LOGINMabuti na lamang at napansin siya ng isang nurse, na agad siyang inalalayan pabalik sa loob ng ospital.
Ayon sa doktor, naapektuhan lamang ang sanggol dahil sa labis na stress at emosyon.
Matapos humupa ang pananakit ng kanyang tiyan, pinayagan siyang makauwi.
Mag-isa siyang nagmaneho pabalik sa kanilang tahanan sa Bel-Air—ang bahay na tinitirhan nilang mag-asawa mula nang sila ay ikasal.
Binigyan sila ng lola ni Nathaniel ng dalawang kasambahay para mag asikaso sa kanila at maalagaan ang pag bubuntis niya.
Ngunit pagdating niya sa bahay, isang pamilyar na eksena na naman ang bumungad kay Arabella. Hindi pa man siya tuluyang nakakapasok ay rinig na niya ang masayang tawanan mula sa sala.
Komportableng nakaupo roon ang dalawang kasambahay habang masayang kumakain ng mga pagkaing nakahain sa mesa. Nakabukas pa ang telebisyon at tila wala silang anumang inaalalang gawain sa bahay. Na para bang sila ang tunay na may-ari ng mansyon.Samantalang siya, ang legal na asawa ni Nathaniel Monteverde, ay pakiramdam niyang isa lamang siyang bisita at hindi kailanman naging bahagi sa bahay na iyon.
Pagkakita kay Arabella, agad na tumayo ang isa sa mga kasambahay at dahan-dahang lumapit sa kanya.
“Kumusta ang resulta ng check-up mo?”
May ngiti naman ito sa labi, ngunit hindi nakaligtas kay Arabella ang kakaibang tono ng boses nito—iyong tipong parang hindi ito tunay na nag-aalala kundi naghihintay lamang ng kung anong mapag-uusapan ng kasama niya.
Tahimik lamang tumingin si Arabella dito bago marahang umiwas at nagtungo sa hagdan, dahil wala na siyang lakas para makipagtalo.Buong araw nang mabigat ang dibdib niya, at pakiramdam niya ay sapat na ang lahat ng narinig at nakita niya para ubusin ang natitira niyang lakas.
Ngunit bago pa man siya tuluyang makalayo, muli niyang narinig ang boses ng katulong.
“Kinakausap kita ah. Matuto ka namang sumagot.”
Bahagyang humigpit ang hawak ni Arabella sa railing ng hagdan, pero hindi siya lumingon. Dahil sanay nang marinig ang malamig na tono ng mga taong nakapaligid sa kanya sa bahay na iyon.“Akala yata porke buntis, importante na siya,” dagdag pa ng babae, bago ito marahang natawa kasama ang isa pang kasambahay.
“Para namang baboy kung maglakad. Akala mo naman kung sino kung umasta. Nakikitira lang naman dito,” pang-iinsultong dagdag pa nito.
Napapikit si Arabella.Saglit siyang napahinto sa pag-akyat, ngunit agad din niyang pinilit na kumilos muli.Hindi na iyon bago sa pandinig niya.
Sa loob ng ilang buwang pananatili niya sa bahay na iyon, paulit-ulit na niyang narinig ang iba’t ibang bersyon ng parehong pang-iinsulto.
Wala raw siyang dating para maging asawa ng isang Monteverde.
Kahit anong ayos daw niya, hindi pa rin nawawala ang pagiging ordinaryo niya.
At higit sa lahat, isa lamang daw siyang babaeng kumapit sa pagbubuntis para maikasal sa lalaking hindi naman siya mahal.
Pagkapasok sa silid, marahang isinara ni Arabella ang pinto bago sandaling sumandal dito. Nakahinga siya nang maluwag dahil sa wakas, nakalayo rin siya sa mga matang mapanghusga at mga bulong na matagal na niyang pilit binabalewala. Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa kama at maingat na umupo sa gilid nito. Ngunit sa sandaling wala nang ibang taong nakatingin sa kanya, tila doon din tuluyang bumigay ang natitira niyang lakas. .Napayuko siya at marahang ipinikit ang mga mata. Pakiramdam niya ay wala nga siyang halaga.
