LOGINHuminto si Cecily at dahan-dahang lumingon kay Siera.Hindi siya ang tipo ng babae na mahilig makialam sa buhay ng may buhay, lalo na sa usaping pag-ibig. Pero marahil dahil alam niya ang pakiramdam ng ikasal sa isang lalaking ang puso ay nasa iba, hindi niya napigilang maawa sa babaeng kasalukuyang asawa ng ex ni Siera, ang babaeng pilit na itinatago sa dilim."Miss Jung," tawag ni Cecily. "Naisip mo ba na may inosenteng biktima sa pag-iibigan ninyo ng ex-husband mo?"Sa halip na magalit o mahiya, isang mapanuyang ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Siera. Punong-puno ng garbo at pagmamalaki ang kanyang mga mata."Inosente?" Humakbang siya papalapit, tila sinusukat ang pasensya ni Cecily. "Nang pakasalan niya ang lalaking iyon, kapangyarihan at katayuan ang hinabol niya. Sa loob ng maraming taon, lahat ng luho niya ay galing sa akin, isang limos na ibinigay ko para sa kanya. Hindi siy
Maagang nagising si Cecily kinabukasan. Pagbaba niya sa lobby, agad siyang nilapitan ng property manager para iulat ang kinalabasan ng kaguluhan kagabi."Miss Whitman, humihingi po kami ng paumanhin. Isang malaking pagkakamali lang po ang nangyari. Ang lalaki po kagabi ay ang ex-husband ng may-ari ng unit 1703 sa itaas. Lasing po siya at nagkamali ng palapag, kaya po kayo ang naabala.""Ex-husband ni Siera?"Napatigil si Cecily. Sandaling naglakbay ang isip niya sa eksenang nakita niya kagabi, ang dalawang pigura na magkayakap sa gitna ng kadiliman ng gabi. Kung ganoon, paano ito nagkamali ng palapag?"Opo," patuloy ng manager. "Dadalhin na sana namin siya sa presinto, pero tinawagan niya si Miss Jung. Agad naman itong bumaba at sinundo ang lalaki. Sabi niya, nagkaroon lang daw sila ng kaunting sagutan kaya naglasing ang ex-husband niya. Huwag po kayong mag-alala, hindi na ito mauulit."
Matapos maligo, gumaan nang bahagya ang pakiramdam ni Cecily. Pagtingin niya sa labas ng bintana, napansin niyang nagsisimula nang bumagsak ang ulan. Malakas ang pagtama nito sa bintana hudyat na anumang oras ay lalakas ang pagbugso nito.Gumawa siya ng mainit na cocoa, nagtalukbong ng kumot, at naupo sa balcony. Lalong lumalakas ang pagbagsak ng ulan; ang mga malinaw na patak ay tila malakas na tumatama sa ilalim ng mga ilaw sa kalsada bago tuluyang maglaho sa agos ng ilog.Sa mga sandaling ito, lalong minamahal ni Cecily ang kanyang bagong buhay nang mag-isa. Ang tanging tanong na lang ay kung kailan tatapusin ni Linus kanilang relasyon at tuluyan nang pipirma sa kanilang divorce. Maraming ari-arian ang kailangang hatiin, kaya siguradong matatagalan. Hindi naman pera ang inaalala ni Cecily dahil kahit walang nararamdaman si Linus sa kanya, palaging bukas-palad ang lalaki pagdating sa pananalapi. Ang tanging tunay niyang inaalala ay ang kan
Pinindot ni Cecily ang doorbell, at hindi nagtagal ay bumukas ang pinto.Bumungad sa kanya si Siera na nakasuot ng brown wool dress. Ang kulot at mahaba nitong buhok na nakalaylay sa likuran ay nagbibigay dito ng aura na parehong mapang-akit at sopistikado."Welcome! Pasok ka," bati ni Siera nang may malapad na ngiti.Inabot ni Cecily ang dalang bote ng red wine. "Salamat pala sa pagpapahiram ng coat kanina.""Wala 'yon. Nagluto ako ng steak para sa hapunan, sakto 'yan sa dala mong alak." Magiliw siyang pinatuloy ni Siera. "Libutin mo muna ang bahay, dadalhin ko lang ito sa kusina para mai-salin sa decanter.""Sige."Pinagmasdan ni Cecily ang paligid. Isang palapag lang ang agwat ng unit na ito sa tinitirhan niya, at dahil nasa pinakamagandang bahagi sila ng complex, ang 270-degree na balcony ay nag-aalok ng nakaka-relax na tanawin ng ilog.
