LOGINSANDRA'S POV
Nanatili pa kami ng dalawa pang oras sa lugar na iyon bago maisipang umuwi na habang patuloy na nilalasap ang sariwang hangin at kapayapaan na hatid ng kalikasan. Parang wala lamang nangyari nang lisanin namin ang lugar na iyon na iniwanan namin ng ala-alang kami lamang ang may-alam. Napag-isipan namin kinalaonan sa gitna ng biyahe na dumaan sa isang kilalang fast food chain upang mananghalian.
Nakasuot ako ng pink na backless top na pinarteran ng puting high waist jeans at puting sandal. Isinuot ko rin ang shades ko at hinayaang nakalugay ang mahab at wavy kong buhok nang makababa ako sa sasakyan ng lalaki. Nakasuot naman siya ng puting V-neck shirt, black sweat pants at puting Nike shoes. Pinagbuksan niya ako ng pintuan at hinapit ang aking bewang nang maglakad kami papasok ng fast food chain na aking ikinagulat. Amoy na amoy ko ang mamahalin niyang pabango dahil sa aming distansiya.
"Look at them, they're staring at you," mahinang bulong ng lalaki dahilan upang mapatingin ako sa direksyon ng mga kalalakihang sa tingin ko ay mga college students. Hindi nila alam na napatingin ako sa kanila dahil sa suot-suot kong shades.
"Nakatingin nga ang mga iyon sa iyo oh." Sagot ko at ininguso ang grupo ng mga kababaihang napapatingin sa kaniya.
Kasalukuyan kaming nasa counter habang sinasabi sa isang crew ang aming mga orders. Isang spaghetti at pineapple juice lamang ang sa akin dahil hindi naman ako gutom, gumaya naman siya dahil tulad ko ay hindi rin ganoon kalala ang kaniyang gutom.
"You're hotter than them." Bulong niya at tinaggap mula sa crew ang tray ng pagkain na inorder namin at nagpaunang maglakad sa akin.
Ramdam ko ang pag-iinit ng aking pisngi nang marinig iyon mula sa kaniya. Hindi na naman bago sa akin na masabihan ng ganoon, pero kakaiba ang epekto kapag siya ang nagsasabi.
Nais ko na lamang magpigil ng tawa nang irapan ako ng isa sa mga babae na naroroon nang mapadaan ako.
Nang makaupo kami ay nanatili ang mga titig niya sa akin, kita ang paghanga habang sinusuyod ang aking kabuuan. Hindi ako napapalagay, dahil pakiramdam ko sa mga oras na iyon ay matutunaw na ako sa paraan ng kaniyang pagkakatitig.
"You still don't know my name, my name—" hindi ko na siya pinatapos pa at nagsimula akong kumain.
Wala akong balak na alamin ang pangalan niya, dahil ang lahat ng ito ay parte ng trabaho ko at bayad ako dahil dito. Makakabayad na rin ako ng mga miscellaneous fees sa school mula sa 70% share na makukuha ko mamaya kay Madam Rowena. Oo, inaamin kong crush ko ang lalaking ito pero, hanggang doon lamang.
"Hindi na kailangan, pagkatapos nito ay babalik na tayo sa dati. Prostitute ako at customer kita, hindi na natin kailangang makilala ang isa't-isa." Sagot ko at nagpatuloy sa pagkain.
"Don't you want to know who I am? We've been warming the bed for a couple of times and—" muli ko siyang hindi pinatapos.
"Bayad na ako at tapos na po ang trabaho ko, kapag po nais niyong matikman muli ang serbisyo ko ay puwede po kayong bumalik sa Club House." Sagot ko gamit ang kaswal na tono.
Natahimik siya ng sandali at isang nakakalokong ngiti ang sumilay sa magagandang uri niyang mga labi nang may mapagtanto. Tinaasan ko naman siya ng kilay nang makita ang reaksiyon niyang iyon.
"So you fear attachment, right?" aniya habang tinatapos ang kinakain na spaghetti.
Hindi ako agad sumagot.
Pinag-isipan kong mabuti ang bawat salita na lalabas sa aking bibig, dahil alam kong hindi ko na iyon mababawi sa oras na masabi ko.
"It's none of your business na po, sir." Sambit ko at iniwasan ang kaniyang mga tingin.
