ANMELDEN"คุณคิดว่าผมจะปล่อยคุณไปง่ายๆ หรอ" ชายหนุ่มเริ่มเข้าไปจู่โจมสาวใจกล้าทั้งไซร้ทั้งสองข้าง แต่ทันใดนั้นบานประตูถูกเปิดออกโดยฝีมือสอง
"รามัณต์กินข้า...ข้าวไหม"เดย์เปิดเข้ามาอย่างร่าเริง สำหรับเขากับรามัณต์เป็นเพื่อนตาย เพื่อนเป็นอะไรก็พร้อมที่จะช่วยเหลือไม่ต่างกับพี่น้องร่วมสาบาน การที่รามัณต์อยู่ในห้องนี้ เขาก็รู้ว่ารามัณต์มาทำงานแทนนายน้อยผู้รักเมียแค่ที่ผิดพลาดคือเขาเข้ามาเห็นฉากอีโลติกซะงั้น เดย์หันหลังเดินออกไปทันที
จังหวะที่เดย์เข้ามาในห้องรามัณต์ดึงสาวในอ้อมแขนให้ลงมาจากโต๊ะแล้วหันหลังให้กับเดย์ทันที พลางกดแมรี่ให้เข้าสู่อกของเข้าเพื่อให้พ้นสายตาของเพื่อนรัก
"จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย" เสียงนุ่มบอกกับหญิงสาวที่มีอาการสั่นเล็กน้อยแล้วยังคงอึ้งในสิ่งที่เขาทำกับเธอ ชายหนุ่มผละให้หญิงสาวตั้งหลักแล้วเมินหน้าหนีทำหน้าเหมือนคนเบื่อโลกใส่เธอ ร่างใหญ่ยังคงติดกระดุมที่หลุดออกมาจากการกระทำของหญิงสาว เขาใส่เสื้อผ้าลวกๆจากปกติเป็นคนที่เนียบมากแต่ตอนนี้ไม่ต่างจากเพลย์บอย
ประตูเปิดออกปรากฏร่างของ รามัณต์ ที่อยู่ในสภาพแปลกตา
"ไง ราม เนื้อหวามอร่อยไหมว่ะ" เดย์ล้อเลียนรามัณต์ที่อยู่ๆก็มีสาวมาให้กินถึงห้อง
"กูจะอ้วก" รามัณต์พูดเหมือนเหม็นหน้าสาวน้อย
"ใครว่ะราม สาวของนายน้อยก็ไม่ใช่ นายน้อยไม่ชอบผู้หญิง สาวของนายน้อยริวยิ่งไม่น่าใช่ใหญ่ นายน้อยริวแทบจะไม่มาบริษัทที่ไทยเลย"
"ตัวปัญหาของนายน้อย" รามัณต์พูดจบประตูก็ถูกเปิดอีกครั้ง ร่างสวยหน้าตึงออกมา
"ฉันไม่ใช่ตัวปัญหาของพี่ราฟนะ"เสียงแหลมเถียงกลับทันที เดย์จ้องมองตัวปัญหาที่รามัณต์กล่าวถึง
"คุณแมรี่มายังไงครับ" เดย์ถามแมรี่ทันที
"จะมายังไงก็เรื่องของฉัน พี่ราฟอยู่ไหน" แมรี่ถามเสียงแข็ง
เดย์หันไปมองหน้ารามัณต์อีกครั้งเพราะเขามั่นใจว่ารามจะเอาผู้หญิงตรงหน้าอยู่ จากเหตุการณ์เมื่อครู่ เขาจะได้ไปจีบแพนสาวน้อยในฝันสมความตั้งใจ
"ทำไม" รามัณต์ถามเสียงเรียบ
"ฉันถาม!!"