Pagod na pagod na si Arabella. Minsan naiisip niya kung paano nauwi sa ganoon ang buhay niya.Hindi naman niya kailanman pinangarap na mapasok sa marangyang mundo ng mga Monteverde. Ngunit dahil sa batang dinadala niya, napilitan silang magpakasal ni Nathaniel.
Ang totoo, si Maricel Monteverde—ang lola ni Nathaniel—ang mismong nagpilit sa kasal nila.
Noong mga panahong iyon, kritikal ang kondisyon ng asawa nitong si Richard Monteverde. Halos mawalan na ng pag-asa ang buong pamilya habang nakahiga sa ospital ang matandang lalaki.
At kasabay noon, nalaman nilang buntis si Arabella.
Dahil sa isang matandang pamahiin, naniwala si Maricel na magdadala ng swerte sa pamilya ang pagpapakasal ng kanyang apo sa isang babaeng nagdadalang-tao.
At tila naniwala lalo ang lahat nang unti-unting bumuti ang kondisyon ni Richard matapos ang kasal nila.
Mula noon, bahagyang naging maayos ang pakikitungo ni Maricel sa kanya.
Ngunit hanggang doon lang iyon.
Kailanman ay hindi siya tunay na tinanggap ng pamilya Monteverde.
Sa mga mata ng mga ito, isa lamang siyang ordinaryong babaeng sinuwerte dahil nabuntis.
Isang babaeng pilit sumisingit sa mundong hindi naman talaga para sa kanya.
Napabuntong-hininga si Arabella bago dahan-dahang ipinatong ang kanyang palad sa nakaumbok niyang tiyan.
Bahagyang gumalaw ang sanggol sa loob nito.
Pagkatapos ang nangyari sa kanya maghapon, saka lamang bahagyang lumambot ang kanyang ekspresyon. Dahil nalaman niyang babae ang kanyang dinadala. Isang maliit na prinsesa.
Hindi niya namalayang bahagyang napangiti ang kanyang mga labi.
Sa gitna ng malamig at mapanghusgang mundong ito, mayroon siyang isang taong magiging kanya.
Isang nilalang na mamahalin siya nang buong puso, at magiging dahilan upang patuloy siyang lumaban.
Marahan niyang hinaplos ang kanyang tiyan habang unti-unting namumuo ang luha sa kanyang mga mata.
“Anak…” mahina niyang bulong.
Saglit siyang natigilan, tila pinipigilan ang bigat sa kanyang dibdib.
“Ikaw na lang ang meron si Mama.”
Habang marahan niyang hinahaplos ang sariling tiyan, tahimik siyang nangako sa sarili.
Anuman ang mangyari, hindi niya hahayaang maramdaman ng anak niya ang lungkot na matagal na niyang kinikimkim.
