LOGINHello, Senyoras! This is Anji. And I'm sure you're wondering bakit until now wala pa akong naisusulat or update. As of now kasi, I'm re-reading Callum and Veronica's story kasi mas mauuna ko po siya tatapusin before Caius and Axton. So I'm hoping for your kind consideration huhu. And thank you so much sa walang sawang paghihintay. Pangako ko po, babawi po ako. Updates for Callum will start during weekends. Kindly wait for me po huhuQuestion will be entertained sa comment section. I'll try my best to respond ^_^- S. Anji
Umihip ang malamig na hangin at mahina akong napadaing dahil sa lamig. Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang hangin na ‘yon, gayong mukhang na sa enclosed space kami.Hindi ko rin alam kung ilang minuto na ang lumipas matapos nilang tawagan si Collin. All I know is that I’m starting to feel scared. Punong-puno ng mga tanong ang utak ko. Katulad na lang ng kung paano ako napunta sa ganitong sitwasyon.Isang piraso ng pandesal ang inabot sa ‘kin ng isang lalaki sa ‘king tabi na kanina pa ngumunguya ng pagkain. Nilingon ko naman siya sa kabila ng namumugto kong mga mata.“Kain ka. Mukhang nanginginig ka na sa gutom,” wika niya.Siya lang ang mag-isang nakabantay sa ‘kin ngayon. They’re taking me easy because I’m a woman. Wala rin akong alam sa mga self defense kaya’t kung tumakbo ako, siguro dalawang hakbang lang at dedo na nila ako.Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi at umiling. “Hindi ako nagugutom.”“Sige,” sagot niya naman at sinubo ang pandesal. “Alam mo, nakakaawa ka.”Ma
Nakaramdam ako ng malamig na tubig na binuhos mula sa ‘king ulo, dahilan para magising ako mula sa pagkakatulog.“Gising, mahal na prinsesa!”“Tulog pa yata, e!”“Sabuyan niyo pa. Lagyan niyo ng ice.”Bago pa man ako makaimik, muli na naman nila akong binuhusan ng tubig, This time, sobrang lamig na nito. Nanginig ang buo kong katawan at kasabay nito ang paghugot ko ng malalim na hininga.“Oh, gising na siya!”“Tawagan niyo na si boss. Dali!”Gusto ko sanang gumalaw, pero parehong nakatali ang aking kamay at paa.Magulo rin ang buhok ko. Medyo blurred pa ang aking paningin dahil sa kakagising ko lang. Ngunit nasisiguro kong na sa isang abandonadong lugar kami. Tanging ilaw mula sa isang light bulb lang ang nagbibigay ng liwanag sa silid na ito.“Anong…” My voice trembled. “Anong kailangan niyo sa ‘kin?”Medyo nahihilo ako. Mukhang dahil ito sa nalanghap ko sa panyo kanina.I tried to look outside the window, only to find out it was still dark outside. Anong oras na ba? Bakit ako nandit
“I’m sorry.” Agad akong umiling sa kanya. “But…I’ll figure this out on my own.”“Asli…”“I want to go home,” sambit ko at nagsimula na namang manubig ang aking mga mata. “Please take me home.”Nakita ko ang paghugot niya ng malalim na hininga na para bang pinipigilan niya ang kanyang sarili sa kung anong nais niyang sabihin.Then, he nodded his head. Nilahad niya ang kanyang kamay at walang pagdadalawang isip ko naman itong tinanggap. Giniya niya agad ako sa kanyang Camaro na naka-park sa gilid. He opened the door for me and helped me get in.Nang masiguro niyang maayos na ako ay agad niyang sinarado ang pinto at umikot para sumakay sa passenger’s seat. Binaling ko ang aking tingin sa labas. Medyo basa pa rin ang aking mga mata, ngunit tumigil na ako sa pag-iyak.“Finish your soda so you can throw the can,” wika niya.Doon ko lang naalalang may hawak nga pala akong soda. Tipid lang akong ngumiti sa kanya at sumimsim sa hawak kong soda.Mabuti na lang at kahit sobrang distracted ng isi
