MasukAuthor’s note ulit, kasi pake niyo? choss, joke lang po hehe.
First and foremost (for the nth time) I wanted to thank the Lord Jesus Christ for giving me this talent. I am beyond grateful and blessed to see this book of mine getting known on this platform. Actually, despite of this being in a non-ex contract, I haven't published this in any platform. Because of the fact that I don't really trust them enough, especially the English version of this novel. Without Him, His guidance and His Love, I wouldn't be able to find the right and perfect home for my novels. To Him is the Highest Glory, honor, and Praises! Second, I wanted to give my thanks to the two of the very important people in my journey here in Goodnovel. To my Co-editor, Ms. Mhiraya, thank you for believing in me when I have doubts over myself. Thank you for the encouragements that you gave, when there are times that I felt like I already lose the hope of getting something in this platform. To my Senior Editor, Ms. Irene, who sees my effort and potential, I love you so much with all of my heart. Thank you for the support and unending patience for approving the edits of this book. (I am not going to cry) Without you two, I wouldn't be still here and grinding for my future. (Yes, I decided to become a full-time writer and author under goodnovel and other two writing platforms.) Third, to my “Invisible” readers who kept on viewing, paying, and reading my book. Thank you for the support and love that you gave to my characters. Loving their flows, imperfections and their dark side. Malapit na po matapos itong, and I assure you all that every pages are worth it to read lalo na sa POINT OF VIEW ni Laxus dahil doon niyo po makikita ang buhay niya bago niya makilala si Amara niya. And may mga hints and clues na rin po kung sino-sino ang mga characters sa susunod na series. Abangan niyo! But before that, may mga kaunting chapters lang po ako na aayusin bago matapos ito, kaya anong gagawin? basahin niyo na! And lastly, to my self. I wanted to thank her because hindi siya sumuko na isulat sina Laxus at Amara kahit noong mga panahong dumaan siya sa matinding “Imposter syndrome.” She didn't give up, and continue to chase her dream to become an author someday. And here she is! Grinding and working for herself and for those people who she really loves. Alam kong hindi pa dito matatapos ang journey natin! GRABE, MAY SMALL BANNER NA TAYO! #CELEBRATINGSMALLWINS.Hi mga ka-historians! This is me your author. I just wanted yo thank those peopl who stayed with me and my journey here. First and foremost, syempre hindi mawawala diyan si Lord kasi at the end sa kanya pa rin at siya pa rin. Sinulat ko lang ang note na ito kasi, malapit na siya matapos sa drafts ko. And to let you all know, lahat ng characters na nakasulat dito ay may kanya-kanya pong kwento but I am still thinking if dito ko ba siya ipu-publish or sa isang PTR platform din. Wala pong fillers or something, di lang talaga ako marunong isulat ng tama pero... Stay tuned!
AMARA’S POVMorning came, and everyone is ready for the second and the final war. Pero dahil gising na si Laxus, maraming nagbago sa mga plano. Mabilis na kumalat sa media ang balita; ang biglaang pagpapakita ng aking asawa sa kompanya kaninang umaga ay tila isang lindol na yumanig sa buong bansa. The King is back, and the underworld knows it.By next week, isang illegal auction ang magaganap. Eight of the biggest underground elites will be present—kasama na si Hilary at ang tatlong pinuno na pumatay sa pamilya ni Laxus.It’s the perfect stage for the final bloodbath.Kaya heto, imbes na maghanda siya para mag-ensayo, nandito pa rin siya ngayon sa garden kung saan ako nagmumukmok. Nagtatampo ako sa kanya. Pagkatapos ng lahat ng hirap ko sa pagpapatakbo ng kompanya habang wala siya—habang pasan ko ang tatlo naming anak—ngayong magkakaroon ng hustisya, ayaw niya akong isama sa auction.“Wife,” maawtoridad niyang sabi. I can feel his patience getting thinner, but I don't care.“Huwag m
AMARA’S POV Dahan-dahan akong pumasok sa loob matapos ang ilang sandali. Venus opened her eyes and smiled the moment she saw me—isang ngiti na tanging nagbibigay ng liwanag sa madilim kong mundo. Kayo ng mga kapatid mo ang nagpapatatag sa akin, mahal ko. Mabilis siyang bumaba mula sa couch at pinunasan ang kanyang mga luha gamit ang likod ng kanyang maliliit na kamay. She is just six years old; she wasn't supposed to experience this kind of cruelty. Naaalala ko ang gabing una ko siyang nakita. She wasn't ours, and she is fully aware of it now. She was born a Saga, the daughter of a traitor who once used our own technology to destroy us. But the way she cares for Laxus now... it shows that blood doesn't define who your family is. “Mommy, you’re back!” aniya sa mahinang boses. Hindi ko na siya mabuhat dahil sa laki ng aking tiyan, kaya niyakap na lamang niya ako sa aking baywang, tila ba sinasama sa yakap ang kanyang mga kapatid na nasa sinapupunan ko pa. Isang buwan na lang, at
AMARA’S POVMabilis na inilabas nina Unique at Liander ang kanilang mga armas nang makitang pilit na bumubunot ang anak ni Floyd mula sa likod ng kaniyang pantalon. Pero bago pa man niya mahawakan ang baril, isang malamig at nanunuot na tingin lang ang ipinukol ko sa kaniya.“Kryptonite... pati ba naman ikaw?” usal niya. Ang boses niya ay puno ng pagkagulat at pait habang namimilipit sa sakit ng kaniyang binti.Hindi ko na siya hinayaan pang magsalita. Isang putok pa mula sa aking Beretta Tomcat ang umalingawngaw, at tuluyan siyang dumausdos mula sa kinauupuan patungo sa sahig. Ang kaniyang mga tauhan na kanina lang kung umasta ay akala mo’y mga diyos? Ngayon ay tikom ang bibig at nakayuko sa ilalim ng aking kapangyarihan.They thought they knew how my husband thinks? Fascinating. Dapat lang silang matakot. Dahil kung si Laxus ay nagbibigay pa ng pagkakataon, ako... hinding-hindi.“W-what do you want?” nanginginig niyang tanong habang nakahawak sa duguang binti.“Simple,” sagot ko.
