Kabanata 2

Kabanata 2

Hindi sanay si Athena mag-drive nang malayo.

Busy siya sa medical studies niya noon, at dalawang buwan pa lang mula nang makuha niya ang lisensya. Kaya kahit marunong na, may kaunting hesitasyon pa rin kapag mag-isa siyang nasa kalsada, lalo na sa Maynila na sobrang haba ng traffic.

Paglabas niya ng hospital entrance, hapon na at papalubog na ang araw. Mainit pa rin ang hangin, pero may kasamang malamig na simoy ng hangin na nagpapalipad sa laylayan ng light pink niyang dress.

Hinawakan niya agad iyon pababa para hindi masyadong maangat, habang iniisip kung magta-taxi na lang siya pauwi.

Kakaangat pa lang ng kamay niya para sumenyas ng taxi, may isang itim na kotse ang huminto sa harap niya.

Napatingin siya. Saglit siyang natigilan. 

Bumukas ang bintana ng front passenger side, at sumilip si Finn Delgado. May ngiti pa sa labi.

“Madam, sakay na po kayo,” sabi niya.

Napakurap si Athena. Sandaling hindi siya nakapagsalita. Parang iniisip kung tama ba ang narinig niya.

Madam?

Bago pa siya makapagsalita, bumaba nang bahagya ang rear window.

Doon niya nakita si Wade Hollander.

Sharp ang profile nito—matangos na ilong, defined jawline, at malamig na expression na parang laging may iniisip na mas importante kaysa sa paligid niya. Saglit lang siyang tumingin sa direksyon niya.

Nagtagpo ang mga mata nila.

At sa isang iglap, parang may humigpit sa dibdib ni Athena.

Agad niyang iniwas ang tingin. Bahagyang yumuko siya, parang biglang naging interesting ang sidewalk sa harap niya.

He recognized her?

O hindi?

Hindi niya alam kung bakit biglang gumulo ang isip niya.

“Madam,” ulit ni Finn, mas polite na ngayon, “pinapatawag po kayo ni Mr. Hollander. Sabay na po kayo pabalik sa bahay ni Don Juan.”

Nanatiling tahimik si Athena.

May leg injury si Wade, kaya hindi ito bumaba. Si Finn na mismo ang lumabas at binuksan ang back door ng sasakyan para sa kaniya.

Hindi na rin siya binigyan ng chance mag-isip nang matagal.

At sa totoo lang, naiintindihan niya agad.

It was Don Juan Hollander.

Siguradong tumawag na naman ito, at kung ano man ang sinabi nito, iyon ang dahilan kung bakit siya nandito ngayon.

“Thank you,” mahinang sabi niya. Sumakay siya agad.

Pagpasok niya sa loob, agad niyang naamoy ang halo ng hospital disinfectant at bagong hangin sa sasakyan. Pero mas nangingibabaw ang sterile scent na dala niya mula sa ospital, at ang faint na amoy ng gamot mula kay Wade.

Hindi maganda sa ilong.

Agad namang nag-adjust si Wade.

“Air purifier,” utos niya kay Finn, malamig ang boses.

“Noted, Sir.”

Sumunod agad si Finn, at unti-unting luminis ang hangin sa loob.

Napahawak si Athena sa laylayan ng dress niya. Hindi niya alam kung bakit, pero biglang naging aware siya sa presensya nito sa loob ng sasakyan.

Tumingin siya sa labas ng bintana, sinusubukang huwag mag-isip nang sobra.

Akala niya magiging tahimik lang sila hanggang sa makarating sa Hollander Estate.

Pero biglang nagsalita si Wade, mababa at diretso, galing sa tabi niya.

“Didn’t you drive to the hospital?”

Nagulat si Athena dahil hindi niya inasahan na si Wade pa ang unang magsasalita.

Sandali siyang tumingin sa bintana bago sumagot, “My driving skills aren’t that good, so… hindi pa ako ganoon ka-confident mag-drive mag-isa.”

Pagkasabi niya noon, hindi man lang nagsalita si Wade.

Nakakailang na katahimikan ang bumalot sa kanila sa loob ng kotse.

Hindi napigilan ni Athena ang sarili na kalikutin ang palad niya gamit ang kuko, parang doon niya nilalabas ang awkwardness. Mas malala pa ito kaysa kanina sa clinic habang inaasikaso niya ang sugat nito.

Biglang nag-ring ang phone niya.

Si Elaine Vasquez.

