ฝีเท้าที่เปลี่ยนไป

ร่างสูงใหญ่ของชายผู้สวมหมวกดึงต่ำปิดหน้า เสื้อโค้ทยาวสีกาแฟเปียกน้ำฝนชื้น เขายืนเฉยแต่เฉยแบบผิดธรรมชาติ ผิดมนุษย์ ผิดวิธีหายใจ นี่! คือเขา แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ ฆาตกรที่ทั้งลอนดอนหวาดกลัว

เอวาร์ไม่กล้าขยับแม้แต่ปลายนิ้ว ถ้าเธอขยับ เขาอาจ “เลือก” เธอเป็นเหยื่อรายต่อไปทันที ด้านหลังเธอมีเพียงตรอกตัน ด้านหน้ามีฆาตกรที่ยืนราวกับกำลังฟังลมหายใจของเธอ

หญิงโสเภณีอีกสองคนที่เดินอยู่ไม่ไกลต่างส่งสัญญาณให้กันแล้วค่อย ๆ ถอยหนี แต่เอวาร์ติดในระยะที่ถอยไม่ได้ เธอกะลมหายใจพยายามคิดหาเส้นทางหนี แต่ก่อนจะได้ก้าวไป กึก…กึก…กึก เสียงรองเท้าพื้นนิ่มดังเบา ๆ เข้ามาทางด้านซ้ายเอวาร์สะดุ้ง เธอจำเสียงนี้ได้ คุณตำรวจ แต่เขาไม่ควรมา ไม่ตอนนี้เธออยู่ในคราบโสเภณีที่ไม่มีทางอธิบาย

ฆาตกรหันศีรษะเพียงเล็กน้อยไปทางเสียงเท้าของอีธาน เพียงเสี้ยววินาทีที่สายตาเขาเบี่ยงออก เอวาร์ก็ใช้โอกาสนั้นพุ่งหลบเงาด้านข้าง ทิ้งร่างออกจากระยะตาย เธอตั้งใจจะหนีไปยังเสาตะเกียงอีกฝั่งหนึ่งที่มีคนพลุกพล่านกว่าแต่ยังไม่ทันก้าว มือใหญ่เย็นเฉียบของฆาตกรก็เอื้อมมาคว้าชายกระโปรงเธอไว้แน่น

“อ๊ะ!” เอวาร์เกือบกรีดร้องด้วยความตกใจ แต่เสียงในลำคอถูกดึงกลับด้วยมือใหญ่เพราะในวินาทีเดียวกัน

เกิดการปะทะในหมอก อีธานเห็นภาพตรงหน้าเด็กสาวในชุดกระโปรงหลุดลุ่ยถูกชายร่างสูงลากกลับไปในความมืด เขาคว้าแขนฆาตกรทันที ดึงสุดแรง

“ปล่อยเธอ!” แต่ฆาตกรมีพละกำลังแรงกว่าที่คนธรรมดาควรเป็น เขาผลักอีธานจนล้มกระแทกกำแพง อีธานกัดฟัน ลุกขึ้นเร็วเกินคาดหมายแล้วคว้ามีดสั้นจากปลายรองเท้า เพื่อบังคับระยะ

“อีกก้าวเดียว ฉันจะฟันแก!”

เอวาร์ที่ถูกลากกลับไปเกือบครึ่งเมตร รีบคว้ามีดเล็กในถุงเท้า ขึ้นมาฟันชายกระโปรงตัวเองจนขาดจากมือฆาตกร เสียงเนื้อผ้าดังในความเงียบ เธอพยายามออกแรงดึงชายกระโปรงที่ยังติดมือ แต่เขากำไว้แน่นจนเธอต้องปล่อยมัน

อีธานพุ่งเข้ามาอีกครั้งคราวนี้เร็วและเฉียบกว่าเดิม เขาเกือบคว้าตัวเอวาร์ได้ เพียงเสี้ยววินาที มือใหญ่ของเขาแตะแขนเธอ แต่มืออีกข้างกลับคว้าผิดไปคว้าชายกระโปรงของเธอแทน

เขาดึงมันสุดแรงจนกระโปรงของเธอขาดออกครึ่งหนึ่ง ขาดกระจายพลิ้วไหวในม่านหมอก เธอเหลียวหลังกลับไปเห็นใบหน้าเคร่งเครียดของอีธานขณะกำชายผ้าของเธอไว้แน่น ดวงตาสีเทาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เหมือนเขาเพิ่งตระหนักว่าเด็กสาวในคราบโสเภณีที่กำลังหนีเขาอยู่ตอนนี้ อาจเป็นคนเดียวกับ “เด็กหนุ่ม” ที่เขาตามเมื่อคืน

แต่ทว่าเอวาร์ไม่มีเวลาคิด ไม่แม้แต่จะหายใจเต็มปอด ฆาตกรยังอยู่ ตรอกยังมืดและเธออยู่ระหว่างดาบสองคม ตำรวจที่อยากจับตัวเธอกับฆาตกรที่อยากฆ่าเธอ เธอวิ่ง วิ่งสุดแรง วิ่งจนฝ่าเสียงเรียกของอีธานที่ดังตามมา

“หยุดก่อน! หยุด!” แต่เธอไม่หยุด เพราะถ้าหยุด เธออยู่ไม่รอด

หมอกกลืนทุกอย่าง เอวาร์กระโจนออกจากตรอกเข้าสู่ตลาดกลางคืนที่คนแน่นขนัด เลี้ยวลัดเข้าร้านขายปลาแล้วเปลี่ยนทิศวิ่งอีกครั้ง เสียงอีธานดังไล่หลัง แต่เธอใช้ความรู้เส้นทางที่สั่งสมมาในฐานะนักข่าวตีนไวซ่อนตัวในกองลัง เธอหอบหายใจอย่างทรมาน แข้งขาสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ แต่ยังมีสติพอจะหลุดออกจากเขตตรอกได้ก่อนที่ใครจะตามมาเจอ

เธอจับขอบผนังพยุงตัว มือยังสั่นจากความจริงที่เพิ่งเผชิญ เธออยู่ห่างจากแจ็ค เดอะ ริปเปอร์เพียงสามเมตรและเธอรอดมาได้เพราะ “ตำรวจคนนั้น” แต่ขณะเดียวกัน เขาก็เกือบจับเธอไว้ได้เช่นกัน

เอวาร์ก้มมองครึ่งกระโปรงที่ยังเหลือติดตัว อีกครึ่งหนึ่งอยู่ในมืออีธาน และอาจเป็นเบาะแสแรกที่บอกเขาว่าเธอคือใครกันแน่

เสียงฝีเท้าของเธอดังก้องสะท้อนบนพื้นคอนกรีตชื้นแฉะ เอวาร์ไม่รู้แล้วว่าหัวใจเต้นแรงเพราะความกลัว หรือเพราะอะดรีนาลินที่วิ่งพล่านอยู่ทั่วร่าง เธอกำชายกระโปรงที่เกือบถูกกระชากขาดเมื่อครู่แน่น รสขมของความจริงค่อยๆ ซึมเข้ามาในโสตประสาท เธอกำลังถูกล่าทั้งจากฆาตกรและจากตำรวจที่ไม่รู้ว่าเธอเป็นนักข่าวนิรนาม

เสียงไซเรนไกลๆ ดังแทรกเงียบงันในค่ำคืน แต่เสียงที่อยู่ใกล้กว่านั้นยังคงหลอนย้ำอยู่ไม่หาย เสียงหายใจหนักและหวิวต่ำของฆาตกรคนนั้น ยังอยู่ข้างหลังเธอแน่