LOGIN
Anim na buwan nang buntis si Arabella at kasalukuyan siyang nasa ospital para sa routine check-up niya. Malungkot siya dahil hindi siya nasamahan ng kanyang asawang si Nathaniel dahil may mahalaga daw itong aasikasuhin.
Pagkalabas pa lang niya ng ospital, natigilan siya nang makita niya ang pamilyar na sasakyan ni Nathaniel sa parking area, saglit niyang nakalimutan ang pagod ng kanyang katawan. Akala niya, sa wakas, sinundo siya nito.“Akala ko ba may importante siyang gagawin?” nagtatakang bulong ni Arabella sa sarili.
Bahagya pa siyang napangiti habang dahan-dahang humahakbang palapit dito.
Ngunit bago pa man siya tuluyang makalapit, biglang may isang magandang babae na tumakbo papunta kay Nathaniel at mahigpit itong niyakap.
Nanigas sa kinatatayuan si Arabella, at biglang sumikip ang dibdib sa nasaksihan niya. Hindi niya namalayang humigpit na pala ang hawak niya sa maternity book hanggang sa halos magusot iyon sa kanyang mga palad. Hindi nagtagal ay napansin siya ni Nathaniel.Ngunit taliwas sa inaasahan ni Arabella, ni bahagyang gulat ay wala siyang nakita sa mukha ni Nathaniel. Nanatili lamang itong kalmado habang nakatingin sa kanya, na para bang wala itong ginagawang mali. Sa harap mismo niya, marahang inalalayan ni Nathaniel ang babaeng kasama nito. Maingat nitong hinawakan ang beywang nito bago dahan-dahang binuksan ang pinto ng sasakyan para rito.Simple lang ang pag-aasikaso ni Nathaniel, ngunit sapat iyon upang maramdaman ni Arabella kung gaano kaliit ang lugar niya sa buhay ng sariling asawa.
Tila napansin ng babae ang kanyang presensya kaya bahagya itong napakunot-noo bago inosenteng lumingon kay Nathaniel.
“Babe, bakit ka tinitingnan ng ale na iyon? Kilala mo ba siya?” tanong ni Valentina.
Bahagyang natigilan si Arabella. Mapait din siyang napangiti dahil dalawampu’t apat na taong gulang pa lamang siya, pero tinawag na siya nitong ale.
Hindi niya napigilang masulyapan ang sariling repleksyon sa glass wall ng ospital.
Sa murang edad niya, bakas na agad sa mukha niya ang pagod.
Bahagyang namamaga na rin ang kanyang mga mata dahil sa kakulangan sa tulog nitong mga nakaraang buwan. Hindi rin nakatulong sa hitsura niya ang maluwag niyang maternity dress at magulong buhok upang maitago ang bigat ng pagbubuntis niya.Dalawampu’t limang linggo pa lamang, ngunit pakiramdam ni Arabella ay ang dami nang nagbago sa kanya.Muli niyang pinagmasdan ang babae.
Maganda ito. Maputi, maayos manamit, at maaliwalas ang mukha. Parang walang anumang iniisip na problema sa buhay.
Biglang sumagi sa isip ni Arabella na dati, siya rin ang tipo ng babaeng madaling mapansin. Maganda ang mukha, masayahin, at laging may ningning sa mga mata.Ilang sandali pa’y hindi niya napigilang isipin kung kailan nga ba siya huling naging ganoon.
Wala naman talagang balak si Arabella na magpakasal nang maaga. Ngunit nang mabuntis siya ni Nathaniel, napilitan silang dalawa na magpakasal.
Pinagpala si Nathaniel—guwapo, matalino, mayaman, at halos perpekto ang buhay. Ngunit mula nang mabuntis si Arabella at nauwi sila sa kasal, malinaw na ang galit ng lalaki sa kanya.
Naniniwala si Nathaniel na pinikot lamang siya ni Arabella at ginamit nito ang pagbubuntis upang mapilitan siyang pakasalan ito.
Ngunit ang hindi alam ni Nathaniel na walong taon nang lihim na umiibig si Arabella rito.
Hindi kailanman sinabi ni Arabella kay Nathaniel ang totoong nararamdaman niya. Ginawa niya itong inspirasyon upang magsikap sa pag-aaral at abutin ang mga pangarap niya. Kaya nang mabigyan siya ng pagkakataong maging assistant nito, pakiramdam niya noon ay sapat na iyon upang maging masaya.
Ayos lang sa kanya na makita ito araw-araw at manatili sa tabi nito kahit bilang empleyado lamang.
Ngunit isang gabi ang tuluyang nagpabago at sumira sa lahat.
Na hanggang ngayon, hindi pa rin niya makalimutan kung paano siya titigan ni Nathaniel. Punong-puno iyon ng pagkasuklam. At parang gusto nitong ilayo siya sa buhay nito hangga’t maaari.