Best friend niya mula high school. Isa sa iilang taong alam ang buong setup ng kasal nila.

Napahinga siya nang malalim. “Hello,” sagot niya agad.

“Honey!” bungad ni Elaine, malakas ang boses kahit walang loudspeaker. “Nakita ko sa news, bumalik na sa Pilipinas ‘yung asawa mo.”

Sandaling napatingin si Athena kay Wade sa gilid niya. “Hmm,” mahinang sagot niya.

“Girl,” tuloy ni Elaine, halatang natutuwa pa, “may chismis na na-accident daw siya? My God. Karma ba ‘to? ‘Yung lalaking iniwan ka after marriage tapos nag-abroad lang? Deserved niya ‘yan, sorry not sorry.”

Napasinghap si Athena.

At mas malala pa roon, masyadong malinaw ang boses ni Elaine sa loob ng sasakyan. Kahit hindi naka-loudspeaker, siguradong narinig iyon ni Wade.

Napahawak si Athena sa phone, agad pinipigilan ang tawa at panic sabay. “Elaine…”

“Wait, wait,” tuloy pa rin si Elaine, walang filter. “Kung hindi ka appreciated, kumuha ka ng mas batang lalaki! Mga lima! Para mainis siya!”

“Elaine—”

“Mas masarap ang mga batang—”

Mabilis na pinutol ni Athena ang sasabihin ng kaibigan. Halos mapatid pa ang boses niya sa kaba.

“Sorry, I have to go. Bye.”

End call.

Sandaling katahimikan ulit.

Pag-angat niya ng tingin, nagtagpo ang mata nila ni Wade.

Madilim ang tingin nito. Parang may iniisip na malalim na hindi niya maabot.

Ramdam ni Athena na uminit ang mukha niya.

Narinig niya lahat.

Bubuka pa lang sana ang bibig niya para mag-explain o mag-sorry, pero nauna si Wade.

“Sorry,” sabi nito, diretso ang boses, “the group will be focusing more on the domestic market from now on.”

Natigilan si Athena.

Hindi niya agad nakuha ang ibig sabihin. Parang out of place ang sinabi, parang business update sa gitna ng nakakailang na katahimikan.

“Does that mean…” napahinto siya sandali, “you’ll be staying more in the Philippines?”

Hindi sumagot agad si Wade.

Hanggang sa huminto ang sasakyan.

“Mr. Hollander, Madam, we’ve arrived,” sabi ni Finn mula sa unahan.

Dumating na sila sa Hollander Estate.

Una siyang bumaba.

Sanay na si Athena sa lumang bahay ng mga Hollander kasi madalas siyang pumupunta roon sa nakalipas na dalawang taon, kahit hindi ganoon kalapit ang relasyon nila ni Wade. At the very least, twice a month, pumupunta siya kapag pinapatawag siya ni Don Juan.

Pinapasok ng Maybach ang courtyard at huminto.

Pagbaba ni Athena, naalala niya bigla ang injury ni Wade.

Hindi niya alam kung kaya nitong bumaba nang maayos.

Lumibot siya sa side ng sasakyan.

At tama nga siya—pagbukas ng pinto, lumabas si Wade, maayos pero halata pa rin ang stiff movement ng left leg niya.

Umangat ang kamay ni Athena para sana alalayan siya. Pero bago pa niya maabot, nahawakan na ng mainit at matibay na kamay ni Wade ang kanya.

Natigilan siya.

Parang nanigas ang buong katawan niya sa unexpected contact.

At sa susunod na hakbang, hinila siya ni Wade nang bahagya para maglakad silang magkasabay papasok sa courtyard.

“Thank you for your help, Mrs. Hollander,” mababa ang boses nito.

Napatingin si Athena sa kamay nilang magkahawak.

Bigla siyang napaiwas ng tingin, at bahagyang kumontra ang mga daliri niya.

“You’re welcome,” mahinang sagot niya.

Hindi nagtagal, nasa main hall na sila.

Nandoon na si Don Juan Hollander.

At pagkakita niya sa kanilang magkahawak-kamay, biglang lumawak ang ngiti niya, parang isang taong matagal nang naghihintay ng ganitong eksena.

Pero si Athena… unti-unti niyang inalis ang kamay niya mula kay Wade.

Sandaling sumulyap si Wade sa kanya. May kung anong bigat sa tingin niya.

“Mr. Hollander, I already have someone I like. This is just a marriage alliance. No feelings involved,” bulong ni Athena.

•••