"เมื่อกี้คุณจะทำผมเป็น ผัว อยู่ไม่ใช่หรอ" รามัณต์ย้อนกลับสาวน้อยที่กำลังแผลงฤทธิ์
"แก!!!" หญิงสาวเริ่มหมดความอดทน
"เดย์เราไปหานายน้อยเถอะ"
"หล่อนละ" เดย์ถามขึ้น ยังไงสะแมรี่ก็ต้องตามพวกเขาไปแน่
"ปล่อย"รามัณต์บอกไม่สนใจ
"กรี้ด!!!" แมรี่กรีดร้องออกมา โกรธ เธอโกรธมาก
"ฉันจะไล่พวกแกออก"
"คุณไม่ใช่เจ้านายผม"
"นี่ๆๆๆ" รามัณต์เดินหนีแมรี่อย่างไม่ใยดีต่อคำขู่
"นายหน้าดำ "หญิงสาวเรียกรามัณต์เนื่องจากเขามีสีผิวที่คมเข้มอีกทั้งหน้าตาออกไม่ทางเอเชีย เขากับเดย์หันไปหาต้นเสียง
"ฉันไปด้วย"
"คุณมายังไง คุณก็กลับไปทางนั้น"
"ก็ฉันกลับไม่ได้แล้ว อีกอย่างฉันก็จะไปหาป้าจีกับลุงอันเดรด้วย"
สาวน้อยพูดออกมาถึงบุคคลที่เธอเคารพ เธอยอมรับเป็นคู่หมั้นของราฟก็เพราะทั้งสองท่านนี้ ทั้งใจดี อย่างน้อยเธอจะได้ไม่ต้องไปมีปัญหาเรื่องแม่ผัวลูกสะใภ้ อีกอย่างถ้าแต่งกับราฟไปอย่างน้อยราฟก็ไม่เจ้าชู้การันตีได้เลยจากที่เขาไม่มีคนควง คู่ขาหรือแม้แต่เที่ยวในที่อโคจรต่างกับริวเดลที่ตรงกันข้ามกับพี่ชายทุกอย่าง ที่เธอมาไทยครั้งนี้ก็เพราะเปลี่ยนคู่หมั้นจากราฟเป็นริวเดลที่เธอรับไม่ได้ เธอต้องรวบหัวรวบหางราฟซะก่อน ผู้ชายที่ดูยังไงเขาก็เป็นเกย์แน่นอน แต่ไพ่ดันมาที่คนอยู่ในห้องคือ รามัณต์
ชายหนุ่มทำหน้าเบื่อโลกอีกครั้ง ไม่ใช่ว่าเขาไม่ได้รับคำสั่งมา เขากับเดย์ได้รับคำสั่งให้พาแมรี่กลับบ้านวิลเลี่ยม แม่ของแมรี่ได้โทรมานัดให้ลูกสาวได้ค้างที่ คฤหาสน์ด้วย พวกเขาคิดไว้แล้วว่าสาวเจ้าต้องมาโผล่ที่บริษัทแน่แล้วเป็นจริงดังคาด
"ครับ ครับ ครับ"เดย์คุยโทรศัพท์กับบุคคลปลายสาย
"นายคุยกับใครหรอ"แมรี่ถามขึ้นเมื่อชายหนุ่มวางสายแล้ว บอดี้การ์ดของราฟเป็นพวกผีดิบ ถ้าผู้ชายพวกนี้จะคุยโทรศัพท์ก็จะมีไม่มาก อาจจะเป็นแฟนของพวกเขาแต่ตัดข้อนี้ไปได้เลยเพราะผีดิบทั้งสองคนไม่มีเมีย แต่ถ้าให้เดาคงจะเป็นเจ้านายแน่นอน
"ราฟใช่มะ"เธอถามด้วยแววตาสดใส
"คุณไม่ควรยุ่งชีวิตส่วนตัวของเขา" รามัณต์ตอบกลับบ่งบอกว่าอย่าไป เผือก เรื่องของเดย์
"ทำไมฉันจะรู้ไม่ได้ อีกไม่นานฉันก็จะเป็นนายหญิงที่นี้"
"ฝันกลางวันหรอคับ"
"แก!!!"