May mainit na luhang dahan-dahang tumulo sa pisngi ni Arabella. Kasabay noon, bigla siyang napahawak sa kanyang tiyan nang makaramdam ng matinding kirot. Napasinghap siya at mabilis na sumandal sa pinakamalapit na pader habang pilit na hinihingal.“N-Nathaniel… Nathaniel!” mahina ngunit desperada niyang tawag habang bahagyang kumakaway.
Umaasa siyang lilingon ito. Umaasa siyang lalapit ito sa kanya kahit sandali. Lalo na ngayong dala niya ang anak nito.
Ngunit nanatili lang nakatayo si Nathaniel. At saglit lamang siyang tinignan ng lalaki bago malamig nitong ibinaling muli ang atensyon kay Valentina.
“Hindi ko siya kilala. Umalis na tayo.”
At pagkatapos noon, tuluyan nang sumakay si Nathaniel sa sasakyan.
Walang pag-aalinlangan nitong pinaandar ang kotse at tuluyang umalis kasama si Valentina.
Naiwan si Arabella na tila isang estatwang walang buhay, nakatayo sa gitna ng parking area habang pinagmamasdan ang sasakyang unti-unting naglalaho sa kanyang paningin.
Nagulat si Arabella nang marinig ang pagbubukas ng pinto, nang nag-angat siya ng tingin. Nakita niya sina David at Nathaniel na kakapasok lang. Bahagya siyang natigilan. “Crystal, you’re awake. Are you still feeling unwell? Should we call a doctor?”“There’s no need. I’m feeling much better now.”Bago pa man makapag-react si Arabella, naipatong na nito ang palad sa kanyang noo. Bago pa makapag-react si Rong Shu, naipatong na nito ang palad sa kanyang noo.“You don’t seem to be running much of a fever anymore. You haven’t had lunch yet, have you? What would you like to eat? I’ll have something sent over.”Tumingin ang babae kay David. “There’s no need, I don’t have much of an appetite right now. I just want to be alone for a while. David, please leave for now.”Tumayo ng tuwid ang lalaki at saka lumingon kay Nathaniel na tahimik lang na nakatayo sa gilid, muling humarap si David sa babae bago nagsalita, “Nathaniel has something he want to talk to you about.”Hindi man lang tuming
Habang naghihintay silang dalawa ng elevator para bumaba, bumukas ang pinto nito. Si Joseph pala ang nakasakay dito, pagkakita kay Lhanze ay agad isyang bumati. “Mr. Lhanze.”Tumingin ang lalaki sa kanya.“Chairman, naligaw po ata kayo ng floor? Pumunta ka ba para makita si Crystal?”“Tinawagan kasi ako ng hipag ko, gusto kong makausap si Crystal.”Ang tinutukoy niyang hipag niya ay si Amira. kanina lamang umaga ay umiiyak si Valentina kay Jhen, habang nag ke-kwento ng mga nangyari. Talagang labis na nagalit si Amira sa nangyari. Mula pagkabata, inalagaan at pinrotektahan niya ang kanyang anak. Ni minsan ay hindi niya kayang pagalitan ito ng mabigat. At ngayon, isang nobody ang nangahas na apihin ang kanyang anak.Ang mas nakakagalit pa, hindi man lang ito naprotektahan nang maayos ni Nathaniel.Kaya tinawagan niya si Joseph para kausapin nito ang umapi sa kanyang anak. Bahagyang nandilim ang mukha ni Lhanze. “Hindi maganda ang pakiramdam ni Crystal at nagpapahinga siya ngayon. Kung
Naguguluhan na napatingin si David kay Nathaniel. “But I don’t think Crystal is that kind of person. Is it because she has conflict with your girlfriend, that’s why you judged her like that?”“She’s not even worth my judgement, just be careful not to fall into her hands.” simpleng sagot ni Nathaniel. Natawa na lang si David sa sinabi sa kanya ng lalaki. “You really have a lot of opinion about her, don’t be so harsh on girls. But if I could fall for her, I’d accept it.”“When did you become a good person, David?”“I’ve always wanted to be a good person.” nakangiting sagot ni David. Napangiti lang si Nathaniel ngunit hindi na sumagot. Sa halip ay nagbigay siya ng isang babae. “But let me remind you, she’s not unmarried and childless woman.”Napansin ni Nathaniel na hindi nagulat si David sa kanyang sinabi. “I know that, when I was pursuing her before she did say that she’s still married. But I did hear that her husband wasn’t a good person, not good to her at all. Crystal is such