Episode 171Mas lalo yatang nanlamig ang katawan ko sa narinig mula sa kanya.At kahit na hindi para akong nanghihina sa narinig, nag-proceed pa rin ako sa family dinner na inaaya sa ‘kin ng mga Ferrell. Kahit na medyo magulo ang isipan ko, kahit papano ay nagawa ko pa ring itawid ang gabing ‘yon.Giliw na giliw sa ‘kin ang mama ni Collin dahil tulad ko, mahirap lang din daw siya noon at boss niya si Mr. Cameron Ferrell. Ngunit dahil sadyang mapaglaro ang tadhana, nagkaroon daw ng something sa kanila, and that led to their marriage.It was a long story, ngunit pinaikli lang niya. Pero kahit papano ay naaaliw akong pakinggan ‘yon. Hindi ko maintindihan kung bakit ngunit nang marinig ko ang kwento nila, parang feeling ko ay mangyayari rin ‘yon sa ‘kin.But then…the man I admired the most is already a married man.“Ouch!”Wala sa sarili kong sambit nang may biglang pumitik sa ‘king noo. Agad kong sinapo ang aking noo at binalingan ng masamang tingin ang may gawa non.Doon ko lang napansin
Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang marinig ko ang pamilyar na boses sa kabilang linya. Wala sa sarili akong napalunok at humigpit ang paghahawak ko sa ‘king phone.I made sure to double check the caller ID and saw it wasn’t a registered number. Muli kong dinikit ang phone sa ‘king tenga at mariing kinagat ang ibabang labi. Hindi ko mahanap ang boses ko kaya naman wala akong ibang nagawa kundi ang manatiling tahimik.Ngunit katulad ko, tahimik din siya sa kabilang linya, tila naghihintay kung sasagot ba ako. Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi at wala sa sariling napatitig sa ‘king anak.How would she react if she knew that the one I’m talking on the phone is her father?Yes, it was Axton. Walanmg iba kung ‘di si Axton.Nang walang salitang namayani sa aming dalawa, kaya naman napagdesisyunan kong patayin na lang ang tawag. And just as when I was about to end the call, I heard him talk.“How have you been?”Sobrang baba ng boses nito, mas mababa pa sa usual niyang bos
“Hindi ito ang daan papunta sa amin,” wika ko. “Kuya, uuwi na ako. Naghihintay ang kapatid ko.”“Now you’re calling me Kuya. You’ve been calling me bird nest since then. What change?”“Dapat ba sir ang itawag ko sa ‘yo?”Mahina lang siyang natawa at hindi na nagsalita pa.Hindi ko talaga maintindiha
“Are we done?”Wala sa sarili akong nag-angat ng tingin sa salamin at tipid na ngumiti. “I guess.”Tipid na tumango si Miss Catarina. “Good. Get out now. Rocero is already waiting for you. H’wag mo na siyang paghintayin nang matagal.”Ngumiti ako sa huling beses at naglakad na palabas ng boutique.A
Katulad ng naging plano, nagsimba muna kaming tatlo ni papa. Maraming mga kakilala si papa na bumabati sa kanya, aakalain mong tatakbo bilang konsehal sa dami ng kinakamayan nito. Habang si Yael naman ay puro studies ang pinagdarasal sa simbahan.Paano ko nalaman?Sa lakas ba naman ng boses niya ha
LUMIPAS ang sumunod pang mga buwan at tuluyan nang nagbago ang pakikitungo sa ‘kin ni Sir Axton. At ‘yung mga gabing palagi akong pagod, mas lalo itong napapadalas. Kaya naman on-time na akong umiinom ng pills. Sa mga nakalipas ding buwan, pansin ko rin ang pagbabago kay papa. Ginagampanan na tala







