로그인Nagising si Nathaniel kinabukasan na mabigat ang ulo, bahagya siyang napangiwi habang idinilat ang mga mata, “Babe…” automatic niyang hinanap ang babaeng laging nasa tabi niya tuwing umaga, iniunat niya ang kamay sa kabilang side ng kama. Empty, napakunot-noo siya, “Baby?” Umupo siya at muling tumingin sa paligid, wala ito.
Maybe she was in the kitchen, maybe she was making coffee. “Babe?” Tumayo siya at agad na lumabas ng bedroom. “Baby?” Tahimik, walang sumagot. Pumunta siya sa kitchen, walang tao, walang tunog ng kawali, walang amoy ng kape, wala ang boses na palaging bumabati sa kanya ng, Good morning, boss. Napakunot ang noo niya, something felt wrong. Bumalik siya sa bedroom at binuksan ang cabinet ni Althea, nanigas siya, wala na ang mga damit nito, wala na ang mga bag, wala na ang mga sapatos, even the small things she usually left everywhere were gone. “No…” Mabilis niyang kinuha ang phone niya. Tinawagan niya si Althea, one ring, two, three. Then, The number you have dialed cannot be reached. “Come on…” muli niyang tinawagan, same result, “Pick up,” another call, nothing, “Althea, pick up the fucking phone.” wala pa rin. Nagsimula siyang manginig, hindi niya alam kung bakit, he had never been afraid of losing anyone, but this? This terrifies him. Umupo siya sa gilid ng kama habang hawak pa rin ang phone, “Why?” tumulo ang unang luha. Napatingin siya sa kamay niya na parang hindi makapaniwala, he is crying. Nathaniel Montenegro is crying, for the first time in his life. “Please…” pinunasan niya ang mukha niya pero patuloy lamang ang pag-agos ng luha, “come back,” muli niyang tinawagan si Althea, “Please, Althea.” huminga siya nang malalim, nanginginig ang boses, “If I did something wrong, I'll fix it,” another call,“ just come back.” Humiga siya sa kama kung saan sila huling magkasama, hinawakan niya ang unan ni Althea, nandoon pa rin ang faint scent ng perfume nito at doon tuluyang bumigay ang isang lalaking buong buhay na pinaniwala ang sarili na hindi niya kailangan ang kahit sino, “I love you.” Napapikit siya, “please don't leave me.” Hindi siya pumasok sa Montenegro Holdings nang araw na iyon, neither did he the next day, he never took leave of absences, not when he is sick, not when he is tired, not even on his birthday. Sa loob ng condo, nanatili si Nathaniel, isang bote, dalawa, tatlo, halos di na niya mabilang. Nakaupo siya sa sahig habang hawak ang isang baso ng whiskey, may mga luha pa rin sa kanyang mga mata, bawat sulok ng condo ay nagpapaalala kay Althea. Ang mug nito, ang maliit na hair tie sa sofa, ang sticky notes nito sa refrigerator, even the ridiculous little cushion she bought because she said his condo looked “too depressing.” He stared at it, then laughed bitterly, “She left.” Isang malungkot na tawa, “she fucking left.” Then the door opened, napatingin siya. Pumasok si Victoria Montenegro, agad niyang napansin ang kalagayan ng anak. “Come with me, Nathaniel.” Hindi siya sumagot. Lumapit si Victoria, “You haven't been answering my calls.” “Where is she?” Tahimik si Victoria. Napatingin sa kanya si Nathaniel, “Where is Althea?” “She left.” “I know.” Tumayo siya, “why?” Victoria sighed, “She took five million pesos.” Natigilan si Nathaniel, “What did you say?” “Althea left with five million.” Parang may sumabog sa loob niya, “What did you say to her?” Victoria remained calm, “I simply tested her.” “You what?” “I gave her a choice.” Napahigpit ang panga ni Nathaniel, “What choice?” “You,” she paused, “rr five million.” Nanlaki ang mata ni Nathaniel, “And she accepted the money.” Tahimik. “That's why she's gone.” Nathaniel stared at his mother, “No.” “She chose the money, Nathaniel.” “No.” “She could have stayed.” “Stop.” “But she didn't.” “Stop!” malakas niyang hinampas ang mesa, tumulo muli ang luha sa kanyang mga mata, “She will never do that.” Victoria's expression remained cold, “You were blinded by love.” “She loved me.” “Apparently, not enough.” Napapikit si Nathaniel, naalala niya ang mga gabing magkasama sila, ang mga ngiti ni Althea, ang mga pangakong walang ibang makakaalam, the way she used to hold his hand, the way