Kabanata 5

Kabanata 5

“Dr. Athena, may sobrang gwapong lalaki na naghahanap sa ‘yo for checkup!”

Habang pauwi si Athena mula sa cafeteria papunta sa clinic, sinalubong siya ng ilang intern nurses. Halatang excited ang mga ito, sabay-sabay pang nagsasalita habang nakangiti.

“Ang gwapo, Doc! Parang artista!”

“Yeah, like… CEO vibes!”

Napakunot ang noo ni Athena.

Handsome guy?

Hindi pa siya nakakapag-react nang makarating siya sa tapat ng clinic. Doon niya agad nakita si Finn Delgado—nakatayo sa labas, halatang balisa.

Pagkakita sa kaniya, parang nakakita ng tagapagligtas si Finn.

“Madam!”

Mabilis itong lumapit.

Doon pa lang, na-gets na ni Athena kung sino ang tinutukoy ng mga nurses.

Nandito si Wade.

Hindi na nagpaligoy-ligoy si Finn. Dire-diretso ang paliwanag niya.

“This morning, pumunta ako sa Sapphire Garden para sunduin si Mr. Hollander. Pero for thirty minutes, walang sumasagot—calls, doorbell, wala.” Huminga siya nang malalim. “Eventually, lumabas din siya… pero by that time, mataas na ang lagnat niya. Halos hindi na siya makapagsalita.”

Bahagyang kumunot ang noo ni Athena.

“Kung hindi ko siguro siya kinulit nang kinulit… hindi ko alam kung ano na ang nangyari,” dagdag ni Finn, halatang nag-aalala pa rin.

Hindi na nagsalita si Athena.

Pero malinaw na sa kanya ang nangyari.

Infection.

Malamang nabasa ang sugat.

Diretso siyang pumasok sa clinic.

Nandoon si Wade, nakaupo sa parehong upuan kahapon. Sa harap niya, bukas ang gray na laptop… at tila nagtatrabaho pa rin. Kahit may lagnat.

Napatingin si Athena kay Finn.

Nagkibit-balikat lang ito. 

“I tried, Madam. He won’t listen.”

Lumapit si Athena sa desk niya, kumuha ng thermometer, at diretso itong iniabot kay Wade—pero bago niya ibigay, bahagya niyang tinakpan ang screen ng laptop gamit ang kamay niya.

“Temperature.”

Doon lang napatingin si Wade sa kanya.

Maputla ang mukha nito, pero may pamumula sa pisngi—halatang mataas ang lagnat. Medyo tuyo rin ang labi niya.

“Okay,” mahina niyang tugon.

Sandaling nagtagpo ang tingin nila.

Pero agad ding ibinalik ni Athena ang atensyon sa laptop.

Pagkatapos ay isinara ni Wade ang laptop. At hindi na ulit hinawakan.

Sa gilid, napanganga si Finn.

“Grabe…” isip niya. “Isang tingin lang ni Madam, mas effective pa kaysa lahat ng sinabi ko kanina.”

Makalipas ang anim na minuto, kinuha ni Athena ang thermometer.

Tiningnan niya ang reading.

Halos 39°C.

Biglang tumigas ang mukha niya.

‘Yung dati niyang maamo at kalmadong ekspresyon—nawala.

“Binasa mo ang sugat mo,” diretso niyang sabi.

Athena was usually very easygoing, but when she encountered a disobedient patient, her tone would unconsciously turn sharp.

Tahimik na tinitigan ni Athena si Wade.

Halos kalahating minuto silang nagkatitigan.

Madilim ang mga mata ng lalaki, mahirap basahin. Pero sa sandaling iyon, may kakaibang kapayakan sa tingin niya. Parang… inosente. O baka dahil sa lagnat.

Unang umiwas si Athena.

Ibinalik niya ang thermometer sa case nito, saka malamig na nagsalita—

“Same as yesterday. Pants off.”

Napabulunan si Finn. Halos mabilaukan.

“President Hollander, paki-change dressing muna po. I’ll step out,” mabilis niyang sabi, sabay talikod palabas ng clinic.

Ngayon, naka-dark suit si Wade. Tailored ang pantalon, eksaktong hulma sa mahahaba at matitibay niyang binti.

Kahapon, napunit na ang pantalon kaya walang issue na gupitin. Pero ngayon—maayos.

Hindi pwedeng sirain.

May maliit na kama sa gilid ng examination room.

Umupo roon si Wade.

Sumasabay ang sikat ng araw sa likod niya, tumatama sa balikat niya, nagbibigay ng layered na liwanag sa buong katawan niya. Dahan-dahan niyang ibinaba ang tingin, saka inilagay ang kamay sa waistband.

Paglingon ni Athena, tapos na.

Sinunod niya ang utos.

Sandaling natigilan si Athena.

Sanay siyang makakita ng katawan—doktor siya. Pero iba pa rin kapag ganito.

Well-defined ang muscles ng hita ni Wade, halatang inaalagaan. Malinis ang linya, may lakas ang dating.