Mahigpit na kinuyom ni Arabella ang kanyang mga kamay at buong tapang na hinarap ang matapang na tingin ng lalaki. Walang sinabi ni Nathaniel. Sa halip, binuhat niya si Valentina nang parang prinsesa at tuluyang umalis ng ballroom.Nang makaalis sila—Biglang nanghina ang katawan ni Arabella na kanina pa naninigas dahil sa tensyon. Nang mawalan siya ng balanse at muntik nang bumagsak nataranta si Lhanze at mabilis siyang sinalo.“Ara!”Huminga ng malalim ang babae at pilit na pinakalma ang sarili.“Okay lang ako.”Tumingin si Joseph kay Lhanze.“President Lhanze, ano ba talaga ang nangyari? Bakit umabot sa ganun ang away nila?”Mahinahon ang kanyang tono at walang bahid ng paninisi ngunit agad namang nakita ni Lhanze ang hindi pagkagusto nito sa nangyari. “Sir Joseph, alam kong alam mo kung ano talaga ang ugali ng pamangkin niyo. Hindi lahat ng tao kayang magparaya para sa kanya.”Pagkasabi niyon, inalalayan niya si Arabella at sabay silang umalis. Pagbalik nila sa kwarto, tuluyan na
Kailangan munang lumabas at huminga ng malamig na hangin sa dagat. Samantala, hawak ni Nathaniel ang kamay at bewang ni Valentina habang sumasabay sa ritmo ng musika. Nang umikot si Arabella, sakto namang nakita niya ang dalawa. Saglit na nagtagpo ang kanilang mga mata ni Nathaniel, ilang segundo lamang. Pero agad din nitong binawi ang kanyang tingin. Kahit gusto niyang balewalain ang presensya ng dalawang iyon, hindi niya maipaliwanag kung bakit nakakaramdam siya ng matinding pagkailang nang makita sila. Maging si Lhanze ay napansin iyon, kaya naman nag-aalala siyang nagtanong. “Gusto mo bang umalis muna tayo?”Tumingala ang babae sa kanya bago muling ibinaba ang tingin. “Hindi na kailangan, okay lang naman ako.”Alam naman niya sa sarili niya na hindi niya maiiwasan si Nathaniel habambuhay. Sa mga susunod na araw, tiyak na magkikita pa rin sila. Kung hindi niya kayang iwasan, kailangan na lang niyang matutong masanay. “Hhmm okay, basta relax ka lang.” marahang sinabi ni Lhanze.
Malamig siyang tinitigan ng lalaki, biglang umangat ang isang mapangasar na ngiti sa gilid ng labi nito. Napansin ni Arabella ang pangungutya sa mga mata ni Nathaniel kaya bahagyang kumunot ang noo niya. Ano bang ibig sabihin nito?Ilang sandali lang, lumapit si Valentina kay Nathaniel at malambing na kumapit sa braso nito. “Babe, anong tinitingnan mo?”Nang yumuko si Valentina sa direksyon kung saan naka tingin ang lalaki, agad niyang nakita sina Lhanze at Arabella. Mabilis na nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha. Samantala, ibinaba ni Arabella ang kanyang tingin at iniwas na lang ang mga mata. “Tara na,” sabi ni Lhanze. Bahagyang tumango ang babae. “Hmm.”Sabay silang naglalakad patungo sa unahan, ngunit hindi nagtagal ay may nakasalubong silang mga kakilala kaya naman muli silang napahinto upang makipag kwentuhan. Samantala, nanatiling nakasabit ang braso ni Valentina sa braso ni Nathaniel habang magkasama silang bumababa sa hagdan. Ang suot ni Valentina ay isang puting fi
Nang marinig ni Joyce ang mga sinabi ni Arabella ay bigla siyang tumayo at mariin na hinampas ang lamesa.“Arabella!” Ngunit wala nang pakialam ang babae rito, tuluyan na siyang tumalikod at umalis. Pag balik niya sa kanyang lamesa, inilabas niya ang kanyang pocket mirror at tiningnan ang maliit n
“Tapusin mo ang financial analysis ng bagong project bago mag tanghalian.”Bumalik si Arabella sa kanyang mesa.Kahit inilipat siya sa sekretarya bilang isang ordinaryong empleyado, marami pa ring trabahong hindi naman sakop ng posisyon niya ang pinapagawa sa kanya ni Joyce. Wala naman siyang magaw
Dahan-dahan binuksan ni Arabella ang pinto ng opisina ng kanyang professor.Nang iangat ni Lhanze ang kanyang ulo at makita ang babaeng nakatayo sa pintuan, natigilan siya. Halos hindi niya agad nakilala ang babaeng nasa harap niya.Nang magsalita ito, saka lamang niya ito nakilala.“Professor Lhan
Hindi na muling nagsalita si Nathaniel pagkatapos noon. Nanatili itong nakapokus sa pagmamaneho, habang tahimik na umaandar ang sasakyan sa gitna ng mabigat na trapiko sa lungsod. Sa loob ng kotse, tanging mahinang ugong lamang ng aircon at tunog ng mga sasakyan sa labas ang maririnig.Tahimik na