she said she loved him. And now, Five million, just five million, “I gave her everything,” his voice broke, “I trusted her.” Victoria walked closer, “Some people love what you can give them, not who you are.” Tahimik si Nathaniel, unti-unting nagbago ang expression niya. The pain remained, but something colder slowly replaced it, ang lambot sa kanyang mga mata ay nawala, ang mga luha ay pinunasan niya. He looked at his mother, then toward the empty bedroom, “Five million…” mahina siyang tumawa, “so that's all I was worth to her?” Victoria said nothing. Nathaniel picked up his glass, he drank and drank again until there was nothing left but bitterness. The next morning, Nathaniel Montenegro walked into Montenegro Holdings, the entire executive floor fell silent, wala nang ngiti, no warmth, walang Althea na nakasunod sa kanya, only the cold, ruthless CEO they had known before. “Where is the report?” His voice was sharp. “On your desk, sir.” “Why isn't it finished?” “Sir, we—” “Do it again.” “Yes, sir.” No one dared argue, no one dared joke, no one dared even breathe too loudly around him. Nathaniel had returned but this time, he was worse, mas malamig, mas ruthless, mas intimidating. He buried himself in work, meetings, contracts, business trips, deals. Anything that could keep his mind occupied and when someone mentioned relationships? He shut them down immediately, he never dated, never allowed anyone close, years passed, women came and went, but none of them ever reached the walls he had built around himself. Because somewhere deep inside Nathaniel Montenegro was a wound that never healed, a wound named Althea Reyes. He convinced himself that love was a lie, that trust was weakness, that everyone eventually leaves when something better comes along and so he made a promise to himself. Never again. Never would he love someone enough to give them the power to destroy him, his heart had once belonged to Althea, she had taken it with her when she left and whatever remained was filled with anger. For years, Nathaniel Montenegro remained exactly what he had been before her, cold, ruthless, untouchable. The CEO everyone feared, the man who never smiled, the man who never loved again. Because he believed that the woman he loved had chosen five million pesos over him.Matapos niyang iwan si Nathaniel, nagpunta si Althea abroad para magsimula ng bagong buhay. Malayo sa lahat ng sakit, alaala, at sa lalaking pinakamamahal niya. Doon niya isinilang ang anak nila ni Nathaniel na si Eliana Isabelle.Hindi naging madali ang buhay bilang isang single mother. Kailangan niyang magtrabaho habang inaalagaan ang maliit niyang anak. Pero para kay Althea, sapat nang dahilan si Eliana para kayanin niya ang lahat.Ilang buwan matapos nilang manirahan abroad, nag-apply si Althea sa isa sa mga luxury hotels ng Castillano Empire. Hindi niya alam na ang kumpanyang iyon ay pagmamay-ari ng isa sa pinakamayayamang pamilya sa industriya ng hotels at resorts, parehong local at international.At doon niya nakilala si Noah Castillano.Si Noah ang nag-iisang tagapagmana ng Castillano Empire, pero hindi siya katulad ng ibang heirs na nakasanayan ni Althea. Despite being born into wealth, napaka-down-to-earth nito. Simple, approachable, at hindi mayabang. Kung si Nathaniel ay c
Nagising si Nathaniel kinabukasan na mabigat ang ulo, bahagya siyang napangiwi habang idinilat ang mga mata, “Babe…” automatic niyang hinanap ang babaeng laging nasa tabi niya tuwing umaga, iniunat niya ang kamay sa kabilang side ng kama. Empty, napakunot-noo siya, “Baby?” Umupo siya at muling tumingin sa paligid, wala ito.Maybe she was in the kitchen, maybe she was making coffee. “Babe?” Tumayo siya at agad na lumabas ng bedroom. “Baby?” Tahimik, walang sumagot. Pumunta siya sa kitchen, walang tao, walang tunog ng kawali, walang amoy ng kape, wala ang boses na palaging bumabati sa kanya ng, Good morning, boss. Napakunot ang noo niya, something felt wrong.Bumalik siya sa bedroom at binuksan ang cabinet ni Althea, nanigas siya, wala na ang mga damit nito, wala na ang mga bag, wala na ang mga sapatos, even the small things she usually left everywhere were gone.“No…” Mabilis niyang kinuha ang phone niya. Tinawagan niya si Althea, one ring, two, three. Then, The number you have dialed