"Hmmmm," tanging sambit niya, nanunuyo.
Hindi ko na iyon pinansin upang hindi na humaba pa ang usapan. Tanging nararamdaman ko sa mga oras na iyon ay ang unti-unting pagbigat ng aking katawan dahil sa pagod.
Makalipas ang ilang minuto ay natapos na kami sa pagkain at agad na nagtungo sa parking lot ng fast food chain na iyon upang umalis na. Tahimik ang buong biyahe at tanging tunog ng musika sa kaniyang sasakyan ang maririnig.
Nang malapit na kami sa Club House ay napapatingin siya sa akin. Inayos ko ang suot na damit at shades saka nagsuklay ng buhok.
"So you're going to accept customers starting this hours?" Tanong niyang biglaan.
"Yes, trabaho eh." Sagot ko at binuksan na ang pintuan ng kaniyang sasakyan.
Sandali siyang natahimik habang inaabot ko ang aking mga gamit sa backseat. Sa halos tatlong minutong pananahimik ay nagsalita na siya.
"Happy earnings, then." Aniya at hindi na ako hinintay na makapasok dahil agad na niyang pinahahurot ang sasakyan palayo.
Nanatili akong nakatitig sa kaniyang sasakyang sobrang liit na sa aking paningin. Agad na akong pumasok sa Club House at nagtungo sa aking kwarto upang magpahinga, ilang oras na lamang kasi ay magbubukas na ang Club House dahil weekdays ngayon.
Mabuti na lamang at kasalukuyang academic break namin kaya naman tumatanggap ako ng customers with a duration of 1-3 days lamang. Kapag nag-resume na ang classes ay hindi ko na magagawang tumanggap ulit ng ganoong offers.
Habang nakahiga sa aking kama ay nakatanggap ako ng notification mula sa aking e-wallet kung saan nakapasok na sa aking account ang 70% share ko, na na-isend na pala ni Madam Rowena ngayon lamang. Naiisip ko na agad ang 12,000 na misc f*e at ang balanse kong 6,000 sa aking tuition f*e sa nakaraang sem.
Napahinga ako nang malalim at napapapikit. Alas sais ng gabi ang pagbubukas ng Club House at alas dos na ng hapon, apat na oras na lamang ang natitira para sa aking pahinga. Ipinikit ko ang aking mga mata at nakatulog agad.
Naggising ako sa mahinang yugyog sa aking balikat na kagagawan ni Kimberly. Nang mapatingin ako sa kaniya ay bihis na bihis na siya at naka full-face make up na. Siya pala ang unang performer ngayong gabi at ako naman ang pangalawa.
"Sandra, magbihis ka na dahil sasalang na ako. Ikaw ang susunod." Sambit niya, nagmamadali.
Nakakapasok siya sa kwarto ko upang humiram ng ilan sa aking mga make up na hindi ko naman ipinagdadamot.
"A-Ah oo, sige, sunod ako agad sa baba." Sagot ko at nagmadaling tumayo upang magtungo sa banyo para maligo.
Habang malayang umaagos sa aking katawan ang maligamgam na tubig mula sa shower ay hindi ko maiwasang tanungin ang aking sarili, at hindi ito ang unang beses.
Sa bawat araw na sasalang ako sa entablado, maghuhubad, at magbebenta ng laman ay palagi kong tinatanong sa sarili kung kaya ko pa bang sikmurain ang lahat.
Pero, napapangiti ako sa tuwing napapapagtanto ko kung paano ko nagagawang buhayin ang sarili at matustusan ang sariling pag-aaral sa isang exclusive private university dahil sa trabaho kong ito. Hindi ko kailangan magpapawis, Hindi ko kailangan ng lakas, at lalong-lalo na hindi ko kailangang magtiis sa maliit na sahod.
Nang matapos akong makaligo ay isinuot ko ang damit na tanging hiwa na lamang ng aking pagkababae at pang-upo ang natatakpan, maging sa aking dibdib na lantad maliban sa n*pples. Kulay pula ito at kumikinang-kinang, nababagay sa maputi at makinis kong kutis. Naglagay ako ng make up at kinapalan ang pulang lipstick saka ko tinitigan ang sariling repleksyon sa salamin.