Nang marinig ang iyak mula sa kabilang kwarto, mabilis na tinungo ni Linus ang silid ng mga bata. Pagbukas niya ng pinto, bumungad sa kanya si Mara na nakaupo sa carpet, humahagulgol at tila pasan ang buong mundo."Anong nangyari?"Lumapit siya at binuhat ang anak. Marahang tinapik-tapik ni Linus ang likod ni Mara para patahanin ito ngunit lalo lamang naging malakas ang iyak ng bata habang nakasubsob sa balikat ng ama. Ayaw aminin ni Mara ang totoo, na kaya siya nasasaktan ay dahil tuluyan nang umalis si Cecily.Dahil hindi nagsasalita ang bata, akala ni Linus ay sumasama muli ang pakiramdam nito. Agad niyang ipinatawag ang family doctor at ang kanilang katulong."Nangangati pa ba ang Miss?" tanong ng katulong pagpasok na pagpasok. "Nilagyan na siya ng gamot ni Madam kagabi, dapat ay maayos na siya ngayon. Ay, nasaan na po si Madam?""She’s gone," hikbi ni Mara.
Biglang naramdaman ni Cecily na lumutang siya sa hangin. Sa gulat, kusa niyang naitulak ang kanyang mga kamay at yumakap sa leeg ng lalaki.Sa pagkakataong iyon, mabilis na humakbang si Linus patungo sa pinto. Limang taon na silang mag-asawa, kaya alam na ni Cecily ang bawat kumpas at ibig sabihin ng mga galaw nito. Alam niya kung ano ang balak nitong gawin.Pero maghihiwalay na kami!"Ibaba mo ako!" pilit na pag-alma ni Cecily. Sinubukan niyang itulak ang dibdib ni Linus, pero dahil sa taas ng kanyang lagnat, ang boses niya ay naging paos at ang kanyang lakas ay tila kalmot-pusa na lamang.Sa isang kisap-mata, naisampa na siya ni Linus sa kanilang master bedroom. Muli niyang naramdaman ang pamilyar na lambot ng higanteng kama. Bago pa siya makapagsalita, mabilis nang dumagan ang lalaki sa kanya."Linus, ano ba! Ano bang ginagawa mo?" napaatras si Cecily, namimilog ang mga matang puno
Hinaplos ni Cecily ang screen ng kaniyang cellphone at sinagot ang tawag. Agad na bumungad sa kaniya ang nanginginig na boses ng katulong.“Madam, naglabasan po ang mga pantal sa buong katawan ni Ma’am Mara. Umiiyak po siya at hindi na mapigilan sa pagkakamot. Hin
Napatitig si Cecily sa kanyang cellphone sa hindi malamang dahilan. Hindi niya pa pala nabubura ang mga larawan ni Mara at Linus.Marahil ay dahil sa isang pamilya sa kabilang mesa kaya bigla niyang namiss ang presensya ng dalawa.Bago pa siya makahiwa ng
Ang unang tawag mula sa daycare ay hindi agad binigyan ng bigat ni Linus.Abala siya sa isang meeting nang ipasa ng sekretarya ang mensahe mula sa St. Bridgette’s Academy. Maikli lamang ang nakasulat: nais siyang makausap ng adviser ni Mara tungkol sa “recent changes in behavior.” Hindi iyon emerge
Hindi agad nagbago ang takbo ng araw ni Linus matapos niyang mabasa ang divorce papers.Kung may isang bagay na kilala sa kanya, iyon ay ang kakayahan niyang huwag magpakita ng reaksyon. Sa loob ng maraming taon sa negosyo, natutunan niyang huwag magpadala sa emosyon, hindi sa harap ng board, hindi







