KABANATA 2.2

Mabilis siyang nag-ayos ng sarili at bumalik sa kwarto ng ospital.

Agad namang napansin ni Meriam ang kakaibang ikinikilos ng kanyang anak. Kaya nakapag-pasya muna siyang pauwiin ang kanyang asawa bago lumapit kay Portia.

Nang lumapit si Meriam mahina siyang nagtanong, "Anak, nag-away ba kayo ni Larey?"

Yumuko si Portia at umiling nang may pagsisisi, "Mom, ayos lang naman kami."

Pagkatapos magsalita ni Portia, nagulat siya nang sabay na pumasok sa kwarto ang kanyang ama kasama si Larey.

Nang makita ni Meriam si Larey napangiti siya at sinabi, "Larey, ang dami mong ginagawa sa trabaho, hindi ka na dapat nag-abalang pumunta pa rito."

Ibinaba ni Larey ang mga bitbit niyang gamot at bitamina, "Ahh, nga pala ma, nakahanap na ako ng isa sa pinakamagaling na doktor sa puso para sa inyo. Magpapakumpleto rin tayo ng inyong buong kalusugan bago kayo umuwi mula sa ospital.” sagot niya.

Tiningnan ni Pablo ang kanyang manugang na may halong paghanga: "Napakabait talaga ni Larey ou. Sobrang malaki ang pasasalamat namin sa'yo sa loob ng maraming taon."

Lumapit si Larey sa kama, at nahulog ang kanyang tingin sa mga mata ni Portia na halatang namumula at namamaga,  "Pa, pamilya naman po tayo. Huwag na po kayong maging masyadong magalang sa akin.”

Tumayo si Portia para bigyan siya ng puwang, ngunit pinaupo siya nito sa gilid ng kama. "Ayos lang naman kahit nakatayo lang." 

Naupo si Portia sa gilid ng kama, habang pinapanood sina Larey at ang kanyang mga magulang na masayang nagkukuwentuhan, hanggang sa hindi na niya nakayanan at tumingin na lang sa ibang direksyon.

Tatlong taon na ang nakalilipas, nalugi ang pamilyang Novales at nagkaroon ng napakalaking utang.

Sa kabila ng matinding panggigipit mula sa labas, hindi lamang tinulungan ni Larey ang pamilya niya na bayaran ang lahat ng utang at alagaan ang kanyang mga magulang, kundi pinag-aral din nito ang kanyang nakababatang kapatid sa prestihiyosong paaralan, at tinupad ang kanilang kasunduan sa pamamagitan ng pagpapakasal sa kanya.

Noon, inakala niyang walang muwang na may pagtingin din sa kanya si Larey.

Ngunit matapos silang ikasal, hindi sinasadyang narinig niya ang pakikipag-usap nito sa kanyang ama at doon lamang niya naintindihan na pinili siya ni Larey matapos timbangin ang lahat ng pakinabang at kawalan.

Sinabi ni Larey sa kanyang ama na sa negosyo, ang katapatan at mabuting pag-uugali ang laging nauuna.

Sabi niya, dahil masama ang kalagayan ng pamilyang Novales ngayon, makakakuha siya ng parehong dangal at kapakinabangan kung tutulungan niya sila.

Napakatalas daw ng paningin niya.

Matapos siyang pakasalan, ang kanyang mabuting reputasyon ang naging pinakamagandang patalastas para sa pamilyang Novales.

Doon lamang niya napagtanto na hindi pa rin makalaya si Larey sa alaala ng babaeng minamahal niya noon.

Pinakasalan lang siya bilang pangalawang pagpipilian, dahil lamang sa kinakailangan, at bilang isang pagsuko.

Kaya nang makabalik ang minamahal niya sa bansa, hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa at muling sinimulan ang kanilang relasyon.

Tuwang-tuwa siya nang magkaroon sila ng anak na lalaki, at tuluyan nang nakalimot na may asawa na pala siyang naghihintay sa kanya sa bahay.

Sobrang putla at pangit na ng itsura ni Portia.

Nakaramdam ng awa si Pablo sa kanyang anak, kaya pinauwi niya muna si Larey para makapag-pahinga narin ito.

Lumabas silang dalawa ng kwarto, ngunit walang ni isa ang nagsasalita sa kanila.

Naglakad sila nang tahimik patungo sa elevator, nang bigla siyang pigilan ng lalaki, "Bakit ang putla-putla mo? Hindi ka ba nakatulog kagabi?"

Isang mapait na ngiti ang gumuhit sa labi ni Portia.

Nakipagsama siya sa kanyang minamahal at sa kanilang anak, habang nakakalimutan ang kanilang ikatlong anibersaryo ng kasal.

Mukhang masama ang kanyang pakiramdam, at akala niya ay hindi lang ito nakatulog nang maayos.

Lumalabas na kung mahal ka ba ng isang tao o hindi, makikita na sa maliliit na bagay.

Nagpapakumbaba lang siya sa sarili niya.

Mahinahong binawi ni Portia ang kanyang kamay: "Magtrabaho ka na lang. Maglilibang-libang lang ako saglit, gusto kong magpag-isa." aniya.

Bumukas ang p***o ng elevator, ngunit tumungo si Portia sa kabilang elevator. Hinawakan ni Larey ang braso niya at hinila siya papasok: "Nagpa-reserba ako sa paborito mong restawran para sa hapunan.” mariing sabi nito.

Tumango lang si Portia bilang tugon, ngunit bakas parin sa kanyang mga mata ang kawalan ng gana.

Sunod-sunod na pumasok ang mga tao sa elevator, kaya hinila siya ni Larey palapit sa kanya.

Tinitigan niya ang tahimik na babae sa kanyang bisig, at hindi mapigilang makunot ang kanyang noo.

Mula nang makilala niya si Portia ang babaeng ito ay laging masigla at mapilit na lumalapit sa kanya.

Tuwing nakikita siya, iba't ibang paraan ang ginagawa niya para mapalapit, at hindi tumitigil sa pagtawag sa kanya ng "Larey."

Ngunit ngayon, tahimik na siya, parang manikang inalisan ng kaluluwa.

Paglabas nila ng elevator, tinanggihan ni Portia ang alok ni Larey na ihatid siya.

Nang maghiwalay sila, pumunta siya sa isang tanggapan ng abogado.

Sa halagang dalawang daang piso bawat oras, gumawa siya ng kasunduan ng diborsyo.