Kahit wala siyang kakampi. At kahit mapagod siya, poprotektahan niya ang batang ito. At mamahalin nang higit pa sa paraan ng pagmamahal na kailanman ay hindi niya natanggap.Nagulat si Arabella nang marinig ang pagbubukas ng pinto, nang nag-angat siya ng tingin. Nakita niya sina David at Nathaniel na kakapasok lang. Bahagya siyang natigilan. “Crystal, you’re awake. Are you still feeling unwell? Should we call a doctor?”“There’s no need. I’m feeling much better now.”Bago pa man makapag-react si Arabella, naipatong na nito ang palad sa kanyang noo. Bago pa makapag-react si Rong Shu, naipatong na nito ang palad sa kanyang noo.“You don’t seem to be running much of a fever anymore. You haven’t had lunch yet, have you? What would you like to eat? I’ll have something sent over.”Tumingin ang babae kay David. “There’s no need, I don’t have much of an appetite right now. I just want to be alone for a while. David, please leave for now.”Tumayo ng tuwid ang lalaki at saka lumingon kay Nathaniel na tahimik lang na nakatayo sa gilid, muling humarap si David sa babae bago nagsalita, “Nathaniel has something he want to talk to you about.”Hindi man lang tuming
Habang naghihintay silang dalawa ng elevator para bumaba, bumukas ang pinto nito. Si Joseph pala ang nakasakay dito, pagkakita kay Lhanze ay agad isyang bumati. “Mr. Lhanze.”Tumingin ang lalaki sa kanya.“Chairman, naligaw po ata kayo ng floor? Pumunta ka ba para makita si Crystal?”“Tinawagan kasi ako ng hipag ko, gusto kong makausap si Crystal.”Ang tinutukoy niyang hipag niya ay si Amira. kanina lamang umaga ay umiiyak si Valentina kay Jhen, habang nag ke-kwento ng mga nangyari. Talagang labis na nagalit si Amira sa nangyari. Mula pagkabata, inalagaan at pinrotektahan niya ang kanyang anak. Ni minsan ay hindi niya kayang pagalitan ito ng mabigat. At ngayon, isang nobody ang nangahas na apihin ang kanyang anak.Ang mas nakakagalit pa, hindi man lang ito naprotektahan nang maayos ni Nathaniel.Kaya tinawagan niya si Joseph para kausapin nito ang umapi sa kanyang anak. Bahagyang nandilim ang mukha ni Lhanze. “Hindi maganda ang pakiramdam ni Crystal at nagpapahinga siya ngayon. Kung
Naguguluhan na napatingin si David kay Nathaniel. “But I don’t think Crystal is that kind of person. Is it because she has conflict with your girlfriend, that’s why you judged her like that?”“She’s not even worth my judgement, just be careful not to fall into her hands.” simpleng sagot ni Nathaniel. Natawa na lang si David sa sinabi sa kanya ng lalaki. “You really have a lot of opinion about her, don’t be so harsh on girls. But if I could fall for her, I’d accept it.”“When did you become a good person, David?”“I’ve always wanted to be a good person.” nakangiting sagot ni David. Napangiti lang si Nathaniel ngunit hindi na sumagot. Sa halip ay nagbigay siya ng isang babae. “But let me remind you, she’s not unmarried and childless woman.”Napansin ni Nathaniel na hindi nagulat si David sa kanyang sinabi. “I know that, when I was pursuing her before she did say that she’s still married. But I did hear that her husband wasn’t a good person, not good to her at all. Crystal is such
Mahigpit na kinuyom ni Arabella ang kanyang mga kamay at buong tapang na hinarap ang matapang na tingin ng lalaki. Walang sinabi ni Nathaniel. Sa halip, binuhat niya si Valentina nang parang prinsesa at tuluyang umalis ng ballroom.Nang makaalis sila—Biglang nanghina ang katawan ni Arabella na kanina pa naninigas dahil sa tensyon. Nang mawalan siya ng balanse at muntik nang bumagsak nataranta si Lhanze at mabilis siyang sinalo.“Ara!”Huminga ng malalim ang babae at pilit na pinakalma ang sarili.“Okay lang ako.”Tumingin si Joseph kay Lhanze.“President Lhanze, ano ba talaga ang nangyari? Bakit umabot sa ganun ang away nila?”Mahinahon ang kanyang tono at walang bahid ng paninisi ngunit agad namang nakita ni Lhanze ang hindi pagkagusto nito sa nangyari. “Sir Joseph, alam kong alam mo kung ano talaga ang ugali ng pamangkin niyo. Hindi lahat ng tao kayang magparaya para sa kanya.”Pagkasabi niyon, inalalayan niya si Arabella at sabay silang umalis. Pagbalik nila sa kwarto, tuluyan na