AMARA’S POVTahimik lamang kami ni Hershey sa loob ng sasakyan, ngunit ang katahimikang iyon ay puno ng kaba at determinasyon. Ramdam ko ang bawat mabigat na hininga sa loob ng SUV. Kasama namin si Liander at ang ilan pa naming mga tauhan, habang si Diana naman at Auntie May ay naiwan sa mansyon. Sila ang nagsisilbing mga mata namin doon—nagbabantay kay Laxus at Venus habang wala kami. Nag-iwan din kami ng sapat na pwersa sa mansyon, mahirap na; alam naming tuso si Hilary at hindi kami pwedeng magbakasakali.Hinawakan ni Hershey ang kamay ko, isang mahigpit na pisil na tila ba sinasabing, “Kaya natin ito, Bessy.” Sa passenger’s seat, nakita ko si Unique na tahimik na nagche-check ng kanyang long rifle. Ang kanyang mukha ay walang emosyon, ngunit ang higpit ng hawak niya sa armas ay sapat na para malaman kong hinding-hindi siya magdadalawang-isip na magpaputok kapag kailangan.Ramdam ko ang determinasyon ng bawat isa sa amin. H
AAMARA’S POVTatlong buwan. Tatlong buwan na ang lumipas mula nang mangyari ang gabing iyon, at sa loob ng mahabang panahong iyon, hindi pa rin nagigising ang aking asawa.Everything changed. Ang masayang mansyon ay naging madilim at tahimik. Ang puso ko ay tila nabalot ng yelo, at ang aking mga ngiti ay nawalan ng buhay. Alam kong mapanganib ang nararamdaman ko, lalo na at tatlo ang dinadala ko—isang babae at dalawang lalaki. My triplets are the only ones keeping me sane.Tahimik kong pinagmamasdan si Venus na natutulog sa tabi ng kanyang Dadda. She's been having a hard time, too. I had to pull her out of regular school and start homeschooling dahil hindi na maganda ang kanyang mga grado. She is no longer the super playful and hyper child I knew. My Venus changed so much, and my heart breaks every time I see her like this. Lalo na’t hindi rin kami mapalagay dahil madalas ay may namamataang mga espiya sa paligid ng mansyon.This war between blood has to end. Lalo na at malapit na
AMARA’S POVNang magsawa kami sa kakaupo at pakikiramdam sa simoy ng dagat, nag-walking kami nang ilang minuto bago naisipang bumalik sa hotel. Pagdating namin, hindi pa man ganap na humihinto ang sasakyan ay agad na kaming pinagbuksan ng pinto ng isa sa mga guards na nakapalibot sa buong building
AMARA’S POV:Hingal na hingal kami ng matapos. The only sound inside the private suite was the rhythmic hum of the plane and the synchronized thumping of our hearts. We both let out a soft, breathless laugh as the tension finally broke.For the past month, we were too busy playing a deadly game of
AMARA’S POV “I love you, baby,” Laxus whispered. Our fingers were intertwined, our palms pressed against each other as we walked slowly through the garden in the fading light of the late afternoon. For the first time in a long time, there were no guards shadowing our every move, no visible guns,
DIANA’S POV The threat in our clan led us into a state of constant fear. Kahit anong gawin naming paglilinis sa paligid, hindi maalis-alis ’yung bigat sa dibdib ko simula nang makita namin ’yung bangkay ng daga sa loob ng mansyon. Kasalukuyan akong tumatambay sa may hut ng garden sa malawak na man