Dahil alam ko na sa gabing ito, marami na namang magkakandarapang mga malalaking tao para pagkaguluhan "Ang Babaeng May Mabentang Laman."
SANDRA'S POVAng pool area ay iluminado ng maliliit na ilaw na nakasabit sa mga sanga ng puno. Parang mga bituin na bumaba mula sa langit at tahimik na nakisalo sa aming hapunan. Sa gilid ay kumikislap ang tubig ng pool, sumasalamin sa mga ilaw at sa mahinang galaw ng hangin.Maayos na naihanda ni Zillian ang mesa. May puting tablecloth, ilang kandila sa gitna, at ang mainit na kare-kare na niluto namin ni Ate Lora ay nasa malaking mangkok na may usok pang dahan-dahang umaangat. Ang amoy ng peanut sauce, bagoong, at bagong lutong kanin ay kumalat sa hangin. Matagal na akong hindi nakakaupo sa ganitong klaseng hapunan. 'Yong hindi nagmamadali, 'yong walang iniisip na trabaho o deadline, at 'yong puro lang pamilya.Nagsimula kaming kumain habang nagkukuwentuhan.“Okay,” sabi ni Zillian habang nagsasalin ng kare-kare sa plato niya, “ikaw naman ang bida ngayong gabi.” 
SANDRA'S POVAng biyahe papunta sa bahay ni Lola Zaniella ay parang isang mahabang buntong-hininga na matagal ko nang hindi nailalabas. Tahimik ang kalsada, ngunit sa loob ng sasakyan, puno ito ng mga kuwento, tawanan, at mga alaala na tila sabay-sabay na bumabalik sa akin.Nasa passenger seat si Lola Zaniella habang ako at si Zillian ay nasa likuran. Bahagyang nakabukas ang bintana kaya pumapasok ang malamig na hangin ng hapon. Sumasayaw ang mga dahon ng puno sa gilid ng kalsada habang dahan-dahan kaming bumabagtas sa pamilyar na daan. Hindi ko namalayan kung gaano ko sila namiss hanggang sa sandaling iyon.“Hindi mo man lang kami binalaan na uuwi ka, Ate Sandra,” pabirong sabi ni Zillian habang nakasandal ang ulo sa upuan. “Namiss ka namin sobra, Ate!"Napangiti ako.“Kung sinabi ko, baka hindi ako makaalis,” sagot ko. “Baka pinigilan n
SANDRA’S POVUnang araw ng practice for graduation.Maaga pa lamang ay puno na ng ingay ang buong auditorium ng Benison. May mga estudyanteng nagkukumpulan sa kani-kanilang mga grupo, may mga tumatawa, may mga abalang nag-aayos ng kanilang toga measurements, at may ilan ding katulad ko na tahimik lamang na nakaupo habang pinagmamasdan ang paligid.Hindi ko maiwasang mapangiti.Ito na talaga iyon.Ilang linggo na lamang at tuluyan na kaming magtatapos.Sa harap ng stage ay nakatayo si Kaydie Seth Sarmiento. Nakasuot siya ng simpleng polo at slacks habang kausap ang ilang professors. Kahit sa simpleng ayos ay hindi maitatago ang presensya niya.Hindi rin naman nakapagtataka.Siya ang Summa Cum Laude ng buong graduating batch ng Benison University.Ang valedictorian.Napangiti ako habang nakatingin sa kaniya. Hindi lang dahil sa matalino siya, kun'di dahil kaibigan ko siya. Ako naman ang sumunod sa kaniya bilang Magna Cum Laude at si Rina ang sumunod sa akin. Dahil doon, halos hindi magk
SANDRA’S POVAraw ng Martes at iyon na ang araw ng huling paghahanda namin para sa application for graduation. Maaga akong nagising nang araw na iyon. Hindi dahil sa alarm, kundi dahil sa kakaibang kaba na matagal ko nang hindi nararamdaman. Parang may maliit na ibon sa loob ng dibdib ko na walang tigil sa pagaspas ng pakpak, hindi ko alam kung dahil ba iyon sa saya o sa takot na baka may mangyaring mali sa huling hakbang na ito.Habang naglalakad ako papunta sa registrar’s office ng unibersidad, mahigpit kong hawak ang folder na naglalaman ng lahat ng requirements ko. Mga transcript, clearance, at kung anu-ano pang papeles na ilang linggo kong pinag-ipunan ng pagod at puyat.Running for Magna Cum Laude.Napangiti ako nang maalala iyon at isang punto na lang sana. Isang maliit na numero na sana’y nagdala sa akin sa Summa Cum Laude.Ngunit hindi ko iyon nakuha.Hindi dahil sa hindi ko kayang abutin, kundi dahil may isang semester na bumagsak ang ilang grado ko, ang semester na halos hi
