The Destiny Played with us

เพื่อนพ่อขอจัดหนัก

นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น

ผู้​เขียน กาสะลอง

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว

…ปฐมบทของความมันส์…

เมื่อถึงเวลาต้องแยกย้ายกันขึ้นมายังห้องนอนที่อยู่บนชั้นสองของบ้านหลังใหญ่ ถึงเวลาที่อัยยาต้องอาบน้ำ

สาวน้อยถอดเสื้อผ้าพาดไว้กับราวแขวนสีเงินริมผนัง หลังจากหาถุงพลาสติกมาสวมมือทั้งสองข้างเพื่อไม่ให้บาดแผลโดนน้ำ จึงเป็นเหตุให้เกิดความทุลักทุเลเล็กน้อย บังเอิญมือข้างหนึ่งพลาดไปโดนถ้วยวางสบู่ใต้ฝักบัว

“ว้าย… ”

เพล้ง…

เสียงถ้วยเซรามิกแตกกระทบพื้นเสียงดังไปถึงห้องนอนของภูผา

“หนูอัยย์… ”

คนที่กำลังนั่งจิบเบียร์ดูทีวีอยู่อีกห้อง ผุดลุกขึ้นจากเตียงนอนในสภาพที่สวมเสื้อคลุมอาบน้ำ รีบออกมาเคาะประตูห้อง ร้องถามหญิงสาวด้วยความเป็นห่วง

“หนูอัยย์… เสียงอะไร… เกิดอะไรขึ้น… ”

ภูผาทั้งเคาะทั้งเรียก

“หนูซุ่มซ่ามค่ะคุณลุง กำลังจะอาบน้ำ บังเอิญทำที่วางสบู่ตกแตกค่ะ”

อัยยาบอกถึงที่มาของเสียงเมื่อครู่ เปิดประตูออกมาในสภาพนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวกระโจมอก

“โถ… แม่คุณ ก็มือเจ็บอย่างนี้… คงอาบน้ำไม่ถนัดสินะ… เอางี้ อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ ลุงคิดว่าคงต้องช่วยอาบน้ำให้หนูจะดีกว่า”

ภูผาใจรีบสรุป สายตาแทบไม่ละจากเรือนร่างสุดเย้ายวนของอัยยา หล่อนสวยมาก ผิวพรรณขาวผ่องทำเอาคนมองใจเต้นระส่ำ

“ห๊ะ… อะไรนะคะ”

จะอาบน้ำให้? อัยยาตกใจ นึกว่าตัวเองหูฝาด

“เดี๋ยวลุงอาบน้ำให้นะจ๊ะ… แผลที่มือสองข้างจะได้ไม่โดนน้ำ”

โดยไม่รอฟังคำตอบ…

ภูผาจูงมือสาวน้อยเข้ามาในห้องน้ำทั้งที่สีหน้าของหล่อนยังตะลึงกับคำพูดที่ได้ยิน

“ถอดผ้าขนหนูออก… ไม่ต้องอายลุงนะจ๊ะ… หนูหันหน้าเข้าหาผนัง หันหลังออกมาหาลุง… ”

ภูผาเอ่ยประโยคที่ทำเอาสาวน้อยตกใจเป็นครั้งที่สอง

“เอิ่มมม… จะดีหรือคะ… ”

อัยยาไม่คิดว่าลุงภูผาจะแก้ปัญหาด้วยวิธีนี้เพื่อให้หล่อนได้อาบน้ำ

  แม้จะรู้สึกตกใจ…

แต่ลึกๆ ในใจก็ยอมรับว่าตื่นเต้นและเขินอาย ความรู้สึกทั้งอยากทั้งกลัวระคนกันอยู่ในอารมณ์อย่างสับสนที่จะต้องเปลื้องผ้าอวดเรือนร่างเปล่าเปลือยต่อหน้าผู้ชายเป็นครั้งแรกในชีวิต

“ไม่ต้องอายนะจ๊ะ… ยกมือให้สูงเข้าไว้ เอามือเกาะราวแขวนผ้าไว้นะจ๊ะจะได้ไม่โดนน้ำ… ลุงเห็นแค่ข้างหลังเท่านั้น ไม่ต้องอายนะคะคนดี”

ภูผากล่าว แนะนำราวกับว่าอัยยาเป็นเด็ก ซึ่งหญิงสาวรู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองไม่ใช่เด็กเล็กๆ ที่เขาจะต้องอาบน้ำให้ เพราะทุกส่วนสัดสรีระสาวของหล่อนตอนนี้กำลังเติบใหญ่เต็มที่ วันนี้หล่อนก้าวข้ามคำว่า ‘เด็ก’ มาสู่ ‘สาวน้อย’ ที่อะไรๆ ไม่น้อยเหมือนอย่างคำเรียก

