman, kapag silang dalawa lang sa office, hindi na rin napipigilan ni Nathaniel ang sarili niya.

Lumapit si Althea sa desk nito habang hawak ang ilang documents, “Sir, these need your signature.”

Kinuha ni Nathaniel ang papers, “Leave them there.”

Tumango si Althea at tumalikod.

“Althea.”

Huminto siya, “Yes?”

“Come here.”

Kumunot ang noo niya pero bumalik pa rin, “What?”

Sa halip na sumagot, hinila siya ni Nathaniel palapit at ninakawan ng isang mabilis na halik.

Agad siyang napaatras at napatingin sa nakasarang p***o, “Baliw ka ba? Someone could come in!”

“The door is locked.”

“It isn’t, ako ang huling pumasok.”

“Palagi kang takot, and yet you're still here.”

Umirap si Althea, “Because you're my boss.”

“No,” tumingin si Nathaniel sa kanya, “because you want to be.”

At wala siyang naisagot.

Mas naging madalas din ang secret messages nila, minsan sweet, minsan nakakaasar, minsan walang kwenta.

Did you eat lunch? Althea texted him, nasa desk niya ito habang si Nathaniel nasa opisina niya naman.

Yes. He replied

What did you eat?

Food.

Napanganga si Althea at lumingonsa saradong pintuan ng opisina, Very informative, sir.

You asked what I ate, obviously it’s food, should I eat your reports then?”

You're impossible.

Why are you texting me? You can just come here and ask me personally.

Not gonna happen boss. she replied with a silly emoji.

Do you want me to come instead?

Natigilan si Althea. Baliw ka ba?

I missed you.

Kanina lang tayo huling nagkita Mr. Montenegro. She smiles and glances at the closed doors again.

Kahit ilang linggo na silang ganito, iba pa rin ang epekto kapag diretsahang nagsasabi si Nathaniel ng mga sweet words sa kanya, napahawak siya sa dibdib at napakagat labi nalang sa kilig.

Kapag nasa bahay sila, wala na silang kailangang itago, no employees, no board members, no rules, no CEO and secretary, they could simply be Nathaniel and Althea.

Nagluluto sila ng magkasama, nagtatalo kung anong movie ang papanoorin, nagtutuksuhan. Minsan, inaabot sila ng madaling-araw kakakwentuhan. Unti-unting nakilala ni Althea ang lalaking nasa likod ng intimidating CEO.

Ikinuwento ni Nathaniel ang tungkol sa childhood niya, ang pressure ng pagiging Montenegro, at sa bigat ng responsibilidad na matagal na niyang pasan, samantala si Althea naman ay nagkuwento tungkol sa buhay niya sa probinsya, sa mga pangarap niya, at sa takot niyang hindi niya kailanman makuha ang buhay na gusto niya. May mga gabing simpleng magkatabi lang silang nakahiga, magkahawak ang kamay hanggang makatulog at may mga gabing nauuwi ang mga stolen kisses nila sa mas malalim na intimacy.

They were falling in love, slowly, quietly, genuinely, without either of them knowing exactly when it happened.

Their routine became simple, CEO and secretary during the day, lovers at night.

Stolen glances across conference rooms, secret texts habang nasa meetings, holding hands inside empty elevators, stolen kisses kapag silang dalawa lang at mga gabing sila lamang ang magkasama, malayo sa ingay ng mundo.

Every morning, babalik sila sa Montenegro Holdings at magpapanggap na walang nangyari, pero minsan, kapag pumapasok si Althea sa office ni Nathaniel dala ang morning coffee nito, magtatagpo ang kanilang mga mata, palaging may maliit na ngiti, at mabibilis na halik. Isang sekretong silang dalawa lang ang nakakaalam.

Nathaniel had spent years believing that emotions were weaknesses, that love made people vulnerable, that depending on someone meant giving them the power to hurt you. Pero habang tumatagal, unti-unti niyang nakakalimutan ang lahat ng rules na ginawa niya para protektahan ang sarili niya.

Dahil mula nang dumating si Althea sa buhay niya, isa isa nang bumagsak ang mga pader na itinayo niya sa paligid niya.