"ถึงแล้วครับ"เดย์พูดขึ้นยับยั้งการเกิดสงครามขนาดย่อมๆ สาวเจ้ารีบเปิดประตูรถทันทีที่เครื่องยนต์หยุด ไม่นานนักมาดามของบ้านก็ออกมาต้อนรับสาวน้อยที่เธอหวังให้เป็นสะใภ้คนเล็ก อ้อมแขนของมาดามกอดแมรี่แน่นเพราะความคิดถึง
"หลานป้าเป็นจ้ะลูก เหนื่อยไหม"
"ไม่เหนื่อยเลยคะ"
"ไปข้างในกันเถอะ ป้ามีคนมาแนะนำให้รู้จัก"จีชวนสาวน้อยเข้าบ้านทันทีแล้วให้เด็กช่วยยกกระเป๋าแมรี่ขึ้นห้อง
"แล้วพี่..."แมรี่กำลังจะถามหาชายที่ถูกสับเปลี่ยนตัวทั้งๆที่เธอทำใจและตั้งใจจะแต่งกับเขาคนนี้
"ริวเดลไม่ได้มาไทยจ้ะ"
"หนูจะขอคุยเรื่องหนู พี่ราฟและพี่ริวคะ"
"จ้ะๆ เข้าข้างในก่อนนะ มาเหนื่อยๆ "จีจูงมือสาวเข้าไปในห้องรับแขกที่มีหนูนาหยอกล้อกับเด็กน้อย
หนูนาหันมาพบกับผู้ที่มาใหม่สาวสวยหน้าออกไปทางยุโรปยิ้มให้เธออย่างสดใสและเดินมาหาหนูน้อยวัยไม่ถึงเดือน
"เด็กกี่เดือนแล้วอะคะ" แมรี่ถามหญิงสาวที่คิดว่าน่าจะแม่ของหนูน้อย
"5วันคะ"แมรี่ยิ้มให้แม่ของเด็กอีกครั้ง
"แมรี่จ้ะ นี่หนูนานะจ้ะภรรยาของตาราฟ นี่หนูแมรี่นะจ้ะว่าที่คู่หมั้นของริวเดลน้องชายของราฟจ้ะ"สองสาวถูกแนะนำตัวให้กันและกันแล้ว ความจริงบ้างอย่างของการเปลี่ยนคู่หมั้นของแมรี่ก็กระจ่างขึ้น ผู้หญิงคนนี้เป็นภรรยาของพี่ราฟเหมือนฟ้าผ่ากลางอกเอาแล้วไงแล้วฉันจะไปหาผู้ชายแบบาาฟได้จากไหนเนี้ย
"สวัสดีค่ะ ฉันหนูนาคะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"
"คะ ฉันแมรี่ อดีตว่าที่คู่หมั้นของราฟคะ"จีเห็นสองสาวคุยกันอย่างถูกคอ เธอเลยปล่อยให้พวกเธออยู่ด้วยกัน
"คุณแมรี่คะ คุณโกรธฉันรึเปล่าคะ" หนูนาถามเธอด้วยความรู้สึกผิด
"ไม่คะ ฉันเข้าใจ แต่คุณหนูนาไปเจอกับพี่ราฟได้ไงคะ พี่ราฟไม่ยุ่งกับผู้หญิงเลยนะคะจนฉันคิดว่าเขาเป็นเกย์"
"ขนาดนั้นเลยหรอคะ" หนูนาถามแมรี่ทันที หรือว่าที่เขาบอกจะเป็นจริง
"คะ เอาจริงๆนะคะเรื่องคู่หมั้นอะไรเนี้ยฉันก็ไม่ได้อยากจะหมั้นหรอกคะ แม่ฉันบังคับ ถ้าฉันหลุดพี่ราฟไป ฉันก็หาไม่ได้แบบเขาแล้ว"แมรี่บอกความจริงกับหนูนา
"ทำไมอะคะ คุณราฟใจดีขนาดนั้นเลยหรอคะ"