A month later, napansin ni Althea na delayed na naman ang period niya, at first, she didn't think much of it, stress, overtime, late-night work, marami siyang dahilan para isipin na baka iyon lang ang dahilan ng delay. Pero habang lumilipas ang mga araw, hindi mawala sa isip niya ang isang possibility, What if…?Day off niya nang araw na iyon, kaya nagdesisyon siyang magpa-check up, mag-isa siyang pumunta sa hospital, nervously waiting for the results to come out.“Congratulations, Miss Reyes,” masayang bati ng doctor.Napakurap siya, “Congratulations?”Ngumiti ang doctor, “You're pregnant.”Parang biglang tumigil ang mundo niya. Pregnan? She is pregnant? We’re having a baby? Nanggigilid ang luhang sambit niya sa sarili. Unti-unting napunta ang kamay niya sa tiyan niya, “I'm… pregnant?”“Yes.”Napangiti siya nang malapad, “I'm pregnant,” hindi niya napigilan ang pagtawa nang mahina, kasabay ng pag-iyak ng ilang luha hindi niya alam kung matatawa ba siya o iiyak.Paglabas niya ng hospi
Naglakad ang dalawa papasok ng building at gaya ng nakasanayan, nauuna si Nathaniel habang nakasunod naman si Althea sa kanya, iyon ang naging simula ng arrangement nila. **CEO and secretary during the day, **Lovers when they're alone.Sa Montenegro Holdings, walang nagbago. Si Nathaniel pa rin ang intimidating CEO na kinatatakutan ng halos lahat ng empleyado.Si Althea naman ang cheerful secretary na somehow ay nakakasurvive sa impossible schedule ng boss niya.Pero kapag nakasara na ang pinto ng opisina? Everything was different.During meetings, nakaupo si Althea sa tabi ni Alex habang kunwari ay busy sa pagsusulat ng notes. Si Nathaniel naman ay nasa head of the table, seryosong nakikinig sa reports ng department heads.Hanggang sa magtagpo ang mga mata nila, walang nag iwas, isa, dalawa, tatlong segundo. Bahagyang magtataas ng kilay si Nathaniel, si Althea naman ay pipigilan ang sarili na ngumiti bago muling yumuko sa notebook niya.Minsan, habang nasa kalagitnaan ang meeting, bi
Two months ago, desperada lang siyang makahanap ng trabaho para sa bills, hindi niya inexpect na matatanggap siya sa Montenegro Holdings para maging personal secretary ng CEO, nung una ay malamig ang pakikitungo sa kanya ng boss niya, pero hindi sumuko si Althea, nagpakatotoo siya sa harap ni Nathaniel, maybe that’s why he learned how to smile.Lumipas ang mga araw, nasasanay na si Nathaniel kay Althea, sa pagiging maingay niya, the way she speaks her mind, nasanay na din siyang laging nakasali sa schedule niya ang meal hours, napapangiti na din siya sa mga simpleng bagay na ginagawa ni Althea.He fell for her without even knowing it.That night, may dinner meeting si Nathaniel sa isang luxury hotel kasama ang ilang investors at business partners. Habang kumakain, muling napunta ang usapan sa marriage alliances.“You should consider it, Nathaniel. A marriage between two powerful families could strengthen Montenegro Holdings,” ani Mr. Castro, isa sa mga business partner nito.Nathaniel
Marahang inihiga ni Nathaniel si Althea sa kama. Pagtalikod niya, biglang hinawakan ni Althea ang kamay niya."Please, don’t go."Yumuko si Nathaniel at inilapit ang mukha niya sa noo ni Althea, "Don’t do this to me Althea." bulong niya saka niya iniwan ito at naghilamos sa banyo. When he went back he saw Althea struggling against the drug. Pilit niyang tinatanggal ang kanyang suot.Napalunok si Nathaniel. May kung ano sa loob niyang gustong kumawala. Sinusubukan niyang dumistansya, pero halos imposible nang pigilan ang pakiramdam na iyon."Fuck!" napamura siya. Dahan-dahan siyang lumapit sa kama, "Althea." nakatitig siya sa nahihirapan nitong mukha. Tumaas ang ulo nito at dumampi ang labi nito sa labi ni Nathaniel. He swallowed again, then he gently pinned her down to the bed, "Did you know what you’re doing?""Please help me, it’s killing me, I need you. Please," halos pabulong niyang pagmamakaawa."Althea if you keep this up, I won't be able to control myself."Muli siyang hinil