Napapikit siya saglit. At hindi niya maintindihan kung bakit parang uminit ang pisngi niya. Pero agad din siyang bumalik sa trabaho.

Doon na niya nakita ang sugat.

Mas malala kaysa kahapon.

Namamaga. Namumula. At may nana na.

Halatang nabasa.

At hindi lang basta nabasa—parang ilang beses.

Biglang sumama ang timpla niya.

Isinuot niya ang medical mask, saka yumuko para simulan ang paglilinis.

“Kung ganito pa rin ‘to bukas,” diretso niyang sabi, hindi na nag-iingat sa tono, “magpa-check ka na sa ibang doctor. Hindi ko na ‘to responsibility.”

Pinaka-ayaw niya ay ang pasaway na pasyente.

Kahit pa si Wade Hollander.

Nanatiling tahimik si Wade.

Maingat niyang nilinis ang sugat gamit ang saline, tinanggal ang nana, saka nilagyan ng iodine—pa-ikot mula gitna palabas. Pagkatapos, binalutan niya ulit ng bagong gauze. Tinapon niya ang mga ginamit sa trash bin at tumayo.

Biglang umikot ang paningin niya.

Medyo matagal siyang nakayuko—pag-angat niya, nag-dilim sandali ang paningin.

Napapikit siya, bahagyang napa-sway.

Kumapit ang kamay niya sa mainit at matibay na bagay.

Nanigas siya.

Hita ni Wade.

Kasabay noon, may kamay na humawak sa balikat niya—steady, firm.

“Careful.”

Mabilis siyang natauhan. Agad niyang binawi ang kamay niya, napaatras.

“Sorry—” naputol ang boses niya.

Hindi niya ito tinignan.

Ramdam niya ang init sa tainga niya habang inaangat niya ang kurtina palabas.

“Don’t get it wet,” mabilis niyang sabi. “And you’ll need an IV later.”

Sa likod niya, may mahinang kaluskos—siguro nagbibihis na si Wade.

Kinuha niya ang thermos sa mesa at uminom, pero napaso siya.

“Ah—” napangiwi siya, agad ibinaba ang baso.

Mainit pa.

Napatingin siya sa palad niya.

Naalala niya, ganoon din kainit ang balat ni Wade kanina.

“Thank you, Dr. Athena.”

Bumukas ang kurtina.

Lumabas si Wade, mahinang paos ang boses.

Hindi sumagot si Athena. Hindi siya tumingin. Iniabot niya lang ang form.

“Infusion room. Dalhin mo ‘to.”

Bago umalis si Wade, sandali siyang huminto.

“I’m sorry.”

Naintindihan agad ni Athena kung para saan ang paghingi niya ng sorry.

Para sa hindi niya pagsunod kagabi. Sa pagbasa ng sugat.

“Thank you, Madam. I’ll take Mr. Hollander for the IV,” sabi ni Finn sa pinto.

“Okay,” tugon ni Athena.

Pagkaalis nila, biglang nagsilabasan ang mga nurse.

“Doc Athena! Grabe, ang gwapo!”

“Single ba siya?”

“Age niya? May record ba? Kung wala, I’ll ask for his F******k!”

Napailing si Athena. Hindi niya alam kung matatawa siya o maiinis.

Napatingin siya sa desk at nakita ang laptop.

Nakalimutan ni Wade.

Kinuha niya ang laptop at mabilis na lumabas.

•••

Hindi masyadong matao sa hospital.

Sa infusion room, maraming bakanteng kama.

Pero si Wade ay nakaupo lang sa metal chair sa hallway.

Ayaw niya ng kama.

Too many people. Too… unclean.

May IV na nakakabit sa braso niya. Nakapikit siya, nakasandal sa likod ng upuan. Mukhang tulog na.

Lumapit si Athena.

Nandoon si Finn.

“Madam.”

Iniabot niya ang laptop.

“Ay—oo nga pala,” sabi ni Finn. “Thank you, Madam.”

Bahagyang ngumiti si Athena. “Just call me Dr. Athena.”

“Yes, Madam—ah, Dr. Athena.”

Tumango si Finn.

“I’ll get his medicine.” Umalis siya agad.

Naiwan si Athena.

Umupo siya sa tabi ni Wade.

“Alagaan mo ‘yang sugat mo,” mahina niyang bulong. “Huwag mong basain ulit. Gets mo?”

Alam niyang hindi ito maririnig.

Tumayo siya.

Paalis na sana siya nang nag-vibrate ang phone niya.

Napahinto siya, inilabas ang telepono, at nang makita ang caller ID, bahagyang nagsara ang mga labi niya. Matapos itong mag-ring nang apat o limang segundo, saka lang niya tuluyang sinagot ang tawag.

“Yes, Dad?”

Tumikhim ang kaniyang ama sa kabilang linya bago sumagot. “Balita ko, bumalik na ng bansa si Mr. Wade Hollander.”

Hindi agad nakasagot si Athena. Alam niyang may kailangan na naman ang Daddy niya kaya ito tumawag.