"เปล่าหลอกคะ ฉันคิดว่าพี่ราฟเป็นเกย์ ถ้าพี่ราฟแต่งกับฉัน ฉันก็จะไม่ต้องท้องไงคะฉันเชื่อว่าเขาไม่ทำอะไรแน่" สิ่งที่แมรี่บอกกับเธอมันตรงกันข้ามมาก คืนก่อนเขาแทบจะปล้ำเธอคาเตียงแล้ว
"แต่ฉันต้องมาเป็นคู่หมั้นของริวฉันไม่รอดแน่" เธอบอกอย่างปลงๆ
"ทำไมอะคะ"
"ริวตรงกันข้ามกับราฟทุกอย่างเลยอะคะ"
ราฟได้รับรายงานจากบอดี้การ์ดของเขา ชายหนุ่มเดินตรงมายังห้องรับแขก
"แมรี่"ชายหนุ่มเรียกชื่อสาวน้อยที่เขาให้ได้เพียงน้องสาว
"พี่ราฟ"แมรี่เรียกร้องชายที่เคยจะทำให้เธอหลุดพ้นบ่วงกรรมคลุมถุงชนกับคนอื่น สาวเจ้าวิ่งเขาไปกอดร่างใหญ่ หนูนาเห็นดั่งนั้นเลยทำตัวเฉยๆ
"ปล่อย"ชายหนุ่มพูดขึ้น พาแมรี่ออกไปคุยด้านนอก
"เธอคุยอะไรเมียฉัน"ชายหนุ่มขึ้นแสดงสถานะของเขากับหนูนา
"คุยเรื่องของเราไงคะ"
"นั้นมันเรื่องของเธอ"
"พี่ราฟอย่าทิ้งแมรี่ไปแบบนี้สิคะ"
"เธอต้องหมั้นกับริว ฉันจะแต่งกับเมียฉัน"
"พี่ให้หนูเป็นเมียน้อยพี่ก็ได้"
"ฉันไม่เอา"
"ฉันให้เธอได้แค่น้องสาวอย่าริจะเป็นที่สองของเมียฉัน"
"พี่ราฟ"
คารอสเอาตัวเข้าแทรกระหว่างที่ลูกหนูกับเพื่อนกำลังติววิชาเรียนกันอยู่ซึ่งวิชาที่พวกเธอกำลังศึกษาอยู่เขาผ่านมันมาหมดแล้ว"ให้พี่สอนได้นะครับ"คารอสแทนตัวเองด้วยพี่เพื่อจะสร้างความสนิทสนมกับสาวๆรวมถึงคนที่เขารอมาตลอดด้วย"นายมาสอนไม่ได้หรอกนะ""พี่เคยเรียนมาหมดแล้ว""งั้นพี่คารอสสอนเลยค่า"เพื่อนของลูกหนูต่างเห็นด้วยกับชายหนุ่มจนสาวน้อยค้อนสายตาให้เขาทันที ยิ่งเธอเห็นเพื่อนชื่นชมและอ่อยเขาไปด้วยเธอยิ่งไม่ชอบใจ นับวันบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอเริ่มมีสาวๆติดพันไปซะแล้วทุกวันที่บอดี้การ์ดสุดหล่อไปกับลูกหนู เธอมักจะเล่าให้คนในครอบครัวฟังโดยเฉพาะราฟว่าคารอสมักจะอยู่ด้วยตลอดเวลาทั้งเวลาเรียน กิจกรรม เที่ยวกับเพื่อนมักมีเขามาเสริมแทรกเข้าไปทุกทีจนเหมือนอวัยวะที่สามสิบห้าไปแล้ว"ถ้าวันนึงไม่มีเขาหนูจะอยู่ได้ไหม"ราฟถามลูกสาวที่เล่าเรื่องวันนี้จบรวมถึงเรื่องเพื่อนของเธอที่ไปขอชายหนุ่มเป็นแฟนจนเธอนึกเจ็บปวดหัวใจถ้าเขายอมคบกับเพื่อนของเธอ แต่คำตอบของเขามันทำให้หัวใจฟูขึ้นมาเมื่อเขาปฏิเสธเพื่อนสาวของเธอไป"ได้....มั่งคะ""พ่อว่าเขาก็เป็นคนดีนะ"ราฟพูดออกมาลอยๆที่เห็นลูกสาวมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากตอนแรกไ
โอกาสจากพ่อตามีหรือว่าคารอสจะยอมทำพลาด เขาตอบรับทุกอย่างทันทีที่ผู้ใหญ่ของสาวน้อยดปิดทางให้ เขารักเขาชอบมาตั้งเพียงแค่ไม่มีใครรับรู้แต่ครั้งนี้เขาจะไม่ปิดเรื่องนี้แล้ว เพียงแค่ทำให้หญิงสาวในฝันรับรักเขาภายในหนึ่งเดือนได้เขาจะได้มีหัวใจที่อบอุ่นสักทีพลางคิดถึงสาวน้อยแต่อีกความคิดที่ยังขัดใจเขาอยู่อีกเรื่องคือ อธิ ชายหน้าจืดที่ชอบทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของสาวน้อยของเขาเหลือเกินเห็นทีเขาต้องใช้สิทธิ์ของขอดี้การ์ดกันท่าอีกฝ่ายเสียแล้วลูกหนูที่ได้รับข่าวจากราฟทำให้เธอแทบควันออกหูเมื่อผู้ชายที่เขาเคยช่วยชีวิตเธอไว้ตอนนี้จะมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอ"ไม่เอานะคะ ผู้ชายคนนี้ไว้ใจไม่ได้""คนของตระกูลคานไม่เคยอ่อนข้อให้ใครแต่เขายอมให้พ่อ พ่อเลยรับเขาเข้าทำงาน""เขาก็มีธุรกิจนี่คะ จะมาตามติดชีวิตหนูทำไมหรือว่าเป็นพวกโรคจิต""ถ้าคนของตระกูลคานโรคจิต พ่อว่าพ่อเป็นโรคจิตมากกว่าเขานะ""ก็พ่อรับแม่นี่คะ อันนี้ถือว่าให้อภัยได้"ราฟเปรียบเทียบตนเองยามที่เขาทำหนูนาท้องและทิ้งให้เธออุ้มท้องคนเดียวจนเขาตามตัวเจอถ้าวันนั้นเขาไม่รีบรวบหัวรวบหางแม่ของลูกป่านนี้ป่านนี้ลูกหนูคงเป็นเลสเบี้ยนตามแม่ของลูกไปแล้ว
ลูกหนูหลุดพ้นจากสายตาคมมาได้แต่ไม่สามารถหลุดความสงสัยของตนเองได้เลย สายตาของเขาการกระทำของเขามันทำให้เธอคิดไปอีกทางราวกับว่าเขากำลังทอดสะพานมาหาเธอ'จีบ'สาวน้อยสะบัดคำนี้ออกจากหัวทันทีที่ตัวเองคิดออกมาแต่อีกนัยกลับคิดถึงเรื่องผลประโยชน์ของครอบครัวแล้วคารอสคนนี้น่าจะเข้าหาเธอเพื่อผลประโยชน์มากกว่า"พี่คิดเหมือนหนูไหม"ลูกหนูถามบอดี้การ์ดส่วนตัวของตนเองกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น"คุณหนูคิดอย่างไรครับ""คุณคารอสมาตีสนิทเพราะผลประโยชน์""ผมคิดแบบนั้นเหมือนกัน""ทำไมเขาไม่ไปตีสนิทกับคุณพ่อล่ะ""ถ้าเป็นผม