LOGINHinaplos ni Cecily ang screen ng kaniyang cellphone at sinagot ang tawag. Agad na bumungad sa kaniya ang nanginginig na boses ng katulong.
“Madam, naglabasan po ang mga pantal sa buong katawan ni Ma’am Mara. Umiiyak po siya at hindi na mapigilan sa pagkakamot. Hindi po namin makontak si Sir sa telepono. Ano pong gagawin namin?”
Ramdam ni Cecily ang pag-ikot ng kaniyang paligid at ang init na nanunuot sa kaniyang balat—tila buma
“Wala naman talagang ibubuga ’yan pagdating sa klase, ’di ba? Sumasabit lang,” pagmamaliit ng isang boses sa dulo, na sinundan ng mararahas na bulungan.“Kinuha niya lang ang mga regalong pinagpuyatan nating ihanda, inayos nang kaunti, tapos ibinigay kay Professor Alonso. Lakas ng loob sabihing sorpresa niya ’yon!”“Oo nga! Professor Alonso, malinaw naman na para sa inyo talaga ang mga handog na ito!”Parang may biglang pumunit sa pader ng pagtitimpi ng mga tao sa silid. Ang sunod-sunod na paratang at inggit na kanina pa naiipon ay nakahanap ng iisang labasan, at ang lahat ng iyon ay marahas na humagupit sa nakatayong si Cecily.Sa tabi niya, hindi na rin maitago ang matinding pagkadismaya sa mukha ni Professor Alonso.Paano nga naman siya hindi magagalit? Narito ang kanyang mga lumang kaibigan at iginagalang na mga kasamahan
"Si Miss Whitman ang pinakasikat na estudyante ni Prof. Alonso noon. Napakahusay niyan noong nag-aaral pa kami!""Oo nga! Balitang gusto pa nga siyang gawing personal na apprentice ni Prof. Alonso para sa doctorate, pero ewan ko kung bakit bigla siyang nawala at hindi na nagpakita.""Alam ko 'yan. Nabanggit ng isang kakilala na nag-asawa raw siya ng mayaman. May anak na nga raw 'yung lalaki, basta nag-iba ang buhay niya!""O, e anong ginagawa niya rito ngayon?""Baka hindi na niya nakayanan ang buhay-mayaman, kaya heto, pumasok na lang na waitress.""Hahaha..."Isang mahinang tawanan ang sumabog sa sulok ng bulwagan. Sa isang saglit, si Cecily ang naging mitsa ng kanilang libangan.Ang mga taong naroroon ay walang ibang naaalala kundi ang in
"Nabalitaan kong kasalukuyan ka raw sumasailalim sa divorce sa pamilya Shaw?" panimula ni Yvette, pilit na pinatatamis ang kaniyang boses. "Napakasama ng loob ng uncle mo tungkol dito, sinasabi niya—""Sinasabi ang alin?!"Putol ni Cecily sa mga salita ni Yvette. Nagsalubong ang kaniyang mga kilay habang matalim na nakatitig sa babaeng nasa harap niya. Sa loob ng mahigit sampung taong pananatili sa tabi ng uncle ko, iniisip niya na ba talaga na kasali siya sa pamilyang ito?Kahit sa babaeng naging mitsa ng pagtataksil ni Linus, bihira magsalita nang marahas si Cecily. Subalit kapag si Yvette na ang kaniyang kaharap, hindi niya kayang pigilan ang umaapaw na poot sa kaniyang dibdib."Ako... at wala akong masamang ibig sabihin!"Nagkunwaring agrabyado si Yvette, ang mga mata ay agad na nagtubig habang pilit na hinahawakan ang braso ni Cecily. "Nag-aalala
Abala si Siera sa pagmamasid at pag-aayos ng buhok ni Mara nang marinig ang pangalan ni Cecily mula sa kaniyang anak. Biglang napatigil ang kaniyang mga kamay sa pagtitirintas."Gusto mo ba si Cecily nang sobra, baby?" tanong niya, pilit na itinatago ang kaba.Initingala ni Mara ang kaniyang ulo habang nag-iisip. Noong una ay dahan-dahan siyang tumango, subalit nang maalala niya ang mahabang panahon na hindi siya binalikan ni Cecily, maging ang mga binitiwang salita ng kaniyang Lola Lilibeth, mabilis siyang umiling. Humarap siya kay Siera at biglang isinubsob ang mukha sa leeg ng kaniyang ina."You’re my gustow, Mommy..."Dahil ito ang kaniyang tunay na ina. anak siya ng kaniyang Mommy, hindi kay Cecily. Sa isip ng bata, magkakaroon din naman si Cecily ng sarili nitong anak kasama ang kaniyang Daddy sa hinaharap, at kapag nangyari iyon, wala nang magkakagusto sa kaniya. Tanging ang kaniyang tun