“ก็ได้ค่ะ… ”

ราวกับต้องมันต์สะกดของภูผา…

อัยยาตัดสินใจกระตุกปมผ้าขนหนูสีขาว ขัดกันไว้เพียงหลวมๆ ที่ร่องอกเบียดชิด เปลื้องออกมาแขวนไว้ที่ราวแขวน เผยให้เห็นผิวสาวขาวผ่องนวลเนียนลออตา เปล่งปลั่งไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง

‘โอ้ว… ’

ภูผาอุทานอยู่ในใจ หัวใจกระตุกวูบหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม หากแต่บางอย่างกลับแข็งตั้งเหยียดขยายเป็นลำยาวใหญ่ตุงแน่นอยู่ภายใต้เสื้อคลุมของเขา

“งั้น… เอ่อ… งั้นลุงไม่เกรงใจแล้วนะ… ”

ภูผาเงอะงะไปชั่วขณะ พยายามบอกกับตัวเองไม่ให้ตื่นเต้น เอื้อมหยิบสบู่เหลวเทใส่ฝ่ามือ มืออีกข้างคว้าฝักบัวสีเงินมาพรมน้ำลงบนแผ่นหลังเปล่าเปลือย

“อ๊ะ… ”

สาวน้อยสะดุ้งกับสายน้ำเย็นเยียบ ทว่าสิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกร้อนผ่าววูบวาบ ก็คือมือใหญ่ของลุงภูผาที่ไล้ลูบฟองสบู่กับแผ่นหลังของหล่อน ยิ่งในตอนที่เขาลูบไล้ลงมาใกล้ก้น

“อ๊ะ… อ๊อย… ”

อัยยาสะดุ้ง กับความรู้สึกที่ว่ากลีบก้นของหล่อนกำลังโดนมือใหญ่บีบขยำ ทำเอาขนลุกซู่ชูชันไปทั้งร่าง รู้สึกถึงความเสียวปลาบวาบแล่นเข้ามาที่ของรักตรงง่ามขา ก่อนที่ความวาบหวามจะหลั่งไหลเข้ามาปั่นป่วนในช่องท้อง

“ลุงขออนุญาตล้างตรงนี้ให้นะจ๊ะ… ของผู้หญิงนี่มันซับซ้อนเสียจริง… เดี๋ยวลุงต้องล้างให้สะอาด”

เขากล่าวขณะเทสบู่เหลวใส่มืออีกรอบ…

         จากนั้นก็หงายฝ่ามือสอดเข้ามาใต้ง่ามขา โอบรับพูสาวที่โค้งนูนลงมาเหมือนหลังเต่าคว่ำประกบกับอุ้งมือพอดิบพอดี

“อ๊ะ… ”

อัยยาสะดุ้ง เมื่อความเป็นสาวที่ไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน กำลังโดนมือของภูผาสัมผัส หล่อนถึงกับหนีบขาด้วยความลืมตัว

“ถ่างให้ลุงนะคะ… หนีนแน่นแบบนี้ลุงจะล้างยังไงล่ะจ๊ะ”

เสียงของภูผา ทำให้สาวน้อยต้องถ่างขา ยอมให้เขาขยับฝ่ามือเบาๆ ใช้นิ้วกลางไถถูอยู่กลางร่องพูที่โดนแบะบีบแบ่งเป็นสองกลีบ

ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

นิ้วกลางของภูผาเริ่มเคลื่อนไหว จากที่ถูกลางร่องเบาๆ ก็เร่งจังหวะ สุดท้ายก็ตวัดรัว

เพื่อนพ่อขอจัดหนัก

พฤศจิกายน พุทธศักราช 2562

กรุงเทพมหานคร ที่สระว่ายน้ำภายในอาณาบริเวณของบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ ตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรของคนรวยย่านบางนา

บนบันไดสเตนเลสสีเงินพาดอยู่กับขอบสระว่ายน้ำ ร่างเอิบอิ่มของ ‘อัยยา’ นั่งอยู่บนบันไดขั้นที่สอง ทิ้งปลายเท้าน้อยๆ ห้อยลงน้ำ ใช้เท้าตีน้ำเล่นอย่างผ่อนคลายอารมณ์ ในสภาพร่างกายเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ก่อนจะโดดลงไปแหวกว่ายกลางน้ำในอ่างสีครามราวกับเงือกน้อยที่แอบมาเล่นน้ำในคืนจันทร์เต็มดวง