ผมจะตีสนิทกับคุณหนูครับ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว""หมายความว่าอย่างไร""ถ้าคิดในทางที่เลวร้ายคือได้ผลประโยชน์ทางธุรกิจและได้คุณหนูมาเป็นแฟนด้วยครับ""ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงคุณคารอสคือคนชั่วเลยนะ""ครับ แต่หน้าที่ของพวกผมคือป้องกันภัยให้คุณหนูไม่ว่าจะมารูปแบบใดก็ตาม""ขอบคุณทุกคนนะ"ลูกหนูได้แต่หาวิธีรับมือเรื่องนี้ถ้าคารอสคนนี้มาวุ่นวายในชีวิตอีกจะทำอย่างไรดี แต่พอเธอคิดหาวิธีสายเรียกเข้าบ่งบอกว่าคนที่โทรมาคือคนที่สามารถช่วยเธอได้"สวัสดีคะพ่อราฟ""พ่อรู้เรื่องวันนี้ของหนูแล้วนะ""...""กลับบ
หลังจากที่สองหนุ่มสาวแยกย้ายกัน บอดี้การ์ดของลูกหนูรายงานเหตุการณ์วันนี้ให้กับราฟ วิลเลียม บิดาของคุณหนูให้รับรู้เรื่องนี้ร่วมถึงคนที่เข้ามาช่วยจนราฟแปลกใจว่าทำไมหมอนั้นถึงยื่นมือมาช่วยลูกสาวของเขา"ลูกหนูปลอดภัยใช่ไหม""ปลอดภัยครับแต่...""คุณคารอสนัดให้คุณหนูทานอาหารเพื่อเป็นการขอบคุณ""ลูกหนูยอมไปรึเปล่า""ยอมไปตามคำขอฝ่ายนั้นครับโดยมีพวกผมคอยอารักขาด้วย""ดี ถ้าอย่างนั้นดูแลลูกสาวของฉันให้ดี อย่าให้คลาดสายตาเด็ดขาด""ครับคุณราฟ"เมื่อราฟรับเรื่องจากบอดี้การ์ดส่วนตัวของลูกสาวเขาเพียรแต่คิดหาเหตุผลที่ฝ่ายนั้นต้องการจะว่าด้วยเรื่องธุรกิจก็ไม่น่าใช่เพราะฝ่ายนั้นไม่ง้อบริษัทของเขาอยู่แล้วไม่ว่าจะเป็นอำนาจ หุ้นส่วน อีกอย่างเขาก็ไม่ได้อย่างสนิทสนมกับทางนั้นสักเท่าไหร่"หรือว่า..ไม่ร่าจะใช่"ราฟคิดไปอีกเรื่องหนึ่งแต่ว่ามันจะเป็นไปได้หรือที่คนของตระกูลคานจะมาตกหลุมรักลูกสาวตัวแสบแต่ถึงเป็นอย่างนั้นเขาก็จะไม่ยอมให้ยัยหนูของเขาไปเจอกับปีศาจ 😈 เด็กขาด!ลูกหนูเลือกร้านที่อยู่ข้างถนนตามที่ฝั่งนั้นให้สิทธิ์เธอได้เลือก ความจริงเธอจะนัดเขาไปร้านอาหารหรูแพงก็ได้แต่ด้วยความที่เธอจะได้ตัดปัญหาจึงเลื
ประวัติของลูกหนูถูกสืบค้นแต่มันว่าไม่สุดจนลูกน้องของคารอสได้แต่ประวัติคร่าวๆไปให้เจ้านายของตนด้วยอำนาจของราฟ วิลเลียมที่ต้องการปกปิดประวัติส่วนตัวของลูกสาวแสนสาวจึงทำให้ใครต่อใครต่างถอดใจกับการเข้าหาเธอ"คุณคารอสครับ""ฉันรู้อยู่แล้วว่าพวกนายทำได้แค่นี้ ทางนั้นตั้งใจปกปิดประวัติลูกหนูอยู่แล้ว""ขออภัยครับ""อืม"ใช่ว่าเขาจะถอดใจเสียแต่เพียงเข้าใจสาวน้อยไม่ได้เท่านั้น