"Inayos po ni Madam ang lahat ng impormasyon tungkol kay Miss at ibinigay sa akin, kaya dinala ko na po rito," wika ng katulong habang inilalabas ang mga printed na dokumento. "Napakamaalalahanin po talaga ni Madam. Kabisado niya ang bawat gusto at ayaw kainin ni Miss."Lumapit si Siera sa tabi ni Linus at mabilis na kinuha ang makapal na salansan ng papel. "Linus, kung talagang nagmamalasakit ang asawa mo, bakit hindi siya ang mismong pumunta rito? Bakit kailangan pang katulong ang magdala nito?"Ramdam ng katulong na may talim ang pananalita ng babae, subalit bilang isang tagapagsilbi ay pinili niya na lamang tumahimik. Hindi naman nakuha ni Linus ang paturing na kahulugan sa likod ng mga salita ni Siera."Ganyan talaga siya pagdating kay Mara," kaswal na sagot ni Linus. "Sa loob ng limang taon, utang natin sa kaniyang pag-aaruga kung bakit lumaking malusog at maayos ang bata."Saglit na naging yel
Walang kahit anong balak si Cecily na tumayo mula sa kaniyang kinauupuan. Hindi man lang niya nilingon ang lalaking nasa kaniyang likuran. Para sa kaniya, ang bawat segundong gugulin niya sa pakikipag-usap dito ay pagsasayang lang ng hininga.Tuluyan nang nagbago ang timpla ng mukha ni Linus. Sa kaniyang pananaw, kahit ano pang kapintasang mayroon si Cecily, lagi itong nagpapakita ng walang kapantay na debosyon pagdating kay Mara. Subalit ngayon, kahit alam na nitong may sakit ang bata, pinipili pa rin nitong magpatangay sa selos at pag-iinarte. Napakababaw... napakaimpaktita, saisip niya."Buong akala ni Mara ay uuwi ka ngayong gabi, kaya napakahabang oras siyang nag-abang sa sala hanggang sa makatulog na lang sa sofa! Wala ka bang nararamdaman sa mga pinagsasabi ko?" asik ni Linus, pilit na isinusumbat ang bawat detalye. "Kahit natutulog, paulit-ulit niyang itinatanong kung kailan ka babalik! Masama ang pakiramdam ng bata ngayon,
Nang makita ni Mara ang mga mata ni Cecily, inakala ng bata na humupa na ang galit nito. Agad na sumunggab ang maliit na bata sa mga bisig ni Cecily at mahigpit na yumakap sa kanyang leeg."Miss na miss na po kita..."Madalas man itong mag-Ingles, nagta-T
Huminto si Cecily at dahan-dahang lumingon kay Siera.Hindi siya ang tipo ng babae na mahilig makialam sa buhay ng may buhay, lalo na sa usaping pag-ibig. Pero marahil dahil alam niya ang pakiramdam ng ikasal sa isang lalaking ang puso ay nasa iba, hindi niya napigilang maawa
Maagang nagising si Cecily kinabukasan. Pagbaba niya sa lobby, agad siyang nilapitan ng property manager para iulat ang kinalabasan ng kaguluhan kagabi."Miss Whitman, humihingi po kami ng paumanhin. Isang malaking pagkakamali lang po ang nangyari. Ang lalaki po kagabi ay ang
Matapos maligo, gumaan nang bahagya ang pakiramdam ni Cecily. Pagtingin niya sa labas ng bintana, napansin niyang nagsisimula nang bumagsak ang ulan. Malakas ang pagtama nito sa bintana hudyat na anumang oras ay lalakas ang pagbugso nito.Gumawa siya ng mainit na cocoa, nagta