Kailangan munang lumabas at huminga ng malamig na hangin sa dagat. Samantala, hawak ni Nathaniel ang kamay at bewang ni Valentina habang sumasabay sa ritmo ng musika. Nang umikot si Arabella, sakto namang nakita niya ang dalawa. Saglit na nagtagpo ang kanilang mga mata ni Nathaniel, ilang segundo lamang. Pero agad din nitong binawi ang kanyang tingin. Kahit gusto niyang balewalain ang presensya ng dalawang iyon, hindi niya maipaliwanag kung bakit nakakaramdam siya ng matinding pagkailang nang makita sila. Maging si Lhanze ay napansin iyon, kaya naman nag-aalala siyang nagtanong. “Gusto mo bang umalis muna tayo?”Tumingala ang babae sa kanya bago muling ibinaba ang tingin. “Hindi na kailangan, okay lang naman ako.”Alam naman niya sa sarili niya na hindi niya maiiwasan si Nathaniel habambuhay. Sa mga susunod na araw, tiyak na magkikita pa rin sila. Kung hindi niya kayang iwasan, kailangan na lang niyang matutong masanay. “Hhmm okay, basta relax ka lang.” marahang sinabi ni Lhanze.
Malamig siyang tinitigan ng lalaki, biglang umangat ang isang mapangasar na ngiti sa gilid ng labi nito. Napansin ni Arabella ang pangungutya sa mga mata ni Nathaniel kaya bahagyang kumunot ang noo niya. Ano bang ibig sabihin nito?Ilang sandali lang, lumapit si Valentina kay Nathaniel at malambing na kumapit sa braso nito. “Babe, anong tinitingnan mo?”Nang yumuko si Valentina sa direksyon kung saan naka tingin ang lalaki, agad niyang nakita sina Lhanze at Arabella. Mabilis na nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha. Samantala, ibinaba ni Arabella ang kanyang tingin at iniwas na lang ang mga mata. “Tara na,” sabi ni Lhanze. Bahagyang tumango ang babae. “Hmm.”Sabay silang naglalakad patungo sa unahan, ngunit hindi nagtagal ay may nakasalubong silang mga kakilala kaya naman muli silang napahinto upang makipag kwentuhan. Samantala, nanatiling nakasabit ang braso ni Valentina sa braso ni Nathaniel habang magkasama silang bumababa sa hagdan. Ang suot ni Valentina ay isang puting fi
Dahan-dahan binuksan ni Arabella ang pinto ng opisina ng kanyang professor.Nang iangat ni Lhanze ang kanyang ulo at makita ang babaeng nakatayo sa pintuan, natigilan siya. Halos hindi niya agad nakilala ang babaeng nasa harap niya.Nang magsalita ito, saka lamang niya ito nakilala.“Professor Lhan
Hindi na muling nagsalita si Nathaniel pagkatapos noon. Nanatili itong nakapokus sa pagmamaneho, habang tahimik na umaandar ang sasakyan sa gitna ng mabigat na trapiko sa lungsod. Sa loob ng kotse, tanging mahinang ugong lamang ng aircon at tunog ng mga sasakyan sa labas ang maririnig.Tahimik na
Nanatiling nakaupo lang si Arabella sa kama habang hawak ang tiyan. Sa labas ng bintana, unti-unti nang lumulubog ang araw. Ilang sandali pa ay biglang tumunog ang kanyang cellphone.Saglit siyang natigilan bago ito dahan-dahang dinampot mula sa kama. Nang makita niya ang pangalan sa screen, bahag
Anim na buwan nang buntis si Arabella at kasalukuyan siyang nasa ospital para sa routine check-up niya. Malungkot siya dahil hindi siya nasamahan ng kanyang asawang si Nathaniel dahil may mahalaga daw itong aasikasuhin.Pagkalabas pa lang niya ng ospital, natigilan siya nang makita niya ang pamilya