อีกอย่างตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะต้องทำตามใจจนเอง องค์กรของเขาต้องการผู้นำที่มีประสิทธิภาพอยู่เขาควรจะทำสิ่งนั้นก่อน ส่วนสาวน้อยของเขา เขาจะส่งคนป้องกันพวกหมาหิวโซไม่ให้มาล่วงเกินเธอโดยเฉพาะไอ้หมาหน้าเด็กที่คิดจะเป็นฮีโร่เวลาผ่านไปหลายปีจากสาวน้อยกลับกลายเป็นสาวสวยจนใครๆต่างอิจฉาความสวยของเธอ คนของคารอสยังทำหน้าที่ปกป้องลูกหนูอย่างลับๆเหมือนเดิมตามคำสั่งของคารอส ภาพในชีวิตประจำวันของสาวน้อยถูกถ่ายทอดไปยังคารอสทุกวันราวกับสารคดีเรื่องยาวแต่ตัวแสดงคือหญิงสาวที่เขาหมายปอง แต่ต้องขัดใจในบางครั้งที่ไอ้หนุ่มนั้นมาเกาะเกะน่ารำคาญแต่ยังดีที่มันทำหน้าที่ไล่ชายคนอื่นที่หมายลูกหนูให้บริษัทของเขาคือคู่ค้าของบริษัทวิลเลียมแต่ด้วยควา
ฮีโร่จะทิ้งเธอเพื่อปกป้องคนที่มันรักแต่เขาจะเป็นตัวร้ายที่ทิ้งทุกคนเพื่อปกป้อง 'เธอ' คนเดียวพระเอกจะยอมเสียสละทุกอย่างแม้ตัวจะตายแต่สุดท้ายคนที่ตายคือตัวร้าย...แต่!ตัวร้ายอย่าง ' คารอส คาน ' หรือจะยอมตาย เขาเนี่ยแหละจะยึดนางเอกมาครอบครองเองไอ้ที่ขนานนามกันว่าพระเอกควรคู่กับนางเอกมันมีแค่ในละคร เขาจะทำให้นางเอกมาคู่กับตัวร้ายแทนคารอสยังคิดเสมอว่าคติที่ว่าพระเอกต้องคู่กับนางเอก พระเอกต้องปราบมารร้ายนั้นมันไร้สาระแต่ดูเหมือนว่าคนที่เขาแอบชอบดันอยากเป็นนางเอกรอพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยซะนี่สิ แต่บทบาทที่เธอมอบให้เขาคือตัวร้าย ตัวร้ายที่เธอคิดมาตลอดว่ามันต้องแพ้พระเอก ลูกหนู สุดที่รัก วิลเลียมเขาเฝ้ามองเธอตั้งแต่เรียนมัธยมจนถึงตอนนี้ เธอยังไม่เหลียวแลมองมาทางเขาเลยสักนิด ไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้าจีบเธอเพียงแต่ว่าครอบครัวของเธอกับครอบครัวของเขาไม่ลงรอยกันสักเท่าไหร่ ยิ่งมีบอดี้การ์ดล้อมตัวเธอเอาไว้ด้วยแล้วเขายิ่งเข้าหาเธอได้ยากเท่านั้น"คุณคารอสครับ รถของคุณลูกหนูออกมาแล้วครับ"บอดี้การ์ดหนุ่มคู่ใจบอกกับเจ้านายของตนที่จ้องมองรถคันดังกล่าว"ขับตามไปอย่าให้ทางนั้นรู้ตัว"เสียงเข้มออกคำสั่งให้อีกค







