The Force-Driven Engagement: Let the Zillionaire Fall For Me

Sa Hacienda Trinidad—tahimik na ngumunguya ng bubble gum habang bagot na nakaupo sa mamahaling sofa si Astrid. Sa unang tingin ay mapapansin agad ang kaniyang maputi at makinis na balat na kumikinang sa sinag ng araw. Magandang pares ng kilay, maamong mukha at balinkinitang pangangatawan. Ang dalaga ay may taglay na agaw pansin at natatanging ganda na madalas lamang makikita sa mga obra at likhang sining. Binuksan ni Astrid ng bahagya ang kaniyang mapulang labi, at pinutok ang lobo ng bubble gum na mas malaki pa sa kaniyang mukha. “I don’t want a good for nothing woman like Astrid. I want to cancel this engagement!” Madiin na pagkakasabi at puno ng pagkasuklam na tingin ng lalaki sa walang emosyong reaksyon ni Astrid. Nang marinig ni Amara ang sinabi ng binata sa kaniyang anak, di niya napigilan na magsalita at subukang kausapin ito. “Mr. Madrigal, alam ko na hindi ikaw ang may kasalanan nito. Lahat ng ito ay kasalanan ng

Tumayo ng tuwid at marahang tumango bilang pagbati kay Astrid ang lider ng mga sundalo. “Ms. Trinidad, maaari na po kayong sumakay sa kotse.” “Bakit ang daming tao?” Tiningnang muli ni Astrid ang kaniyang paligid. Hindi lamang maraming tao ang kaniyang nakikita kundi maging ang naglalakihang armas na hawak ng mga ito. “Ms. Trinidad, isa kang importanteng tao sa bansa natin na dapat naming protektahan. Kung hindi mo pa sinabi na hindi mo gusto ng maraming tao, higit na doble pa dapat ang bilang ng sundalo at pulis na nais na ipadala na magbabantay sayo.” Sagot ni Gen. Lucas. Mapapansin ang magandang postura at tindig nito. “Masyado naman kayong nag-eexaggerate. Pupunta lang naman ako sa research institute, kaya bakit naman ako mawawala? And if I were ever in trouble, I’m confident that I could defend and protect myself.” Simpleng paliwanag ni Astrid. “Ms. Trinidad, hindi ito exaggeration at masasabi ko na kalkulado lahat ng kilos n

“Ms. Trinidad, nakalimutan ko pa lang magpakilala sayo. Ako nga pala ang kababatang kaibigan ni Pierre. I’m Nico.” Pagpapakilala ng lalaki na may hawak ng manibela. “Oh, hello Nico.” Magalang na pagsagot ni Astrid. “Excuse me for asking. Narinig ko na twenty years-old ka na pero hindi ka pa rin graduate ng high school?” Puno ng kuryosidad na tanong ni Nico. “Uhm.” Sa pagkabigla ay hindi alam ni Astrid kung ano ang kaniyang isasagot. “Malapit na ang college entrance examination. Sigurado ka ba na makakapasa ka sa mga university? Kung hindi, pwede kitang tulungan na makapasok. My grandfather is a professor at a higher education institution in the Vista City…” Sa kalagitnaan ng biyahe ay pagsasalita lamang ni Nico ang maririnig at sa dami ng sinabi nito ay isang salita lang ang sinagot sa kaniya pabalik ni Astrid, “Hmm.” Hindi napigilang hindi mapansin ni Nico na may pagkakaparehas sa person

Sampung taon? Tinitigan ng masama ni Astrid si Grandpa Arthur dahil sa ibinigay nitong kondisyon. “Grandpa, bakit hindi mo pa ginawang fifty years?” Hinampas ni Arthur ang hita, “Sige, sayo nanggaling iyan kaya gawin nating fifty years!” Hindi na nagawang kumibo pa ni Astrid dahil alam niyang nananadyang mang-inis ng matanda. “One month. After one month, we will have nothing to do with each other.” Madiin na sinabi ni Astrid. That’s her final decision. “Isang buwan? Hindi ba masyadong maikli ang isang buwan? Pierre, dali at kausapin mo si Astrid!” Inutusan ng nag-aalalang matanda ang apo. Walang ekspresyon ang mukha na sumagot si Pierre: “Okay, just one month.” “It’s a deal.” Bagamat nag-aalala ay walang nagawa si Don Arthur kundi ang bumuntong hininga. “Kung iyan ang napagkasunduan niyo, wala na akong sasabihin pa. Hayaan niyo na ako na ang mamili ng magandang petsa ng enga

Ayaw na ni Amara ipagpatuloy ang pakikipag-usap kay Astrid, kaya binago na lang niya ang paksa. “Tinawagan ako ng class adviser mo kaninang umaga. Sinabi niya na kapag pinagpatuloy mo pa ang madalas mong hindi pagpasok, the school will consider to expel you.” “Ako na pong bahala diyan.” Hindi nag-aalala si Astrid na matanggal sa school, maghahanap na lang siya ng tao na mag-aasikaso ng problema. Dahil sa narinig ay hindi na napigilan ni Amara ang pinipigilang galit sa dibdib. "Kaya mong ayusin? Paano mo aayusin ‘yan? Ikaw ba ang principal? Astrid, wala kang narinig na may sinabi akong masama sayo, pero dalawampung taong gulang ka na! Kung hindi ka sana palaging umaabsent sa klase at kung hindi ka huminto ng isang taon sa pag-aaral noon, hindi ba’t sa tingin mo ay nakatapos ka na sana sa high school?” "Tingnan mo si Mimi, ipinanganak kayo sa parehong araw, pero sophomore na siya sa higher education institution in Man