SANDRA’S POVKinabukasan, masakit pa rin ang mga mata ko pagkagising ko. Hindi lang dahil sa puyat, kundi dahil sa iyak na parang hindi kailanman natapos kagabi. Namamaga ang mga talukap ko, mabigat ang ulo ko, at bawat pagpikit ko’y may kasamang alaala ng ulan, ng yakap, at ng boses na pilit kong ibinaon sa limot pero ayaw tumahimik.Sa harap ng salamin, tinitigan ko ang sarili ko. Mukha akong pagod at mukha akong talunan.Pinilit kong maglagay ng konting concealer sa ilalim ng mga mata ko, umaasang kahit papaano ay matatakpan ang mga bakas ng gabing hindi ko dapat binalikan. Ngunit kahit anong gawin ko, hindi natatakpan ang bigat na nakaukit sa dibdib ko.Ilang test na lang at mag-eend na. Graduation na ang susunod kong haharapin. Mga dokumento, pirma, clearance, at mga bagay na dapat ikinatuwa ko. Ito ang hinintay ko at ito ang pinaghirapan ko.Pero bakit parang ang puso ko ang ayaw sumabay?Sa loob ng taxi papuntang Benison,
SANDRA’S POVNgunit ganoon na lamang ang paninigas ng aking buong katawan nang bigla siyang lumingon sa aking direksyon.Parang bumagal ang mundo.Sandaling rumehistro sa kaniyang mukha ang matinding pagkagulat, ang mga mata niyang kanina lamang ay malayo at lutang ay biglang nagkaroon ng buhay na para bang may isang multong biglang nagpakita sa harap niya. Samantalang ako, nanatiling nakatayo, parang estatwang inukit ng takot at damdaming hindi ko kayang pangalanan.“A-Arthur,” ani ko, halos pabulong, ngunit sapat para marating siya.Mapupungay ang kaniyang mga mata, at sa paraan ng bahagyang pag-ugoy ng kaniyang katawan, alam kong nakainom siya. May amoy ng alak na hinahalo ng alat ng dagat at ng malamig na hangin ng gabi. Nang tuluyang mag-register sa kaniya ang boses ko, unti-unting nawala ang gulat sa kaniyang mukha at napalitan ng isang blankong ekspresyon, isang pader na pamilyar na pamilyar sa akin.Nagpagpag siya nang ma
SANDRA’S POVBago pa man kami tuluyang makalabas ng court room ay naalerto kami nang may isang lalaki na nakaitim ang nahuli ng mga pulis. Pinadapa ito sa gitna habang pinoposasan.“Nautusan lang ako, pakawalan niyo po ako!” Sigaw ng lalaki.“Ano ang nangyayari dito?” Tanong ng hukom.“Nagbabalak p
SANDRA’S POV“Ako po si Benjamin Alburo, ang nautusang patayin ang pamilya ng yumaong si Ignacio Asuncion,” wala akong kurap habang nakatitig sa lalaking nakasuot ng kahel na damit, nakaposas ang mga kamay, habang hindi makatingin ng diretso sa madla.Napatingin naman ako sa kabilang hilera at doon
THIRD PERSON’S POV“Walang hiya talaga iyang mga kapatid mo! At talagang kakalabanin nila tayo?!” Gigil na sigaw ni Emily sa asawang si Zygue na tahimik lamang na nakaupo sa tapat niya.Inis na nag-angat ng tingin si Zygue at matalim na tinitigan ang asawa. Natigilan si Emily at
SANDRA’S POVPagkapasok namin ni Sidro sa loob ng gusali ng korte ay agad kong naramdaman ang amoy ng malamig na hangin na sumalubong sa amin, halong antiseptic at papel, amoy na parang nagpapaalala kung gaano kalupit at kalinaw ang katotohanan sa mundong ito. Ang bawat tunog ng mga yaba







